αντί προλόγου..



'Eχουμε την τύχη να ζούμε σε μια πόλη ευνοημένη από τη φύση και την ιστορία. Tα δυνατά της σημεία είναι πολλά και λίγο-πολύ γνωστά. Yπάρχουν όμως κι εκείνα- και δεν είναι λίγα - που τα βλέπουμε γύρω μας καθημερινά και μας πληγώνουν , ταλαιπωρούν την αισθητική μας.

Στο μπλογκ αυτό θα διαβάζετε σκέψεις, παρατηρήσεις αλλά και προτάσεις που έρχονται αυθόρμητα στο νου περιδιαβαίνοντας τους δρόμους της μοναδικής αυτής πόλης που μπορεί να γίνει ακόμη πιο όμορφη και συναρπαστική. Θα διαβάσετε επίσης και κάποιες άλλες αναρτήσεις (κείμενα, φωτογραφίες, γελοιογραφίες) που αφορούν τη γενικότερη πολιτική και όχι μόνο επικαιρότητα.

Διαβάστε τις προηγούμενες αναρτήσεις μας στη διεύθυνση www.ioannina2011.blogspot.com

Βρείτε μας και στο Facebook: https://www.facebook.com/skeptomenoipolites.ioanninon

Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2018

Μια πικρή ιστορία...


«Ο νόμος 2190 ήταν ένα νομοθέτημα που εκπόνησε και επέβαλε σχεδόν μόνος ο Αν. Πεπονής. Και μετά από τις εξελίξεις αυτές, θεώρησε ότι ο μόνος δρόμος για να υπερασπιστεί το δημιούργημά του είναι η παραίτηση. «Αν δεν παραιτηθώ ο νόμος δεν στέκεται» είπε στον Ανδρέα Παπανδρέου που προσπάθησε να τον αποτρέψει, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εποχής. Και το έκανε πράξη. 

Λίγους μήνες λοιπόν μετά την ψήφιση ενός εμβληματικού εκσυγχρονιστικού νόμου, ο δημιουργός του έφευγε κακήν-κακώς από τη θέση του. Στις εκλογές του 2000 το κόμμα του κέρδισε ξανά, αλλά ο Αν. Πεπονής δεν εξελέγη ούτε καν βουλευτής. Η πολιτική του καριέρα τερματίστηκε με την αποδοκιμασία του από τους πολίτες.

Ο νόμος του υπέστη πολλές αλλαγές, ώστε να αφήνει όλο και περισσότερα παράθυρα. Σήμερα η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ συνεχίζει τις χειρότερες πρακτικές του παρελθόντος. Φίλοι, συγγενείς, παιδιά του κομματικού σωλήνα βρίσκουν μια θέση στο δημόσιο καταπατώντας κάθε έννοια αξιοκρατίας στο όνομα μάλιστα «του νέου που ήρθε να γκρεμίσει το παλιό». 

Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε πολλά παραδείγματα για την τύχη όσων επεχείρησαν δύσκολες μεταρρυθμίσεις. Πόσο εκτιμήθηκε από τους πολίτες, το έργο της Αννας Διαμαντοπούλου στο Υπουργείο Παιδείας; Τι τύχη είχε μια από τις μεγαλύτερες μεταρρυθμίσεις που επιχειρήθηκαν και θα είχαν αποτρέψει τη χρεοκοπία της χώρας, όπως ήταν το «ασφαλιστικό Γιαννίτση»; Ποιό μέλλον είχε ο Τ. Γιαννίτσης στην πολιτική; Ποια ήταν η πολιτική τύχη του Στ. Μάνου που είχε την κακή συνήθεια να κάνει έργο αλλά και να λέει πικρές αλήθειες;

Στην Ελλάδα, στα λόγια όλοι θέλουν μεταρρυθμίσεις και όλοι είναι υπέρ του να αλλάξουν τα πράγματα αρκεί να μην θίγονται οι ίδιοι και τα συμφέροντά τους. Να μην ξεβολεύονται. Οι μεταρρυθμιστές έχουν κακή τύχη. Επιβραβεύονται εκείνοι που χαϊδεύουν αυτιά. Που μοιράζουν λεφτά των φορολογουμένων για να εξασφαλίσουν εκλογική πελατεία, αδιαφορώντας για το ποιός θα πληρώσει στο τέλος τον λογαριασμό. Οι πολίτες αυτούς θέλουν κι αυτούς ψηφίζουν». 


                       (Απόσπασμα άρθρου του Δ.Τσιόδρα από την ΑΤΗensvoice)



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...