Δυστυχώς...

«Δυστυχώς, η αισιοδοξία για το μέλλον της Ελλάδας έχει να κάνει μόνο με την επιθυμία μας να μην καταστραφεί ο τόπος που εμείς και οι δικοί μας άνθρωποι κατοικούμε, και καθόλου με την πραγματικότητα η οποία απολύτως τίποτα καλό δεν φανερώνει.Αν νομίζετε πως υπερβάλλω σκεφτείτε τι ακριβώς συμβαίνει σήμερα, αρχές φθινοπώρου του 2017, 7 χρόνια μετα την παραδοχή της ελληνικής χρεοκοπίας και την υπογραφή του πρώτου μνημονίου:

Η κυβέρνηση διορίζει επικεφαλής του ΟΑΣΘ τον −άσχετο με το αντικείμενο− συνταξιούχο πατέρα ενός μεγαλοϋπουργού. Ένας άλλος μεγαλοϋπουργός ομολογεί πως το πακέτο Γιούνκερ δεν αξιοποιήθηκε γιατί ήταν πολύς κόπος καθώς απαιτούσε business plan και ο υπουργός δημόσιας τάξης ισχυρίζεται πως η −αρμοδιότητάς του− Πυροσβεστική Υπηρεσία είναι το χειρότερο κομμάτι του Δημοσίου.

Οι φόροι είναι ψηλότεροι από ποτέ αλλά πιάνουν τόπο καθώς στην ΕΡΤ ανακοινώνονται νέες προσλήψεις, ενώ οι συμβασιούχοι στο δημόσιο είναι 30% περισσότεροι από πέρυσι.

Η επένδυση στο Ελληνικό δεν προχωράει καθώς αντιδρούν οι συμπολίτες μας που ισχυρίζονται ότι ο χώρος (στον οποίο λειτουργούσε αεροδρόμιο για δεκαετίες) είναι αρχαιολογικός, και κάποιοι άλλοι συμπολίτες μας που ισχυρίζονται πως ο ίδιος χώρος είναι δάσος (ναι, ο χώρος που λειτουργούσε το αεροδρόμιο, μη ρωτάτε περισσότερα, δεν είμαι ψυχίατρος).

Η δικαιοσύνη (ναι, αυτή που κέρδισε την εμπιστοσύνη μας αποφαινόμενη πως ο Αρτέμης ο Σώρρας είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου) φροντίζει ώστε να ανασταλεί η ποινή σφραγίσματος νησιωτικού μπαρ, του οποίου οι ταμειακές μηχανές απεργούσαν και του οποίου τα αυτοκόλλητα με τα οποία το σφράγισε την πρώτη φορά η ΑΑΔΕ τα «πήρε ο αέρας» (στην καταλυτική δράση του ανέμου συμφώνησε και η τοπική αστυνομία, οπότε σίγουρα έτσι θα είναι).

Η αξιωματική αντιπολίτευση προτιμά να περιγράφει το τι κάνει η κυβέρνηση και να θυμίζει το τι είχε υποσχεθεί παρά να περιγράφει τι ακριβώς θα κάνει η ίδια, ίσως επειδή η δημοσιογραφία είναι προτιμότερη από την πολιτική. Τα στελέχη της διαβεβαιώνουν πως δεν έχουν σκοπό να απολύσουν ούτε έναν δημόσιο υπάλληλο αλλά θα κάνουν την αξιολόγηση, μάλλον για να σπάσει τη μονοτονία της εργασίας στο Δημόσιο. Ο αρχηγός της παρουσιάζει το πομπώδες «Σχέδιο για την οδική ασφάλεια» τη στιγμή που όποιος έχει πιάσει τιμόνι στα χέρια του ξέρει πως το μόνο που χρειάζεται για να περιοριστεί η δράση των νταβατζήδων των δρόμων (και τον πεζοδρομίων) είναι Τροχαία που να μην είναι σε λευκή απεργία και βεβαιότητα τιμωρίας. 

Ο Πρόεδρος της επιτροπής Δεοντολογίας της ΝΔ (τουλάχιστον έτσι εμφανίζεται στο σάιτ του), Γιάννης Τραγάκης, ανακοινώνει πως, σε συννενόηση με τον αρχηγό του, κληροδοτεί τη θέση του στο ψηφοδέλτιο της Β’ Πειραιά στο γιο του. Μετά το κράξιμο, η ΝΔ ανακοινώνει πως ο υιός Τραγάκη αποκλείεται από τα ψηφοδέλτια, αλλά η απορία παραμένει: Η συνεννόηση είχε γίνει ή ο μπαμπάς Τραγακης είπε ψέματα; Κι αν είπε ψέματα και εξέθεσε με τέτοιο χυδαίο τρόπο τον αρχηγό του κόμματός του, ποιες θα είναι οι συνέπειες που θα αντιμετωπίσει; 

Η υπόλοιπη αντιπολίτευση είναι ένα σύνολο κομμάτων του κέντρου, τα οποία επιθυμούν να εκλέξουν αρχηγό χωρίς πρώτα να έχουν αποφασίσει τι είδους αρχηγό ψάχνουν. Δεν τους ενδιαφέρει αν ο αρχηγός τους είναι εκσυγχρονιστής, κρατιστής, παλιός, καινούργιος, φθαρμένος, άφθαρτος, δεξιόστροφος, αριστερόστροφος ή αν δεν στροφάρει καθόλου (αν και αυτό το 'χουν δοκιμάσει, συγνώμη ΓΑΠ).  Δεν τους ενδιαφέρει τι θα είναι το κόμμα τους, ποιες οι αρχές του και ποιο το σχέδιό του. Δεν τους ενδιαφέρει τίποτα και πολύ σωστά κάνουν, καθώς το μοναδικό ζητούμενο είναι η εξουσία.

