Απόψεις...

«Πριν η αριστερά ζητήσει από τον Τίτο να βοηθήσει τον ΔΣΕ στον εμφύλιο του ‘46-‘49 για να νικήσει τον Ελληνικό Στρατό, προσφέροντας του ως αντάλλαγμα τα εδάφη της Μακεδονίας σε ανίερη συμμαχία και εκείνος στείλει τους αντάρτες του ΣΝΟΦ για βοήθεια, κανείς από τους κατά τα αλλά συμπαθείς πρώην Γιουγκοσλάβους δεν σκεφτόταν τον εαυτό του ως Μακεδόνα. 

Αυτό άλλαξε όταν το ‘52 ο Τίτο με την όρεξη ανοιγμένη από την προσφορά της ελληνικής αριστεράς, μετονόμασε την περιοχή γνωστή ως τότε ως Βαρντάσκα σε Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας με όσα ακολούθησαν μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας ως σήμερα. Ουσιαστικά όσοι γεννήθηκαν μετά το 1952 στην πρώην Βαρντάσκα, σε όλη τους τη ζωή έχουν μάθει να θεωρούν τον εαυτό τους Μακεδόνα ανεξάρτητα αν αυτό αποτελεί πλαστογραφία της πραγματικότητας ή όχι. 

Το χειρότερο είναι ότι έχουν μάθει να θέλουν να επεκτείνουν την χώρα τους προσαρτώντας την δική μας πραγματική Μακεδονία.Προσπαθώντας ουσιαστικά να εισπράξουν το γραμμάτιο που υπέγραψε στον Τίτο το 1946 η ελληνική αριστερά».

                                                                (Άγης Βερούτης- capital.gr)

«Τι να πούμε για το τι υποφέρει ένας επιβάτης καθημερινά; Εδώ ξυλιάζει από το κρύο περιμένοντας για παρά πολύ ώρα το λεωφορείο, εκεί λιγοθυμάει γιατί δεν μπορεί να αντέξει τον απάνθρωπο συνωστισμό, αλλού κατεβαίνει αναγκαστικά στην μέση του δρόμου πολύ μακριά από τον προορισμό του γιατί παρουσίασε βλάβη το όχημα. Κάθε ημέρα νέες καταγγελίες έρχονται να προστεθούν στον μακρύ κατάλογο της αγανάκτησης.

Αξιοπρεπή αστική συγκοινωνία θέλουμε, σκηνικά και μουσαμάδες μας φέρνουνε. Διαμαρτυρόμαστε, μας βγάζουν τρελούς. Αυτό που ζει ο κάθε κάτοικος αυτής της πόλης δεν είναι απλώς εμπαιγμός είναι κακεντρεχές καψόνι, μπούλινγκ αν θέλετε, που γίνεται εις βάρος των κατοίκων της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης της Ελλάδας.Αξίζει κάτι καλύτερο στην Θεσσαλονίκη!»

                                                                       (Π. Αλεξιάδης- liberal.gr)