Γυναικεία κακοποίηση...

«Μια νεαρή γυναίκα στην Κέρκυρα δολοφονήθηκε από τον πατέρα της γιατί αυτός δεν ενέκρινε τον αγαπημένο της. Μια άλλη νεαρή γυναίκα στη Ρόδο δολοφονήθηκε γιατί αρνήθηκε να ενδώσει στις σεξουαλικές απαιτήσεις δύο νεαρών. Μια τρίτη νεαρή γυναίκα δολοφονήθηκε από τον πατέρα της προκειμένου αυτός να εκδικηθεί τη σύζυγό του και μητέρα της κοπέλας γιατί τον είχε χωρίσει. Μια τέταρτη, θύμα βίας από τον άνδρα της, την οποία αναζητούσε η Νικολούλη στην εκπομπή της, βρέθηκε κρεμασμένη από ένα δέντρο για να «γλιτώσει» από τον θύτη-σύζυγό της. 

Στην ειδησεογραφία φθάνουν διαρκώς περιστατικά κακοποίησης εξαιρετικής σκληρότητας ή και δολοφονίας νεαρών γυναικών με ειδεχθή τρόπο. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο δράστης είναι ο φίλος τους, ο σύντροφός τους ή και ο ίδιος ο πατέρας τους.

Η γυναικεία κακοποίηση που φθάνει μέχρι και τις δολοφονίες φαίνεται να «αντέχει» και να έχει απλώσει και δυναμώσει για τα καλά τις ρίζες της στη χώρα μας, ακόμη και σήμερα στο τέλος της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα. Η βία κατά των των γυναικών μπορεί να είναι λεκτική βία, οικονομικός εκβιασμός, σεξουαλική ταπείνωση, ξυλοδαρμός, τραυματισμός, βιασμός, και όχι μόνον. Μια αληθινή «έκθεση ωμοτήτων», για να δανειστώ τον τίτλο του διαβόητου βιβλίου του Τζέιμς Μπάλαρντ[...]

Δεν μπορούμε να μην προβληματιστούμε για τον «σκοτεινό αριθμό» των γυναικών που υφίστανται κακοποίηση, ακόμη και καθημερινά, αλλά δεν φθάνουν ποτέ στο σημείο να την καταγγείλουν. Ίσως γιατί αποδέχονται την κατάσταση ως «φυσική», εσωτερικεύοντας το πρόβλημα. Έτσι, «βοηθούν» άθελά τους τον θύτη να συνεχίζει να αποφεύγει τις ευθύνες του.

Δυστυχώς, στο λεγόμενο ανεπτυγμένο κόσμο δεν υπάρχουν οι συνήθεις δικαιολογίες για παθογένειες τέτοιας μορφής και τέτοιας κλίμακας. Παθογένειες που η σύγχρονη ελληνική κοινωνία αδυνατεί να ελέγξει ικανοποιητικά.Ίσως αυτό που μας ενοχλεί περισσότερο είναι η υποψία ότι δεν πρόκειται για συγκυριακό φαινόμενο». 

                          (Απόσπασμα άρθρου της Β.Κόλλια από την ATHensvoice)