Φιλελευθερισμός και δημοκρατία...

«Ο φιλελευθερισμός τοποθετεί την ελευθερία πάνω από την ισότητα και επιδιώκει την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων από την κρατική ασυδοσία. Πολιτεύματα που παραβιάζουν τις ατομικές ελευθερίες (ζωή, ελευθερία, ισονομία, ατομική περιουσία) είναι εξ ορισμού καταπιεστικά και ανήθικα. Μια φιλελεύθερη κοινωνία προσφέρει ισότητα ευκαιριών σε όλους, χωρίς φυσικά να εγγυάται την ισότητα του αποτελέσματος. Ο φιλελευθερισμός έχει τις ρίζες του στις ιδέες του Διαφωτισμού, στις αξίες του σεβασμού των απόψεων και των επιλογών της μειοψηφίας.

Η συγκέντρωση εξουσίας περιορίζει την ελευθερία αλλά και την ευημερία. Αυτό που συνδέει την ελευθερία με την ευημερία είναι ένα αποκεντρωμένο οικονομικό σύστημα, βασισμένο στην ιδιωτική πρωτοβουλία και στην ελεύθερη αγορά. Ένα σύστημα που επιβραβεύει την γνώση, την προσπάθεια και την ανάληψη ρίσκου αντί να τα υπερφορολογεί ή και να τα απαγορεύει. Αυτό το σύστημα είναι ο καπιταλισμός.

Ο ρόλος του κράτους σ' ένα τέτοιο σύστημα είναι να προσφέρει το θεσμικό υπόβαθρο που είναι απαραίτητο για την λειτουργία της αγοράς και την οικονομική ανάπτυξη: προστασία περιουσιακών δικαιωμάτων, εφαρμογή συμβάσεων, κράτος δικαίου. Αν η Ελλάδα κατατάσσεται χαμηλά παγκοσμίως στους δείκτες ανταγωνιστικότητας είναι επειδή δεν προσφέρει το απαραίτητο θεσμικό υπόβαθρο: η Παγκόσμια Τράπεζα μας κατατάσσει κοντά στον πάτο στην προστασία της ακίνητης περιουσίας (145η) και στο δίκαιο των συμβάσεων (131η) λόγω καθυστερήσεων στην απονομή δικαιοσύνης.

Σε μία ομιλία του, ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας είπε ότι «η δημοκρατία πρέπει να είναι […] εργαλείο επιβολής της θέλησης των πολλών». Η δήλωση αυτή βασίζεται σε μία καθεστωτική αντίληψη που δεν έχει καμία σχέση με την δημοκρατία. «Δημοκρατία» και «επιβολή» είναι σχήμα οξύμωρο. Αυτό και μόνο θα έπρεπε να μας βάζει σε σκέψεις για τις προθέσεις ενός πρωθυπουργού που θεωρεί τις αποφάσεις της δικαιοσύνης «θεσμικό εμπόδιο» στην άσκηση της εξουσίας, όπως έγινε όταν το Συμβούλιο Επικρατείας περιόρισε το χρόνο παραγραφής των φορολογικών ελέγχων.

Η δημοκρατία προϋποθέτει την διάκριση των εξουσιών ως συνταγματική δικλίδα ασφαλείας στον αυταρχισμό της πλειοψηφίας. Οι ελευθερίες μας προστατεύονται από τα εργαλεία της δημοκρατίας: την διάκριση των εξουσιών, την Δικαιοσύνη και τον ελεύθερο τύπο. Αυτά δεν τα λέει η Άιν Ραντ αλλά φιλελεύθεροι διανοητές όπως ο Άνταμ Σμιθ, ο Τζον Λοκ, και οι ιδρυτές της Αμερικανικής συνταγματικής δημοκρατίας Τόμας Τζέφερσον και Τζέιμς Μάντισον».

                                      (Απόσπασμα άρθρου της Μ.Ξαφά από το  liberal.gr)