Αποστάσεις ασφαλείας...

«Η λαϊκή διαμαρτυρία όμως εκδηλώνεται δυναμικά στη Γαλλία ενώ στην Ελλάδα παραμένει μια διαμαρτυρία στα πλαίσια του δημοκρατικού συστήματος για μια σειρά λόγους.

Πρώτον, στη Γαλλία οι πολίτες έχουν μεγαλύτερες απαιτήσεις εφόσον πρόκειται για μια εξαιρετικά αναπτυγμένη χώρα της Ε.Ε. χωρίς τα προβλήματα και την υπερχρέωση της Ελλάδας. 

Δεύτερον, ο πρόεδρος Μακρόν μπορεί να προκάλεσε την αντίδραση με το προσωπικό στυλ διακυβέρνησης που σχετίζεται με το Σύνταγμα της Γαλλικής Δημοκρατίας. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει υπερεξουσίες οι οποίες μπορεί να τον απομονώσουν σε έναν πολιτικό Όλυμπο μακριά από την κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα. 

Ο Μακρόν φαίνεται ότι έπεσε σε αυτή την παγίδα γιατί μπορεί να ήταν πολιτικά «ατσαλάκωτος» εφόσον δεν είχε παρελθόν συμμετοχής στην εκλογική διαδικασία, αποδεικνύεται όμως και πολιτικά άπειρος. 

Τρίτον, οι δυνάμεις που επενδύουν στη βίαιη διαμαρτυρία στη Γαλλία προέρχονται κυρίως από τη ριζοσπαστική Αριστερά και την άκρα Δεξιά. Αυτές οι δυνάμεις κυριάρχησαν στο κίνημα της πλατείας που διευκόλυνε την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Τώρα η αντιπολίτευση κυριαρχείται από δυνάμεις που δεν επενδύουν σε τέτοιες μεθόδους. 

Τέταρτον και κατά την άποψή μου κυριότερο, ο ελληνικός λαός πλήρωσε ακριβά τον λογαριασμό της βίαιης και συχνά τυφλής διαμαρτυρίας με την άνοδο του Τσίπρα στην εξουσία, την παράταση της επίσημης και άτυπης μνημονιακής περιόδου και την επιδείνωση της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. 

Γνωρίζει ότι τα «κίτρινα γιλέκα», «δεν πληρώνω», κινήματα της πλατείας δημιουργούν περισσότερα προβλήματα, εάν δεν ελεγχθούν έγκαιρα, από αυτά που λύνουν.Γι’ αυτό ο ελληνικός λαός κρατάει αποστάσεις ασφαλείας από τέτοιου είδους φαινόμενα μετά από μία περίοδο βίαιης και αναγκαστικής ωρίμανσής του».

                    (Απόσπασμα άρθρου του Γ.Κύρτσου από την  ATHensvoice)