Τα στερνά τιμούν τα πρώτα...

«Την προηγούμενη εβδομάδα είχα την ευκαιρία να συμμετάσχω στην αποστολή της αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη Νικαράγουα για να εξετάσουμε τις καταγγελίες καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την κυβέρνηση του Ντανιέλ Ορτέγα. 

Το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα των Σαντινίστας και ο Ντανιέλ Ορτέγα προσωπικά ήταν ένα σύμβολο του αγώνα των λαών της Λατινικής Αμερικής για δημοκρατία και απεξάρτηση από την κηδεμονία των ΗΠΑ. Ο αγώνας του για την πτώση της δικτατορίας του Σομόσα και ο εμφύλιος που ακολούθησε με τους αμερικανοκίνητους Κόντρας τον ηρωοποίησαν σε ένα μεγάλο μέρος της διεθνoύς κοινής γνώμης. Όμως, τα στερνά τιμούν τα πρώτα. 

Από το 2006, όταν και εξελέγη ξανά μετά το 1990 πρόεδρος της Νικαράγουας, με μικρά βήματα, σχεδόν αόρατα σε όποιον δεν ασχολείται συστηματικά με τα πολιτικά της χώρας, δημιούργησε ένα αυταρχικό καθεστώς, ελέγχοντας τη δικαιοσύνη και ένα μεγάλο μέρος του τύπου. Η οικονομική βοήθεια ύψους 500 εκατομμυρίων δολαρίων που λάμβανε από τη Βενεζουέλα, καθώς και η ανάπτυξη της οικονομίας που βασιζόταν στον τουρισμό και στις ξένες επενδύσεις περιόριζε τις όποιες αντιδράσεις. 

Το 2011 κατάφερε να ξεπεράσει τον σκόπελο της απαγόρευσης των μη συνεχόμενων θητειών που υπήρχε στο Σύνταγμα με μία αμφισβητούμενη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου. Στις τελευταίες προεδρικές εκλογές, αφού τροποποίησε το Σύνταγμα, ήταν υποψήφιος για τρίτη συνεχόμενη θητεία, απαγόρευσε την είσοδο στη χώρα των διεθνών παρατηρητών, χρησιμοποίησε το Ανώτατο Δικαστήριο για να αποκλείσει τον βασικό υποψήφιο της αντιπολίτευσης και τοποθέτησε τη σύζυγό του στη θέση του αντιπροέδρου. 

Αν αυτές οι πράξεις του είχαν περάσει σχεδόν απαρατήρητες στην πλειοψηφία του κόσμου εκτός Νικαράγουας, τα επεισόδια του περασμένου Απριλίου σίγουρα αποτέλεσαν ένα πολύ ισχυρό καμπανάκι για το τι συμβαίνει στη χώρα.Στις 16 Απριλίου, η κυβέρνηση ανακοίνωσε περικοπές στα προγράμματα κοινωνικής ασφάλισης. Αυτή ήταν η αφορμή να ξεκινήσουν μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις σε όλες τις πόλεις της Νικαράγουας, οι οποίες συνεχίστηκαν και μετά την απόσυρση των μέτρων, καθώς το βασικό αίτημα ήταν πολιτική ελευθερία. Αστυνομία και παρακρατικοί τις διαλύουν με βία. 

Μέσα σε λιγότερο από μία εβδομάδα, 40 άνθρωποι θα χάσουν τη ζωή τους, κυρίως διαδηλωτές. Οι συγκρούσεις θα είναι λυσσαλέες. Όπως μας κατήγγειλαν οι μητέρες των αδικοχαμένων νέων, ελεύθεροι σκοπευτές θα δολοφονήσουν φοιτητές που διαμαρτύρονται. Συγχρόνως, σύμφωνα με βίντεο της κυβέρνησης, ομάδες οπλοφόρων θα βασανίσουν αστυνομικούς και θα κάψουν ζωντανό έναν από αυτούς. Τα συνολικά θύματα υπολογίζονται σε 150 σύμφωνα με την κυβερνητική εκδοχή, σε πάνω από 300 σύμφωνα με τον ΟΗΕ και διεθνείς παρατηρητές. 

Τους επόμενους μήνες η κατάσταση επιδεινώθηκε αντί να βελτιωθεί, με τη χώρα να βρίσκεται στα πρόθυρα του εμφυλίου πολέμου, με πάνω από 700 πολιτικούς κρατουμένους και βασανισμούς.Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με ψήφισμά του είχε καταδικάσει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Από τους 750 ευρωβουλευτές, μόλις 39 το κταψήφισαν, μεταξύ αυτών και οι τρεις ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ήδη από τον Μάιο, με ψήφισμά του είχε καταδικάσει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Από τους 750 ευρωβουλευτές, μόλις 39 το καταψήφισαν, μεταξύ αυτών και οι τρεις ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. 

Με 11 τηλεοπτικά κανάλια και αρκετά ραδιόφωνα στην ιδιοκτησία της, η οικογένεια Ορτέγα ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος του τύπου. 

Για τα λίγα ανεξάρτητα μέσα, τα προβλήματα είχαν ξεκινήσει ήδη από το 2008,  όμως τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με τη σημερινή κατάσταση. Τηλεοπτικοί σταθμοί και ραδιόφωνα κλείνουν χωρίς καν δικαστική εντολή, μπλοκάρεται η εισαγωγή χαρτιού και μελανιών για τις εφημερίδες και οι δημοσιογράφοι καταλήγουν στη φυλακή».

                  (Απόσπασμα άρθρου του Ν.Ανδρουλάκη από την ΑΤΗensvoice)