Παραλογισμός...

Σε ένα απολύτως αντιοικονομικό, επισφαλές και ρυπογόνο σύστημα, το οποίο επιβαρύνει τους Ελληνες καταναλωτές με 600-800 εκατ. ευρώ ετησίως –ποσό που σε περιόδους υψηλής διακύμανσης του πετρελαίου ξεπερνάει το 1 δισ. ευρώ– εξακολουθεί να στηρίζεται η ηλεκτροδότηση των μη διασυνδεδεμένων νησιών της χώρας τρεις δεκαετίες μετά την εκπόνηση των πρώτων σχεδίων για τη διασύνδεσή τους με την ηπειρωτική χώρα.

Οι καταναλωτές πληρώνουν το κόστος αυτό μέσω των λογαριασμών ρεύματος ως Υπηρεσία Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ) και την τελευταία 5ετία επιβαρύνθηκαν συνολικά με 3,5 δισ. ευρώ, ποσό που, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της ΡΑΕ, θα μπορούσε να καλύψει πλήρως το κόστος διασύνδεσης σχεδόν του συνόλου των νησιών. Αντ’ αυτού, η ηλεκτροδότηση σήμερα των 32 μη διασυνδεδεμένων νησιών της χώρας διασφαλίζεται με αυτόνομους πετρελαϊκούς σταθμούς (ντίζελ και μαζούτ) χαμηλής απόδοσης που έχουν εγκατασταθεί από τις δεκαετίες του ’60 και του ’70, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες για ηλεκτρισμό τους θερινούς μήνες λόγω τουρισμού.

Το μέσο κόστος παραγωγής των αυτόνομων πετρελαϊκών σταθμών τον Αύγουστο του 2017, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΔΕΔΔΗΕ, διαμορφώθηκε στα 336,96 ευρώ η μεγαβατώρα, δηλαδή περίπου επτά φορές πάνω από την οριακή τιμή του ηπειρωτικού συστήματος, που κυμάνθηκε γύρω στα 50 ευρώ η μεγαβατώρα.

                                                                  (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Από την άλλη, η αντίδραση κάποιων νησιωτών στην καθαρή ενέργεια είναι για κάποιους «ύποπτη». Διαβάζουμε: «Σύσσωμος ο παριανός κόσμος εξέφρασε την αντίθεσή του στην εγκατάσταση δύο αιολικών πάρκων στο νησί». Λάκης Λαζόπουλος: Στέκομαι δίπλα στους πολίτες της Πάρου και στα δίκαια αιτήματά τους.

Ενώ στο απέναντι νησί: Αιολικό Πάρκο της εταιρείας ΑΙΟΛΙΚΗ ΣΥΡΟΥ Α.Ε. (θυγατρική του Ομίλου ΙΤΑ) στη θέση “Σύριγγας” της νήσου Σύρου, δίνει εγκατεστημένη ισχύ 2.64 MW. Υπό ανάπτυξη επέκταση του έργου κατά 1,2 MW (2 ανεμογεννήτριες τύπου VESTAS τύπου V52-850 kW)