Τον δρόμο που περνάει μπροστά από το παλιό Πανεπιστήμιο, που από
το 1964 μέχρι το 1994 φιλοξένησε χιλιάδες φοιτητές και ακαδημαϊκό προσωπικό.
Η κατάστασή του είναι... η γνωστή. Σπασμένα τζάμια παντού και γκρεμισμένοι τοίχοι. Καθρέφτης ολων των παθογενειών της χώρας μας. Θα μπορούσε τουλάχιστον να μείνει όπως ήταν, πριν μεταφερθεί. Θα μπορούσε… δεν έμεινε όμως. Αφέθηκε να βανδαλιστεί και να λεηλατηθεί ατιμωρητί…
Δίπλα του ακριβώς τεράστιας έκτασης χωράφια μένουν για πάνω
από 50 χρόνια... χωράφια. Θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως πάρκινγκ για το παρακείμενο κτίριο της Εφορίας
που δεινοπαθεί όπως και τα στενά πεζοδρόμια απέναντι. Ούτε αυτό όμως φαίνεται
να αποσχολεί κανέναν.
Μετά από μισόν αιώνα λοιπόν η
κατάσταση είναι σήμερα απελπιστική. Τότε τουλάχιστον όλα ήταν καινούρια, το
κυκλοφοριακό ανύπαρκτο. Σήμερα τα πράγματα -αφού αφέθηκαν από τους αρμόδιους στην τύχη τους- τα βλέπετε
(ενδεικτικά πάντα) στο παρακάτω φωτογραφικό υλικό. Κάποιες δειλές παρεμβάσεις σε πεζοδρόμια που επιχειρεί τώρα η Δημοτική Αρχή είναι το ελάχιστο που πρέπει να γίνει ώστε η οδός Δόμπολη να θυμίζει πόλη του 2016...
Κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα...
Σκουπίδια πάσης φύσεως μένουν στον δρόμο για μέρες. Όταν βρέχει βουλώνουν φρεάτια. Είναι να αναρωτιέται κανείς πραγματικά αν και πότε το προσωπικό του Δήμου βγαίνει για καθαριότητα κτλ. Αν κρίνουμε πάντως από το αποτέλεσμα...
Και τα αδέσποτα όλο και πιο πολλά...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου