«Οι χαρακτηρισμοί στον τίτλο αφορούν τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής της Βουλής με αντικείμενο τις ευθύνες για το Μνημόνιο. Να τους πάρω, λοιπόν, έναν προς έναν.
Αστεία, διότι τόσα χρόνια η εμπειρία μάς δίδαξε ότι μια Εξεταστική της Βουλής, με σκοπό την αναζήτηση της αλήθειας σε οποιοδήποτε θέμα, δεν διαφέρει επί της ουσίας από μια συνέλευση του διοικητικού συμβουλίου της ΕΦΕΕ (αν υφίσταται ακόμη...), απλώς, διεξάγεται σε θεσμικά ανώτερο επίπεδο. Ας περιμένουμε λοιπόν την αοριστολογία με τη σέσουλα, επιδείξεις κομματικού φανατισμού, εμπάθεια, μισαλλοδοξία και, στο τέλος, το κάθε κόμμα με το δικό του πόρισμα. Ας μην αυταπατώμεθα, οι εξεταστικές επιτροπές της Βουλής είναι όργανα που χρησιμοποιούνται από τις κυβερνήσεις και τις κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες είτε για τη συσκότιση ενός θέματος είτε για την πολιτική εκμετάλλευσή του. Οχι μόνον αστείο, λοιπόν, αλλά και μπαγιάτικο.
Προσβλητική είναι για τη νοημοσύνη όσων έχουν καταλάβει τα πραγματικά, τα εγγενή αίτια της κατάρρευσής μας. Η επιλογή ώστε η έρευνα να αφορά την περίοδο από το 2010 και έπειτα παρακάμπτει το ουσιώδες, πώς δηλαδή φθάσαμε στη χρεοκοπία και, αντιθέτως, μένει στο επουσιώδες, πώς δηλαδή επελέγη η συγκεκριμένη συνταγή για τη σωτηρία μας. Το ζήτημα, με άλλα λόγια, για την επιτροπή είναι γιατί καλέσαμε τον τάδε γιατρό να μας θεραπεύσει, όχι τι είναι αυτό από το οποίο πάσχουμε.
Αδικη είναι, τέλος, διότι επικεντρώνεται στο κακορίζικο. Συγχωρήστε μου την περιαυτολογία (αν μπορεί να θεωρηθεί τέτοια...), αλλά λίγοι έχουν κοροϊδέψει τον Γιώργο όσο αυτή η στήλη και εξακολουθώ να πιστεύω ότι το άξιζε. Δεν του αξίζει όμως να προβληθεί ως ο κύριος υπεύθυνος για τη σημερινή κατάσταση, γιατί δεν είναι. (Εδώ, και το λέω χωρίς καμία διάθεση ανόητου χιούμορ, έχουμε μια περίπτωση κανονικού μπούλινγκ). Ο Γιώργος ήταν ο τελευταίος και ο πιο αφελής από αυτούς που έπιασαν το τιμόνι τις τελευταίες στιγμές πριν από την πρόσκρουση με το παγόβουνο. Είναι όμως ο ιδεώδης αποδιοπομπαίος: δεν έχει καμία πολιτική κάλυψη, οι δε φίλοι του μετρήθηκαν στις εκλογές και ευρέθησαν ελάχιστοι και αμελητέοι.
Για την περίεργη αριστεροδεξιά κυβέρνηση που έχουμε, όμως, η σύσταση της επιτροπής προσφέρει ένα στρατηγικό και ένα τακτικό πλεονέκτημα. Το πρώτο είναι σχετικό με όσα κάνουν την υπόθεση προσβλητική για τη νοημοσύνη. Επικεντρώνοντας την έρευνα στη θεραπεία και όχι στην ασθένεια, η κυβέρνηση νομιμοποιεί ηθικά την αυτοκτονική στάση που τηρεί σήμερα. Η δική της αλλοπρόσαλλη στάση, να στέκεται πάνω από το βάραθρο και να σκέπτεται αν αξίζει να πέσει, γίνεται η κανονική, δηλαδή η πατριωτική, η σώφρων, η πρέπουσα. Αντιθέτως, η στάση εκείνων που, πιεζόμενοι έστω, πήραν τις δύσκολες αποφάσεις, γίνεται αντεθνική, προδοτική ή όπως αλλιώς θέλετε να την πούμε.
Το τακτικό πλεονέκτημα στο οποίο αποβλέπει η κυβέρνηση είναι ότι, ανασκαλεύοντας τους σκελετούς στο ντουλάπι, εμποδίζει την ανασύνταξη της αντιπολίτευσης[...]
(Απόσπασμα άρθρου του Σ.Κασιμάτη από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ")
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου