Με νέα ατζέντα...

«Η ΝΔ χρειάζεται μια νέα, σαφή πολιτική πρόταση που δεν θα είναι έρμαιο της Αριστερής ατζέντας.Η λεγόμενη «πολιτική ορθότητα» της Αριστερής ατζέντας είναι όλες εκείνες οι προτάσεις, που σήμερα μονοπωλούν το δημόσιο βίο και που από αυτές η ΝΔ πρέπει να αναπτύξει έναν διακριτό και σαφή προγραμματικό λόγο, ικανό να διαμορφώσει πλατιές συμμαχίες ώστε να φέρει εις πέρας όλες τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα.Να μπορέσει να μιλήσει στους πολίτες που ανεξαρτήτως των τελευταίων πολιτικών τους επιλογών, έπεσαν από τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα και έγιναν μικρομεσαίοι.

Να μιλήσει στον Έλληνα γονέα που πλήττεται από την παραπαιδεία και κάνει δύο ή τρεις δουλειές για να ανταπεξέλθει. Στον υπερφορολογημένο πολίτη, σε όσους νιώθουν ότι πλέον δεν αντιπροσωπεύονται, διότι η κυρίαρχη Αριστερή ιδεολογία αφορά μόνο πλέον ακαδημαϊκές αναζητήσεις κάποιων κρατικοδίαιτων ελίτ που επί χρόνια εξαργυρώνουν την αριστεροσύνη τους, καταλαμβάνοντας θέσεις, διεκδικώντας δικαιώματα και προσβάσεις στην εξουσία. Η ΝΔ πρέπει να θέσει μια διαφορετική ατζέντα.

Μια σύγχρονη πολιτική πρόταση για την κεντροδεξιά παράταξη απενοχοποιεί την ταυτότητα του Έλληνα. Παραμένει γνήσια φιλοευρωπαϊκή, αλλά ζητά μια Ευρώπη που θα προστατεύει την ελευθερία των πολιτών της, αλλά και των εθνών της από κάθε μορφής επιβουλές. Είτε αυτές είναι οικονομικές, είτε στρατιωτικές είτε ακόμα πολιτικές, όπως μέσα από λαϊκιστικά ή ακραία κινήματα που θέτουν σε κίνδυνο το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Η κεντροδεξιά ατζέντα δεν ταξινομεί, με αντιδημοκρατικές ταμπέλες τις επιλογές του πολίτη κατασκευάζοντας ξενοφοβικούς, ομοφοβικούς, ρατσιστές, φασίστες πολίτες διότι δεν αντιλαμβάνεται την διαφορετική άποψη ως ρητορική μίσους και την όποια κριτική ως εξτρεμιστική άποψη. Η κεντροδεξιά πρόταση δεν ενοχοποιεί την επιχειρηματικότητα. Δέχεται την επιδίωξη κέρδους, αποστρέφεται την υπεροφορολόγηση, συμβάλει στην απόκτηση προσωπικών περιουσιακών στοιχείων.

Δίνει ισότητα ευκαιριών, δίνει επιλογές και ελευθερία και δεν εφαρμόζει ισοπεδωτική κοινωνική πολιτική που αποστρέφεται την αριστεία και τον ανταγωνισμό. Η κεντροδεξιά πρέπει να καλλιεργεί την αυτοβοήθεια και την ατομική ευθύνη. Στην γιγάντωση του κοινωνικού κράτους βλέπει μια αφύσικη «πολιτιστική εξάρτηση», η οποία δρα αναχαιτιστικά της ενεργού αναζήτησης εργασίας.

Η διαλεκτική και όχι η βία κάθε μορφής, αποτελεί για την κεντροδεξιά, την οδό της δημοκρατίας και κάθε προσπάθεια χειράγωσής της αποτελεί ίδιον ολοκληρωτικών καθεστώτων. Βέβαια σήμερα, δεν θα περίμενε κανείς κάτι διαφορετικό από τους πολιτικούς απογόνους ενός Μάο και ενός Στάλιν.

Η κεντροδεξιά ατζέντα δεν παραμένει μουγγή, όταν η Αριστερά χλευάζει τις Ηθικές της Αξίες. Δεν δέχεται τον χλευασμό της Εκκλησίας και της Βίβλου, ενώ ταυτόχρονα εξανίσταται μόνο κατά την υπεράσπιση του Κορανίου. Για την κεντροδεξιά ατζέντα, οι κατασχέσεις κατοικιών έχουν πρωτεύουσα σημασία, έναντι της όποιας ανάγκης των τρανσέξουαλ να έχουν δικές τους ξεχωριστές δημόσιες τουαλέτες.

Για την κεντροδεξιά, η παιδεία διέπεται από ελευθερία και επιλογές, επιδιώκει την αριστεία, τον ανταγωνισμό, την αξιολόγηση. Δεν αποτελεί μια μικρογραφία, μιας μαζοποιημένης κοινωνίας πρότυπο των ιδεολογικών επιδιώξεων της Αριστεράς που αποστρέφεται την ιεραρχία και νιώθει μίσος προς την κοινωνική ποικιλομορφία, προτάσσοντας έναν αφύσικο εξισωτισμό. Δεν είναι αυτή η ατζέντα της κεντροδεξιάς.

Απέναντι σε αυτή την εθνοφοβική, σχιζοφρενικά Ευρωφοβική Αριστερά που μεταλλάχθηκε σε διεθνιστική, για να κρύψει τα αίσχη των γκούλαγκ (το οποίο παρελθόν αρνείται μέχρι και σήμερα) η μεγάλη κεντροδεξιά του Παλαμά, του Ελύτη, του Δραγούμη, του Εγγονόπουλου δεν έχει να φοβηθεί τίποτα.Μπορεί να κοιτά «και δεξιά και αριστερά» (Κ. Μητσοτάκης, 2017). Γνήσια Ευρωπαϊκή, πρέπει να γίνει και γνήσια φιλολαϊκή.

Η πολιτική τους χρεοκοπία είναι δεδομένη. Έχουν χάσει την επαφή με την καθημερινή πραγματικότητα, αφού το ιδεολογικό τους οπλοστάσιο δείχνει αποκομμένο από τα περιθωριοποιημένα κοινωνικά στρώματα, εμπεριέχοντας ιδέες που πλέον αποδεικνύονται ανεφάρμοστες (Richard Rorty, 2001).Οι πολιτικές τους μεταλλάξεις, μόλις σε 2.5 χρόνια δεν θα μπορέσουν να τους σώσουν μιας και κάθε ελεύθερος πολίτης πλέον έχει καταλάβει την ρήση του Όργουελ πως «όλα τα ζώα είναι ίσα, αλλά μερικά είναι πιο ίσα από τα άλλα».

Η ώρα του Grexit από το κλάμπ της σοσιαλιστικής ουτοπίας έχει έρθει.

                                         (Άρθρο του Π. Μπίνου από το  liberal.gr)