Ο δημοσιο...υπαλληλισμός

«Οι δηλώσεις Χουλιαράκη-Τσακαλώτου ήταν ουσιαστικά ένα σάλπισμα συσπείρωσης της δημοσιοϋπαλληλίας γύρω από τον Τσίπρα.Aυτή είναι η τελευταία γραμμή «άμυνάς τους».Αυτό είναι το «έσχατο οχυρό», εκλογικής τους διάσωσης.

Το πρόβλημα για την Αντιπολίτευση είναι το ακριβώς αντίθετο:Να συσπειρώσει όλους τους άλλους που θίγονται και θα πληγούν κι άλλο από την πολιτική Τσίπρα – και να διασπάσει τη δημοσιοϋπαλληλία!

Μόνο αν το κάνει αποφασιστικά και απερίφραστα, θα κατεβάσει το ΣΥΡΙΖΑ πολύ κάτω από το 15%!Και θα τον εξουδετερώσει κι ως αυριανό κόμμα της αντιπολίτευσης…

Η ΝΔ οφείλει να εξαγγείλει κάτι πιο θεαματικό και πειστικό: Ότι θα μειώσει δραστικά το δημόσιο! Και μειώνοντας το δημόσιο, θα ανακουφίσει αποφασιστικά την πραγματική οικονομία από τα βάρη της υπέρ-φορολόγησης. Μόνο έτσι θα δουν λυτρωτική διέξοδο όσοι γονατίζουν πια από τους φόρους και τις ασφαλιστικές εισφορές. Μόνο έτσι θα υπάρξει πραγματική και βιώσιμη ανάπτυξη. Μόνο έτσι θα υπάρξουν πραγματικές επενδύσεις. Μόνο έτσι θα αναθεωρηθούν και οι προβλέψεις των δανειστών για την μακροχρόνια ανάπτυξη της χώρας – τελικά – και για τη βιωσιμότητα του χρέους. 

ΔΕΝ θα βάλει η ΝΔ «απέναντί» της το σύνολο των δημοσιοϋπαλληλίας, αν διακηρύξει πως δεν έχουν τίποτε να φοβηθούν ούτε όσοι μπήκαν στο δημόσιο με ΑΣΕΠ (για λόγους αξιοκρατίας) ούτε όσοι είναι πια πάνω από 50 ετών (για λόγους «κοινωνικής πολιτικής»).Έτσι θα συσπειρωθεί ολόκληρη η μεσαία τάξη γύρω από την προοπτική άμεσης φορολογικής ανακούφισης και θα διασπαστεί το «μπετόν» της δημοσιοϋπαλληλίας προς τον Τσίπρα…

Ο Τσίπρας έπεσε απελπιστικά έξω στα διεθνή: Έλπιζε ή περίμενε μετά τη «νίκη» του στην Ελλάδα να ακολουθήσει ένα «ντόμινο» μετατοπίσεων προς τα αριστερά σε μια σειρά από άλλες χώρες. Συνέβη το ακριβώς αντίθετο: η παρουσία του Τσίπρα στην Ελλάδα – και κυρίως οι λαθρομεταναστευτικές ροές που «απελευθέρωσε» –προκάλεσαν μεγάλη μετατόπιση προς τα δεξιά σε όλες τις κοινωνίες της Ευρώπης. Γι’ αυτό οι διεθνείς εξελίξεις δεν τον ευνοούν, ούτε άμεσα ούτε μεσοπρόθεσμα, ούτε μακροπρόθεσμα. Αλλά για να μπορέσει να υπάρξει διέξοδος – γιατί όταν μια χώρα, όπως η Ελλάδα, βρίσκεται στον αντίποδα των διεθνών εξελίξεων, υπάρχει μείζον αδιέξοδο – πρέπει και μέσα στη χώρα να κινηθούν οι δυνάμεις ανατροπής της πολιτικής Τσίπρα.

H σταθεροποίηση της Ελλάδας προϋποθέτει χτύπημα του κρατισμού, μείωση του δημοσίου και μείωση της φορολογίας. Κι αυτά δεν μπορούν να γίνουν από την κυβέρνηση Τσίπρα. Η σταθεροποίηση της Ελλάδα προϋποθέτει ακόμα, κλείσιμο των συνόρων, επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών στις χώρες προέλευσής τους χωρίς μεσολάβηση της Τουρκίας! Και αποκατάσταση του ελέγχου, της ασφάλειας και της νομιμότητας μέσα στη χώρα, όπου γενικεύονται πια επικίνδυνα τα «άβατα». Κι αυτό επίσης δεν μπορεί να γίνει επί Τσίπρα και από την κυβέρνησή του. Οι τάσεις διεθνώς είναι ευνοϊκές. Αλλά δεν πρόκειται να λύσουν οι άλλοι το πρόβλημά μας. Αυτό θα το λύσουμε εμείς οι ίδιοι.

Κι αυτό σημαίνει μείζων αντεπίθεση όλων κατά του ΣΥΡΙΖΑ! Χωρίς μισόλογα. Χωρίς δισταγμούς. Χωρίς «ναι μεν αλλά». Χωρίς «συναινετικά» συμπλέγματα. Χωρίς ενοχικά σύνδρομα. Με τον αέρα της νίκης και με την πεποίθηση πως εμείς είμαστε στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Κόμπος που δεν λύνεται κόβεται! Κι ο κόμπος του κρατισμού και της ανομίας στην Ελλάδα είναι καιρός πια να κοπεί. Από την ρίζα…

ΥΓ. Το σάλπισμα αισιοδοξίας, συσπείρωσης και αντεπίθεσης που σήμανε το χθεσινό άρθρο του Αντώνη Σαμαρά στην Καθημερινή ήλθε στην καλύτερη στιγμή. Μέχρι την τελευταία του λέξη…»

                         (Απόσπασμα άρθρου του Θανάση  Κ. από το antinews.gr)