Εδώ... γελάμε

                                                                                                 (Ηλ.Μακρής- ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Πάντα φταίνε οι άλλοι...

«Είναι το σχήμα της φτώχειας και της απελπισίας. Οι απέλπιδες πολίτες είναι εύκολα διαχειρίσιμοι και πειθήνιοι  καταναλωτές της ολοκληρωτικής ιδεολογίας. Κυκλοφορούν σε εγκαταλελειμμένες και βρώμικες πόλεις, με ανεξέλεγκτη και διάχυτη παραβατικότητα, σπουδάζουν σε τριτοκοσμικά σχολεία και πανεπιστήμια, λαμβάνουν αναξιόπιστα πτυχία, ταλαιπωρούνται από τη συνεχώς αυξανόμενη γραφειοκρατία και καταδυναστεύονται από συντεχνίες του δημοσίου. 

Το κράτος απομυζά τον παραγόμενο πλούτο για να σιτίζει τους πραιτωριανούς του και να αποπληρώνει τα χρέη που φόρτωσε ο κρατισμός του παρελθόντος και του μέλλοντος. Κάθε Χριστούγεννα μοιράζει ένα κάποιο μέρισμα, προσφορά του ελεήμονος αρχηγού στους υπηκόους. 

     

Αν κάτι χαρακτηρίζει την Ελλάδα του σήμερα είναι η έλλειψη κάθε προσδοκίας. Οι δημοσκοπικές έρευνες αποτυπώνουν ανάγλυφα τη δυστοπία. Εμπέδωση της τριτοκοσμικής στροφής, κοινωνική απελπισία, σαφής αντίληψη της λαθεμένης διαδρομής, αλλά και αδυναμία ορθού προσανατολισμού. Τα πολιτικά υποπροϊόντα που ανέδειξε η κρίση διατηρούν εν πολλοίς τη δημοφιλία τους, ευτυχώς με μια κάποια ύφεση. Θα πάρουν πάλι τα πάνω τους μόλις κάποιος αποπειραθεί να αλλάξει τη λαθεμένη ρότα. 

Την ίδια στιγμή που η Ευρώπη καλπάζει και τα Βαλκάνια αναπτύσσονται με ταχύτατους ρυθμούς, η χώρα μας οπισθοδρομεί αρνούμενη να συγχρονιστεί με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Γι’ αυτό και δεν χάνει την ευκαιρία να επιστρέφει συνεχώς στο παρελθόν, να θυμάται τον εμφύλιο πόλεμο και τη χούντα και να καταγίνεται με την ιδεολογική  χρήση της Ιστορίας προκειμένου να τονώσει τον αριστερό αντιευρωπαϊκό εθνικισμό της. Μπορεί το αντιμνημονιακό πνεύμα να υποχωρεί εκ των πραγμάτων, αλλά ο εθνολαϊκισμός υποβόσκει πάντοτε ακμαίος.

Ο Άρειος Πάγος άσκησε αναίρεση στην πρωτόδικη απόφαση και τώρα οι 36 δικάζονται εκ νέου από το Εφετείο. Η εισαγγελέας ζήτησε την ενοχή τους για τη «δημιουργία πλασματικής εικόνας της αγοράς και την καλλιέργεια επενδυτικής ευημερίας». Φυσικά και έγινε κάτι τέτοιο. Μόνο που, ειλικρινά, δεν είμαι σίγουρος αν αυτό μπορεί να μετουσιωθεί σε κατηγορητήριο μόνο για 36 ή για περισσότερα κεφάλια. 

Διαβάζοντας τους τίτλους του Κουρή και του φιλοκυβερνητικού Τύπου βλέπω το σενάριο της κυρίαρχης εκδοχής: δέκα λαμόγια έφαγαν τα λεφτά του κοσμάκη. Και ο κοσμάκης απαλλάσσεται από τις ευθύνες του. Από την αφέλεια, τον εκμαυλισμό της βουλιμίας, την απληστία, την έπαρση του νεόπλουτου. Στο χωριό μετέτρεπαν το καφενείο σε παράρτημα χρηματιστηριακής εταιρείας. Τα limit up γέμιζαν τα πανέρια με γαρίφαλα, τις πίστες με πιάτα και τις γόβες με σαμπάνια. 

Και λέμε τώρα ότι όλοι αυτοί, ακόμα και όσοι πρόλαβαν και έχτισαν και ένα εξοχικό, εξαπατήθηκαν από λίγους πονηρούς; Αυτό λέμε. Στο Χρηματιστήριο μας τα έφαγαν οι πονηροί, με το μνημόνιο μας τα πήραν οι ξένοι. Αρκεί ο αφηγητής ή ο δικαστής να απαλλάξουν το σοφό λαό από πάσα ευθύνη. Δεν φταις εσύ για τους εφιάλτες που σε κατατρέχουν. Φταίει η νύχτα που τους έφερε».

