Απόψεις...

  

 «Ο Γιώργος Φλωρίδης μίλησε στη Βουλή για τα έξι κόμματα του ΣΥΡΙΖΑ. Πιο λεπτολόγος εγώ, θα μιλούσα για πεντέμισι, διότι τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που μετακόμισαν στο ΠΑΣΟΚ να τα υπολογίσουμε με μια έκπτωση της τάξεως του 50%. Βέβαια, και το κόμμα της κ. Ζωής Κωνσταντοπούλου το θεωρώ αγνώστου ιδεολογικής ταυτότητος. Δίπλα σε αυτήν την πανσπερμία της ριζοσπαστικής Αριστεράς στέκεται επιβλητικός ο ογκόλιθος της ορθόδοξης Αριστεράς, το ΚΚΕ, που δεν επιτρέπει σε κανέναν να αμφισβητήσει την επαναστατική πρωτοκαθεδρία του. Εξ ου και το σύνθημα «πολλά τα κόμματα, δύο οι γραμμές».

Ολος αυτός ο κομματικός βιότοπος αντιλήφθηκε πως η τραγωδία των Τεμπών έχει πολύ «ζουμί», ικανό να θρέψει όλα αυτά τα στόματα στους δύσκολους καιρούς της πολιτικής πενίας τους. Και άρχισαν να διαγωνίζονται σε ασκήσεις επαναστατικής γυμναστικής, σε ένα σπορ στο οποίο διακρίνονται. Το γνωστό δόγμα «μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση» εξακολουθεί να αποτελεί τον οδηγό. Η καθοδήγηση, η χειραγώγηση και η καπηλεία υπακούν σε αυτό το δόγμα. Και επειδή τους δρόμους και τις πλατείες τις ελέγχει η πληθυντική Αριστερά, καμιά αστική κυβέρνηση δεν διαθέτει την «κοινωνική δεδηλωμένη». 

Γι’ αυτό βλέπουμε αυτό τον οργασμό των συγκεντρώσεων, Δευτέρα – Τετάρτη – Παρασκευή. Φυσικά, τους διοργανωτές ουδόλως ενδιαφέρει η ταλαιπωρία των πολιτών και η αγωνία των καταστηματαρχών. Οι μεν πολίτες οφείλουν να πράξουν το καθήκον τους και να προσέρχονται στις συγκεντρώσεις· όσον αφορά τους καταστηματάρχες, αυτοί δεν ψηφίζουν Αριστερά. Είναι οι «νοικοκυραίοι».

                                                               (Σ.Μουμτζής-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

 «Πέρα από την αθλιότητα της αντιπολίτευσης με την οργανωμένη και κατευθυνόμενη παραφιλολογία, το ατύχημα στα Τέμπη ανέδειξε ελλείψεις της κρατικής μηχανής, αβελτηρίες προσώπων, κενά στη στελέχωση του κράτους.  Επιβεβαίωσε τις συνέπειες από την απουσία αξιολόγησης στο δημόσιο τομέα. Η έλλειψή της είναι μια σκληρή πραγματικότητα που είχε και θα έχει, όσο συνεχίζεται, τραγικές συνέπειες. Παθογένεια που κανένας μέχρι σήμερα δεν τόλμησε να ακουμπήσει, να ξεριζώσει. Το τραγικό, είναι ότι έχουν το θράσος να την επικαλούνται αυτοί που έχουν πολεμήσει λυσσωδώς κάθε προσπάθεια αξιολόγησης, οι οπαδοί της ισοπέδωσης προς τα κάτω. 

Αφού λοιπόν καμώνονται πως θέλουν: Αξιολόγηση παντού εδώ και τώρα κ. πρωθυπουργέ. Με ένα νόμο , ένα άρθρο - δεν χρειάζεται τροποποίηση του Συντάγματος και θα καθυστερήσει - να επανεξετασθούν και να αξιολογηθούν οι πάντες και τα πάντα. Οι Οργανισμοί, οι θέσεις, οι αρμοδιότητες, η ιεραρχία, η στελέχωση τους κράτους, της αυτοδιοίκησης, των ελεγχόμενων από το κράτος επιχειρήσεων και οργανισμών».

                                                         (Γ. Δ. Ανδρέου-metarrythmisi.gr)  

«Οι δημοκρατικές-ανοικτές κοινωνίες που κοιτάζουν προς τα πίσω είναι τελειωμένες. Δεν έχουν στόχους, δεν θέλουν την πρόοδο. Και αυτό το «προς τα πίσω» πάντα εκφράζεται μέσα από συγκεκριμένα πρόσωπα. Από πρόσωπα που ανακαλούν στη μνήμη μας δυσάρεστες καταστάσεις. Μια από αυτές ήταν η πυρπόληση των Αθηνών τον Δεκέμβριο του 2008 και η άλλη όλη η ιστορία της «περήφανης» διαπραγμάτευσης. Και οι δύο αυτές περίοδοι φέρουν τα ονοματεπώνυμα των πρωθυπουργών τους, οι οποίοι- όλως τυχαίως-συνεταιρίστηκαν στη συνέχεια στη νομή της εξουσίας. Και κάποιοι τους επιθύμησαν αυτές τις μέρες».

                                                                      (Σ.Μουμτζής-liberal.gr)

«Είναι προφανές ότι το μάτι όσων βρίσκονται σε έξαρση καπηλείας των Τεμπών γυαλίζει. Ενας-ένας, από παρουσιαστές της βραδινής ζώνης μέχρι εκδότες του περιθωρίου, παρελαύνουν τις τελευταίες ημέρες εξιταρισμένοι και εξαπολύουν λεκτικές ακαθαρσίες εναντίον του Μητσοτάκη. Για να συνεχίσουν όμως να χαίρονται χρειάζονται κανονικές συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας».

                                                          (Αλ. Παπαναστασίου-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)