Κρήτη μου, «άσχημο» νησί...

«Συχνά ντρέπομαι που έχω καταγωγή από την Κρήτη. Βλέπω τη φωτογραφία του 30χρονου φοιτητή, που ξυλοκοπήθηκε άγρια στην παλιά πόλη του Ρεθύμνου. Το ένα του μάτι είναι σχεδόν κλειστό από τις γροθιές που δέχθηκε, το πρόσωπό του πρησμένο και παραμορφωμένο από τη βίαιη επίθεση. Τα κίνητρα των τριών δραστών παραμένουν άγνωστα. Επειδή ο φοιτητής ήταν ξένος (από το Μεσολόγγι); Μήπως γιατί βαριούνταν Κυριακή βράδυ; Ισως επειδή γνώριζαν ότι μάλλον θα μείνουν ατιμώρητοι (συνελήφθησαν δύο άτομα και αφέθηκαν ελεύθερα). 

Ετσι. Για πλάκα, από ανία. «Κουρδιστό πορτοκάλι» α λα κρητικά. Δεν είναι η πρώτη φορά που ολόκληρο το νησί διασύρεται από τέτοιου είδους περιστατικά. Η κουλτούρα της μαζικής παράνομης οπλοφορίας, οι διάτρητες από σφαίρες πινακίδες (ειδικά όσο πλησιάζει κανείς στα Ζωνιανά), οι αναίτιοι τσαμπουκάδες στους δρόμους, τα macho ανέκδοτα, η εξιδανίκευση της βεντέτας και του μεσαιωνικού νταηλικιού με την επωδό «Ε, η Κρήτη είναι ανεξάρτητο κράτος».

Ολα αυτά θεωρούνται άκρως χαριτωμένα και φολκλόρ, σύμφυτα με τη λαϊκή παράδοση του νησιού, κάτι σαν τα στιβάνια, τον ντάκο και τις κρίθινες κουλούρες. Ολη η υπόλοιπη Ελλάδα μοιάζει να έχει αναπτύξει μια ιδιότυπη ανοχή σε αυτά τα φαινόμενα, περίπου αποδεχόμενη το ειδικό καθεστώς που επικρατεί στην Κρήτη. «Ξα τους (δικό τους πρόβλημα)», που λένε και στη Μεγαλόνησο.

Διαβάζω την οργισμένη αντίδραση του πατέρα του φοιτητή: «Στέλνουμε τα παιδιά μας να σπουδάσουν και νιώθουμε πως είναι απροστάτευτα. Δεν γίνεται να συνεχιστεί αυτό. Ζούμε με τον φόβο μην σκοτώσει κανείς τα παιδιά μας». Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω. Οι φοιτητές αποτελούν μεγάλο τμήμα της τοπικής κοινωνίας και –μαζί με τον τουρισμό– συνδράμουν αποφασιστικά την οικονομία των τριών μεγαλύτερων πόλεων (Ηράκλειο, Ρέθυμνο, Χανιά). Το επίπεδο σπουδών είναι υψηλό. 

Δεν αρκεί αυτό για να προσελκύσει μια περιοχή φοιτητές όμως. Το αίσθημα ασφάλειας, η καλή ποιότητα ζωής, η συμπεριφορά των ντόπιων είναι παράγοντες που παίζουν σημαντικό ρόλο για την επιλογή των εκάστοτε σχολών. Οι τοπικές αρχές, η αστυνομία, αλλά και η ίδια η κρητική κοινή γνώμη πρέπει να κινητοποιηθούν και να υπερασπιστούν την (αληθινή) τιμή και πάνω από όλα το κράτος δικαίου στο νησί. Ουδείς θέλει να σπουδάσει ή να ζήσει στην ελληνική εκδοχή του σικελικού Κορλεόνε».

                                       (Αρθρο της Ξ.Κουνελάκη από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)