Απόψεις...

 

«Η κυβέρνηση έχει μια μοναδική («once in a lifetime») ευκαιρία να επανιδρύσει το ελληνικό δημόσιο, η οποία της παρουσιάστηκε απροσδόκητα, χωρίς να το περιμένει και χωρίς να το έχει σχεδιάσει. Είναι όμως εδώ, τώρα και δεν αμφισβητείται. Το εάν η κυβέρνηση θα την αδράξει θα αποτελέσει οδηγό για τις προθέσεις και τις ικανότητες της στο εναπομείναν της θητείας της. Το πράγμα είναι απλό: εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες κατέβηκαν στους δρόμους και ζήτησαν να μην ξαναγίνει το δυστύχημα των Τεμπών. 

Εάν η κυβέρνηση δει το ποτήρι αυτό ως μισοάδειο, θα οχυρωθεί στο Μαξίμου και θα αναλωθεί σε κοκορομαχίες στα κανάλια της τηλεόρασης με τους εκπροσώπους της αντιπολίτευσης, που άλλο δε θέλουν. Εάν όμως η κυβέρνηση δει το ποτήρι μισογεμάτο, θα χρησιμοποιήσει τις διαδηλώσεις σαν βατήρα για να αλλάξει πραγματικά τη χώρα, επανιδρύοντας το ελληνικό δημόσιο – με εντολή του ελληνικού λαού. Και όποιος σταθεί στο δρόμο της θα είναι ο υποκριτής που δεν θέλει, στην πραγματικότητα, ένα πιο αποτελεσματικό δημόσιο αλλά να σκοράρει μικροκομματικά κέρδη πάνω στον ανθρώπινο πόνο».

                                                         (Π. Φ. Kωνσταντινίδης –liberal.gr)

«Το τελευταίο διάστημα, η πρόεδρος του Αρείου Πάγου, η εισαγγελέας, ο εκπρόσωπος του ανωτάτου δικαστηρίου, ακόμη και ανώτατοι ή ανώτεροι δικαστικοί, τοποθετούνται δημόσια, απαντούν, εξηγούν, ανασκευάζουν, παρουσιάζουν τα πράγματα όπως τα θεωρούν. Λογικό και καλοδεχούμενο. Δεν σημαίνει ότι έχουν πάντα δίκιο στο σκεπτικό τους. Αλλά έχουν δίκιο να παρουσιάζουν το σκεπτικό τους, όποιο κι αν είναι αυτό.

Επί δεκαετίες η κοινωνία μας υπήρξε δέσμια της παλιομοδίτικης και ξεπερασμένης αντίληψης ότι η Δικαιοσύνη σιωπά και «ομιλεί μόνο διά των αποφάσεών της».Κολοκύθια τούμπανα. Είχαμε φτάσει στο καλαμπούρι όλοι να αναλύουν τη Δικαιοσύνη πλην των δικαστών που απονέμουν τη δικαιοσύνη. Αυτοί οφείλουν μόνο να σιωπούν κι απλώς κάποτε να βγάζουν μιαπόφαση.

Ετσι καταλήξαμε για δικαιοσύνη να μιλούν τα πρωινάδικα και τα εσημεριανάδικα, οι πανελίστες και οι τυχάρπαστοι, αλλά όχι ο Αρειος Πάγος.Ισως επειδή επικράτησε ένα ακατανόητο καθεστώς ανοχής και σιωπής.Σύμφωνα με το οποίο κάθε επιτήδειος συνδικαλιστής, πονηρός πολιτευτής ή πονεμένος μπαγάσας, δικαιούται να ελέγχει δριμύτατα έναν δικαστή χωρίς αντίλογο. 

Η αλήθεια είναι ότι θέλουμε να εμπιστευόμαστε μόνο τη Δικαιοσύνη που ανταποκρίνεται σε ό,τι μόνο εμείς θεωρούμε δικαιοσύνη. Κατά προτίμηση α λα καρτ!Και να αρνούμαστε ή έστω να δυσπιστούμε με ό,τι ξεφεύγει από την προσωπική μας δικαστική ετυμηγορία.

Ο εφέτης-ανακριτής έχει συγκεντρώσει πάνω από 50.000 σελίδες (!) δικογραφία για τα Τέμπη, έχει εξετάσει περισσότερους από 250 μάρτυρες και έχει ασκήσει διώξεις κατά 43 προσώπων, αλλά η παρουσιάστρια Σούλα, η αγωνίστρια Ζωή και η κυρία Μαρία στον Κολωνό δεν είναι βέβαιες ότι ψάχνει την αλήθεια. Σωστά. Μάλλον ψάχνει νύφη.   Για να αντιστραφεί αυτό το νοσηρό κλίμα, μια «ομιλούσα Δικαιοσύνη» είναι απαραίτητη. Μια Δικαιοσύνη που κυρίως θα προστατεύει τη Δικαιοσύνη. Διότι μπορεί η σιωπή να μην είναι χρυσός, αλλά σίγουρα είναι χρυσός για όσους κερδοσκοπούν στην πλάτη της».

                                                                       (Μ.Βoυλαρίνος -ΑΤΗensvoice)