Απόψεις...

«Τα κόμματα και ο συνδικαλισμός στην Ελλάδα έχουν ένα κοινό σημείο, είναι και τα δύο επιδοτούμενα. Οι ομοιότητες όμως σταματούν εδώ. Τα κόμματα είναι καταχρεωμένα και έχουν ήδη υποθηκεύσει στις τράπεζες τις επιχορηγήσεις των επόμενων χρόνων. Αντίθετα οι λογαριασμοί της ΓΣΕΕ αυγατίζουν σε προθεσμιακές καταθέσεις. Και κάπου εκεί βρίσκεται και το πρόβλημα των «λαϊκών διεκδικήσεων» γενικότερα…

Το Δημόσιο δεν έχει αλλάξει σε τίποτα. Οι προϊστάμενοι όλων των υπηρεσιών δεν επιθυμούν την αξιολόγηση, όπως και τα προηγούμενα χρόνια. Και παραδίδουν πάντα εκθέσεις αριστείας για όλους! Εμποδίζουν όλες τις μεταρρυθμίσεις, γιατί πρώτον δεν αντιλαμβάνονται τη χρησιμότητά τους και δεύτερον δεν επιθυμούν αλλαγές στον εκσυγχρονισμό του ίδιου του Δημοσίου».

                                                                (Α.Ζαμπούκας- Liberal.gr)

 

«Είναι άλλο πράγμα οι, ανά έτος,10.000 θέσεις εργασίας της Βουλγαρίας και άλλο 5.500 διορισμοί στο κράτος, για έναν χρόνο. Μην τα μπερδεύουμε, σύντροφοι. 

Όταν μιλάμε λοιπόν για θέσεις εργασίας, σύντροφοι, να στηριζόμαστε στις ιδιωτικές επενδύσεις που έχει ανάγκη ο τόπος για να αναπνεύσει και να δώσει πραγματικούς μισθούς στη σημερινή ανεργία του και  όχι στην κλοπή μισθών και μεροκάματων (εκείνων που έχει στο χέρι) για να μισθοδοτεί στο κράτος ανέργους από τις κομματικές λίστες μοιράζοντας, σε προεκλογικές περιόδους, μισθουλάκια με ημερομηνία λήξης.Αυτά, σύντροφοι, δεν είναι θέσεις εργασίας. Είναι άδειες καρέκλες με σπασμένα ποδάρια...»

                                                                  (Γ. Κράλογλου- capital.gr)

«Οταν η αρπαγή γίνεται τρόπος ζωής για μια ομάδα ανθρώπων σε μια κοινωνία, συν τω χρόνω αναπτύσσουν ένα νομικό σύστημα που την νομιμοποιεί και έναν ηθικό κώδικα που την επιβραβεύει».

                                                                        (Φρεντερίκ Μπαστιά)