                         (Απόσπασμα άρθρου του Κ.Γιαννακίδη από το protagon.gr)

Εύθυμα και... σοαβρά

Η γοητεία... της εξαπάτησης

«Αν τους πολιτικούς πρέπει να τους κρίνουμε από τα πεπραγμένα τους και όχι από τα λόγια θα διαπιστώσουμε σε γενικές γραμμές πως στη μεταπολίτευση οι πολιτικοί που γοήτευσαν το ευρύ κοινό συνήθως άφησαν πίσω τους ερείπια. Π.χ. με μεγάλη διαφορά δημοφιλέστερος πολιτικός της μεταπολίτευσης είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου αφού σχεδόν ένας στους δυο Έλληνες τον θεωρεί έτσι. 

Ο Ανδρέας Παπανδρέου τη δεκαετία του '80 εκτόξευσε το χρέος της χώρας από το 30 στο 100% του ΑΕΠ και έβαλε τις βάσεις για τη χρεοκοπία που διανύουμε.Αποδείχτηκε ψεύτης καθώς ανέβηκε στην εξουσία με συνθήματα όπως έξω από το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ και στη συνέχεια έκανε τα αντίθετα.Με την ανοχή και τη στάση του νομιμοποίησε και διεύρυνε τη διαφθορά και τον παρασιτισμό σε όλες τις πτυχές της οικονομίας και της πολιτικής ζωής.

Κατηγορήθηκε σαν αποδέκτης μαύρου χρήματος με κορυφαία περίπτωση την αδυναμία να δικαιολογήσει με το πόθεν έσχες την περίφημη "Ροζ Βίλα” που αγόρασε για την τελευταία σύζυγό του.Από τις κατηγορίες αυτές απαλλάχθηκε σκανδαλωδώς μέσω δωρεών που ισχυρίστηκαν πως του έκαναν εκ των υστέρων διάφοροι ενδιαφερόμενοι και παρατρεχάμενοι.

Είναι φανερό πως η κοινή γνώμη ήταν και παραμένει θύμα της γοητείας της εμφάνισης και των λόγων του Ανδρέα, αφού παρά τις αποδεδειγμένες απάτες, τα σκάνδαλα και τις καταστροφικές συνέπειες των επιλογών του συνεχίζει να είναι ο δημοφιλέστερος πολιτικός της μεταπολίτευσης.

Τα ανορθολογικά κριτήρια με τα οποία επιλέγουμε και αξιολογούμε τους πολιτικούς αποτελούν μια από τις βασικές αιτίες του γεγονότος πως η Ελλάδα είναι από τις φτωχότερες και πλέον διεφθαρμένες χώρες της Ευρώπης. Εκτός της προσωπικής γοητείας που σε όλες τις δουλειές αποτελεί ένα πολύτιμο "πάσο” προκειμένου να σου ανοίξουν την πόρτα του σπιτιού τους, το πορτοφόλι τους ή τέλος πάντων ό,τι άλλο μπορεί να θεωρούν πολύτιμο, οι δημαγωγοί συνήθως μοιράζουν χρήματα και κυρίως υποσχέσεις για περισσότερο χρήμα με στοχευμένες κινήσεις.

Στις χρηματιστηριακές αγορές π.χ. όταν οι επιτήδειοι θέλουν να "ξαφρίσουν” κάποιο κορόιδο του υπόσχονται "τρελές” αποδόσεις. Επειδή τα κορόιδα στην αρχή είναι επιφυλακτικά, αντί να τοποθετήσουν π.χ. 100 ευρώ στην υπόδειξη του απατεώνα τοποθετούν 5-10 ευρώ.Οι μετοχές που υποδεικνύουν οι απατεώνες είναι συνήθως "σαπάκια” μηδενικής αξίας και εμπορευσιμότητας καθώς οι απατεώνες έχουν μαζέψει τις μετοχές από την αγορά. Μόλις τα κορόιδα βάλουν από 10 ευρώ οι άλλοι με εικονικές αγοραπωλησίες αρχίζουν να ανεβάζουν τη μετοχή 4-5 φορές.

Όταν το κορόιδο βλέπει πως τα 10 έχουν γίνει 40-50 ευρώ και λαμβάνει υποσχέσεις πως θα γίνουν 150 σκέφτεται πως έκανε λάθος που δεν τοποθέτησε και τα 100 ευρώ, όπερ και ράττει πάραυτα...Τότε οι "αετονύχηδες” του πουλάνε τις μετοχές η τιμή των οποίων καταρρέει στη συνέχεια...

Συνήθως τους απατεώνες τους αντιλαμβάνεται κάποιος από τις αντιφάσεις και το γεγονός πως έχουν απάντηση για κάθε ερώτημα που θα προκύψει πριν αυτό προκύψει. Παρά το γεγονός πως τα περισσότερα θύματα αντιλαμβάνονται τις αντιφάσεις, η αίσθηση της συμμετοχής σε μια απάτη σε βάρος των υπολοίπων που νομίζουν πως ακολουθούν στο "αεροπλανάκι” τους κάνει να τις υποτιμούν.

