Δημοτική Αρχή και έργα στην πόλη: Με τον αραμπά και… βλέπουμε

                         

Έργα που προαναγγέλλονται πριν λυθούν ιδιοκτησιακά και περιβαλλοντικά ζητήματα, σχεδιασμοί επί χάρτου, πολιτικές αντιπαραθέσεις, ευχολόγια χωρίς λογική βάση, καθυστερήσεις επί καθυστερήσεων, ελλιπείς μελέτες εφαρμογής και άφθονη αναβλητικότητα δίνουν τη μεγάλη εικόνα  για την πορεία των έργων στην πόλη μας. Παντού επιλέγονται πρόχειρες ή αποσπασματικές λύσεις (όπως προσωρινές περιφράξεις, πλαστικά κολωνάκια, μπαλώματα στους δρόμους ή επισκευές μετά τους βανδαλισμούς) αντί για μόνιμο σχεδιασμό, προστασία και πρόληψη. Σε δύο δημαρχιακές  θητείες ο νυν Δήμαρχος δεν έχει καταφέρει να εγκαινιάσει κάποιο μεγάλο εμβληματικό έργο δικού του σχεδιασμού. Ας τα δούμε αναλυτικά:

1) ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΥΡΡΟΥ:  Ξεκίνησε  στα τέλη του 2022 με  ορίζοντα ολοκλήρωσης 18–24 μήνες. Δόθηκαν 4 διαδοχικές παρατάσεις (1.350 ημέρες), κατήργησαν τη μεταλλική γέφυρα γιατί κατάλαβαν ότι δεν έβγαινε το …σχέδιο της βραβευμένης πρότασης και η παράδοση θα γίνει … κάποια στιγμή στο μέλλον. Οσο για το αποτέλεσμα, το βλέπουμε όλοι…       

2) ΠΑΛΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ (ΔΟΜΠΟΛΗ): Είχε αρχικό προϋπολογισμό 12,4 εκατ. € με προθεσμία παράδοσης τον Φεβρουάριο 2026. Το ποσό αναπροσαρμόστηκε  στα 14,3 εκατ. € (+1,9 εκατ. €) και δόθηκε παράταση έως τον Μάρτιο του 2027 ενώ βρίσκεται τώρα στο 50%. Αρα, καταλαβαίνει κανείς… πότε θα παραδοθεί. Αλλά και όταν καμιά φορά παραδοθεί, η ακριβής χρήση του δεν έχει αποφασιστεί ενώ χώροι στάθμευσης δεν προβλέπονται…   

3) ΠΑΛΙΕΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ: Η αρχική μελέτη ήταν  για 8,5 εκατ.€  και  πλήρες μητροπολιτικό πάρκο. Με τα πολλά και τις ελλείψεις στον φάκελο (ξέχασαν το πάρκινγκ…) έγινε  περικοπή και τώρα ο προϋπολογισμός έπεσε στα 2,3– 2,5 εκατ. €. Μέχρι τώρα πάντως  δεν έχει ξεκινήσει τίποτε και ούτε αναμένεται σύντομα…

4) ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΑΚΤΥΛΙΟΣ : Με προϋπολογισμό  άνω των 20 εκατ. € για 4,3 χλμ σταμάτησε δυο χρόνια τώρα στα τελευταία 500 μέτρα, με ευθύνη της Δημοτικής Αρχής και δεν  φαίνεται να προχωράει. Η πόλη που δεινοπαθεί από το κυκλοφοριακό μπορεί… να περιμένει. Άλλωστε αυτό είναι και το μότο: ποιος βιάζεται;      

5) ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟΣ ΜΑΤΣΙΚΑ – ΠΕΡΑΜΑ: Είχε εγκεκριμένη χρηματοδότηση αλλά ζητήματα  περιβαλλοντικών όρων (περιοχή Natura) και απαλλοτριώσεων που δεν είχαν προβλεφθεί τον έστειλαν στις … καλένδες.

