Αντιλήψεις...

«Ο υπουργός Επικρατείας, Νίκος Παππάς, δήλωσε ότι επιδίωξη της κυβέρνησης είναι να δημιουργηθεί "βιώσιμη τηλεοπτική αγορά" και γι' αυτό θα δημοπρατηθούν -από την ίδια!- μόνο τέσσερις άδειες πανελλαδικής εμβέλειας.

Πρώτα κατάργησαν το ΕΣΡ, γνωρίζοντας ότι από τη συγκεκριμένη σύνθεση της Βουλής είναι αδύνατον να προκύψει διάδοχο σχήμα.

Στη συνέχεια μετέφεραν τη βασική αρμοδιότητα μιας ανεξάρτητης αρχής στη Βουλή. Δηλαδή στην κυβερνητική πλειοψηφία, δηλαδή στην κυβέρνηση, δηλαδή στο γραφείο του Πρωθυπουργού, δηλαδή στον ίδιο τον Παππά εντέλει.

Η επικαιρότητα εστιάζει στα νομικά -συνταγματικά για την ακρίβεια- προβλήματα που έχει ο κυβερνητικός χειρισμός. Αλλά αυτά είναι ζητήματα που θα κριθούν από την ελληνική και την ευρωπαϊκή Δικαιοσύνη.

Επιπλέον οι κυβερνητικές διευθετήσεις πρέπει να περάσουν και από το Μπερλεμόντ, χωρίς να προκύψει εξευτελιστική απόφαση επιτήρησης -όπως συνέβη και με την αυταρχική κυβέρνηση της Πολωνίας. Για όσους το ξεχνούν. οι κοινοτικές χώρες έχουν υποχρέωση συμμόρφωσης στις αποφάσεις των κοινοτικών οργάνων.

Η ουσία στη δήλωση Παππά είναι η αντίληψη που βρίσκεται πίσω από αυτή. Προέρχεται από άλλες εποχές και άλλα συστήματα που κατέρρευσαν - ακριβώς γι' αυτό.Από πότε σε μια ελεύθερη οικονομία αποφασίζει η κυβέρνηση για τον αριθμό επιχειρήσεων σε έναν κλάδο;

Με αυτή τη λογική μπορεί να αποφασίσει και πόσες θα είναι οι φαρμακοβιομηχανίες, πόσοι θα πουλάνε μαρούλια στη λαϊκή αγορά και πόσοι θα έχουν κατάστημα στην Ερμού.

Πόσοι θα βάλουν τα λεφτά τους σε μια επιχειρηματική δραστηριότητα δεν είναι δουλειά καμιάς κυβέρνησης. Η δουλειά της είναι να εξασφαλίζει διαφάνεια, σαφείς κανόνες και εφαρμογή των νόμων, πληρωμή των φόρων, προστασία του πλουραλιστικού χαρακτήρα της ενημέρωσης, αποτροπή της νόθευσής της δια της οικονομικής ισχύος, εφαρμογή των ευρωπαϊκών αρχών σ' αυτό το πεδίο.

Η κυβέρνηση βάζει το πλαίσιο, εγγυάται την εφαρμογή του με αμεροληψία και από εκεί και πέρα ο καθένας κάνει τα κουμάντα του.Το ξέφραγο αμπέλι επί των προηγούμενων κυβερνήσεων και η συναλλαγή με συμφέροντα στο χώρο της ενημέρωσης, δεν νομιμοποιεί αυθαιρεσίες και δική της συναλλαγή με άλλα συμφέροντα. Αν κάποιοι καναλάρχες απομυζούσαν το δημόσιο χρήμα και για να μένουν ασύδοτοι έστηναν κόμματα μέσα στα κόμματα -αν όχι και ξεχωριστά κόμματα- είναι δουλειά της Δικαιοσύνης να το ξεκαθαρίσει.

Δεν δίνει στη σημερινή κυβέρνηση ούτε άλλοθι ούτε το δικαίωμα να κόβει το χώρο της ενημέρωσης στα μέτρα της. Σε μια ευρωπαϊκή χώρα στην οποία πρέπει να ανοίξουν τα επαγγέλματα, συνιστά κατάχρηση της κοινοβουλευτικής διαδικασίας να αναλαμβάνει η κυβέρνηση ρόλους που δεν της ανήκουν, νομοθετώντας το... κλειστό επάγγελμα του καναλάρχη.

Αν μη τι άλλο, γιατί όπως έλεγε ο Αμερικανός συγγραφέας Π.Τζ. Ο’ Ρουρκ:

"Όταν οι αγορές και οι πωλήσεις ελέγχονται από τη νομοθεσία, το πρώτο πράγμα που αγοράζεται και πουλιέται είναι οι νομοθέτες".

                                         ('Αρθρο του Γ.Λακόπουλου από το capital.gr)