Απόψεις...

Τι απομένει; Σπατάλη, διορισμοί, ορισμένοι που δουλεύουν και συντηρούν τον αυτοματισμό των υπηρεσιών, κανείς δεν ελέγχει κανέναν, μια διοίκηση που διογκώνεται σε προσωπικό και μισθολογικό κόστος, κανένας ουσιαστικός εκσυγχρονισμός.  Η απροθυμία (για να το θέσουμε κομψά) της κυβέρνησης να ενισχύσει την εύρυθμη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης και η κυριαρχία της αναξιοκρατίας, όσο «δεδομένα» θεωρούνται άλλο τόσο καταστροφικά εκδηλώνονται· όλο και σε μεγαλύτερο βάθος. 

Ο υπόλοιπος κόσμος προχωρεί ταχύτατα. Η Εσθονία καμαρώνει για τις επιδόσεις της στην ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Η Ελλάδα παραμένει η χώρα όπου ένα πιστοποιητικό μπορεί να πηγαινοέρχεται ανάμεσα στις υπηρεσίες με τα λάθη να πολλαπλασιάζονται αντί να διορθώνονται. Παραμένει η χώρα στην οποία το λάθος επαναλαμβάνεται, αποτελώντας τη μόνη, αδιατάρακτη, κανονικότητα.

                                               (Μ.Κατσουνάκη-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Ευτυχώς οι ληστές δεν έπαθαν τίποτε, διότι ο 54χρονος εφάρμοσε την αρχή της αναλογικότητας: περίμενε να δει πρώτα αν θα τον σκοτώσουν, ώστε να ξέρει τι βαθμού αντίδραση θα έχει. Δεν είμαστε άλλωστε Φαρ Ουέστ εδώ, είμαστε κράτος δικαίου με την εγγύηση του Τόσκα. Αν ζούσε πάντως ο άτυχος 54χρονος, οι ληστές θα μπορούσαν να του κάνουν και αγωγή για ψυχική οδύνη. Ξέρεις πόσο κουραστικό είναι να βασανίζεις κάποιον τόσες ώρες και τελικά να φεύγεις με άδεια χέρια;

Πάρτε με στην ΕΥΑΘ! Την ξέρω τη δουλειά! Καθάριζα την πισίνα του πατέρα μου! Πιο μικρή έπαιζα και με το νεροπίστολο του αδελφού μου! Εγώ εξέφρασα έντονα την αντίδρασή μου, από τους πρώτους. Είμαι υπέρ του “όχι” σταθερά. Και θα ξαναψηφίσω “όχι”. Ήμουν αντίθετη και στο ολονύχτιο γύρισμα της ίδιας παραγωγής στην Ακρόπολη, για το οποίο όμως πήρε την άδεια κατά πλειοψηφία. Θεωρώ ότι δεν συνάδουν τέτοιου είδους θέματα στους συγκεκριμένους αρχαιολογικούς χώρους. Το ίδιο το νοηματικό περιεχόμενο δεν ταιριάζει».

                                                                (Θ. Τζήμερος-Δημιουργία Ξανά)