6) ΠΑΡΚΟ ΠΥΡΣΙΝΕΛΛΑ (ΓΙΑΝΝΙΩΤΙΚΟ ΣΑΛΟΝΙ): Η ανάπλαση ξεκίνησε αρχές του 2024 με ορίζοντα παράδοσης το τέλος του 2025. Η αρχική σύμβαση προέβλεπε κόστος στα 6,85 εκατ. ευρώ αλλά κατέληξε κοντά στα 9 εκατομμύρια. Ο δε Δήμος, που είχε εκτιμήσει το κόστος συντήρησης στα  480.000 ευρώ τον χρόνο το 2022 το εκτόξευσε τώρα στις 800.000 ευρώ τον χρόνο! Κάτι  μας θυμίζει αυτό…

ΒΕΛΙΣΣΑΡΙΟ: Αντί για ένα ρεαλιστικό σχέδιο αξιοποίησής του  ως «Πολιτιστικό, Διοικητικό και Αθλητικό Πάρκο Πρασίνου» -κάτι που προβλέπει και το ΤΠΣ- με στόχο την περιβαλλοντική προστασία του χώρου και τη φιλοξενία βασικών υποδομών, ο Δήμαρχος δηλώνει ότι το θέλει όλο  για… πάρκο, τη στιγμή που δεν μπορεί όπως λέει να συντηρήσει ούτε το πάρκο Πυρσινέλλα που είναι δίπλα και αποτελεί το ένα τρίτο της έκτασης . Από τον Ιανουάριο του 2025 το στατόπεδο είναι ανενεργό ενώ ο χώρος παραμένει στην κυριότητα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

5) ΟΔΟΦΩΤΙΣΜΟΣ: Η σύμβαση για τον οδοφωτισμό LED έχει υπογραφεί από το 2023 (επί της προηγούμενης δημοτικής αρχής)  αλλά το έργο «κόλλησε» σε πολυετή δικαστική και διαπραγματευτική διαμάχη με τον ανάδοχο, με αποτέλεσμα να μην έχει τοποθετηθεί ακόμη ούτε ένας λαμπτήρας από το μεγάλο πρόγραμμα.

6) ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟΙ: Δεν έχει κατασκευαστεί ούτε ένα μέτρο σύγχρονου, προστατευμένου αστικού ποδηλατοδρόμου που να επιτρέπει ασφαλή καθημερινή μετακίνηση μέσα στην πόλη. Καμία σύνδεση δεν έγινε από το πάρκο Πυρσινέλα στο Πανηπειρωτικό, από το Πανηπειρωτικό στη Λεωφόρο Νιάρχου ή από το Πανηπειρωτικό στη λίμνη.  Δεν υπάρχει κανένας συνδετήριος κρίκος ενώ ο ποδηλάτης πρέπει να διασχίσει στενούς δρόμους χωρίς πεζοδρόμια ή  πολυσύχναστους κόμβους παρότι η ενοποίηση των ποδηλατοδρόμων προβλέπεται  από το Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ: Πήρε τρεις διαδοχικές παρατάσεις (ήταν να παραδοθεί το 2025) και το συνολικό του κόστος ανέβηκε στα 4,7 εκατομμύρια ευρώ (από 3,14 εκατ. ευρώ της αρχικής σύμβασης) και ακόμη δεν έχει παραδοθεί. Το Δημοτικό Ωδείο παραμένει κλειστό εργοτάξιο, καθώς η ολοκλήρωση των εργασιών μετατέθηκε … για αργότερα.

ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΠΡΟΤΥΠΑ:  Η πόλη δεν απέκτησε ποτέ νέο Μουσικό Σχολείο παρά το ότι ήταν ένα από τα πρώτα που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα τη στιγμή που πολύ μικρότερες πόλεις έχουν αποκτήσει υπερσύγχρονα κτιριακά συγκροτήματα Μουσικών Σχολείων. Εδώ λειτουργεί σε μισθωμένο κτίριο με σοβαρά προβλήματα καταλληλότητας και ηχομόνωσης και με ενοίκιο 4.500 ευρώ τον μήνα. Και ενώ είχε χωροθετηθεί έκταση στη Λεωφόρο Νιάρχου, τίποτε δεν έχει προχωρήσει. Ούτε η απομάκρυνση των Πειραματικών Δημοτικών από το κτίριο της Ζωσιμαίας Παιδαγωγικής Ακαδημίας που συζητείται πάνω από δέκα χρόνια έχει ξεκινήσει και ούτε και πρόκειται. Ούτε νέο κολυμβητήριο απέκτησε η πόλη παρά τις μεγάλες ανάγκες της. Έγινε απλώς ενεργειακή αναβάθμιση της υφιστάμενης, γερασμένης εγκατάστασης στη Λιμνοπούλα.

