«Στις τηλεοπτικές μας οθόνες παρουσιάζονται εικόνες που αναβιώνουν στην ανθρώπινη εποποιία. Το associated press τόλμησε και μπήκε στην πολιορκημένη Μαριούπολη όπου έχουν φύγει οι δημοσιογράφοι. Κάτοικοι εγκλωβισμένοι, πεινασμένοι, απελπισμένοι. Στην Οδησσό σακιά με άμμο στους κεντρικούς δρόμους, πρωτόγονα οδοφράγματα που θυμίζουν την εποχή του πρώτου παγκοσμίου πολέμου.
Νέοι άντρες διατεθειμένοι να δώσουν τη ζωή τους για να κρατήσουν την πόλη τους, δηλαδή την πατρίδα τους. Τη στιγμή που η πόλη είναι κοντά στα σύνορα και θα μπορούσαν να ακολουθήσουν τους δρόμους της προσφυγιάς (της λιποταξίας δηλαδή).
Η έννοια της πατρίδας επανέρχεται στο προσκήνιο της παγκόσμιας συνείδησης, με αντίτιμο αίματος, μέσα από την τραγική θυσία των Ουκρανών. Όπως και η έννοια του έθνους που τόσο έχει κακοποιηθεί από τις μετανεωτερικές, ή μάλλον απλοϊκές νεωτεριστικές, απόψεις αριστερών και φιλελευθέρων, που την εκχυδάιζαν ως εθνικισμό. Οι πατρίδες και τα έθνη είναι εδώ, αναδύονται στην ομίχλη του δυτικού ισοπεδωτισμού.
Ο άφρων πόλεμος του
Πούτιν έχει πολλαπλές επιδράσεις, και δεν αναφερόμαστε στα προφανή: Στην
τραγική μοίρα δηλαδή του πληθυσμού της Ουκρανίας, στη στρατηγική και
στρατιωτική αφύπνιση της Ευρώπης, καθώς και στον οικονομικό στραγγαλισμό της
χώρας του, η οποία οικονομικά θα την επιστρέψει στα μέσα του προηγούμενου
αιώνα».
(Απόσπασμα άρθρου του Γ. Σιδέρη από το liberal.gr)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου