Πολιτκές και άλλες... θέσεις

Οι Θέσεις των διοικητών των νοσοκομείων είναι πολιτικές. Έχω δικαίωμα να διορίσω τους συνεργάτες μου» δήλωσε προ ημερών ο κ. Κουρουμπλής σε μια δήλωση που συμπυκνώνει ταυτόχρονα τον ορισμό του πελατειακού συστήματος και τη βασική αιτία της κακοδαιμονίας των νοσοκομείων.

Στο πελατειακό κράτος η δημιουργία ενός δικτύου ημετέρων –πιστικών που λέγανε παλιά– αποτελεί το θεμέλιο λίθο της εμπέδωσης της εξουσίας του εκάστοτε ισχυρού. Πaσάς, τοπάρχης ή υπουργός αριστερής κυβέρνησης, βολεύεις τους δικούς σου ανθρώπους –γράφε συνεργάτες– σε προσοδοφόρες θέσεις στο δημόσιο. Έτσι, αποκτά ένα δίκτυο έμπιστων, οι οποίοι πληρώνονται μεν το μισθό τους από το δημόσιο και τυπικά μόνο ασχολούνται με τα συμφέροντά του. Γνωρίζουν καλά ποιος είναι ο πραγματικός τους εργοδότης και, όντες ετερόφωτοι και άνευ προσόντων, σκόπιμα συγχέουν το προσωπικό, το κομματικό και το δημόσιο συμφέρον και κατά κανόνα εξαντλούν τις προσπάθειές τους στην εξυπηρέτηση των δύο πρώτων ακόμα και εις βάρος του δημοσίου.

Στα νοσοκομεία αυτή η «πολιτική» αντίληψη έχει γεννήσει στο παρελθόν τέρατα που οι ολίγες εξαιρέσεις δεν αρκούν να αποσβέσουν. Τα νοσοκομεία αποτελούν εξαιρετικά πολύπλοκους σχηματισμούς –τόσο δύσκολα διοικήσιμους– που στις χώρες των «βελανιδοφάγων» ανατίθενται σε ανθρώπους με ειδικές σπουδές και εμπειρία. 

Στη χώρα που, εκτός από την πολιτική έχει ανακαλυφθεί και η «πολιτική θέση», ανατίθενται με μοναδικό πραγματικό προσόν τη γνωριμία με τον υπουργό ή την κομματική ταυτότητα. Δάσκαλοι, ασυρματιστές, μοντέλα, και μικροπωλητές έχουν χρηματίσει διοικητές νοσοκομείων με ανάλογες επιδόσεις[...] 

 (Απόσπασμα άρθρου του Κ.Μπαργιώτα από την Athens Voice)