Η "Αλλαγή" του '81...

«Πάμε σε τέταρτο μνημόνιο για να πληρώσουμε την "Αλλαγή" του 1981 και του 2015. Αυτοί όμως εκεί. Ετοιμάζουν και κεντροαριστερή "Αλλαγή". Έλεος! Ξανά μανά "Αλλαγή" και προοδευτικές δυνάμεις. Αυτή την φορά με κεντροαριστερό κόψιμο. Και με τους "αριστερούς" του ΣΥΡΙΖΑ να σπεύδουν να καταλάβουν τα ελεύθερα "στρατόπεδα" της αριστεράς και της προόδου... μπας και προλάβουν την "Αλλαγή" των άλλων. Των παλιών. Στη μέση οι ιθαγενείς, να περιμένουν, το 2018, τον καρσιλαμά της ανοησίας εγκαινιάζοντας μια 8μηνη ή 10μηνη προεκλογική περίοδο.

Η "Αλλαγή" του 1981 (που απορροφήθηκε από όλες τις κυβερνήσεις μέχρι και σήμερα) ήταν η αφετηρία της μεγάλης αποβιομηχάνισης, και αποεπένδυσης της χώρας με απώλειες 800.000 θέσεων εργασίας από τη βιομηχανία. 

Η "Αλλαγή" του 1981 ήταν που μέσα στη δυσμενέστατη συγκυρία (λόγω της προσαρμογής μας στην ΕΟΚ και στην -εν συνεχεία- παγκοσμιοποίηση)...έβαλε απέναντι στις παραγωγικές δυνάμεις της ιδιωτικής οικονομίας (ανταγωνιστές –πρόσθετους- εκτός εκείνων της ΕΟΚ),...τα κρατικά μονοπώλια ενέργειας, νερών, μεταφορών, τηλεπικοινωνιών, ταχυδρομείων, συγκοινωνιών, υποδομών...μαζί και με 50 κατεστραμμένες μεγάλες κρατικές βιομηχανίες (από τη μεταλλουργία, τη ναυπηγική, μέχρι τον καπνό και το χαρτί τουαλέτας...) που εξαγόρασε από ιδιώτες αντί να τις πουλήσει ή να τις κλείσει ως προβληματικές.

Η "Αλλαγή" του 1981 ήταν που βόλεψε με τον τρόπο αυτό 60.000 κλαδικούς κομματικούς του ΠΑΣΟΚ, ως "κομματικούς βιομήχανους και μέλη των Δ.Σ." ανοίγοντας έτσι πόρτες και παράθυρα στον κομματικό στρατό κατοχής που πλήρωσε ο ελληνικός λαός 1 τρισεκατομμύριο δραχμές, από το 1983 μέχρι και το 1995.

Η "Αλλαγή" του 1981 ήταν που ανέχθηκε, από το 1983 μέχρι το 1995 και πιο πέρα τις 50 αυτές κρατικές βιομηχανίες να μην πλήρωναν ΙΚΑ, ΔΕΗ, ΟΤΕ, δάνεια (στις τότε ΕΤΒΑ και ΑΤΕ) χωρίς οι μπολσεβίκοι-βιομήχανοι των προβληματικών να χάσουν έστω και ένα δωμάτιο... σε σχέση με αυτά που έχαναν και χάνουν οι ιδιώτες επιχειρηματίες αν δεν πληρώσουν.

Η "Αλλαγή" του 1981 ήταν που δημιούργησε το "στράτευμα" των εργατοπατέρων –εκβιαστών του λαού παρέχοντας το δικαίωμα σε 2-3 εργατοπατέρες να σηκώνονται από την πρέφα του καφενείου και να κατεβάζουν τους διακόπτες της ΔΕΗ, τους διακόπτες του ΟΤΕ, τα αεροπλάνα της τότε Ολυμπιακής, να κλείνουν τα νερά της ΕΥΔΑΠ ή να βάζουν τις συγκοινωνίες, για εβδομάδες, στα αμαξοστάσια σε βάρος του λαού. Και όλα αυτά έχοντας στην παρέα τους 100-200 κλαδικούς συντρόφους που δήθεν "εκπροσωπούσαν" τις δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ.

Η "Αλλαγή" του 1981 και μια χούφτα σύντροφοι της εποχής, ήταν που έκλεισαν και σφράγισαν το τότε υπουργείο Βιομηχανίας για να μην δείχνουν στα "πράσινα άλογα του σοσιαλισμού" ότι υπηρετούν τη βιομηχανία και άρα την ολιγαρχία...

Και από την "Αλλαγή" του 1981 (στην οποία αφομοιώθηκε και η "μπλε" με σύνθημα "Αλλαγής" την "επανίδρυση του κράτους") οδηγηθήκαμε στην κρίση.    Θα την πληρώνουμε μέχρι το 2070 γιατί το 2015 προσθέσαμε, με την ψήφο στον ΣΥΡΙΖΑ, και την αριστερή "Αλλαγή" της κωλοτούμπας και του ψεύδους. 

Παρ' όλα αυτά, τα φαντάσματα της "Αλλαγής" επιμένουν. Ξεσκονίζονται και θα εμφανιστούν με κεντροαριστερά ρούχα το 2018.Αλλά... ως πότε παλληκάρια!!!»

                        (Απόσπασμα άρθρου του Γ.Κράλογλου από το  capital.gr)

Εύθυμα και... σοβαρά

Ντοκουμέντα...

«Τώρα που η κυβέρνηση έμπλεξε πάμε να δούμε τα πραγματικά στοιχεία του κατηγορητηρίου. Οσα προκύπτουν από δηλώσεις του Πρωθυπουργού, του υπουργού και τα επίσημα έγγραφα. Κι όχι φυσικά από τις ανοησίες του Τζανακόπουλου ή τις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης που (κατά τον Πρωθυπουργό) θέλει να ρίξει την κυβέρνηση υπό την καθοδήγηση σκοτεινών δυνάμεων. 

1. Σύμφωνα με τον Πρωθυπουργό και τον υπουργό, στις διαδικασίες σύναψης μιας «διακρατικής σύμβασης» μετείχε τρίτο πρόσωπο.Το απγορεύει ρητά ο νόμος του 2011, όποια κι αν είναι η ιδιότητα ή ο τίτλος του τρίτου προσώπου.Πρώτη παράβαση του νόμου, λοιπόν.

2. Το κείμενο της «διακρατικής σύμβασης» (που είχε αποφασίσει η Βουλή) υπογράφεται από το ελληνικό Δημόσιο όχι με κάποιο ξένο κράτος αλλά με μια ελληνική εταιρεία που εκπροσωπείται από έναν κύριο «Β. Παπαδόπουλο».Δεύτερη παράβαση του νόμου - και της σχετικής απόφασης της Βουλής. Υπενθυμίζω ότι το κείμενο της σύμβασης ήταν ανάμεσα στα απόρρητα που προσπαθούσε να «κρύψει ο Βούτσης.

3. Από τα ίδια «απόρρητα» προκύπτει ότι η μη σύννομη αυτή σύμβαση είχε εγκριθεί από το ΚΥΣΕΑ και προσωπικά από τον Πρωθυπουργό.Αυτό αφορά τον επιμερισμό των ευθυνών.

4. Η εν λόγω σύμβαση με τρίτο πρόσωπο αναφέρεται σε 300.000 βλήματα για 66 εκατομμύρια ευρώ.Σύμφωνα με το πρακτικό της ελληνοσαουδικής επίσημης συνάντησης στο Πεντάγωνο, η σαουδική πλευρά δηλώνει ότι αγνοεί την υπογραφή της παραπάνω συμφωνίας κι είναι εξουσιοδοτημένη να αγοράσει μόνο 100.000 βλήματα. 

