Ευρωπαϊκή Ημέρα Ανεξάρτητης Διαβίωσης...

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, γιορτάζεται η Ευρωπαϊκή Ημέρα Ανεξάρτητης Διαβίωσης και αφορά άτομα με βαριά αναπηρία.Στις 5 Μαΐου, οι άνθρωποι σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο, Λάρισα, Ιωάννινα, Κομοτηνή και Δράμα καλούνται από τα μέλη και τους φίλους του Οργανισμού Ανεξάρτητης Διαβίωσης Ελλάδας, που θα βρίσκονται σε κεντρικά σημεία των πόλεων, να δώσουν τη δική τους ερμηνεία για τον όρο “ανεξάρτητη διαβίωση”.

Σκοπός της δράσης, αναφέρει  ο πρόεδρος του οργανισμού Στέλιος Κυμπουρόπουλος και ειδικευόμενος ψυχίατρος στο Αττικό Νοσοκομείο, είναι αφενός η γνωριμία του κοινού με τη ζωή των ανθρώπων με αναπηρία (ΑμεΑ) και αφετέρου η ανάδειξη της ανάγκης για αλλαγές σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο, όπως η θεσμοθέτηση του “προσωπικού βοηθού”.“Ανεξάρτητη Διαβίωση για τα ΑμεΑ σημαίνει, στην ουσία, πλήρη ένταξή τους στην...
κοινωνία” επισημαίνει ο κ Κυμπαρόπουλος και συμπληρώνει:“Πρέπει να ξεφύγουμε από την εντύπωση ότι η αναπηρία είναι ασθένεια. Η αναπηρία είναι μια κατάσταση. Εάν κάποιος σου απαγορεύει να κάνεις κάποια πράγματα, είσαι ανάπηρος. Αν δεν είχα την προσωπική μου βοηθό στο νοσοκομείο, δε θα ήμουν γιατρός, θα καθόμουν σπίτι”.“   

                                                           (Ηλεκτρονικός Τύπος)

                                                                             

Τι θα πούμε λοιπόν στους συμπολίτες μας με ειδικές ανάγκες όταν δεν τους δίνουμε καν το δικαίωμα να κινηθούν σε βασικές οδούς της πόλης μας; Πώς να τους εξηγήσεις ότι η Δημοτική Αρχή φρόντισε να τοποθετηθούν κολωνάκια στον πεζόδρομο δίπλα στο Δημαρχείο, (που δεν υπήρχε και ανάγκη δηλαδή...) όχι όμως και εκεί στη Λεωφόρο Δωδώνης, δίπλα μάλιστα από το μεγαλύτερο Συγκρότημα Σχολείων της πόλης μας.

Όπου αν καταφέρει κανείς -ακόμη και αρτιμελής- να περπατήσει στο πεζοδρόμιο, αυτό θα θεωρηθεί άθλος; Γιατί αρνείται πεισματικά να κάνει το αυτονόητο; Γιατί δεν θέλει να δώσει τη δυνατότητα στους πολίτες (δεύτερης  κατηγορίας, ως φαίνεται) να περπατήσουν με ασφάλεια στο πεζοδρόμιο; Δεν έχει ακούσει ότι αυτό το δικαίωμα προβλέπεται από το Σύνταγμα και τους Νόμους;  

Υπάρχει και μια πραγματικότητα που δεν μπορούμε να την παραβλέπουμε διαρκώς και να μένουμε στις δηλώσεις. Δεν είναι όλα δημόσιες σχέσεις, δυστυχώς...