αντί προλόγου..



'Eχουμε την τύχη να ζούμε σε μια πόλη ευνοημένη από τη φύση και την ιστορία. Tα δυνατά της σημεία είναι πολλά και λίγο-πολύ γνωστά. Yπάρχουν όμως κι εκείνα- και δεν είναι λίγα - που τα βλέπουμε γύρω μας καθημερινά και μας πληγώνουν , ταλαιπωρούν την αισθητική μας.

Στο μπλογκ αυτό θα διαβάζετε σκέψεις, παρατηρήσεις αλλά και προτάσεις που έρχονται αυθόρμητα στο νου περιδιαβαίνοντας τους δρόμους της μοναδικής αυτής πόλης που μπορεί να γίνει ακόμη πιο όμορφη και συναρπαστική. Θα διαβάσετε επίσης και κάποιες άλλες αναρτήσεις (κείμενα, φωτογραφίες, γελοιογραφίες) που αφορούν τη γενικότερη πολιτική και όχι μόνο επικαιρότητα.

Διαβάστε τις προηγούμενες αναρτήσεις μας στη διεύθυνση www.ioannina2011.blogspot.com

Βρείτε μας και στο Facebook: https://www.facebook.com/skeptomenoipolites.ioanninon

Κυριακή 10 Σεπτεμβρίου 2017

Black Ribbon day...



«Tο 2009 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε με συντριπτική πλειοψηφία 553 υπέρ, 33 κατά και 44 απεχόντων υπέρ της θεσμοθέτησης της 23ης Αυγούστου, ημέρας των θυμάτων του ναζισμού και του σταλινισμού. Η ημερομηνία ήταν αυτή κατά την οποία υπεγράφη το σύμφωνο Ρίμπεντροπ Μολότοφ μεταξύ της ναζιστικής Γερμανίας και της κομμουνιστικής Σοβιετικής Ένωσης με το οποίο τα δυο απολυταρχικά καθεστώτα σχεδίαζαν να μοιραστούν την Ευρώπη, ξεκινώντας από το διαμελισμό της Πολωνίας. 

Η επέτειος ονομάστηκε "Black Ribbon Day”, ημέρα της μαύρης κορδέλας εξαιτίας της μαύρης κορδέλας που φορούσαν οι διαδηλωτές που συγκεντρώνονταν ήδη από τη δεκαετία του ‘80, κάθε χρόνο, σε διάφορες πόλεις σε όλον τον κόσμο για να τιμήσουν τα θύματα του σταλινισμού.Υπέρ, της θέσπισης της επετείου το 2009 ψήφισαν το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, το Σοσιαλιστικό Κόμμα, οι Φιλελεύθεροι, οι Πράσινοι κλπ.Κατά ψήφισαν ορισμένα ακροδεξιά κόμματα και η κομμουνιστική τάση του Κόμματος της Αριστεράς.

Μοναδική εξαίρεση στον ελάχιστο φόρο τιμής στα θύματα του ναζισμού και του σταλινισμού ήταν η πλειοψηφία των ελληνικών κομμάτων. Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ τήρησαν στάση αποχής.Ίσως η στάση αυτή να είναι μια από τις πλέον ισχυρές ενδείξεις της ιδεολογικής κυριαρχίας της αριστεράς στη μεταπολίτευση και της δειλίας της συντηρητικής δεξιάς, του φιλελεύθερου κέντρου και της Κεντροαριστεράς (του δημοκρατικού τόξου συνολικά που κέρδισε τον εμφύλιο) να υπερασπιστούν τις ιδεολογικές αξίες της δημοκρατίας.

Δυστυχώς η Ελλάδα παραμένει η χώρα στην Ευρώπη με τους περισσότερους βουλευτές στο δημοκρατικό κοινοβούλιο που δηλώνουν είτε σταλινικοί είτε ναζιστές. Τούτο δεν είναι άσχετο με το γεγονός πως η Ελλάδα είναι η πλέον φτωχή στη Δυτική Ευρώπη και οσονούπω και στην απελευθερωμένη από τις κομμουνιστικές δικτατορίες Ανατολική Ευρώπη. Η Ελλάδα παραμένει επίσης η χώρα με τη μεγαλύτερη διαφθορά και τη δυσλειτουργία των θεσμών, όπως ακριβώς συνέβαινε στα σοβιετικά καθεστώτα.

Εξ αιτίας αυτής της επετείου φέτος στη χώρα μας που μοιάζει να ζει μισό περίπου αιώνα πίσω, ξεκίνησε μια δημόσια αντιπαράθεση περί της ομοιότητας ή μη του ναζισμού και του σταλινισμού.Τις ομοιότητες ή τις διαφορές μεταξύ σταλινισμού, του ναζισμού και της δημοκρατίας δεν μπορούμε να τις προσδιορίσουμε με βάση την ποσότητα του μαύρου ή του κόκκινου στις σημαίες ούτε συγκρίνοντας πρωτόγονα σύμβολα όπως το σφυροδρέπανο και ο αγκυλωτός σταυρός.

Η σύγκριση πρέπει να αφορά τις βασικές αρχές σε σχέση με τη λειτουργία της οικονομίας, τη θρησκεία, τα πολιτικά και ατομικά δικαιώματα, την ιδιοκτησία, τον τρόπο διακυβέρνησης, τη σημασία της φυλής ή των κοινωνικών τάξεων».

                                               (Άρθρο του Κ. Στούπα από το capital.gr)



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...