Στρεβλώσεις...

 «Να τα πούμε τα πράγματα καθαρά, γιατί κινδυνεύει να γίνει μεγάλη ζημιά άνευ λόγου… Το θέμα της νομικής «αλλαγής φύλου» είναι μια παγίδα που έστησε ο Τσίπρας: στην Αντιπολίτευση και ιδιαίτερα στη ΝΔ.

* Πρώτον, ως θέμα είναι από μηδαμινό και ανύπαρκτο. Αφορά μόνο μια μικρή μειοψηφία της πολύ μικρής μειονότητας των «διεμφυλικών». Στατιστικά τα άτομα που γεννιούνται «ερμαφρόδιτα», δηλαδή χωρίς ξεκάθαρο φύλο από τις φύση τους, ή με ορμονικές λειτουργίες αναντίστοιχες με την ανατομία τους, είναι 10 στο εκατομμύριο! Ή δέκα εκατομμυριοστά του πληθυσμού (κατά μέσον όρο). Δηλαδή στην Ελλάδα 110 άτομα!

Και δεν συμφωνούν καν μεταξύ τους, τι ακριβώς θέλουν. Ούτε οι υπόλοιποι της ομάδας τους συμφωνούν μαζί τους γι’ αυτό που ζητάνε. Ούτε στο εξωτερικό πουθενά έχει γίνει αποδεκτή μια τέτοια… fast track «αλλαγή φύλου» με απλή δήλωση – και μάλιστα ακόμα και από ανηλίκους! Και δεν υπάρχει τέτοιο θέμα πουθενά, διότι όπως θα δούμε δεν μπορεί να γίνει! 

Είναι ανύπαρκτο θέμα! Που κινδυνεύει να γεννήσει τεράστια «δευτερογενή» προβλήματα! Και να κάνει πολύ μεγάλη ζημιά, γιατί δεν το αντιμετώπισαν από την αρχή ως αυτό που είναι: Ανύπαρκτο ως κοινωνικό πρόβλημα! Ύπουλο και παγιδευτικό ως πολιτική πρόταση. Σύμπτωμα αγραμματοσύνης της ελίτ και ψευτοπροοδευτικου «σουσουδισμού» των ταγών μας. Γελοίο και αποκαρδιωτικό συνάμα…

* Δεύτερον, δεν έχει καμία σχέση με οποιαδήποτε «φιλελεύθερη ατζέντα»! Κι γι’ αυτό δεν το έχουν αποδεχθεί φιλελεύθερα κόμματα πουθενά στον κόσμο. Υπήρξε ένα στρεβλό ψευδο-φιλελεύθερο ρεύμα που θεωρούσε πως η ευημερία μιας κοινωνίας «ταυτίζεται» και μετριέται με την «ευημερία» (ή μάλλον με τη μιζέρια) του πιο αδύναμου μέλους της[…] 

Το δόγμα της ταύτισης με την μιζέρια του «τελευταίου μέλους» οδηγεί κατευθείαν στον «εξισωτισμό»-ισοπέδωση και στον λαϊκισμό: Όπου διάφοροι παριστάνοντας τις «αναξοπαθούσες μειονότητες» ζητούν ουσιαστικά, όχι ισονομία, αλλά προνόμια και προνομιακή μεταχείριση! Κι έτσι από μειονότητες μετατρέπονται σε οργανωμένες «συντεχνίες»! Και οδηγούν σε αληθινό τσουνάμι από λαϊκίστικα αιτήματα και απίστευτες στρεβλώσεις.

Οι φιλελεύθεροι οφείλουν να διευκρινίζουν πως όλες οι μειονότητες δεν έχουν αναγκαστικά δίκιο μόνο και μόνο γιατί είναι μειονότητες! Και κυρίως, πως το δημόσιο συμφέρον δεν είναι το «άθροισμα» των συντεχνιακών συμφερόντων διαφόρων «μειονοτήτων» ή καλά οργανωμένων συντεχνιών ή πραγματικών μειονοτήτων που οργανώθηκαν σε «συντεχνίες» και απέσπασαν προνόμια σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος. Οι φιλελεύθεροι έχουν τα μάτια τους ανοικτά να εξασφαλίζουν ευκαιρίες για όλους! Όχι «προνόμια» για μερικούς. Και ισονομία για όλους! Όχι προνομιακή μεταχείριση για κάποιους αδιαφορώντας για το γενικό δημόσιο συμφέρον».

                

                                                                   (Θανάσης Κ. – antinews.gr)