(Ζητώ συγνώμη, αλλά η αναφορά στα κόμματα δεν περιλαμβάνει το ΚΚΕ επειδή δεν θέλω να ανακατεύομαι με θρησκευτικές οργανώσεις, και τη Χρυσή Αυγή γιατί δεν θέλω να ανακατεύομαι με βούρκους.)

Σκεφτείτε τα όλα αυτά (ένα μικρό μέρος από την ειδησεογραφία των τελευταίων ημερών), σκεφτείτε και όλα τα άλλα που δεν έγραψα και που τα ξέρετε καλά, συνδυάστε τα με το ότι ζείτε στη μοναδική χώρα με δημοκρατικό πολίτευμα που έχει τόσο μεγάλο αριθμό ανθρώπων που δεν βλέπουν τίποτα το εγκληματικό στις Σοβιετικές δικτατορίες και προσπαθήστε να ξαναπαντήσετε στην ερώτηση: Υπαρχει τίποτα, πέρα απο την επιθυμία σας, που να δικαιολογεί οποιαδήποτε αισιοδοξία;Και μπράβο σας!

Η απόπειρα δημοσιογραφικής δραστηριοποίησης του Πρωθυπουργού πνίγηκε στη χλεύη. Κι έτσι μάλλον δεν θα δημοσιευτεί το επόμενο άρθρο με τίτλο «Ηταν ο Ακης κλέφτης;».

Κρίμα! Πιστεύω ότι θα μπορούσε να σταδιοδρομήσει στην ελληνική δημοσιογραφία. Αλλωστε ένας συνδυασμός αμάθειας και θράσους έχει βοηθήσει πολλούς συναδέλφους.

Πέρα από τα καλαμπούρια όμως οφείλω να εκφράσω και τον θαυμασμό μου.Δεν νομίζω να έχω ζήσει άλλον έλληνα πολιτικό (και έχω ζήσει πολλούς...) που να παντρεύει τόσο αφοπλιστικά την ελαφρότητα με τον αμοραλισμό.Είναι ικανός με την ίδια ευκολία να εκθειάζει ή να υβρίζει τον Παπανδρέου, τον Καραμανλή ή την Πίπη Φακιδομύτη ανάλογα με ό,τι βολεύει κάθε στιγμή.Ούτε παραταξιακή συνείδηση, ούτε ιστορικό βάρος, ούτε ιδεολογικό εμπόδιο, ούτε ηθική τάξη δεν φαίνεται να υπαγορεύουν τις κρίσεις. Μόνο ό,τι συμφέρει.Βολεύει η παράγκα στη ΝΔ; Ζήτω ο Καραμανλής!Σηκώνει κεφάλι η Κεντροαριστερά; Ζήτω ο Παπανδρέου!Πληρώνουν η Μέρκελ κι ο Σόιμπλε; «Ανοιχτόμυαλη η Μέρκελ», «σοβαρός ο Σόιμπλε»!Πεθαίνει ο Κάστρο; «Αντίο, Κομαντάντε Φιντέλ» μοιρολογούμε στην κηδεία!«Και στη λαοκρατία πιστεύουμε!» που έλεγε ο Παπανδρέου παππούς.

Πολύ φοβούμαι πως αν στριμώξουν κι άλλο τα πράγματα ο Πρωθυπουργός θα δηλώσει διάδοχος του Ελευθέριου Βενιζέλου, παιδί του Μιτεράν και μετεμψύχωση του Τσόρτσιλ.Τη μια φωνάζει ότι ο κομμουνισμός έσωσε την Ευρώπη από τον ναζισμό και την άλλη διαφημίζει καλλυντικά. Αν δεν απατώμαι είναι η πρώτη πρωθυπουργία της χώρας με τοποθέτηση προϊόντων.Ολα αυτά όμως δεν είναι ούτε δεξιά, ούτε αριστερά. Είναι απλώς αλλοπρόσαλλα. Εχουν μοναδικό πρόσημο «ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξουμε στις εκλογές».

Το νέο στοιχείο στην εξίσωση είναι ο πανικός. Διότι η προσπάθεια εκμετάλλευσης των πάντων γίνεται πλέον τόσο άγαρμπα, τόσο πρόχειρα και με τόση απόγνωση που μόνο πανικό προδίδει.Προσλήψεις υπόσχεται τη μια μέρα ο Πρωθυπουργός. «Θα ανοίξουν οι κάνουλες» πανηγυρίζει την άλλη μέρα ο υπουργός του. Ετσι επιστρέφουμε πλησίστιοι στην πιο παλιά Ελλάδα - σε εκείνη δηλαδή που μας έβαλε στην κρίση.Από τον Κομαντάντε στον Τζουμπέ, ένας ΣΥΡΙΖΑ δρόμος.

Και ξέρετε ποιο είναι το αποτέλεσμα; Οτι η διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν χάσει τη ραχοκοκαλιά τους, έχουν θολώσει τη φυσιογνωμία τους, έχουν μπερδέψει την ταυτότητά τους.ΟΙαν το πολιτικό επιχείρημα του Πρωθυπουργού συνοψίζεται στο «μπορεί να μας λένε ψεύτες αλλά δεν μας λένε κλέφτες», δεν μένουν πολλά να προσθέσεις.Παρά μόνο ίσως να θυμίσεις ότι η λαϊκή σοφία δεν κάνει διαχωρισμούς. «Ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται!» αποφαίνεται».

                                 (Άρθρο του Μ.Βουλαρίνου από την AThensvoice)