Η Δημόσια τηλεόραση...

«Αρκετοί αναγνώστες τον τελευταίο καιρό προτρέπουν τη στήλη να ασχοληθεί με περισσότερο θετικές εκτιμήσεις για τις διεξόδους που υπάρχουν και τις ευκαιρίες που θα προκύψουν την επόμενη μέρα.Αυτό θα αρχίσουμε να κάνουμε λοιπόν όλο και πιο συχνά, λαμβάνοντας υπόψη και την επικαιρότητα με τις απαιτήσεις της.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που πρέπει να αλλάξει στη χώρα μαζί με την παιδεία και την οικονομία είναι η δημόσια τηλεόραση και ραδιοφωνία.Είναι απαράδεκτο το εκάστοτε κόμμα εξουσίας να χρησιμοποιεί τα χρήματα που αφαιρεί αναγκαστικά από τους πολίτες για να δημιουργεί αυτό το αποτέλεσμα κομματικής προπαγάνδας και αναξιοκρατίας.

Επειδή η κατάσταση της παρούσας κυβέρνησης θεωρείται "τελειωμένη" από κάθε πλευρά, οι συμβουλές αφορούν την επόμενη κυβέρνηση που διατείνεται πως θα μεταρρυθμίσει τη χώρα προς τη σωστή κατεύθυνση.Άκου, λοιπόν Κυριάκο...

Κάθε χώρα οφείλει να έχει μια δημόσια τηλεόραση για ενημέρωση και ψυχαγωγία. Αυτό δεν μπορεί να συμβεί διορίζοντας κολλητούς και προπαγανδιστές του εκάστοτε κόμματος εξουσίας.Πρέπει η δημόσια τηλεόραση και ραδιοφωνία να περάσει στην ευθύνη όχι του εκάστοτε υπουργού προπαγάνδας της κυβέρνησης, αλλά μιας ανεξάρτητης αρχής. Μια δομή όπως το ΕΣΡ, που θα μπορούσε να ονομάζεται π.χ. Ελληνική Υπηρεσία Ενημέρωσης η σύνθεση του συμβουλίου διοίκησης της οποίας θα προϋποθέτει την αποδοχή των 2/3 ή 3/4 της Βουλής.

Αυτό το συμβούλιο θα επιλέγει τους μάνατζερ και τα διοικητικά συμβούλια της κρατικής τηλεόρασης και ραδιοφωνίας.Τα διοικητικά συμβούλια κάθε μέσου θα επιλέγουν τους διευθυντές και αυτοί τους αρχισυντάκτες, συντάκτες και όλους τους εργαζόμενους...

Θα πρέπει δηλαδή η δημόσια τηλεόραση και ραδιοφωνία να δουλεύουν με τη δομή της εταιρικής διακυβέρνησης.Κανείς δεν θα είναι μόνιμος, όλοι θα αξιολογούνται και ο καθένας θα αξιολογεί τους υφιστάμενούς του και θα λογοδοτεί για το αποτέλεσμα της δουλειάς που τον αφορά σε σχέση με τον κώδικα δεοντολογίας και τον ανταγωνισμό.

Κρατική επιδότηση θα υπάρχει αλλά δεν θα είναι ούτε όσο μεγάλη όσο σήμερα ούτε ανεξέλεγκτη. Η δημόσια τηλεόραση οφείλει να έχει και έσοδα από την αγορά είτε ως χορηγίες είτε ως διαφήμιση. Η κρατική επιδότηση και κατά συνέπεια οι μισθοί θα πρέπει να συναρτώνται του αποτελέσματος.

Η χώρα δεν χρειάζεται 4-5 δημόσια τηλεοπτικά κανάλια αλλά το πολύ 2. Ένα ενημερωτικό και ένα ψυχαγωγικό.Αμφότερα, αν απομακρυνθούν από την εξουσία του εκάστοτε υπουργού προπαγάνδας και τη μέγγενη της αργομισθίας διευθυνόμενα από επαγγελματίες που δεν υπόκεινται σε παρεμβάσεις μπορούν να είναι ανταγωνιστικά των ιδιωτικών καναλιών και να αναγκάσουν και αυτά να αναβαθμίσουν τα προγράμματα ενημέρωσης.

Είναι δεδομένο, Κυριάκο, πως τα κομματικά δημοσιογραφικά "κοράκια" περιμένουν την κυβερνητική αλλαγή για να αντικαταστήσουν τις αργομισθίες των "παιδιών" της άλλης κυβέρνησης.Θα τολμήσεις να τους αγνοήσεις και να κάνεις αυτό που πρέπει για να αρχίσει η χώρα να βγαίνει από το τριτοκοσμικό "λυκόφως";

Ούτως ή άλλως η δημόσια τηλεόραση και ραδιοφωνία σαν μηχανισμός προπαγάνδας είναι αναποτελεσματικός. Εδώ και δεκαετίες όσο και να προπαγάνδισε την εκάστοτε κυβέρνηση δεν κατάφερε να την διασώσει. Ούτε καν τη δικτατορία όταν είχε το αποκλειστικό μονοπώλιο των "αιθέρων".Ιδού λοιπόν πεδίον δόξης λαμπρόν... Θα τολμήσεις Κυριάκο;»

                                             (Αρθρο του Κ.Στούπα από το capital.gr)