Συνήθως τα θύματα έχουν την πεποίθηση πως θα προλάβουν γιατί είναι εξυπνότερα των άλλων θυμάτων.Στο τέλος όταν τα χάνουν όλα αναζητούν ενόχους, με αγανάκτηση και άγριες διαθέσεις.Κάπως έτσι λειτουργούν τα "κοινωνικά μερίσματα”, οι διορισμοί, οι πρόωρες συντάξεις. Σου δίνουν σήμερα το ένα δέκατο από αυτά που θα σου πάρουν αύριο.Κάπως έτσι φτάσαμε εδώ που φτάσαμε και έχουμε δρόμο ακόμη μέχρι κάποιο σοκ να μας συνεφέρει από το λήθαργο...»

                                                 (Άρθρο του Κ. Στούπα από το capital.gr)

Tότε και... τώρα

 

Ρήσεις...

Η συνταγή της καθημερινότητας...

«Το γέλιο, αλλά και το δάκρυ πολύ συχνά προκαλούνται περισσότερο από μικρές «ασήμαντες» αφορμές, παρά από κραυγαλέα κωμικά ή τραγικά γεγονότα και εικόνες. Η συνταγή της καθημερινότητας...

Δέχθηκε να βραβευθεί στην χώρα του δεξιού Μακρόν και του πρώην...«Ολλανδρέου», ο πρωθυπουργός η κυβέρνηση του οποίου έχει κατηγορήσει και... απαγορεύσει την αριστεία (οι άριστοι, βραβεύονται...), την διάκριση, την τιμητική αναγνώριση ως...ρετσινιά και ύβρη!

Ή μήπως δεν προκαλεί γέλια μέχρι... δακρύων η κατάντια του Ευκλείδη Τσακαλώτου, (ναι- ναι, του ίδιου που ορκιζόταν ότι θα παραιτηθεί αν το αφορολόγητο έπεφτε κάτω από 8.900 ευρώ, και το... κατάντησε στα πέντε χιλιάρικα!) να δηλώνει στην Βουλή ότι «κανονικά, αυτόν τον προϋπολογισμό (που ο ίδιος κατέθεσε...) δεν θα έπρεπε να τον ψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ...» γιατί δεν είναι και τόσο κοινωνικά δίκαιος; 

Ενώ μόλις τέσσερις μέρες πριν πάλι ο ίδιος και ο αναπληρωτής του κ. Χουλιαράκης δήλωναν ότι η υπερφορολόγηση της πλειοψηφίας της κοινωνίας, η χαριστική βολή στην μεσαία τάξη, ήταν συνειδητή... ταξική επιλογή της κυβέρνησης στην λογική της εξίσωσης... προς τα κάτω;

Ζοχαδιάζεσαι ή γελάς και λες «μωρέ που διάολο ζει αυτή η θεομπαίχτρα;», όταν ακούς την κ. Φωτίου (αυτή που παρότρυνε τους Έλληνες να το ρίξουν... στα γεμιστά για να ανακάμψει η οικονομία!) να δηλώνει ότι «μεσαία τάξη», αυτοί δηλαδή που κατά τον Ευκλείδη αντέχουν να υπερφορολογηθούν, είναι όσοι έχουν ετήσιο εισόδημα (μεικτό, φυσικά...) 7.000 ευρώ, δηλαδή 400 ευρώ καθαρά τον μήνα για να θρέψουν την οικογένειά τους;

Και μετά, με ποιόν είσαι; Με τον υπουργό Εξωτερικών κ. Κοτζιά, που (χωρίς να έχει την παραμικρή αρμοδιότητα...) απειλεί βουλευτές και δημοσιογράφους με 10 χρόνια φυλακή αν αποκαλύψουν «απόρρητα» έγγραφα για την όζουσα υπόθεση της πώλησης βλημάτων στην Σαουδική Αραβία (;) μέσω μυστηριώδους και πανύποπτου μεσάζοντα, ή με τον υπουργό Άμυνας κ. Καμμένο που τον «αδειάζει» και δηλώνει ότι ο ίδιος αποχαρακτηρίζει τα «απόρρητα» έγγραφα... παραβλέποντας ότι σύμφωνα με τους νόμους και τους κανονισμούς δεν έχει κανένα δικαίωμα να κάνει κάτι τέτοιο;

Εκτός, πια, κι’ αν είμαστε μάρτυρες ενός οργανωμένου κυβερνητικού σχεδίου,  να ζουρλάνουν όλο τον κόσμο με παρανοϊκές εναλλαγές ζεστού-κρύου, τρέλας και «σοβαρότητας», ώστε στο τέλος να μην ξέρουμε αν πρέπει να κλαίμε ή να γελάμε. Και να καταντήσουμε να τους θεωρούμε... κανονικούς».

                 (Απόσπασμα άρθρου του Θ. Οικονομόπουλου από την Iefimerida)