Γεννημένος...ηγέτης

«Αν είσαι «κουλ τύπος», είσαι κουλ πέρα για πέρα. Με μια κουβέντα σπας τον πάγο και με δυο γίνεσαι φιλαράκι. Τούτου δοθέντος, δεν μου έκανε καμία εντύπωση ότι ο κ. Τσίπρας έδωσε στον κ. Μητσοτάκη τη συνταγή για να θεραπευθεί από το τζετ λαγκ. Τι κι αν εκείνος τον καθησύχασε ότι μετά από τόσα υπερατλαντικά ταξίδια που έκανε στα χρόνια των σπουδών του το έχει συνηθίσει. Εκείνος συνέχισε απτόητος, συστήνοντάς του να πίνει πολύ νερό και να κάνει γυμναστική. 

Δεν θέλω να περιαυτολογήσω, αλλά δεν αντέχω, θα σκάσω. Προ καιρού είχα γράψει ότι έτσι όπως πάει ο Τσίπρας σε λίγο θα διορθώνει τα αγγλικά του Μητσοτάκη. Εκανε κάτι ακόμη καλύτερο. Του σύστησε να κάνει γυμναστική. Επρεπε να προσθέσει: «Είχα κάνει μια φορά στη Νέα Υόρκη και σε διαβεβαιώ ότι αισθάνθηκα αμέσως καλύτερα». 

Δεν θα είχε καμία σημασία το επεισόδιο αν δεν μας υπενθύμιζε για μία ακόμη φορά μια πτυχή της προσωπικότητας του κ. Τσίπρα, η οποία τον χαρακτηρίζει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Δεν είναι ούτε η αλαζονεία του ούτε οι ιδεοληψίες του. Είναι κάτι βαθύτερο, η αδυναμία του να κατανοήσει την πραγματικότητα και να προσαρμόσει τη συμπεριφορά του αναλόγως. Ας πούμε, αδυνατεί να κατανοήσει ότι τα αγγλικά του είναι τόσο πρωτόλεια, με αποτέλεσμα να επιμένει να τα χρησιμοποιεί και ας μην καταλαβαίνει ούτε ο ίδιος τι λέει. 

Αν μεταφράσεις αυτήν την αδυναμία στον τρόπο με τον οποίον αξιολογεί το περιβάλλον του, τότε μπορείς να εξηγήσεις και τη χαμηλή ποιότητα των συνεργατών του, και την έκπληξή του με την εκλογική του ήττα, και τη δυσκολία του να συνειδητοποιήσει ότι βρίσκεται πλέον στην αντιπολίτευση. Εκανε ένα ταξίδι στην Αμερική πριν από μερικούς μήνες και νομίζει πως είναι πεπειραμένος ταξιδιώτης. Κέρδισε τις εκλογές το 2015, σχεδόν άθελά του, και νομίζει ότι είναι γεννημένος ηγέτης».

        (Απόσπασμα άρθρου του Τ. Θεοδωρόπουλου από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)