Παιδεία... όπισθεν ολοταχώς

«Η επιβολή του μετρίου και της εκπαιδευτικής απομόνωσης που επιχειρείται αυτό τον καιρό μπορεί να επιφέρει μεγαλύτερη ζημιά στην Ελλάδα απ’ αυτήν που βιώνουμε στην οικονομία. Εχουμε κατανοήσει πλέον ότι η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται στην πολιτική, και όσο η παιδεία δεν στοχεύει στην υπέρβαση των σημερινών ορίων της, η χώρα δεν θα μπορέσει να ξεφύγει από την παγίδα της ημιμάθειας και της προχειρότητας στη δημόσια ζωή. Αυτό τον καιρό, αντί να ανοίγουμε τα φτερά μας σε έναν τομέα όπου η Ελλάδα έχει λαμπρή παράδοση, σε έναν χώρο που δεν περιορίζεται από τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό, τρέχουμε όπισθεν ολοταχώς.

Είναι να απορεί κανείς γιατί η κυβέρνηση σπεύδει τόσο να επιστρέψει σε ένα παρελθόν που αποδείχθηκε αποτυχημένο. Δεν εισάγει κάτι νέο και ελπιδοφόρο -αντιθέτως, καταργεί τις μεταρρυθμίσεις των τελευταίων ετών σαν να έφταιγαν αυτές για τα προβλήματα στην Παιδεία και όχι η κομματοκρατία, η έλλειψη αξιολόγησης, οι δυσκολίες που έβρισκαν μπροστά τους συνεχώς καθηγητές και φοιτητές που επιδίωκαν το αυτονόητο- να μπορούν να αποδώσουν, να μάθουν, να συγκριθούν, να μετρηθούν με τους καλύτερους στον κόσμο. Αντί να επιχειρεί να ανοίξει τον δρόμο για το μέλλον, η κυβέρνηση επιμένει στην αυταρέσκεια, την καταγγελία των «άλλων» και την απομόνωση. Τις τελευταίες εβδομάδες είδαμε την κατάργηση αγγλόφωνων τμημάτων σε ΑΕΙ, τα οποία είχαν στόχο να προσελκύσουν ξένους φοιτητές στη χώρα μας, και αλλαγές στο σύστημα μέτρησης πιστωτικών μονάδων για την απονομή πτυχίων. Με τη δεύτερη κίνηση εγείρεται ο κίνδυνος τα ελληνικά πτυχία να μην αναγνωρίζονται από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, και τα παιδιά μας να αποκλειστούν από το πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών Erasmus[...]

Παρακολουθώντας τη νέα κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ δεν βλέπουμε κάποια κίνηση, κάποιο μέτρο που θα διευκόλυνε τους Ελληνες να θέσουν υψηλούς στόχους σε κανέναν τομέα, που θα ενθαρρύνει μια νέα αντίληψη του κόσμου και της θέσης μας μέσα του. Αντιθέτως, το συνεχές βουητό διαμαρτυρίας και η προσκόλληση σε αποτυχημένα μοντέλα διοίκησης, εκπαίδευσης και συμπεριφοράς προδίδουν βαθιά παρακμή και φόβο για αναμέτρηση με τον κόσμο. Είναι άρνηση του ίδιου του πνεύματος του Ελληνισμού.

                               (Απόσπασμα άρθρου του Ν.Κωνσταντάρα από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ")