Ποια Αριστερά...

[...]Αντί όλων αυτών η κυβέρνηση της «πρώτης φοράς αριστεράς» μετά... ολίγης ΑΝΕΛ, δεν κάνει τίποτα άλλο από το να διορίζει σε θέσεις-κλειδιά δικούς της ανθρώπους και να ψάχνει τρύπες να ξανά διορίσει στρατιές ψηφοφόρων της στο Δημόσιο.

Με λίγα λόγια κτίζει το δικό της πελατειακό κράτος στα πρότυπα των προηγούμενων κέντρο-δεξιών κυβερνήσεων.

Ποια Αριστερά είναι αυτή, που εξαγγέλλει την κατάργηση των στρατιών συμβούλων, την ώρα που διορίζει 20 συμβούλους στο γραφείο του αντιπροέδρου της κυβέρνησης;

Που οι υπουργοί της αλληλοαναιρούν ο ένας τον άλλον με αντιφατικές δηλώσεις; Που διορίζει πρόεδρο της ΔΕΗ συνδικαλιστή της διεφθαρμένης ΓΕΝΟΠ, της οποίας ο τ. πρόεδρος είναι υπόδικος για κακούργημα;

Που σπαταλάει λεφτά σε εξοπλισμούς χωρίς διαγωνισμό, που χαρίζει χρέη του ΠΑΟΚ, που επενδύει σε ζημιογόνες κρατικές εταιρίες και την ίδια ώρα βάζει «χέρι» στα αποθεματικά των δημόσιων ταμείων και των ΔΕΚΟ;

Ποια αριστερά είναι αυτή που επιτρέπει σε περιθωριακούς να καταλαμβάνουν πρυτανείες πανεπιστημίων, στο όνομα της «ταξικής πάλης»;

Που ο νεποτισμός της -μέσα σε 2,5 μήνες μόνον- αναδείχθηκε αντάξιος εκείνου που παλαιότερα κατήγγειλε;

Που ο υπουργός Οικονομικών της αρέσκεται σε «αντισυμβατικές» ενδυμασίες μέχρι life style φωτογραφήσεις, ενώ είναι ανίκανος να συλλέξει τον ΦΠΑ;

Που άλλος υπουργός της αποδεικνύεται τόσο αγράμματος, ώστε να θεωρεί την Πολωνία σύμμαχο του Χίτλερ;

Ποια Αριστερά είναι αυτή που δεν ανησυχεί όταν ξέρει πολύ καλά πως μόνο για συντάξεις το Ελληνικό κράτος χρειάζεται 28 δις τον χρόνο και δεν κάθεται να αθροίσει στους 2.8 εκ. συνταξιούχους το περίπου 1 εκ. υπαλλήλους του ευρύτερου δημοσίου τομέα για να διαπιστώσει ότι 1 στους 2 ενήλικες Έλληνες περιμένει να ζήσει από το κράτος;

Προφανώς, με τους φόρους που θα πληρώσει ο ελεύθερος επαγγελματίας Έλληνας συμπολίτης...

Δυστυχώς, η «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνηση είναι -όπως το απεκάλεσε ο Βαρουφάκης- ένα «αριστερό τσούρμο» που σε συνεργασία με το δεξιό λαϊκιστικό κόμμα των ΑΝΕΛ έχουν το τιμόνι της χώρας στα χέρια τους.

Δεν έχουν επεξεργαστεί το παραμικρό σχέδιο για το μέλλον του τόπου.

Εθίστηκαν στην πολιτική του τηλεκαφενείου και της ασυνάρτητης ατάκας.

Για κάθε εναλλακτική πρόταση είχαν ένα επίθετο για τους αντίπαλους τους: «φασίστας», «νεοφιλελεύθερος», «παπαγαλάκι» κ.λ.π.

Για κάθε αστοχία τους είχαν κι ένα ψεύδος -«διαστρεβλώθηκαν οι δηλώσεις μας», «μονταζιέρα» κ.λ.π.- ή χειρότερα: μια αγωγή.

Έτσι πέτυχαν αντιπολιτευόμενοι κι έτσι νόμιζαν ότι μπορούν να κυβερνήσουν. Έκαναν λάθος και αυτό το λάθος θα το πληρώσει ακριβά η χώρα.

(Απόσπασμα άρθρου του Φ.Ζουρόπουλου από την E.B.Review)

(Ο Τσε Γκεβάρα δουλεύοντας στα Σαββατοκύριακα στο λιμάνι, όταν ήταν Υπουργός στην κυβέρνηση του Κάστρο)