αντί προλόγου..



'Eχουμε την τύχη να ζούμε σε μια πόλη ευνοημένη από τη φύση και την ιστορία. Tα δυνατά της σημεία είναι πολλά και λίγο-πολύ γνωστά. Yπάρχουν όμως κι εκείνα- και δεν είναι λίγα - που τα βλέπουμε γύρω μας καθημερινά και μας πληγώνουν , ταλαιπωρούν την αισθητική μας.

Στο μπλογκ αυτό θα διαβάζετε σκέψεις, παρατηρήσεις αλλά και προτάσεις που έρχονται αυθόρμητα στο νου περιδιαβαίνοντας τους δρόμους της μοναδικής αυτής πόλης που μπορεί να γίνει ακόμη πιο όμορφη και συναρπαστική. Θα διαβάσετε επίσης και κάποιες άλλες αναρτήσεις (κείμενα, φωτογραφίες, γελοιογραφίες) που αφορούν τη γενικότερη πολιτική και όχι μόνο επικαιρότητα.

Διαβάστε τις προηγούμενες αναρτήσεις μας στη διεύθυνση www.ioannina2011.blogspot.com

Βρείτε μας και στο Facebook: https://www.facebook.com/skeptomenoipolites.ioanninon

Τετάρτη 13 Σεπτεμβρίου 2017

Ένας μη πειστικός ρόλος...



«Εκανε αγγαρεία η Μπέτυ Μπαζιάνα; Στον ρόλο της πρώτης κυρίας που πρέπει να είναι προσηνής, συμπαθής, χαριτωμένη, ετοιμόλογη και άνετη, η σύντροφος του Αλέξη Τσίπρα αν και έχει τον αέρα της νεότητας δεν πείθει. Επειδή δεν μπορεί; Επειδή δεν προσπαθεί όσο θα έπρεπε; Ή επειδή, απλώς, δεν θέλει;[…]       

Πώς, λοιπόν, στάθηκε δίπλα της η δική μας, «πρώτη κυρία»; Οσο και αν δεν είναι ωραίο να βάζεις στο παιχνίδι των συγκρίσεων το θέμα ηλικία, ας είμαστε ρεαλιστές. Δίπλα στην 64αχρονη Τρονιέ η 43αχρονη Μπαζιάνα είχε το προβάδισμα της νεότητας. Ηταν μια όμορφη γυναίκα, απλά και (σχετικά) κομψά ντυμένη, διαρκώς χαμογελαστή. Αλλά και με λιγότερη άνεση. Η σύντροφος του Αλέξη Τσίπρα επιβεβαίωσε (για άλλη μία φορά) ότι ακόμα και αν έχει τον αέρα της νεότητας δεν έχει τον αέρα που απαιτείται για να κινηθεί στα πολιτικά και διπλωματικά σαλόνια.

Εμοιαζε διαρκώς αμήχανη, το χαμόγελό της ήταν μαγκωμένο, είχες την αίσθηση πως ντρεπόταν, πως βαριόταν, πως έκανε αγγαρεία, πως θα προτιμούσε να ήταν κάπου άλλου, με κάποιους άλλους, κάνοντας κάτι άλλο. Αυτό φάνηκε έντονα και όταν πλησίασε τις δύο κυρίες η τηλεοπτική κάμερα κατά τη διάρκεια της επίσκεψής τους στο Ιδρυμα Νιάρχος. Η κυρία Τρονιέ άμεση και χαμογελαστή απάντησε στις ερωτήσεις στα αγγλικά.

Η κυρία Μπαζιάνα όση ώρα η διπλανή της μιλούσε δεν ήξερε πώς να σταθεί και που να κοιτάξει, σχεδόν δυσανασχετούσε. Και όταν έφτασε η ώρα για το δικό της σόου, όταν ρωτήθηκε πώς περνάει ξεναγώντας την υψηλή καλεσμένη της, αρνήθηκε να απαντήσει: «Να είστε καλά, θα συνεχίσουμε». 

Αυτό ήταν! Μόνο αυτό! Τίποτε άλλο! Και συνέχισε. Ξεχνώντας πως εκείνη τη στιγμή εργαζόταν -ναι, εργαζόταν- για τη δημόσια εικόνα μιας χώρας. Πως είναι υποχρέωση των πρώτων κυριών να παίζουν όσο καλύτερα μπορούν το παιχνίδι των εντυπώσεων ακόμα και αν αυτό σημαίνει πως πρέπει να υπερβούν τον εαυτό τους, τις αναστολές, τις ντροπές, τη βαρεμάρα τους. 

Οπως στο θέατρο, έτσι και στο θέατρο της πολιτικής στο οποίο έχουν αναλάβει σημαντικό ρόλο, πρέπει να πείσουν. Η κυρία Μπαζιάνα στον ρόλο της πρώτης κυρίας που πρέπει να είναι προσηνής, συμπαθής, χαριτωμένη, ετοιμόλογη, άνετη κλπ., δεν πείθει. Επειδή δεν μπορεί; Επειδή δεν προσπαθεί όσο θα έπρεπε; Ή επειδή, απλώς, δεν θέλει;»

                               (Απόσπασμα άρθρου του Κ.Βίδου από το protagon.gr)


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...