Τόσο ξεκάθαρα...

«Ο ΣΥΡΙΖΑ αυτοπροβάλεται ως σοσιαλδημοκρατία και κεντροαριστερά την ώρα που δεν πληροί ούτε τον πιο στοιχειώδη όρο μιας δημοκρατίας: Να μην υπερασπίζεται αυταρχικούς ηγέτες που σκοτώνουν τους πολίτες που διαφωνούν. Αυτή, άλλωστε ήταν και η διαφοροποίηση της ευρωαριστεράς του ΚΚΕ εσ. από όσους υπερασπίζονταν τις ωμές επεμβάσεις της ΕΣΣΔ στις χώρες της Αν. Ευρώπης.

Αυτή δεν είναι αριστερά σύντροφοι. Είναι διεστραμμένος ιδεολογικός οπαδισμός. Που αντί για κριτική σκέψη και δημοκρατική ευαισθησία έχει Παβλοφικό σύνδρομο. Όπως του σκύλου του τρέχουν τα σάλια μόλις δει τροφή, έτσι και των σημερινών ανανεωτικών του ΣΥΡΙΖΑ τους τρέχουν τα σάλια μόλις κάποιος ανεμίσει μια κόκκινη σημαία. Και ας είναι δικτάτορας.

Ο πρωτογονισμός στη σκέψη, ο φανατισμός και η διογκούμενη αμορφωσιά έχει φέρει ανθρώπους, που κάποτε ήταν πραγματικοί αντιαυταρχικοί, να χειροκροτούν σήμερα όλους όσους καταδίκαζαν στο παρελθόν για δικτάτορες και δολοφόνους!

Κάποτε, όλοι οι ευρωκομμουνιστές, οι ΕΔΑίτες και οι μη μαρξιστές αριστεροί κατηγορούνταν από τους υποστηρικτές της Βαρσοβίας και της βίας ότι είναι πράκτορες των Αμερικάνων. Επειδή στην ακραία και αμόρφωτη μανιχαϊστική συλλογιστική όποιος δεν είναι μαζί μας είναι με τους άλλους!

Αυτοί που τότε ήταν μπροστάρηδες κατά της κρατικής βίας και της επιβολής των όπλων σήμερα είναι υμνητές των Μαδούρο. Αρκεί κάθε Μαδούρο να ανεμίζει μια κόκκινη σημαία και να μιλάει για σοσιαλισμό. Με πάνω από τον μισό πληθυσμό του να λιμοκτονεί και να εγκαταλείπει πανικόβλητος τη χώρα.

Και, όπως για την εισβολή στην Ανατολική «Λαοκρατική» Γερμανία , την Ουγγαρία, την Τσεχοσλοβακία και την εξέγερση των εργατών στην Πολωνία έφταιγαν οι Αμερικάνοι και η CIA, ενώ οι λαοί ευημερούσαν, έτσι και σήμερα φταίνε οι Αμερικάνοι που ο λαός της Βενεζουέλας είναι διαρκώς στούς δρόμους αι που δεν έχει ούτε φάρμακα για τα παιδιά του.  

Το ξέρουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στα χέρια μιας δράκας πρωτόγονων θολοαναρχοκομμουνιστών (ιδεολογικά σχιζοειδής τοποθέτηση), που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η εξουσία και η αναπαραγωγή της αμορφωσιάς τους σε όλα τα επίπεδα της ζωής του τόπου. Χωρίς αντιστάσεις και ηθική.

Και το ξέρουμε ότι οι Αμερικάνοι και η CIA μαζί με όλη την Ευρώπη θέλουν να ανατρέψουν τον «εκλεγμένο» πρόεδρο της Βενεζουέλας. Και το ξέρουμε ότι τα παιχνίδια είναι γεωπολιτικά και οικονομικά. Αλλά, ανάμεσα στα συμφέροντα υπάρχει λαός που λιμοκτονεί. Και εξουσία που δικτατορεύει. 

Έτσι, δεν υπάρχει δίλημμα με τον Μαδούρο ή με τους Δυτικούς. Δεν υπάρχει δίλημμα με τον σοσιαλισμό ή με τον καπιταλισμό στη συγκεκριμένη περίπτωση. Γιατί δεν υπάρχει σοσιαλισμός. Δεν υπάρχει καν δίλημμα. Η θέση είναι μία και ξεκάθαρη. Δεν θέλουμε δικτάτορες που σκοτώνουν και φυλακίζουν το λαό τους. Όπως δεν θέλουμε και ξενοκίνητα πραξικοπήματα σε καμιά χώρα. Τόσο ξεκάθαρα».

        (Απόσπασμα άρθρου του Γ. Παπαδόπουλου Τετράδη από το Liberal.gr)