«Πότε βυθίζεται ένα πλοίο;Στην Ιατρική γνωρίζουμε τα λεγόμενα
«αυτόματα κατάγματα».Πρόκειται για κατάγματα οστών χωρίς ιδιαίτερη βία ή
κάκωση, όταν ο (η) ασθενής κάνει μια συνηθισμένη κίνηση, όπως είναι το
κατέβασμα μιας σκάλας ή απλώς βήχει.Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, το αίτιο είναι γνωστό:
Πολύ προχωρημένη Οστεοπόρωση που οδηγεί σε μεγάλη απώλεια μηχανικής αντοχής του
οστού.Προφανώς, ο (η) ασθενής και ο γιατρός δεν πρέπει να περιμένουν την ακραία
αυτή περίπτωση του αυτόματου κατάγματος για να κάνουν τη διάγνωση της
οστεοπόρωσης. Υπάρχουν γι’ αυτό οι ενδεδειγμένες παρακλινικές εξετάσεις…
Όλοι γνωρίζουμε τις συνθήκες, υπό τις οποίες μπορεί να
βυθιστεί ένα «κανονικό» πλοίο και δεν χρειάζεται να επεκταθούμε επ’ αυτού.Όταν
όμως το πλοίο βυθίζεται ενώ είναι αγκυροβολημένο στο λιμάνι, τότε δύο τινά
μπορεί να συμβαίνουν: Δολιοφθορά ή «αυτόματη» απώλεια στεγανότητας των
τοιχωμάτων του λόγω ακραίας παλαιότητας (σκουριά των μετάλλων ή άλλο σχετικό,
που δεν είμαι αρμόδιος να γνωρίζω).
Για κάποιον παρόμοιο λόγο είχε σχεδόν
βυθιστεί τον Απρίλιο του 2016 το (ηλικίας 40 ετών) «Παναγία της Τήνου» (τελικά
«διασώθηκε» για να καταλήξει μάλλον σε διαλυτήριο).Το «Αγία Ζώνη ΙΙ» ήταν
περίπου της ίδιας ηλικίας και τελικά βυθίστηκε πάρα πολύ γρήγορα.Με μια
«λεπτομέρεια»: Το πλοίο δεν ήταν κενό ούτε κουβαλούσε κάποιο «ανώδυνο» φορτίο
αλλά ένα εξαιρετικά επικίνδυνο για ρύπανση φορτίο.
Με ποια λογική του επιτρεπόταν να συνεχίζει να κουβαλάει
πετρέλαιο στην ηλικία που βρισκόταν;Με ποια επίσης λογική έπαιρνε «παρατάσεις»
λειτουργίας, έστω και μετά από «ελέγχους»;Καθόσον ο υποτιθέμενος έλεγχος πριν
από την τελευταία παράταση, είτε ήταν αδύνατο να διαγνώσει την υπάρχουσα φθορά,
είτε δεν έγινε καθόλου…»
(Δ. Βενιεράτος - F/B)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου