Για μια καρέκλα...

«Τέσσερα χρόνια ακριβώς από τον Ιούνιο του 2015, που η Επιτροπή της Βουλής ολοκλήρωσε το πόρισμά της για τις γερμανικές αποζημιώσεις, η κυβέρνηση την πήρε και την έθαψε στα συρτάρια της. Επί 4 χρόνια που έγλειφε τη γερμανική κυβέρνηση, οι αποζημιώσεις ήταν κακό πράγμα. 

Θυμήθηκε το κατοχικό δάνειο και τους 3.800 εκτελεσμένους από τη Βέρμαχτ μόλις η κ Μέρκελ έγινε, από σύμμαχος του κ.Τσίπρα, άπιαστο όνειρο γιαυτόν.Αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη ιεροσυλία και ατιμία που διαπράττει η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ σε βάρος της ελληνικής ιστορίας και των θυμάτων της, προκειμένου να τους χρησιμοποιήσει ως προεκλογικό λουκουμάκι για αφελείς, αμνήμονες και αφιλότιμους ψηφοφόρους.

Προκειμένου να κρατήσουν τις καρέκλες τους. Για την ιστορία, η χώρα διεκδικεί 340 δις ευρώ από τη Γερμανία:

- Για αποζημιώσεις για τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας  

-Για επανορθώσεις προς το κράτος για καταστροφή και λεηλασία του δικτύου και των υποδομών

-Για το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο

-Επιπλέον, απαιτείται η επιστροφή πάνω από 8.500 αρχαιολογικών αντικειμένων και κειμηλίων που έκλεψαν ή λεηλάτησαν οι Γερμανοί.

Για την ιστορία, η κυβέρνηση και ο πρόεδρος της Βουλής κάθε χρόνο προαναγγέλλουν την κατάθεση στη Βουλή της Έκθεσης και την ψήφισή της από τα κόμματα και κάθε χρόνο κοροϊδεύουν. Και δέησαν να το κάνουν τελικά μετά από 4 χρόνια τον Απρίλιο φέτος! 

Και από τον Απρίλιο μέχρι σήμερα η Έκθεση ήταν πάλι στο συρτάρι, ψηφισμένη από το σύνολο σχεδόν της Βουλής, αλλά, έπρεπε να χρησιμοποιηθεί ως προεκλογικό χαρτί της κυβέρνησης προς ανάλγητους και αφελείς ψηφοφόρους! Και όχι ως απαίτηση της Ελλάδας! 3.800 εκτελεσμένοι ρίχνονται στο καλάθι της ψηφοθηρίας! Για μια καρέκλα! Αίσχος».

       (Απόσπασμα άρθρου του Γ. Παπαδόπουλου Τετράδη από το liberal.gr)