Για ένα άλλο...Πανεπιστήμιο

«Με τον «νόμο Διαμαντοπούλου» που ψηφίστηκε το 2011, η διαδικασία της αξιολόγησης ενισχύθηκε-θωρακίστηκε, κι έτσι, όχι μόνο καθιστούσε πλέον την αξιολόγηση υποχρεωτική αλλά και δεσμευτική, καθώς, προσέξτε το αυτό, επιτέλους συνδεόταν με την χρηματοδότηση του εκάστοτε Ιδρύματος. Δεν γίνεται, πατριώτες, να εισπράττουν όλοι την ίδια χρηματοδότηση, είτε κάνουν σωστά είτε όχι τη δουλειά τους. Δεν είναι αυτό το δίκαιο; Μόνο έτσι θα προσπαθούσαν όλοι να γίνουν καλύτεροι. 

Επιπλέον, ο νόμος εισήγαγε ριζικές αλλαγές «στο DNA της λειτουργίας των Πανεπιστημίων», όπως έλεγε χαρακτηριστικά η Άννα Διαμαντοπούλου, ενισχύοντας την αυτονομία των Ιδρυμάτων ενάντια στην ασφυκτική «αγκαλιά» του υπουργείου αλλά και προέβλεπε, ότι οι Διοικήσεις δεν θα εκλέγονταν πλέον από τους διοικούμενούς τους -λατρεύω αυτά τα παρεάκια, που ο ένας δίνει στον άλλον και τούμπαλιν- αλλά θα επιλέγονταν από τα Συμβούλια κάθε Ιδρύματος, στα οποία Συμβούλια θα συμμετείχαν και μέλη που, αλίμονο, δεν θα προέρχονταν από το Ίδρυμα. 

Και ως τελική-πλήρη θωράκιση, η Διαμαντοπούλου επέβαλε κάτι, που συμβαίνει ως «εξυπακούεται» στον πολιτισμένο κόσμο, ό,τι οι καθηγητές θα αξιολογούνταν από τους φοιτητές ενώ οι μόνιμοι καθηγητές θα αξιολογούνταν τακτικά και από άλλους καθηγητές. 

Και όσο για εξωτερικούς αξιολογητές, η υπουργός κίνησε γη και ουρανό για να πείσει προσωπικότητες διεθνούς βεληνεκούς, όπως για παράδειγμα τον Δ. Μπερτσιμά καθηγητή Επιχειρησιακής Έρευνας ΜΙΤ, τον Αλ. Νεχαμά του Πανεπιστήμιου Πρίνστον, τον Γρηγόρη Σηφάκη από το Πανεπιστήμιο Νέας Υόρκης, τον Ρίτσαρντ Χάντερ του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ. Άριστοι, που αποδέχτηκαν την πρόσκληση-πρόκληση αφιλοκερδώς. Βεβαίως αντιμετωπίστηκαν με καχυποψία και εχθρότητα. 

Εν ολίγοις, ο νόμος Διαμαντοπούλου επιχείρησε να ανατρέψει το δήθεν «Δημοκρατικό Πανεπιστήμιο» της συναλλαγής, της ομερτά και της αδράνειας και να το αντικαταστήσει με το Πανεπιστήμιο της λογοδοσίας, της διαφάνειας, της αξιολόγησης, της ευθύνης και της συνεχούς βελτίωσης. Νομίζετε, αν είχαν γίνει όλα εκείνα πράξη, όλα εκείνα που είχαν χειροκροτηθεί. Τι παλαμάκι είχε πέσει στη Βουλή κατά την ψήφιση του Νόμου Διαμαντοπούλου!»

                               (Απόσπασμα άρθρου της Ρέας Βιτάλη από το protagon)