Κακόγουστη φάρσα...

«Η επαναφορά του ’80 ως κακόγουστη φάρσα ολοκληρώνεται με τις παρεμβάσεις στα ΑΕΙ. Ποιες ήταν οι πληγές των ΑΕΙ τις τελευταίες δεκαετίες; Η αυτοαναφορικότητα, η αδυναμία λογοδοσίας, η εξουσία των φοιτητοπατέρων και των παρατάξεων, η βία, η αυθαιρεσία. Οσα βήματα έγιναν για την αντιμετώπιση των παθογενειών αυτών (με κόστος και κόπο τεράστιο) διαγράφονται μονοκοντυλιά. Συζητήσεις, επεξεργασίες, άντληση καλύτερων διεθνών πρακτικών, όλα ρουφήχτηκαν από μια μαύρη τρύπα. Τα Συμβούλια καταργούνται. Η σύντομη άνοιξη της μεταρρύθμισης τερματίζεται, κατασυκοφαντούμενη χυδαία. Ηρθαν με ιδεαλισμό κορυφαίοι ακαδημαϊκοί από το εξωτερικό, επένδυσαν χρόνο, όραμα και προσπάθεια. Δεν ήταν όλα άψογα, αστοχίες υπήρξαν, ήταν όμως βελτιώσιμα. Η επαναφορά στο πρότερο καθεστώς είναι το χειρότερο. Τα Συμβούλια υποχρέωναν τους φοιτητές να οργανώσουν συλλόγους, εκλέγοντας ενιαία εκπροσώπηση. Τώρα επιστρέφουν πανίσχυροι οι κομματικοί στρατοί, απαραίτητοι για τη διατήρηση των δυνάμεων του αριστερίστικου μπλοκ στα ΑΕΙ.

Σε παρόμοιο πνεύμα αντικαθίσταται και το υπάρχον σύστημα πιστωτικών μονάδων στα ΑΕΙ με διδακτικές μονάδες. Μήπως επειδή οι πιστωτικές μονάδες καλλιεργούσαν νοσηρές σχέσεις εξοικείωσης με το πιστωτικό σύστημα και την «τραπεζοκρατία»; Δυστυχώς η καταστροφικότητα των επιλογών υπερβαίνει ακόμα και τη γελοιότητά τους. Οπως εξηγεί το ρεπορτάζ του Α. Λακασά στην «Καθημερινή» («Κίνδυνος Grexit για τα πτυχία», 8/5/2015), το νέο σύστημα τορπιλίζει την αναγνώριση των ελληνικών πτυχίων από την Ευρώπη και την κινητικότητα Ελλήνων φοιτητών μέσω Erasmus. Αποκόπτει τη χώρα από τον ευρωπαϊκό χώρο ανώτατης εκπαίδευσης, γιατί; Για να ικανοποιήσει τις μαρξιστικές εμμονές εναντίον της «Μπολόνια».

Δεν υπάρχει κανένα προοδευτικό πρόσημο στην εκπαιδευτική πολιτική αντιμεταρρύθμισης αυτής της κυβέρνησης, όπως ώς τώρα διαφαίνεται. Τρία ιδεολογικά πλάσματα πλαισιώνουν την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, καθοδηγώντας τα βήματά της σε αυτό το μείγμα ιδεολογικής αγκύλωσης και κομματικής ιδιοτέλειας που είναι η εκπαιδευτική της πολιτική. 

Ο κρατικός συντεχνιασμός, που παραδίδει την παιδεία στους κυβερνητικά προσκείμενους κομματικούς στρατούς. Ο σοσιαλιστικός εξισωτισμός, που κολακεύει τη μετριότητα και την ανεπάρκεια, διαμορφώνοντας συνθήκες μαζικών κινημάτων εναντίον των μισητών «ελίτ». Και ο εθνικολαϊκισμός, που οργανώνει σχολικές προπαγάνδες για τη βαρβαρότητα της «γερμανοκρατούμενης Ευρώπης», απομονώνει τη χώρα από τον κόσμο, και διαμορφώνει μια Ελλάδα «Κούγκι». Με όμηρο μέσα της την επόμενη γενιά».

(Απόσπασμα άρθρου του Γ.Παγουλάτου από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ")