Δυσ-τοπικά...φαινόμενα

 

@ Ένας μεγάλος μεταλλικός κάδος απορριμμάτων βρίσκεται αναποδογυρισμένος και παρατημένος μέσα σ΄ένα χωράφι απέναντι από το Γιαννιώτικο Σαλόνι, κάτω από το διάζωμα του δρόμου. Γύρω του διάσπαρτα σκουπίδια και πλαστικά μπουκάλια, καθώς κανένας δεν έχει ενδιαφερθεί να τον μαζέψει και να τον επαναφέρει στη θέση του.

Και από την πίσω πλευρά του πάρκου ένας παρατημένος αγωγός  είναι γεμάτος καιρό τώρα μέχρι πάνω με σακούλες, πλαστικές λεκάνες και απορρίμματα, εκτεθειμένα στον αέρα, στα ζώα και στη δημόσια θέα και παίζοντας τον ρόλο του κάδου.

 

@ Διαλυμένα και σαπισμένα παγκάκια κοσμούν την πλατεία Μ. Μάτσα στο Κάστρο.  Αντί για χώροι ανάπαυσης, εστίες ατυχημάτων για ηλικιωμένους και παιδιά.

Πιο κει, ένα παλιό ηλεκτρολογικό κουτί (ρολόι) πάνω σε ξύλινη κολόνα, πλήρως παραβιασμένο, χωρίς προστατευτικό κάλυμμα με τα  καλώδια και τις ασφάλειες  σε κοινή θέα εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες και στο έλεος του οποιουδήποτε περαστικού με κίνδυνο ηλεκτροπληξίας.

Πινακίδες οδικής κυκλοφορίας έχουν καλυφθεί από αυτοκόλλητα, συνθήματα και γκράφιτι, με την οδική ασφάλεια να θυσιάζεται στον βωμό του βανδαλισμού και της αδιαφορίας.

@ Λίγος μόνο καιρός πέρασε από την ολοκλήρωση των εργασιών στον παραλίμνιο πεζόδρομο και η πραγματικότητα έρχεται να ξεσκεπάσει την ποιότητα της δουλειάς που έγινε. Μέρα με τη μέρα ο πεζόδρομος μετατρέπεται σε επικίνδυνη παγίδα για ντόπιους και επισκέπτες, καθώς η πλακόστρωση αποσυντίθεται και τα περισσεύματα πετιούνται στη λίμνη.

@ Δύο μήνες μετά το φεστιβάλ της ΚΝΕ πολλές αφίσες παραμένουν «καρφωμένες» στους στύλους της πόλης με τις ευχές φυσικά της Δημοτικής Αρχής που δεν ενοχλείται καθόλου από την αφισορύπανση αρκεί να είναι της “σωστής” παράταξης. Πώς το έλεγε ο αρχηγός Τσίπρας; «Οι μολότωφ δεν έχουν κάτι κακό αρκεί να πέφτουν στη σωστή πλευρά».

Αφίσες σκισμένες και παρατημένες πάνω σε στύλους φωτισμού και πινακίδες δημιουργούν μια άθλια εικόνα υποβαθμίζοντας την οδική ασφάλεια σε κομβικά σημεία και αναδεικνύοντας για ακόμα μια φορά την υποκρισία όπου πολιτικές οργανώσεις που υποτίθεται ότι μάχονται για ποιότητα ζωής δεν δείχνουν τον στοιχειώδη σεβασμό στον δημόσιο χώρο της πόλης που τις φιλοξενεί. Από την άλλη πλευρά εκκωφαντική η ανοχή του Δήμου Ιωαννιτών, ο οποίος επιτρέπει αυτή την αυθαιρεσία για μήνες χωρίς να επιβάλλει τα προβλεπόμενα πρόστιμα ή να προχωρά στον άμεσο καθαρισμό.

Ο δημόσιος χώρος ανήκει όμως σε όλους  στους πολίτες και ένας στοιχειωδώς σοβαρός Δήμος θα όφειλε να εφαρμόσει τον κανονισμό καθαριότητας χωρίς εξαιρέσεις. Αλλά θα έπρεπε να είναι στοιχειωδώς σοβαρός…

@ Το αυτοκίνητο μέσα στο Κάστρο έχει μετατρέψει τον λιθόστρωτο πεζόδρομο σε ιδιωτικό του πάρκινγκ, κλείνοντας εντελώς τη δίοδο. Κι αυτό είναι μόνιμη κατάσταση. Ένας γονιός με καρότσι, ένας ηλικιωμένος ή ένας άνθρωπος με κινητικά προβλήματα είναι αδύνατον να περάσει από το σημείο. Αλήθεια υπάρχει στην πόλη αμειβόμενη Δημοτική Αστυνομία; Αν ναι πώς είναι  δυνατόν να μην έχει περάσει ποτέ από κει για να βεβαιώσει την αυτονόητη παράβαση και να αφαιρέσει τις πινακίδες;

Η νοοτροπία του «παρκάρω όπου θέλω και δεν με νοιάζει» τρέφεται από την ανυπαρξία των ελεγκτικών μηχανισμών. Αν ο Δήμος Ιωαννιτών θέλει να μιλάει για σεβασμό στον πεζό και αναβάθμιση του Κάστρου, οφείλει να σταματήσει να ανέχεται αυτές τις αντικοινωνικές συμπεριφορές. Ο πεζόδρομος ανήκει σε αυτούς που περπατούν, όχι στις ρόδες εκείνων που προκαλούν...

@ Ολοκλήρωσαν τις εργασίες για το φυσικό αέριο στο τέρμα της Σάββα Νικολάτου αλλά «ξέχασαν» να καθαρίσουν τον χώρο μετατρέποντας έναν δημόσιο δίπλα σε πεζοδρόμιο σε μίνι σκουπιδότοπο τεχνικών υλικών.

Το φαινόμενο βεβαίως δεν είναι καινούριο. Εταιρείες και εργολάβοι σκάβουν, τοποθετούν, κλείνουν τις τρύπες όπως-όπως και αποχωρούν σαν κύριοι, αφήνοντας πίσω τους μπάζα και υπολείμματα. 

Το ερώτημα είναι: Ποιος επιβλέπει αυτά τα έργα από την πλευρά του Δήμου Ιωαννιτών; Ποιος υπογράφει την ολοκλήρωση και την παραλαβή τους, χωρίς να κάνει μια στοιχειώδη αυτοψία για να βεβαιωθεί ότι ο χώρος παραδόθηκε καθαρός και ασφαλής;

Σοφά λόγια...

                                                                                                                                           (Αρκάς)
 

Υποθαλάσσιος κόσμος...

                                                                                             

                                      

Εδώ ... γελάμε

                                                                                                           (Ηλ.Μακρής-  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
 

Ρήσεις...

 

Οι Σκουριές και το μπ-ροοδευτικό, απο-επενδυτικό "κίνημα"...

 

«Πριν από μερικές μέρες ο πρωθυπουργός της χώρας Κ. Μητσοτάκης έκανε, στο σβηστό, τα εγκαίνια λειτουργίας του μεταλλείου. Οι Σκουριές μαζί με το Ελληνικό είναι δύο εμβληματικές και υποδειγματικές επενδύσεις στη χώρα μας, για τις οποίες η δήθεν προοδευτική και οικολογική Ελλάδα έδωσε τον υπέρ πάντων αγώνα, αλλά ευτυχώς ηττήθηκε. Κατά κράτος.Διότι μιλάμε για μια επένδυση 2 δισ. δολαρίων που απασχολεί 5.000 εργαζόμενους, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι κάτοικοι της περιοχής. 

