Απόψεις...

 

«Σε όλη την Ευρώπη υπάρχει ένα κύμα σκληρών αντιποίνων προς τους συνεργάτες του καθεστώτος του Πούτιν. Κατασχέσεις πολυτελών σκαφών, δεσμεύσεις τραπεζικών λογαριασμών ολιγαρχών. Είναι σαφές ότι η Ευρώπη έχει κηρύξει τον πόλεμο στην συμμορία της Μόσχας. Στην Ελλάδα; Θα υπάρξουν αντίστοιχες κυρώσεις για τους φίλους του Βλαδίμηρου; Είναι ένα ενδιαφέρον ερώτημα, η απάντηση του οποίου έχει πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις. 

Για να ξεριζωθούν οι σπόροι του Πουτινισμού από την ελληνική γη χρειάζεται ισχυρή πολιτική βούληση. Το μόνο βέβαιο είναι ότι τα συμφέροντα της χώρας δεν συμπορεύονται με τα συμφέροντα της Ρωσίας στη βαλκανική χερσόνησο και το θέμα των πρακτόρων και αγγελιοφόρων του Πούτιν θα έπρεπε να είχε αντιμετωπιστεί εδώ και χρόνια».

                                                                              (Θ. Μαυρίδης-liberal.gr)

«Ναι, δεν περιμένει κανείς από τα παιδιά της νύχτας και της πίστας να μετατρέψουν τη λαϊκοπόπ «καψούρα» τους σε κίνημα υπέρ της ειρήνης. Θα ήταν αστείο, σχεδόν όσο αστεία ακούγονται καμιά φορά τα λόγια των τραγουδιών τους. Αλλά οι άλλοι; Εκείνοι που ξεχειλίζουν από ευαισθησία για το άδικο που πέφτει στους ώμους των αδύναμων και από αγανάκτηση για τον βιασμό του δικαίου από τους ισχυρούς; Εκείνοι που ονειρεύονται έναν κόσμο με ελεύθερους ανθρώπους και λαούς, που έχουν εμπνευστεί από επαναστάσεις, που θύμωσαν με στρατιωτικές επεμβάσεις; Εκείνοι που δεν πήραν μόνο το μικρόφωνο για να τραγουδήσουν, γιατί σιωπούν; 

Δεν λυπούνται πια για την ειρήνη που τόσο αγαπούν; Μάλλον δεν θα είναι όλες οι σφαίρες ίδιες. Ούτε όλες οι βόμβες. Οι νατοϊκές βόμβες που έπεσαν στην πρώην Γιουγκοσλαβία, για παράδειγμα, φαίνεται να προκαλούν μεγαλύτερο πόνο από τις ρωσικές που πέφτουν στην Ουκρανία».

                                                                (Π.Δημητρολόπουλος-ΑΤΗensvoice)

@ Το ότι υπήρχε από το 2014 και μετά την κατάληψη της Κριμαίας από τους Ρώσους, έξαρση των επεισοδίων και καθημερινές συγκρούσεις μεταξύ των αυτονομιστών Ρωσόφωνων που ήθελαν την ανεξαρτητοποίηση αυτών των επαρχιών και των Εθνικιστικών ομάδων της Ουκρανίας,είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός .Σε αυτά τα θέματα υπάρχει μία διεθνής πρακτική και ένα Διεθνές Δίκαιο που επεμβαίνει.  

Στην περίπτωση της Ουκρανίας ουδεμία καταγγελία είχε γίνει για τέτοιο θέμα στον ΟΗΕ ούτε από τους κατοικούντες σε αυτές τις επαρχίες ούτε και από την Ρωσία που είναι οι άμεσα ενδιαφερόμενοι. Αποφάσισε η Ρωσία,με πρόσχημα την απειλή του ΝΑΤΟ, ότι κινδυνεύουν οι Ρωσόφωνοι στις ανατολικές επαρχίες και έκανε εισβολή σε όλη την Ουκρανία μέχρι το άλλο δυτικό άκρο που είναι η Οδησσός για να τους "σώσει. 

Η συνθήκη του Ελσίνκι για τον καθορισμό των συνόρων δεν έχει αστερίσκους και όποιος ψάχνει να βρει πρέπει να του κόβουν τα πόδια εν τω γεννάσθαι. Βοσνία και Κόσοβο είναι περιοχές που δεν χρειάζονται και πολύ για να γίνει ανάφλεξη και τότε κανείς δεν ξέρει πού θα σταματήσουν τα τουβλάκια του ντόμινο. Ιδίως εμείς που είμαστε στο μάτι της αναθεωρητικής Τουρκίας. Μα ούτε μια νότα διαμαρτυρίας;

                                                                                            (Iefimerida)