Δεν μπορεί...

«Η χώρα αυτή δεν μπορεί να λειτουργήσει με υπερτροφικό δημόσιο-τέρας, αρχαιολογίες, δασαρχεία και δικαιοσύνη-αραμπά!

Δεν μπορεί να λειτουργήσει με 95 θεωρητικές σχολές (φιλοκαλούμεν τε γαρ μετ’ ευτελείας…), χωρίς τεχνική εκπαίδευση και χωρίς σύνδεση των πολυτεχνείων με την παραγωγή.

Δεν μπορεί να λειτουργήσει με μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους που κλείνουν στις 3 το μεσημέρι και με δημόσιες υπηρεσίες που δεν σηκώνουν καν το τηλέφωνο (για email δεν μιλάμε!).

Δεν μπορεί να λειτουργήσει με 3 εκατ. συνταξιούχους (το 1 εκατ. είναι κάτω των 60 ετών!), 1 εκατ. δημόσιους και δημοτικούς υπαλλήλους, 2,5 εκατ. εργαζόμενους και 1,5 εκατ. ανέργους!

Δεν μπορεί να λειτουργήσει με ΑΕΙ που παράγουν δημόσιους υπαλλήλους. Δεν μπορεί να λειτουργήσει με μέσο (λόγω ΔΕΚΟ) μισθό 1000 ευρώ και μέση σύνταξη 700 ευρώ.

Όλα είναι ένα κουβάρι που δεν λύνεται, μόνο κόπτεται. Για να μην μιλήσουμε για τις ήδη στρωμένες «νάρκες» των επόμενων χρόνων (απλή αναλογική, κόφτης, μέτρα μετά το 2018, εκλογές λόγω ΠτΔ, ανάπτυξη 3.5% για την επόμενη πενταετία και μετά 2% αενάως). 

Κατεστραμμένος πλέον, μετανιώνω που δεν έφυγα πριν πολλά χρόνια, όταν ήμουν 30. Και να πεις ότι δεν προσπάθησα; Προσπάθησα πολύ, τα πάντα και για πολύ καιρό.7 χρόνια! Είναι απίστευτο πόσα προβλήματα δημιουργούνται σε όποιον αποπειραθεί να προσπαθήσει.Όλα είναι φτιαγμένα έτσι που τίποτα, ΤΙΠΟΤΑ, να μην μπορεί να ευδοκιμήσει.

Μεταναστεύω με μια πικρή γεύση, διότι τώρα φεύγω (με δανεικά…) για να μπορέσω να επιβιώσω, εδώ δεν μπορώ να ζήσω πια. Έγραψε ο Νίκος Δήμου («Η δυστυχία να είσαι Έλληνας») πριν από χρόνια: «Κλείσε μέσα στην καρδιά σου την Ελλάδα και θα πάθεις έμφραγμα».

                                       (Για την φιλοξενία: Θανάσης Μαυρίδης -liberal.gr)