Αγραβάτωτος...

« Την ώρα που ο κ. Τσίπρας επαίρεται για «ιστορικές αποφάσεις» που παίρνει χωρίς να έχει προφανώς επίγνωση του τι θα πει ιστορική απόφαση. Γιατί οι μόνες ιστορικές αποφάσεις που έχει πάρει ο ίδιος για την Ελλάδα ήταν

1. να αποτρέψει την αποπομπή της χώρας από την ΕΕ, που αυτός ο ίδιος πυροδότησε με την πολιτική του. Πράγμα που το πουλάει για κατόρθωμα!

2. να χρεώσει τη χώρα με ένα αχρείαστο μνημόνιο χρέους επιπρόσθετων 130 δις ευρώ

3. να καταστρέψει τις ελληνικές τράπεζες, που παραπαίουν, και την αξία τους, με μια αχρείαστη ανακεφαλαιοποίηση

4. να υποθηκεύσει για έναν αιώνα την κινητή και ακίνητη περιουσία της χώρας σε ξένους

5. να δωρίσει στα Σκόπια μακεδονική γλώσσα και εθνότητα, ώστε να εγείρουν και επίσημα διεκδικήσεις επί της Ελλάδας, χαλκεύοντας και την ελληνικότητα της αρχαίας μακεδονικής.

6. να γκριζάρει ακόμα πιο πολύ τα Ίμια σε σημείο να μην πλησιάζει πλέον ούτε ελληνική ακταιωρός, με το δόγμα φοβικής ανοχής προς την Τουρκία.

Αυτές είναι οι ιστορικές αποφάσεις που έχει πάρει μέχρι σήμερα ο πρωθυπουργός, διότι υπάρχει κίνδυνος να πάρει και άλλες όσο εξακολουθεί να είναι στη θέση του. Αλλά, και η δήλωσή του ότι έχει την εμπιστοσύνη και την αγάπη του λαού, των πολιτών, όπως είπε, δείχνει άγνοια της πραγματικότητας. Και είναι δήλωση που δεν την κάνουν ποτέ ευρωπαίοι κυβερνήτες, αλλά δικτάτορες και εκλεγμένοι σε μπανανίες ή σε τριτοκοσμικές χώρες. 

Πέρα από το γεγονός ότι η αγάπη του λαού δεν αποδεικνύεται με 4 κλούβες των ΜΑΤ καθημερινά να κλείνουν το δρόμο του γραφείου σου και του λαοπρόβλητου Μεγάρου σου. Ούτε με τις διμοιρίες των ΜΑΤ να σε αποκλείουν από το λαό, σε ασφυκτικό κλοιό προστασίας όπου πηγαίνεις έξω από την πρωτεύουσα!

Και για να μην αφήσει αμφιβολίες για το μέγεθος της σοβαρότητάς του, απάντησε με έπαρση και χωρίς κανενός είδους διάθεση για αστεία ότι έχει καταφέρει το ακατόρθωτο! Ποιο είναι αυτό; Ας αφήσουμε τα δικά του λόγια να το περιγράψουν:«να είμαι ίσως ο μοναδικός Ευρωπαίος ηγέτης που έχω μπει στα πιο σημαντικά, αν θέλετε, fora και στις πιο σημαντικές έδρες κυβερνήσεων, από το Κρεμλίνο μέχρι το Λευκό Οίκο και από το Βατικανό έως τη Downing Street και σε όλο τον κόσμο, και στο Πεκίνο και παντού, χωρίς γραβάτα. Συνεπώς, νομίζω ότι αυτή είναι μια κατάκτηση»!Είναι πέρα από προφανές ότι ο άνθρωπος δεν έχει συναίσθηση δύο βασικών πραγματικοτήτων.

Πρώτον ότι δεν τον πετάνε έξω ξεγραβάτωτο μόνο και μόνο γιατί δεν εκπροσωπεί τον εαυτό του. Εκπροσωπεί μια χώρα. Τη χώρα σέβονται και δεν τον στέλνουν στα αποδυτήρια. Κι ο Ανδρέας εμφανιζόταν στις αρχές με ζιβάγκο και σύντομα γραβατώθηκε. Αλλά, τι ήταν ο Ανδρέας μπροστά στον Τσίπρα!

Δεύτερον, ότι πίσω από την πλάτη του κανένας δεν παίρνει για γενναιότητα και ένδειξη αντίστασης και τσαμπουκά το γεγονός ότι δεν φοράει γραβάτα. Το αντίθετο! Γελάνε μαζί του με τον αρχοντοχωριατισμό του. Και γελάνε και για έναν ακόμα πιο σοβαρό λόγο. Γιατί αυτός που δεν φοράει γραβάτα για να πουλήσει αντίσταση και ανανέωση, είναι ό ίδιος, που χωρίς γραβάτα υπογράφει ό,τι του ζητάνε, δεν αντιστέκεται στα σοβαρά σε τίποτε και είναι ο καλύτερος υπηρέτης τους. Είτε στο Πεκίνο, είτε στο Λευκό Οίκο, είτε στις Βρυξέλες.

Ο πρωθυπουργός, με τη συνέντευξή του στο ρώσικο πρακτορείο, δεν πρόσβαλε τον εαυτό του με τα παιδαριώδη που είπε. Πρόσβαλε το λαό που εκπροσωπεί. Επειδή ο λαός τον ψηφίζει. Ας φροντίσει ο λαός την επόμενη φορά αντί για ψήφο να του ρίξει κανένα playmobil στην κάλπη. Τουλάχιστον θα πιάσει τόπο».

       (Απόσπασμα άρθρου του Γ. Παπαδόπουλου- Τετράδη από το liberal.gr)