Τι ζούμε;

«Κάποιοι από εσάς – με αναρτήσεις, με sms, με email – με ρωτάτε πόσο χειρότερη ή πόσο βελτιωμένη (;) είναι η νέα κυβέρνηση του κ.Τσίπρα. Να σας τα πω αναλυτικά λοιπόν. 

Θα αρχίσω με κάτι που δεν καταλαβαίνω. Ορισμένοι τηλεοπτικοί σχολιαστές θεωρούν ότι ο κ.Τσίπρας με τον ανασχηματισμό του έκανε βήματα προς τη λογική. Εγώ βλέπω ότι οι υπουργοί του παραλόγου (Παππάς), του κομματικού παρακράτους (Γεροβασίλη) και του πούρου λαϊκισμού (Σκουρλέτης) αναβαθμίστηκαν. Οι σημαδούρες των παλιών συστημάτων (Σπίρτζης, Τόσκας, Παπαγγελόπουλος) διασώθηκαν. 

Στην ανάπτυξη μπήκε ένας άνθρωπος που ήθελε παράλληλο νόμισμα. Και την εργασία ανέλαβε μια νέα πολιτικός που τα μόνα πράγματα που έχει πει στη ζωή της είναι «θα σκίσουμε τα μνημόνια και θα διπλασιάσουμε τους μισθούς». Θλιβερό. Εκτός αν οι «αντικειμενικοί» παρατηρητές εκστασιάστηκαν από τον πολλαπλασιασμό των ψεκασμένων στην κυβέρνηση και την επιστροφή στη θεωρία της Χρυσής Αυγής ότι «η Ελλάς είναι υπό κατοχή». «Είναι υπό κατοχή, όπως ακριβώς σας το λέω» επανέλαβε ο υφυπουργός της παιδείας (!) για να μην αφήσει κανένα περιθώριο να πιστέψει κανείς ότι η λέξη «κατοχή» παρείσφρησε κατά λάθος στο λόγο του. 

Για να μην μιλήσω για τον «σοβαρό καθηγητή» που ανέλαβε υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων και που μια βδομάδα πριν έκανε έκκληση να ψηφίσουμε τον κ.Πολύδωρα για Πρόεδρο του ΕΣΡ, γιατί «έχει διαβάσει το βιβλίο του για τους Σαμουράϊ και πιστεύει ότι η γνώση της ανατολικής φιλοσοφίας θα τον βοηθήσει στο έργο του». Τι ζούμε;»

                                                            (Στ.Θεοδωράκης - "Ποτάμι")