αντί προλόγου..



'Eχουμε την τύχη να ζούμε σε μια πόλη ευνοημένη από τη φύση και την ιστορία. Tα δυνατά της σημεία είναι πολλά και λίγο-πολύ γνωστά. Yπάρχουν όμως κι εκείνα- και δεν είναι λίγα - που τα βλέπουμε γύρω μας καθημερινά και μας πληγώνουν , ταλαιπωρούν την αισθητική μας.

Στο μπλογκ αυτό θα διαβάζετε σκέψεις, παρατηρήσεις αλλά και προτάσεις που έρχονται αυθόρμητα στο νου περιδιαβαίνοντας τους δρόμους της μοναδικής αυτής πόλης που μπορεί να γίνει ακόμη πιο όμορφη και συναρπαστική. Θα διαβάσετε επίσης και κάποιες άλλες αναρτήσεις (κείμενα, φωτογραφίες, γελοιογραφίες) που αφορούν τη γενικότερη πολιτική και όχι μόνο επικαιρότητα.

Διαβάστε τις προηγούμενες αναρτήσεις μας στη διεύθυνση www.ioannina2011.blogspot.com

Βρείτε μας και στο Facebook: https://www.facebook.com/skeptomenoipolites.ioanninon

Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2016

Πού διαφωνείς;



«Θα πάψουμε να πνιγόμαστε με την πρώτη βροχή, όταν θα πάψουμε να χτίζουμε μέσα σε κοίτες χειμάρρων. Δυστυχώς δεν υπάρχει τρόπος το νερό να εξαφανίζεται δια μαγείας όταν βρέχει, όσα φρεάτια κι αν ανοίξουν, όσοι υπόνομοι κι αν γίνουν.

Αν πιάσεις έναν - έναν τους φακέλους των οικοδομών που πλημμύρισαν θα φτάσεις στην αρχική μήτρα όλων των παρανομιών αυτής της χώρας: κάποιος που καταπάτησε μια δημόσια έκταση, την οικειοποιήθηκε με τον (απαράδεκτο) νόμο περί χρησικτησίας που ισχύει ακόμα και σήμερα, ή με άλλα νόμιμα εργαλεία που πάντα έδινε το κράτος στους απατεώνες. 

Στο κόλπο ήταν δασικοί υπάλληλοι, δήμοι, πολεοδομίες, συμβολαιογράφοι, δικηγόροι, δικαστές, πολιτικοί (ο Έλληνας εφηύρε τα ΣΔΙΤ από το 1821), η συμμορία την τεμάχισε, την πούλησε και οι τυχεροί έτρεξαν να χτίσουν μέσα στη φύση! Ο σημερινός ιδιοκτήτης, βέβαια, μπορεί όταν αγόρασε να μην είχε ιδέα για το τι υπήρχε κάποτε στη θέση του οικοπέδου του ή του διαμερίσματός του μέχρι που ήρθε το νερό να του το θυμίσει. Τις διαχρονικές αμαρτίες του ανύπαρκτου κράτους βαραίνουν και οι ζωές των ανθρώπων που χάνονται κάθε φορά που πιάνει μια βροχή λίγο δυνατότερη από ψιλόβροχο.

Κι αυτές οι αμαρτίες δεν είναι μόνο η αδιαφορία και η ανοχή στα κρατικά λαμόγια, αλλά και τα κύματα νομιμοποιήσεων ακόμα και κραυγαλέων περιπτώσεων αυθαιρέτων κάθε φορά που η εκάστοτε κυβέρνηση ξεμένει από ρευστό και το ρίχνει στις αρπαχτές. Ποια κυβέρνηση θα τολμήσει να χωροθετήσει ξανά κοίτες χειμάρρων και να κατεδαφίσει (με απαλλοτριώσεις ή χωρίς ανάλογα με το είδος της οικοδομικής ιστορίας), ΟΛΑ τα κτίσματα που βρίσκονται μέσα σε αυτές; Καμμία! Διότι κανένα κόμμα δεν θα σου πει: θα γκρεμίσω το σπίτι σου για την ασφάλεια τη δική σου και των παιδιών σου!

Κι αν σου το πει όπως σου το λέει η "Δημιουργία, ξανά!" όχι μόνο δεν θα την ψηφίσεις, αλλά θα τη συκοφαντήσεις ως την ανάλγητη που θέλει να γκρεμίσει τα σπίτια του "κοσμάκη". Έτσι δεν είναι αγαπητέ αγανακτισμένε πλημμυροπαθή; Μην αναρωτιέσαι λοιπόν μπροστά στις κάμερες "μα πού είναι το κράτος;" Το κράτος ήρθε στο οικόπεδό σου ως ΣΥΝΕΝΟΧΟΣ. Τα βρήκατε, σου πήρε το νταβατζηλίκι του, σου έκλεισε πονηρά το μάτι και σε άφησε να πνιγείς. Αυτό το κράτος ψήφιζες τόσα χρόνια, αυτό το κράτος ήθελες. Αν ήθελες άλλο κράτος θα ψήφιζες κι άλλους ανθρώπους».

                                                               (Θ.Τζήμερος-"Δημιουργία Ξανά")

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...