Ο "μπιχεβιορισμός" της αριστεράς...

«Έτσι κι αλλιώς, η Αριστερά των καταλήψεων ποτέ δεν είχε καλή σχέση με την δημοκρατία και την λειτουργία των κοινοβουλευτικών θεσμών.    Διαποτισμένη ως το μεδούλι της με την ιδεολογία του μαρξισμού- λενινισμού, θεωρεί ότι η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι το εργαλείο, μέσω του οποίου η αστική τάξη επιβάλλει την ηγεμονία της επάνω στο προλεταριάτο.Η προλεταριακή Αριστερά σχοινοβατεί μεταξύ νομιμότητας και εκτροπής, γι΄ αυτό και εμφανίζεται ως η προστάτιδα του λαού και όλων των κατατρεγμένων απανταχού της γης.

Έτσι εξηγείται γιατί θαυμάζει τα αυταρχικά καθεστώτα "τύπου Μαδούρο’’, για να μπορεί να χειραγωγεί πρώτα απ’ όλα την δικαστική εξουσία, σύμφωνα με τις αντιλήψεις και τα συμφέροντά της..Η Αριστερά είναι εθισμένη στη θεωρία της εξαρτημένης αντανακλαστικής μάθησης του κινήματος του μπιχεβιορισμού.

Η τεχνολογία του μπιχεβιορισμού έγινε γνωστή μέσα από τα πειράματα του σκύλου του Παυλόφ. 

Σύμφωνα, λοιπόν, με την θεωρία του μπιχεβιορισμού της εξαρτημένης μάθησης και η πείνα μαθαίνεται, όταν κανείς υπόσχεται στον πεινασμένο ότι αύριο θα έχει ένα πλούσιο γεύμα.  Προϋπόθεση για να λειτουργήσει αυτός ο μηχανισμός είναι να κρατάς τον λαό στο όριο της φτώχειας και, συγχρόνως, να του υπόσχεσαι ότι αύριο θα έλθουν καλύτερες μέρες.Η υποτιθέμενη αναδιανομή του πλούτου που επιχειρεί η Αριστερά (με ξένα κόλλυβα), λειτουργεί ως καταπραϋντικό απέναντι σε κάθε αντίδραση στο καθεστώς της οικονομικής ομηρίας των λαϊκών τάξεων.     

Όσο πιο φτωχό και ταπεινωμένο εθνικά κρατάς έναν λαό, τόσο πιο ευάλωτο τον κάνεις στην κομματική προπαγάνδα και στις μπιχεβιοριστικές αντιλήψεις του σοσιαλιστικού καθεστώτος της αναδιανομής της φτώχειας. Ο σοσιαλισμός ποτέ δεν είχε καλή άποψη για τις ατομικές ελευθερίες και τις ατομικές ικανότητες του ανθρώπου και για τον ίδιο λόγο μισεί την ιδιοκτησία και το κεφάλαιο.Η Αριστερά γίνεται πιο επικίνδυνη όταν αντιλαμβάνεται το τέλος της. Τα βάζει με όλους και με όλα και απεγνωσμένα ψάχνει στα ρετάλια της πολιτικής για να βρει στηρίγματα (το μαγικό νούμερο 151), τα οποία θα της δώσουν λίγο χρόνο εξουσίας ακόμη.

Συνευρίσκεται με όποιον βρει μπροστά της, αρκεί να εξασφαλίσει λίγο πολιτικό χρόνο ακόμη, πριν από την οριστική συντριβή της. Τώρα θα ψάξει βαθιά στoν κάδο των αναθεμάτων να βρει επιχειρήματα, για να δικαιολογήσει την πτώση της και την κυβερνητική της αποτυχία. Εκτός εάν η "Go back Frau Merkel" της δώσει μία ακόμη ευκαιρία για να μας κάνει όλους πειραματόζωα του Παυλόφ».

                              (Απόσπασμα άρθρου του Δ.Τσαρδάκη από το capital.gr)