Αν η σαουδική πλευρά δεν αναγνωρίζει την υπογεγραμμένη και εγκεκριμένη από το ΚΥΣΕΑ συμφωνία, τότε για κάποιο λόγο (που ασφαλώς η Δικαιοσύνη θα διερευνήσει) το ελληνικό Δημόσιο χάνει έσοδα 66 εκατομμυρίων ευρώ.Το οικονομικό μέγεθος της ζημιάς καθιστά αυτομάτως τις παραβάσεις του νόμου κακουργηματικές πράξεις. Κι εξηγεί γιατί ο Μητσοτάκης ρωτούσε στη Βουλή «τι έγιναν τα λεφτά;» ή αν η σύμβαση με τον Παπαδόπουλο παραμένει ενεργή.

Τα υπόλοιπα (και της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης) μπορεί ενδεχομένως να αποτελούν εικασίες ή μικροπολιτική. Αλλά τα παραπάνω στοιχεία είναι αδιαμφισβήτητα. Προκύπτουν από επίσημα έγγραφα ή δηλώσεις και η κυβέρνηση είτε τα έχει αποδεχτεί είτε δεν τα έχει αμφισβητήσει. Ακόμη περισσότερο που ούτε ο Πρωθυπουργός ούτε ο υπουργός δικαιολογήθηκαν επί της ουσίας ή προσπάθησαν έστω εκ των υστέρων να συμμορφωθούν.

Πληροφορούμαι τώρα ότι η κυβέρνηση κινείται στην Επιτροπή Εξοπλισμών να ακυρώσει τη σύμβαση επικαλούμενη τον ανθρωπισμό του Φίλη.Προσπαθούν ενδεχομένως να απεμπλακούν, αν και η ποινική διάσταση μιας υπόθεσης δεν αναιρείται… αναδρομικά. Αλλά βεβαίως ουδείς μπορεί να επιβάλει στον άλλο πώς θα υπερασπιστεί τον εαυτό του!»

                                                (Aρθρο του Γ.Πρετεντέρη από τα ΝΕΑ)

Εύθυμα και... σοβαρά

Οι προνομιούχοι των ρουσφετιών...

«Οι φτωχοί, οι άνεργοι και όσοι υποφέρουν από την οικονομική κρίση δεν είναι πλέον μόνοι τους. Έχουν στο πλάι τους τους εργαζόμενους στο μετρό. Ο πρόεδρός τους δήλωσε για την τελευταία απεργία: «Απεργούμε για τη φτώχεια, τα μνημόνια και όλη αυτή την ανέχεια που έχει προωθήσει η κυβέρνηση είτε τώρα είτε παλαιότερα». 

Οι εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, που ταλαιπωρούνται σε κάθε απεργία στο μετρό, τώρα ξέρουν ότι όλα αυτά που περνούν είναι για καλό σκοπό. Η απεργία γίνεται για «τη φτώχεια, τα μνημόνια και την ανέχεια» και όχι για κάποιον ιδιοτελή σκοπό των υπαλλήλων του μετρό.

Η απόδειξη ότι οι εργαζόμενοι στο μετρό απεργούν για τους άλλους είναι ότι οι ίδιοι εξαιρούνται από τη φτώχεια και την ανέχεια. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Καθημερινή» (26/11/2017) «στο μετρό απασχολούνται 2.562 άτομα και το μισθολογικό κόστος (μισθοί, ημερομίσθια, επιδόματα, "λοιπές παροχές" και εργοδοτικές εισφορές ασφάλισης κ.λπ.) πέρυσι διαμορφώθηκε στα 78.496.356 ευρώ. 

Η διαίρεση δείχνει μέσο ετήσιο μισθολογικό κόστος 30.638 ανά εργαζόμενο, ήτοι 2.553 ευρώ μηνιαίως επί δώδεκα μισθούς (ή 2.188 ευρώ με υπολογισμό 14 μισθών)».Η διορισμένη από την κυβέρνηση διοίκηση τον Δεκέμβριο του 2016 έδωσε αυξήσεις 2% έως 4% για να γιορτάσει την επιστροφή της εταιρίας στις ζημίες. Οι ζημίες στο μετρό το 2016 έφτασαν τα 32,5 εκ. ευρώ. Το 2014 η επιχείρηση ήταν κερδοφόρα, παρά τη μείωση του εισιτηρίου από 1,40 σε 1,20 ευρώ.

