Απόψεις...

«Όταν τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια παριστάναμε τους ιδεολογικούς και πολιτικούς καθοδηγητές «του φοιτητικού και νεολαιίστικου κινήματος», είχαμε έναν «χρυσό κανόνα» για τη στρατολόγηση των αδιάφορων, των διστακτικών, των ατίθασων ή των απείθαρχων για μάντρωμα. «Αν καταφέρεις να τον κατεβάσεις στη διαδήλωση διαμαρτυρίας, τον «έχεις» για πέντε χρόνια (ως αντίπαλο της δεξιάς κυβέρνησης). Αν τον φέρεις στη συγκέντρωση του κόμματος, τον «έχεις» για τρία χρόνια (ως οπαδό και ψηφοφόρο του κόμματος). Αν τον καταφέρεις να έρθει στα γραφεία σε κομματική μάζωξη, τον «έχεις» για έναν χρόνο (ως ενεργό κομματικό μέλος)».

«Σιγά τους ινστρούχτορες» θα μου πείτε τώρα, «δεν κοιτάζατε εκεί ν’ ανοίξετε κανένα βιβλίο που η μισή γενιά σας έμεινε χωρίς πτυχίο, παρά φτιάχνατε και χρυσούς κανόνες, τρομάρα σας». Δίκιο έχετε, αλλά μερικά απ’ όσα μάθαμε αποδείχτηκαν πρακτικώς αποτελεσματικότατα. Μπορεί να βγάλαμε περισσότερους αιώνιους φοιτητές από κανονικούς επιστήμονες, αλλά την ίδια στιγμή, μια ολόκληρη γενιά (για να μην πω δυο) μπολιάστηκε στα νάματα και τις ψευδαισθήσεις που διακινούσαμε. Οπότε, οι χαζοί «χρυσοί κανόνες» μας, την είχαν τελικά την αξία τους (εκ του αποτελέσματος)».

                                                                    (Δ. Καμπουράκης- liberal.gr)

«Η κυρία Καρυστιανού κατηγόρησε τον ανακριτή ότι παρέλειψε να βάλει στη δικογραφία (η οποία είναι ήδη 500.000 σελίδες) άλλα 640.000 αρχεία που υποτίθεται ότι αφορούν την υπόθεση. Εδώ και πάλι επικαλούμαι το sanity check. Ας υποθέσουμε ότι ο εφέτης ανακριτής αποφάσιζε να εξετάσει ένα προς ένα αυτά τα αρχεία προκειμένου να τα εντάξει στη δικογραφία. 

Αν για κάθε αρχείο απαιτούνται 5 λεπτά ακρόασης, απόφασης ένταξης ή απόρριψης, θέλουμε συνολικά 22 χρόνια δουλεύοντας 8ωρο και 300 μέρες τον χρόνο! Μετά πρέπει να τα δουν οι δικηγόροι των οικογενειών και των κατηγορουμένων και να παρουσιαστούν στο δικαστήριο.Ποιος, λοιπόν, δεν θέλει να αναζητηθεί και να λάμψει η αλήθεια το ταχύτερο δυνατόν σε αυτή ην τόσο τραγική ιστορία;Η απάντηση είναι εύκολη, αλλά χαλάει το αφήγημα!»

                                                               (Α. Γ. Δρυμιώτης –ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

 «Στις 28 Φεβρουαρίου, στις πλατείες όλης της Ελλάδας βρέθηκαν πολλοί ανήλικοι μαθητές, συνοδευόμενοι από δασκάλους και καθηγητές. Η εικόνα καθηγητών με ντουντούκες να φωνάζουν «δεν είναι ατύχημα είναι δολοφονία» και τα παιδιά να ακολουθούν είναι ντροπιαστική για το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Φυσικά, και οι νέοι έχουν δικαίωμα φωνής, αλλά οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να ενημερώνουν και να εμβαθύνουν, όχι απλώς να καλλιεργούν σύγχυση. Αυτό που είδαμε σε ολόκληρη τη χώρα, κυρίως στην επαρχία, είναι ορισμένοι φανατικοί καθηγητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης να μπολιάζουν τα μυαλά των παιδιών μας με μίσος, σύγχυση και άκρατο κυνισμό. Θα πρέπει να ντρέπονται».

                                                                      (Αλ.Σκούρας- liberal.gr)