Για ένα παράβολο...

Προσέξτε την ημερομηνία: 25 Ιουνίου 2001!!! Η Ελλάδα "προσαρμόζεται" στις κοινοτικές οδηγίες και "υιοθετεί" την ηλεκτρονική υπογραφή. 14 χρόνια μετά, ψάχνεις να βρεις κούριερ να πάει τις δηλώσεις των υποψηφίων γραμμένες σε χαρτί, σε καραχαρτένιο χαρτί, σε 52 πρωτοδικεία της χώρας. Επί 14 χρόνια ο κρατικοδίαιτος συνδικαλισμός, με τις ευλογίες όλων των κυβερνήσεων, έχει καθηλώσει τη χώρα στην εποχή του καρμπόν και της στρόγγυλης σφραγίδας. Το πρώτο πράγμα που θα κάνουμε, αν μας εμπιστευθείτε, θα είναι να βάλουμε πληροφορική παντού στο δημόσιο. Σε 6 μήνες δεν θα υπάρχει πολίτης μπροστά σε γκισέ.

Το παράβολο για τη συμμετοχή ενός υποψηφίου στις εκλογές είναι 146,74 ευρώ. Γιατί τόσο; Γιατί τόσο κάνουν οι 50.000 δραχμές που κόστιζε κάποτε. 15 χρόνια μετά την είσοδό μας στο ευρώ δεν βρέθηκε ΕΝΑΣ από ολόκληρο τον κρατικό μηχανισμό, υπηρεσιακός ή πολιτικός, που να πει: να το κάνουμε στρόγγυλο βρε παιδιά, 147 ευρώ ή 145 ή έστω 150! Όμως στις εκλογές δεν δέχονται, δεν ξέρω γιατί, να πληρώσεις ηλεκτρονικά την αξία του παραβόλου. Και έντυπα παράβολα δεν υπάρχουν για 0,74 ευρώ!!! Οπότε το Υπουργείο με... κατεπείγουσα εγκύκλιο το στρογγύλεψε: στα 146,50!!!

Προσέξτε: το ηλίθιο, ευθυνόφοβο Δημόσιο δεν είπε ότι το παράβολο γίνεται 146,50 ευρώ, αλλά είπε στα Πρωτοδικεία να δέχονται παράβολα των 146,50, μολονότι το παράβολο εξακολουθεί να έχει κολλήσει στον μαγικό αριθμό 146,74. Έλα όμως που οι εγκύκλιοι δεν φτάνουν εκεί που πρέπει, όταν πρέπει... Μαντέψτε πόσο χρόνο χάσαμε κουβεντιάζοντας με 16 πρωτοδικεία της χώρας που δεν είχαν υπόψη την εγκύκλιο, την οποία ζήτησαν από εμάς να τους τη στείλουμε. Για 0,24 λεπτά! Θα μπορούσαν να την βρουν στο διαδίκτυο, αλλά αυτά είναι πράγματα του διαβόλου για την μακάρια, σε διαρκή λήθαργο Δημόσια Διοίκηση (της Δικαιοσύνης συμπεριλαμβανομένης).

Κάποια στιγμή, όταν περάσει κι αυτή η θύελλα παραφροσύνης θα γράψω τις απίθανες ιστορίες γραφειοκρατικής τρέλας και τις μουλωχτές και πολύ πρόστυχες τρικλοποδιές του συστήματος που συνεπάγεται η συμμετοχή στις εκλογές.

                                                          ( Θ.Τζήμερος -"Δημιουργία Ξανά")