Εξ όνυχος τον λέοντα...

«Τον Πάνο Καμμένο τον γνώρισα για πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του ’80 ως υβριστή μου σε τηλεοπτικά πάνελ, στα οποία με χαρακτήριζε ανενδοίαστα και χωρίς κανένα στοιχείο «τρομοκράτη» και «μέλος της 17 Νοέμβρη», ισχυρισμούς που επανέλαβε με όλο το θράσος που τον διακρίνει στο βιβλίο του «Τρομοκρατία, Θεωρία και Πράξη»[...]

Περιορίζομαι εδώ στα όσα ψευδή και συκοφαντικά αναφέρει για μένα σε ένα βιβλίο που βρίθει από ανακρίβειες, ψεύδη και προβοκάτσιες, όπου με παρουσιάζει ως στέλεχος (ίσως και «αρχηγό» της 17 Νοέμβρη). 

Διαβάζουμε λοιπόν: «Ο Γιώργος Καραμπελιάς στο έργο του ”EΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΠΟΛΕΩΝ” (1974-1984), Εκδόσεις Ρόπτρο)…»  (σελ. 233 του βιβλίου του Καμμένου). Έλα όμως που το βιβλίο ήταν του  Γιώργου Καράμπελα και όχι του Γιώργου Καραμπελιά! Έ΄ για ένα Ιώτα θα κάνουμε έτσι; Ψιλά γράμματα για τον Πάνο.Και συνεχίζει απτόητος με αναρίθμητες παραπομπές από το βιβλίο του «Καραμπελιά»!

Θα πείτε «ένα λάθος έκανε». Ναι μόνο που αυτό το «μικρό λάθος» στη συνέχεια αποκτά  νέες διαστάσεις, όταν αναφερόμενος πλέον στον ίδιο τον Γιώργο Καραμπελιά και πολλούς συντρόφους του, που ορισμένοι είναι και σήμερα μέλη του Άρδην, τους συμπεριλαμβάνει στους «κύριους υπόπτους για τις δολοφονίες» (σελ. 338)[...]

Έτσι ο Καμμένος ισχυρίζεται ψευδώς ότι η γραφομηχανή είχε «ομοιότητα» με εκείνη της 17 Νοέμβρη και επί πλέον πως υπήρξα μέλος της 20ης Οκτώβρη. Όμως «ομοιότητα» δεν μπορεί να υπάρχει ή είναι ίδια η γραφομηχανή ή όχι[...]

Κατά συνέπεια η Προλεταριακή Αριστερά η οργάνωση στην οποία όντως ανήκα δεν ήταν παρά το προκάλυμμα της 17 Νοέμβρη, έχει εκτελέσει τον Μπάμπαλη και ούτω καθ’ εξής. Βέβαια δεν ίδρώνει το αυτί του συκοφάντη για το ότι όλος ο συλλογισμός στηρίζεται σε ένα αρχικό ψεύδος [...]

Έτσι έκτισε την αρχική του σταδιοδρομία ο γόνος της πλούσιας οικογένειας ενός εισαγωγέα αυτοκινήτων, Πάνος Καμμένος, ξιφουλκώντας υπέρ του «ελευθέρου κόσμου» και κατά των «τρομοκρατών».

Θυμάμαι την πρώτη μας τηλεοπτική αντιπαράθεση στον Αντ1 με δημοσιογράφο τον Πάνο Παναγιωτόπουλο, και την αίσθηση που αποκόμισα ενός μυθομανούς, ημιψυχοπαθούς υπερμεγέθη μπούλη, ικανού να σερβίρει οποιοδήποτε ψευδολόγημα για να υποστηρίξει τις συνωμοσιολογικούς και συκοφαντικούς του ισχυρισμούς. Πάντως με απόθεμα την αντιτρομοκρατική του δράση, τα λεφτά του μπαμπά του και τη σταθερή του προσκόλληση στην υπερατλαντική σύμμαχο, κατόρθωσε πολύ σύντομα να εκλεγεί βουλευτής στη Ν.Δ. και να προσκολληθεί στο σύστημα Μητσοτάκη[...]

Στη συνέχεια, αποσπώντας συστηματικά τις ψήφους των αστυνομικών (η εταιρεία Καμμένος προμήθευε εξάλλου τα περιπολικά της ελληνικής αστυνομίας), κέρδισε τη μόνιμη σχεδόν εκλογή του στην Αθήνα.

