Στη μιζέρια της στασιμότητας (Α')...

«Όσοι διαβάζουν αυτή την εφημερίδα ήδη ξέρουν ότι οι περισσότεροι αρθρογράφοι της και εγώ τουλάχιστον σίγουρα, όλα αυτά τα χρόνια γράφουμε ότι ο τρόπος που η χώρα αντιμετωπίζει την κρίση είναι άδικος και λανθασμένος. Ότι αντί να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις που θα αλλάξουν το χρεοκοπημένο μοντέλο, προσπαθεί να το διατηρήσει, επιμηκύνοντας έτσι την ύφεση. Και το χειρότερο, με την υπερφορολόγηση μεταφέρει τα βάρη στους ασθενέστερους με εντελώς άδικο και αυτοκτονικό τρόπο. 

Ο ιδιωτικός τομέας έχει καταρρεύσει και πια δεν μπορεί να συντηρήσει το κράτος. Αν παρόλα αυτά κάποιος σας ζητήσει με μια λέξη μόνο να περιγράψετε την ATHENS VOICE, το πιθανότερο είναι να απαντήσετε «μνημονιακή» εφημερίδα. Πώς εξηγείται αυτό; Επειδή έχετε διαβάσει χιλιάδες φορές από κομματικά έντυπα, σάιτ του λαϊκισμού, έμμισθα τρολ, ότι η ATHENS VOICE υποστηρίζει το «μνημονιακό καθεστώς».

Αυτά τα 6 χρόνια τα είδαμε όλα. Επτά κόμματα πέρασαν από τις κυβερνήσεις, όλα ψήφισαν μνημόνια, έβαλαν φόρους, μείωσαν οριζόντια μισθούς και συντάξεις. Τα τελευταία «αντιμνημονιακά και αντισυστημικά» μέτρα καταργούν το ΕΚΑΣ, μειώνουν το αφορολόγητο και αυξάνουν το ΦΠΑ και στο κουλούρι που θα φάει ο άνεργος. Αυτό πέτυχε η μεγαλύτερη απάτη της μεταπολίτευσης. Οι πιο κομφορμιστικές δυνάμεις, αυτοί που υποστηρίζουν το σύστημα της χρεοκοπίας, αυτοί που φορτώνουν το βάρος στους πιο αδύναμους, τους νέους, τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, προσπάθησαν να εμποδίσουν κάθε προοδευτική φωνή που έδειχνε έναν άλλο δρόμο. Αυτοί που ψήφιζαν και εφάρμοζαν αντιλαϊκά μέτρα, κατηγορούσαν ως «μνημονιακούς» εκείνους που διαφωνούσαν.

Το 2009, το κράτος μας «μπήκε μέσα» 36 δις. Μόνο σε μια χρονιά. Υπάρχει κανείς άνθρωπος, όσο αφελής κι αν είναι, που δεν καταλαβαίνει ότι χωρίς τα 36 δις δανεικά, τα 24 έστω που ήταν το πρωτογενές έλλειμμα, αυτή η χώρα θα φτώχαινε; Ότι αυτό θα συνέβαινε αναγκαστικά, ότι δεν ήταν δυνατόν να υποχρεώσεις κανέναν να σε πληρώνει κάθε χρόνο ένα τερατώδες ποσόν; Κι όμως, πάνω σ’ αυτό που τώρα φαίνεται αστείο και παράλογο, έξι χρόνια στήθηκε η μεγάλη παραπλάνηση. Ότι μπορούμε εύκολα, χωρίς κόπο, χωρίς πόνο, χωρίς να χάσουμε τίποτα, με Ζάππεια, με Επιτροπές Χρέους, να διαγράψουμε την πραγματικότητα και όλα να μείνουν όπως το 2009.

Προσπάθησαν να εξορίσουν την Πολιτική, τα διλήμματα, με ποιο τρόπο καλύπτονται τα ελλείμματα, με ποιο τρόπο αλλάζει η οικονομία. Και την αντικατέστησαν με τα συνθήματα του εθνολαϊκισμού: «Φταίνε οι ξένοι που ’φεραν τα μνημόνια». Πίσω από τα συνθήματα της παραπλάνησης κρυβόταν όμως μια πολιτική, η αντιδραστική πολιτική, η διατήρηση του χρεοκοπημένου συστήματος.

Ποιοι τα έλεγαν αυτά τα πράγματα; Οι ισχυρότερες ομάδες συμφερόντων, αυτοί που πραγματικά μπορούσαν για τον εαυτό τους να αποκρούσουν την αναγκαστική προσαρμογή και να μεταθέσουν το λογαριασμό στους ασθενέστερους. 6 χρόνια μετά, βρισκόμαστε ακόμα σε ύφεση. Γιατί παρά τη φτώχεια, δεν αλλάξαμε αυτά που έπρεπε να αλλάξουμε, το κράτος μένει ίδιο, το οικονομικό σύστημα μένει ίδιο. Τα 2.500 πλαστά πτυχία παραμένουν στο δημόσιο, οι υπουργοί διεκδικούν το δικαίωμα να φορολογούνται ως οφσορ, νέες στρατιές κομματικών υπαλλήλων κατακλύζουν το κράτος. Δίπλα στους γενικούς γραμματείς, τώρα ιδρύονται θέσεις για εκτελεστικούς γραμματείς, τομεακούς γραμματείς, αναπληρωτές γραμματείς και ούτω καθ’ εξής».

                        (A' μέρος άρθρου του Φ.Γεωργελέ από την Athens Voice)