Μια δουλειά...

«Το 1980 η Αμερική ήταν σε αποσύνθεση, ο πληθωρισμός έτρεχε τον Ιανουάριο του 1980 με 13,91% ενώ η Ανεργία βρισκόταν στο υψηλό για τις ΗΠΑ 6,3%. Ο πληθωρισμός έφτασε στο κορυφαίο σημείο του τον Απρίλιο του 1980 στο 14,76%. Η Ιαπωνία έφτιαχνε καλύτερα προϊόντα από τις ΗΠΑ, οι βιομηχανίες αυτοκινήτων και χάλυβα ήταν έτοιμες να καταρρεύσουν, το κόστος της βενζίνης ήταν στο ζενίθ του, ενώ τις μέρες εκείνες η Ιρανική κρίση των ομήρων που κρατήθηκαν 444 ημέρες από τον Νοέμβριο του 1979, βρισκόταν στην κορύφωσή της, και ολοκληρώθηκε την ημέρα της Ομιλίας Έναρξης της Θητείας του Ρέηγκαν, στις 20 Ιανουαρίου του 1981.

Όταν το έλεγε αυτό ο Ρέηγκαν, θα έπρεπε κάποιος να είναι ή πολύ βλάκας ή πολύ ικανός για να θέλει να βρεθεί στο τιμόνι μιας οικονομίας που κατέρρεε με τριγμούς και κονιορτό! Ο Ρέηγκαν τελικά αποδείχθηκε ότι ήταν το δεύτερο, δηλαδή πολύ ικανός, παρά το ότι πολλοί έλεγαν τότε πως ήταν ένας μέτριος ηθοποιός, περιορισμένων ικανοτήτων.

Είχα την τύχη να ζω στις ΗΠΑ εκείνη την εποχή ή λίγους μήνες μετά το δεύτερο έτος προεδρίας του Ρέηγκαν για την ακρίβεια, και είδα τον μετασχηματισμό μιας βαθιά πληγωμένης οικονομίας σε παγκόσμια υπερδύναμη, σε ατμομηχανή της παγκόσμιας οικονομίας, σε οικονομία της αγοράς με τα δεδομένα των Αυστριακών Οικονομικών τα οποία πίστευε ο Ρέηγκαν.Είδα τη μετάλλαξη μιας κοινωνίας που σε πολλά μου θυμίζει τη σημερινή παρακμιακή Ελλάδα της ελάχιστης προσπάθειας, σε μια οικονομία πάνω στην οποία βασίζεται ολόκληρος ο πλανήτης για τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των ανθρώπων από άκρη σε άκρη.

Είδα το σπάσιμο των μονοπωλίων, τις ιδιωτικοποιήσεις κρατικών μεγαθήριων, την πάταξη της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς, τη μείωση των φόρων, την απλοποίηση της Πτωχευτικής Διαδικασίας και την επανενεργοποίηση των έμπειρων και ικανών μικρομεσαίων που όμως απέτυχαν χωρίς δόλο, τον Σεβασμό του Κράτους προς τον Πολίτη που προκάλεσε τον Σεβασμό του Πολίτη προς το Κράτος.Τα είδα όλα. Ήμουν εκεί όταν συνέβαιναν! […]

Μπορεί ο Κυριάκος μόνος του να μετασχηματίσει μια χώρα ποτισμένη ως τις ίνες της στον κρατισμό, στο νεποτισμό, στην ύφεση, στην κρίση, στην ανεργία, στα εμπόδια στην προκοπή, στην διαφθορά, στην γραφειοκρατία, σε όλα όσα μας κρατάνε δέσμιους στην αέναη ύφεση; Μπορεί, ένας απόφοιτος του Χάρβαρντ και του Στάνφορντ, που έχει δουλέψει στην καλύτερη εταιρία συμβούλων του κόσμου, και ως υψηλόβαθμο στέλεχος σε επενδυτικές τράπεζες, μόνος του να αλλάξει μια χώρα των 11 εκατομμυρίων από την μιζέρια στην ευημερία; Μπορεί ΕΝΑΣ ν’αλλάξει μια ολόκληρη χώρα;;;Χμ... 

Σίγουρα όχι μόνος του.Θέλει όμως! Και εφόσον θέλει, μπορεί, αρκεί να πείσει χιλιάδες και εκείνοι να πείσουν εκατομμύρια άλλους Έλληνες πως αξίζουν μια καλύτερη χώρα, ένα καλύτερο μέλλον και μια καλύτερη ζωή, και να τολμήσουν να δουλέψουν μαζί του, να σηκώσουν τα μανίκια και να κοπιάσουν, να ιδρώσουν, να ματώσουν, για τον εαυτό τους και τα παιδιά τους και το μέλλον τους αυτή τη φορά.Όχι ένα θολό καλύτερο αύριο για ένα αμφισβητήσιμο και παρεξηγήσιμο και εκμεταλλεύσιμο "δημόσιο συμφέρον”!Για το δικό τους μέλλον. Χωρίς εμπόδια. 

Αυτά θα τα γκρεμίσει ο Κυριάκος.Και αυτό, μπορεί να το κάνει!Δεν χρειάζεται να πω τίποτε παραπέρα. Τα είπε όλα ο Κυριάκος. Με μια φράση:"Πιστεύω ότι το καλύτερο κοινωνικό πρόγραμμα είναι μια δουλειά!”

                           (Απόσπασμα άρθρου του Άγη Βερούτη από το capital.gr)