Και μετά τι;

«Προσπαθεί δηλαδή, ο κ. Τσίπρας, να εμφανιστεί ότι δεν έχει «λερώσει» τα χέρια του με «μνημονιακό αίμα» και ευθύνονται οι προηγούμενοι για το κλείσιμο των τραπεζών, την εφαρμογή των καταστροφικών capital controls και την κολοτούμπα που έκανε. Η τακτική του κ. Τσίπρα τούτη την ώρα, στοχεύει σε δυο μεγαλεπήβολους στόχους:

1. Την πλήρη φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης, και των ιδιοκτητών της χώρας με όπλο την βαριά φορολογία προς όφελος των «πελατών» Δημοσίων Υπαλλήλων και άλλων κρατικοδίαιατων τσιμπουριών. Η μεσαία τάξη (μικροαστική και αστική) δηλαδή όσοι ακόμη διαθέτουν εισόδημα, περιουσία, θέσεις ευθύνης, μόρφωση, κύρος (δύναμη με άλλα λόγια), είναι ιστορικά το μόνο εμπόδιο ανάμεσα σε ένα αυταρχικό καθεστώς και την μακροημέρευσή του στην εξουσία κι αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο κ. Τσίπρας. Και όχι μονάχα το γνωρίζει αλλά το εφαρμόζει κιόλας, μη διστάζοντας να μεθοδεύσει την οικονομική (αρχικά – ποιος ξέρει αργότερα;) εξόντωσή τους.

2. Την (οικειοθελή) έξοδό μας από την Ευρωζώνη, τον χώρο Σένκεν και ει δυνατόν και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατασυκοφαντώντας τους δανειστές, φορτώνοντάς τους πραγματικές και (κυρίως) φανταστικές ευθύνες, αδιαφορώντας για (και προωθώντας όπως είπαμε παρά πάνω) την φτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας, εφευρίσκοντας φανταστικούς εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς, συκοφαντώντας τάξεις ολόκληρες και διχάζοντας τους Έλληνες μέχρις εσχάτων, γίνεται μια τιτάνια προσπάθεια να ενισχυθεί ο ευρωσκεπτικισμός και να αναστραφεί ο φιλοευρωπαϊκός προσανατολισμός της μεγαλύτερης μερίδας της κοινωνίας.

Ένας φιλοευρωπαϊκός προσανατολισμός που αποτελεί προς ώρας το μεγαλύτερο πολιτικό εμπόδιο ανάμεσα στην κυβέρνηση του κ. Τσίπρα και την πλήρη και οριστική ρήξη με τους εταίρους και δανειστές μας. Ας μην αμφιβάλλει κανείς, πως εάν η ζυγαριά δεν έγερνε τόσο πολύ υπέρ της παραμονής στο Ευρώ και την ΕΕ, αυτή η ρήξη θα είχε ήδη επιχειρηθεί από το περασμένο καλοκαίρι. Προσωπικά δεν αμφιβάλλω πως, εάν αυτή η ρήξη πραγματοποιηθεί, πολύ σύντομα μετά, θα ενσωματωθεί και πάλι η αρχική ομάδα των «συντρόφων» της ΛΑΕ, που με πόνο καρδιάς στέκουν τώρα στην απέξω και πετροβολούν δήθεν τον Αλέξη, κάνοντας πως αντιπολιτεύονται.

Και μετά τι; Θα ρωτήσει ίσως κάποιος αφελέστατος και αβροδίαιτος αστός, γαλουχημένος στα ανθρωπιστικά και φιλοευρωπαϊκά νάματα της δυτικής σκέψης και στην ορθολογική πολιτική πρακτική των Αστικών Δημοκρατιών της Δύσης.

Μετά, αγαπητοί μου αστούληδες και μικροαστούληδες, αγρότες, ιδιοκτήτες και αυτοαπασχολούμενοι επιστήμονες, μετά, θα στηθεί ένα αυταρχικό καθεστώς συγκεντρωτικού τύπου, που θα προσομοιάζει με αυτά της λατινικής Αμερικής αλλά με επίπλαστες δημοκρατικές «εκφάνσεις» και «διεργασίες» που θα ρίχνουν στάχτη στα μάτια της Δύσης. Μια Δύση, που θα μας οικτίρει χωρίς να νοιάζεται, καθώς θα έχει ήδη δικούς της μπελάδες να ασχοληθεί και δικά της προβλήματα να επιλύσει. Ένα καθεστώς, όπου ο ίδιος θα δεσπόζει επί δεκαετίες με την περήφανη ψήφο εκείνου του κρίσιμου κομματιού του «σοφού» λαού που θα καταφέρει να εξαγοράσει κρατώντας στα μαγικά χέρια του το κλειδί του νομισματοκοπείου, που μόλις και μετά βίας γλύτωσε το προηγούμενο καλοκαίρι.

Όποιοι σκέφτεστε πως αυτά «δεν γίνονται» στην εποχή μας και στην «Δύση» σας λέω πως ξημερώνει παράξενη εποχή και η Δύση δεν είναι πια αυτή που ήταν. Αφήστε που ούτε εμείς καταφέραμε ποτέ ως κοινωνία να γίνουμε «Δύση». Άλλωστε, σε ποια δυτική Δημοκρατία θα έβγαιναν στο φως όλα αυτά που αφορούσαν τον κ. Βαρουφάκη, τον κ. Λαφαζάνη, την κ. Κωνσταντοπούλου και όλη εκείνη την τρελή παρέα της πρώτης φορά Αριστεράς και δεν θα είχε αυτεπάγγελτα επιληφθεί του θέματος ο εισαγγελέας;Και τι μένει να κάνουμε; Θα ρωτήσετε ίσως κάποιοι άλλοι περισσότερο υποψιασμένοι.

Μα, το αυτονόητο! Άλλωστε το περιγράφει πολύ καλά το Σύνταγμα της χώρας στην τέταρτη παράγραφο του ακροτελεύτιου άρθρου του. Τώρα όμως, όσο είναι καιρός. Γιατί αν το αφήσουμε λιγάκι ακόμη, τότε θα είναι πολύ αργά.

Ακούς Κυριάκο;»

                                                                                  (antinews.gr)