Η επένδυση για τα επόμενα 20 χρόνια θα παράγει 140.000 ουγγιές χρυσού και 67 εκατ. λίβρες χαλκού κάθε χρόνο. Η αξία των εξαγωγών εκτιμάται σε 17,5 δισ. ευρώ σε βάθος 25ετίας. Το ελληνικό δημόσιο θα εισπράττει ετησίως 1,3 δισ. ευρώ μόνο από τα μεταλλευτικά τέλη, εκ των οποίων τα 500 εκατ. θα πηγαίνουν στον Δήμο Αριστοτέλη ως ανταποδοτικό όφελος. Προφανώς ψιλοπράγματα (sic) μπροστά στον αγώνα του προοδευτικού λαού μας (sic) για κάθε είδους αποεπένδυση και επιστροφή στην εποχή των σπηλαίων.

Αλλά για τους σύγχρονους και πάντα «προοδευτικούς» λουδίτες όλα αυτά είναι όργανα του κακού καπιταλισμού και θα κάνουν τη ζωή των λαών χειρότερη. Εξάλλου υπάρχει και ο τελάλης και τα μηνύματα καπνού ως εναλλακτική στη σύγχρονη τεχνολογία. Τελικά ούτε η Χαλκιδική ερήμωσε, ούτε τα ύδατα μολύνθηκαν, ούτε αβίωτη από τη σκόνη έγινε η ζωή των κατοίκων, ούτε οικολογική καταστροφή προκλήθηκε, αν εξαιρέσουμε βεβαίως την κοπή δένδρων και την αλλοίωση του τοπίου. Και όλα αυτά διότι έχουν επιβληθεί ιδιαίτερα αυστηροί περιβαλλοντικοί όροι, η εφαρμογή των οποίων παρακολουθείται στενά από τις αρμόδιες αρχές. Οι οποίες ελπίζω να κάνουν σωστά και αδέκαστα τους ελέγχους τους. Όχι όπως στην υπόθεση των «κβαντικών γιατρών».

Παλιότερα το «αποεπενδυτικό κίνημα» αφορούσε επενδύσεις σε ρυπογόνες μορφές ενέργειας (λιγνίτη, πετρέλαιο) και στροφή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Και ορθά. Αλλά αυτό ήταν προφανώς ο φερετζές. Διότι, όταν η τεχνολογία προχώρησε και, υπό το βάρος της κλιματικής κρίσης, έγινε η συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα, το «προοδευτικό κίνημα» δεν δίστασε να στραφεί και κατά των ΑΠΕ. Και γι’ αυτό παρατηρούμε μια συνεχή πολεμική τόσο προς τις ανεμογεννήτριες όσο και προς τα φωτοβολταϊκά. Με διάφορες αιτιάσεις, συνήθως αστήρικτες και διακοσμητικές.

Διότι ο στόχος του λεγόμενου «προοδευτικού» κινήματος σήμερα είναι ο οικονομικός μαρασμός της Δύσης με κάθε κόστος. Αυτός ήταν βεβαίως εμμέσως πλην σαφώς πάντοτε. Και γι’ αυτό η αριστερά κάποια στιγμή υιοθέτησε το οικολογικό κίνημα. Διότι ο βιομηχανικός μαρασμός της Δύσης και η οικονομική της κατάρρευση θα έκαναν πιο εύκολη την επικράτηση των Σοβιετικών ορδών επί υπαρκτού σοσιαλισμού. 

Στις μέρες μας το «αποεπενδυτικό κίνημα» γενικώς στοχεύει στην ανάσχεση της οικονομικής ανάπτυξης και στην επέκταση της φτώχειας, με αποτέλεσμα την ανάπτυξη κινημάτων ανατροπής του καπιταλισμού. Όχι απλώς βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου. Αυτό δηλαδή που γίνεται αυτές τις μέρες στη Γαλλία, υπό τον μανδύα των μαθητικών κινητοποιήσεων. Αλλά αναμένεται να επηρεάσει το αποτέλεσμα των προσεχών εκλογών. Διότι το λεγόμενο προοδευτικό κίνημα ουδόλως ενδιαφέρεται για το περιβάλλον, παρά μόνο για τα εκλογικά του οφέλη».

(Απόσπασμα άρθρου του Λ.Καστανά από την ΑΤΗensvoice)

 

 

Ρήσεις...