Ο χρήσιμος ηλίθιος...

«Όπως όλα δείχνουν ο κοινοβουλευτικός βίος του Πάνου Καμμένου πλησιάζει στο τέλος του. Αυτός είναι και ο μοναδικός λόγος που ο ίδιος δρα σπασμωδικά, απειλεί και προσπαθεί με κάθε τρόπο να κρατηθεί στην κοινοβουλευτική ζωή. Ό,τι και να αποδώσει όποια επαφή του με τον πρωθυπουργό, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο. Οι χρήσιμοι ηλίθιοι έχουν ημερομηνία λήξης. Ο αρχηγός την ΑΝΕΛ υπήρξε και είναι ένας τέτοιος. Και δεν του αρέσει καθόλου. Πιο πολύ, δεν του αρέσει να έχει το άδοξο τέλος των χρήσιμων ηλίθιων. Είναι ο ίδιος, όμως, που επέλεξε από νωρίς αυτό το ρόλο. Για την ακρίβεια, από τη μέρα που συμφώνησε με τον κ Τσίπρα να συμπλεύσουν και να συγκυβερνήσουν. 

Ο κ Καμμένος δεν υπολόγισε δύο βασικές παραμέτρους. Η μία είναι ότι ο ίδιος δεν υπάρχει πολιτικά αν δεν έχει βουλευτές που να τον ακολουθούν. Και όχι απλώς βουλευτές. Ικανό αριθμό που να συγκροτεί κοινοβουλευτική ομάδα. Η δεύτερη είναι ότι ο συνεταίρος του χρησιμοποιεί τους ανθρώπους για όσο του είναι χρήσιμοι και μετά τους εξοντώνει.Ο κ Καμμένος επιβιβάστηκε στο λεωφορείο του ΣΥΡΙΖΑ για να αποκτήσει το ρόλο του υπουργού. Αν ήταν και του υπουργού που θα φορούσε τα στρατιωτικά ρούχα, που τόσο του άρεσαν από μικρός, ακόμα καλύτερα. Μέχρι εκεί ήταν και είναι η σοβαρότητά του. Η τέτοιας ποιότητας σοβαρότητα παντρεύτηκε εξαίσια με την αντίστοιχη του πρωθυπουργού. Ο οποίος παρέδωσε σε έναν τέτοιο άνθρωπο το ακραίως κρίσιμο υπουργείο της Άμυνας της χώρας.

Ο κ Τσίπρας δεν υπέκυψε στην επιθυμία του συνεταίρου του παρά μόνο με ένα κριτήριο. Τον χρειαζόταν για να περνάει από τη Βουλή τα νομοσχέδια της κυβέρνησής του. Στην πραγματικότητα, ένα πράγμα ένωνε εξ αρχής και ενώνει τους δύο πολιτικούς: Η απόκτηση και διατήρηση της καρέκλας της εξουσίας. Τίποτε άλλο. Ούτε οι πολιτικές και ιδεολογικές απόψεις, ούτε η έγνοια για την πατρίδα, ούτε η πολιτική έναντι των δανειστών με τα μνημόνια, ούτε η εξωτερική πολιτική της χώρας. Σε όλα συμπορεύτηκαν και όλα τα ψήφισαν και τα προώθησαν σαν να ήταν ένα κόμμα.

Το κόλπο για να επανεκλεγεί ο κ Καμμένος από τους πολίτες είχε συμφωνηθεί μεταξύ των δύο συνεταίρων. Ο αρχηγός των ΑΝΕΛ θα παρίστανε τον υπερασπιστή της Μακεδονίας και ο κ Τσίπρας θα παρίστανε ότι δέχεται την αντίδραση αυτή μέχρι λίγο πριν την προκήρυξη των εκλογών. Ο κ Καμμένος θα αποχωρούσε από την κυβέρνηση μόλις η συμφωνία των Πρεσπών ερχόταν για ψήφιση στη Βουλή, θα εξακολουθούσε όμως να στηρίζει την κυβέρνηση κοινοβουλευτικά μέχρι τις εκλογές, ώστε αν πουλήσει σε όσους αφελείς πολίτες ήθελαν να πιστεύουν ότι είναι ένθερμος πατριώτης.

Ο κ Καμμένος υπολόγιζε χωρίς τον ξενοδόχο. Και ο ξενοδόχος δεν είναι μόνο ο κ Τσίπρας. Είναι ο υπόγειος και φοβικός τρόπος που σκέφτεται ο συρφετός που ακολουθεί τον κ Τσίπρα. Ο οποίος είχε δύο λόγους να ξεφορτωθεί τον κ Καμμένο.

 Φαίνεται, όμως, ότι το μάθημα περί χρήσιμων ηλίθιων που πληρώνει ο κ Καμμένος δεν έχει γίνει μάθημα σε άλλους μικρούς φιλόδοξους της πολιτικής σκακιέρας.Έτσι, το Ποτάμι, σε ανακοίνωση του πληροφορεί το λαό ότι θα ψηφίσει τη συμφωνία των Πρεσπών, αλλά θα καταψηφίσει την κυβέρνηση, που έφερε τη συμφωνία των Πρεσπών, γιατί τη θεωρεί επιζήμια για τη χώρα! 

Αν ήμουν Τσίπρας αυτός θα ήταν ο επόμενος μεζές που θα καταβρόχθιζα. Γιατί και ο αδίστακτος χρειάζεται χρήσιμους ηλίθιους για να επιβιώσει. Δυστυχώς, στο τυχοδιωκτικό ελληνικό κοινοβουλευτικό σκηνικό υπάρχουν πολλοί. Γι αυτό επιβιώνουν οι Τσίπρες».

    (Απόσπασμα άρθρου του Γ. Παπαδόπουλου- Τετράδη από το liberal.gr)