Ο Καμμένος διακρίθηκε με τις καταγγελίες ενάντια στην οικογένεια Παπανδρέου και τη λάσπη ενάντια στους πολιτικούς του αντιπάλους (υποθέσεις που κατέληξαν στο κενό στα δικαστήρια ή σε καταδίκες του για συκοφαντική δυσφήμηση) ενώ πρωταγωνίστησε σε διάφορα σκάνδαλα για το κότερό του και την οφσόρ που διατηρούσε κ.λπ., και άλλα ανάλογα που ταιριάζουν στο ήθος και το ύφος του ανδρός[...]

Ο Καμμένος παρ’ ότι παρέμενε αγκιστρωμένος στην Δεξιά, θέλοντας να εκφράσει τα κατεστραμμένα στρώματα της λαϊκής Δεξιάς, στα πλαίσια της αντιμνημονιακής συμπαράταξης, ερχόταν σε επαφή και με την Αριστερά και με τον Μίκη Θεοδωράκη, και με τον Κώστα Ζουράρι και με το Άρδην[...]

Ωστόσο, άλλες ήταν οι βουλές του Τσίπρα και των Αμερικανών φίλων του. Ο πρώτος αποφάσισε να κερδίσει με κάθε μέσο την κυβερνητική εξουσία, και οι Αμερικανοί πραγματοποίησαν μια συμμαχία με τον Τσίπρα η οποία πήρε σάρκα και οστά με μια πληθώρα υπουργών στο υπουργικό συμβούλιο της 25ης Ιανουαρίου[...]

Εξάλλου, στα πλαίσια αυτής της συμμαχίας, ο Καμμένος και το κόμμα του είχαν αναλάβει τον ρόλο του εκτελεστή των βρώμικων υποθέσεων που δεν μπορούσε να διεκπεραιώσει ανοικτά ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Καμμένος θα έπαιζε αποφασιστικό ρόλο για να αποτραπεί μέσα από μια κοινή προσπάθεια η εκλογή προέδρου της δημοκρατίας από τη Βουλή του 2012, έτσι ώστε να οδηγηθούμε σε πρόωρες εκλογές.

Σε αυτά τα πλαίσια, μαγείρεψε τις υποθέσεις Ξουλίδου και Χαϊκάλη, έτσι ώστε να χαρακτηριστούν «διεφθαρμένοι και πληρωμένοι» όσοι ανεξάρτητοι βουλευτές θα αποτολμούσαν και να σκεφθούν να υπερψηφίσουν πρόεδρο Δημοκρατίας από την παλαιά Βουλή και να οδηγηθεί η χώρα άσφαλτα σε εκλογές.

Τότε πλέον διαρρήξαμε οριστικά, εγώ και το Άρδην, τις σχέσεις μας με τον Καμμένο. Διότι προϋπόθεση οποιασδήποτε συνεργασίας για εμάς ήταν η αποφυγή των πρόωρων εκλογών του Ιανουαρίου 2015 τις οποίες θεωρούσαμε πως θα είχαν καταστροφικά αποτελέσματα για τη χώρα και θα εξαφάνιζαν οριστικά το αντιμνημονιακό κίνημα οδηγώντας το σε αδιέξοδο. 

 

Έκτοτε τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους. Ο αρχιτραμπούκος των αντιμνημονιακών μέσα στη Βουλή («εσείς στα τέσσερα» και άλλα εξίσου αξιοπρεπή και εύηχα), μεταβλήθηκε σε τραμπούκο των μνημονιακών και για άλλη μια φορά όπως στην περίπτωση Χαϊκάλη, στον εκτελεστή των βρώμικων υποθέσεων του Τσίπρα. Και η στόχευσή του είναι χαρακτηριστική. Είναι οι βασικοί αντίπαλοι του Τσίπρα. Η ΛΑΕ και η Νέα Δημοκρατία[...]

Καθόλου τυχαία με τέτοιους ηγέτες αυτό το κίνημα –από τη μία πλευρά τον τυχοδιώκτη Τσίπρα και από την άλλη τον μυθομανή και ψευδολόγο Καμμένο– είχε την απόληξη την οποία γνωρίζουμε[...]

                   (Απόσπασμα άρθρου του Γ.Καραμπελιά από το "Άρδην/Ρήξη")\