Η κερδοφόρα εταιρία μετατρέπεται σε ελλειμματική, αλλά η διοίκηση είναι γενναιόδωρη και δίνει αυξήσεις. Οι εργαζόμενοι στο μετρό βελτίωσαν τις αποδοχές τους την εποχή που μειώνονταν μισθοί και συντάξεις και αυξάνονταν οι φόροι που πλήττουν όλους τους πολίτες.Τις ζημιές της επιχείρησης και τις αυξήσεις στο προσωπικό τις πληρώνουν οι επιβάτες με το αυξημένο εισιτήριο και οι φορολογούμενοι με τους αυξημένους φόρους. Για αυτό και οι συνδικαλιστές του μετρό σκέφτονται τους χορηγούς τους και οργανώνουν κάθε τόσο μια απεργία για να τους ευχαριστήσουν.

Πολλοί από τους εργαζόμενους στο μετρό έχουν προσληφθεί μέσα από ρουσφετολογικές διαδικασίες. Το 2010 το πόρισμα του τότε Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης  Λέανδρου Ρακιντζή  αποκάλυψε ότι το πρώτο εννιάμηνο της εκλογικής χρονιάς 2009 διορίστηκαν 326 άτομα με κοινά χαρακτηριστικά, όπως όμοιο τόπο καταγωγής, εργασιακή εμπειρία ως συμβασιούχοι του δημοσίου και βιογραφικά που στάλθηκαν από αριθμό φαξ του ΥΠΕΧΩΔΕ.

Πολλές φορές η πρόσληψή τους είχε προαποφασιστεί, καθώς η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου για την πρόσληψη πάρθηκε πριν κατατεθούν τα βιογραφικά και πραγματοποιηθούν οι συνεντεύξεις. Το 2010 οι εργαζόμενοι αυτοί απολύθηκαν επειδή είχαν διοριστεί παράνομα, για να προσληφθούν και πάλι μετά από τροπολογία που ψηφίστηκε σχεδόν από όλα τα κόμματα (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΚΚΕ) τον Δεκέμβριο του 2014. Για τα κόμματα οι ευνοούμενοι του πελατειακού συστήματος έχουν πάντα μεγαλύτερη αξία σε σχέση με χιλιάδες άλλους που ψάχνουν απεγνωσμένα για δουλειά.

Εκείνοι που προσελήφθησαν με ρουσφέτια και απολαμβάνουν μισθούς μεγαλύτερους από τον μισθό του καθηγητή πανεπιστημίου τιμωρούν τώρα με τις απεργίες τους αυτούς που μοχθούν για να επιβιώσουν και δυσκολεύονται να πληρώσουν τους φόρους και τις ασφαλιστικές τους εισφορές.

Οι εργαζόμενοι στο μετρό -στο βαθμό που αποδέχονται τους εκπροσώπους τους- ανήκουν σε έναν ανθρώπινο τύπο που διαμορφώθηκε από την εξέλιξη του πελατειακού συστήματος. Μιλάμε για πρόσωπα που έχουν ως κύριο ενδιαφέρον την απομύζηση του κράτους μέσα από προνόμια και προσόδους.

Οι άνθρωπο αυτοί έχουν διαμορφώσει μια νέα μορφή κοινωνικής αναλγησίας. Αχόρταγοι από τις απολαβές, που εξασφάλισαν τόσα χρόνια, δεν έχουν ενδοιασμούς όταν αποφασίζουν να ταλαιπωρήσουν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους. Βλέπουν την κοινωνία σαν εχθρό, γιατί το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να κερδίζουν σε βάρος της. Όσο πιο ευνοημένοι, τόσο πιο αντικοινωνικοί.

Αλλά δεν φταίνε αυτοί. Φταίνε τα κόμματα και οι κυβερνήσεις που τους έκαναν προνομιούχους και εκείνοι που σήμερα τους προστατεύουν και τους ανταμείβουν».

                                       (Αρθρο του Σπ.Βλέτσα από την ΑΤhensvoice)

               

To παρόν και το... μέλλον