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ: Εγινε Διαγωνισμός Ιδεών, δόθηκε το πρώτο βραβείο (πόσο θυμίζει την ιστορία με την Κεντρική πλατεία;) τώρα είμαστε στο  στάδιο της ωρίμανσης και της εξασφάλισης της χρηματοδότησης. Ο αρχικός προϋπολογισμός των 10 εκ. ευρώ μάλλον δεν θα είναι και ο τελικός αφού ο διαγωνισμός που προηγήθηκε ήταν «ιδεών». Χωρίς χρονοδιάγραμμα έναρξης και λήξης εργασιών πολλοί φοβούνται ότι το εργοτάξιο θα μείνει εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους επαγγελματίες.

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΠΑΡΚΙΝΓΚ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΛΙΘΑΡΙΤΣΙΑ:  Εγκρίθηκαν 2.000.000 ευρώ (!) για την αναμόρφωσή του. (Τι θα φτιάξουν πια…)  Για το -κατ΄ ευφημισμόν- πάρκο  δεν τρέχει κάποια ανάπλαση. Θα μέινει με τα άθλια παγκάκια, τη χωματερή κάτω από τις επάλξεις και με ανοιχτές τις μπάρες  για να σταθμεύουν αυτοκίνητα  μέσα στους διαδρόμους. Φυσικά δεν έχει ανακοινωθεί  ημερομηνία έναρξης εργασιών… 

ΠΛΑΤΕΙΑ ΧΑΤΖΗ ΣΤΟΥΣ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΥΣ: Γίνονται μελέτες  αλλά δεν υπάρχει ακόμη επίσημη ημερομηνία έναρξης και παράδοσης της ανάπλασης. Ο αρχικός στόχος  για δημοπράτηση εντός του 2025 απέτυχε. Τώρα, αν θα έχει  την τύχη της κεντρικής πλατείας… θα δείξει αν και όταν…

ΑΝΟΙΚΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΜΠΟΡΙΟΥ (OPEN MALL) ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ: Οι εργασίες έχουν διακοπεί μετά την αλλαγή του κυβόλιθου (!) και τις πρόχειρες, κακής αισθητικής παρεμβάσεις στις προσόψεις των καταστημάτων με τους καταστηματάρχες να έχουν υποστεί τεράστια οικονομική αιμορραγία επί ενάμιση χρόνο. Οι κυβόλιθοι σε αρκετά σημεία έχουν ήδη υποχωρήσει ή σπάσει, το ίδιο και τα τετράγωνα κουτιά ενώ το έργο , αντί να τονώσει την ιστορική αγορά, άφησε πίσω του κλειστά και ταλαιπωρημένα μαγαζιά, κακοτεχνίες στο οδόστρωμα και αλληλοκατηγορίες μεταξύ των φορέων.

ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟΣ  ΒΟΓΙΑΝΝΟΥ- ΠΡΩΤΗ ΞΥΛΙΝΗ ΓΕΦΥΡΑ: Η λύση με τα σπασμένα πλαστικά κολονάκια στο οδόστρωμα και τη μονοδρόμηση δεν λύνει το πρόβλημα της ασφαλούς μετακίνησης με ποδήλατο και -παρά τις εξαγγελίες για  ενιαίο, ασφαλές δίκτυο από τη Βογιάννου μέχρι τον Κατσικά-  η διαδρομή παραμένει κατακερματισμένη και άθλια και ας βρίσκεται μέσα σ ΄ένα τοπίο φυσικής ομορφιάς. Περίμενε κανείς  κάτι καλύτερο;

ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ: Παραμένει μεγάλο πρόβλημα της καθημερινότητας αφού  τα σκουπίδια, τα ογκώδη αντικείμενα και τα πεταμένα κλαδέματα δεν μαζεύονται σχεδόν ποτέ ενώ οι αυτοσχέδιες χωματερές διαδέχονται η μία την άλλη. Πολλοί πράσινοι και μπλε κάδοι είναι σπασμένοι, χωρίς καπάκια ή γεμίζουν γρήγορα. Η κακή οργάνωση των δρομολογίων και η απουσία ελέγχων εντείνουν το πρόβλημα όπως και η πλημμελής καθαριότητα του δημόσιου χώρου από τους υπαλλήλους της καθαριότητας ακόμη και στην τουριστική παραλίμνια περιοχή για να μην πούμε για τις γειτονιές από όπου δεν περνούν ποτέ. Ο Δήμος υπέγραψε σύμβαση άνω των 7 εκατ. ευρώ για την ανάθεση υπηρεσιών καθαριότητας και αποκομιδής σε ιδιώτες προχωρώντας σε μεγάλες αυξήσεις των τελών καθαριότητας και φωτισμού. Οταν όμως απουσιάζει ο έλεγχος και η λογοδοσία, η οικονομική επιβάρυνση καταλήγει σταθερά στους δημότες και μάλιστα χωρίς να έχουν καν υπηρεσίες καθαριότητας.

ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΑΕΡΑ: Τη χειρότερη ποιότητα αέρα στην Ελλάδα εισπνέουν οι κάτοικοι του λεκανοπεδίου και μία από τις χειρότερες  (754η σε 761 ευρωπαϊκές πόλεις) στην Ευρώπη όπως προκύπτει από την έκθεση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος  επιβαρύνοντας ακόμα περισσότερο την περιβαλλοντική εικόνα. Η μαζική καύση ακατάλληλων, υγρών ή επεξεργασμένων ξύλων , αποτέλεσμα παράνομης υλοτομίας,  που μεταφέρονται ανεξέλεγκτα στην πόλη επιτείνει το πρόβλημα μαζί με τις βιομηχανίες ζωοτροφών της Πεδινής. 

ΑΔΕΣΠΟΤΑ: Ο αριθμός των σκυλιών  που εγκαταλείπονται ετησίως στην ευρύτερη περιοχή  σύμφωνα με επίσημη παραδοχή ξεπερνά τα 1.000 (!) ενώ οι επιθέσεις σε ανυποψίαστους πολίτες είναι καθημερινό φαινόμενο. Καμία πρωτοβουλία δεν έχει αναληφθεί από τον Δήμο για περίφραξη εκτάσεων εκτός πόλης και μεταφορά των αδέσποτων εκεί. Αλλά και στα δεσποζόμενα (που εγκαταλείπονται συνήθως στην Πανεπιστημιούπολη, άλλη μια παγκόσμια πρωτοτυπία) και καταλήγουν αδέσποτα οι έλεγχοι είναι σχεδόν ανύπαρκτοι.

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΧΑΡΕΣ: Η μεγάλη πλειονότητα , ακόμη και στο κέντρο, υποφέρουν από φθορές, έλλειψη συντήρησης και βανδαλισμούς. Δεκάδες απ ΄αυτές υπέστησαν σοβαρές ζημιές και έχασαν την πιστοποίησή τους. Άλλωστε , μόλις επισκευάζονται εγκαταλείπονται ξανά στη φθορά και στους βανδαλισμούς αφού δεν υπάρχουν πουθενά κάμερες προστασίας ούτε πολιτική ασφάλειας. Κορυφαία όλων εκείνη στο πάρκο Κατσάρη που παρά την επικινδυνότητά της και τη διάλυση των παιχνιδιών της  συνεχίζει κανονικά.

ΛΙΜΝΗ ΠΑΜΒΩΤΙΔΑ: Υποβαθμισμένη η εικόνα της με αυτοσχέδιες κατασκευές  ψαράδων και σκουπιδαριό σε κοινή θέα. Τα κλαδέματα σε παραλίμνιους πεζόδρομους πετιούνται στις όχθες της αντί να μαζεύονται πάραυτα. Και αυτά από έναν Δήμο που –υποτίθεται-  έχει ως πρώτιστη μέριμνα την προστασία της.

ΑΝΑΠΛΑΣΕΙΣ: Στο πάρκο στα Λακκώματα όπου έγινε ανάπλαση το αποτέλεσμα είναι πολύ χειρότερο από την προηγούμενη κατάσταση αφού κόπηκαν όλα τα δέντρα και τσιμεντοποιήθηκε ο χώρος, αλλοιώνοντας τον φυσικό  χαρακτήρα του πάρκου. Η ελλιπής φροντίδα και η συσσώρευση σκουπιδιών  το έκαναν γρήγορα  παράδειγμα προς αποφυγήν. Αλλά και το γειτονικό πάρκο Κουραμπά είναι πια απλώς ένας ισοπεδωμένος χώρος. Η παιδική χαρά  που ξηλώθηκε δεν αντικαταστάθηκε ποτέ κι ας υπάρχει εκεί  δημοτικό ΚΔΑΠ. Το ίδιο αποτέλεσμα είχαν και οι άλλες αναπλάσεις όπως του πάρκου στο παλιό Χατζηκώστα ή την πλατεία Γλυκήδων όπου βανδαλίστηκαν όλα τα επιδαπέδια φωτιστικά.

Το νέο μοντέλο αναπλάσεων είναι το  «ένα με το έδαφος» όπως συνέβη σε αρκετά σημεία την πόλης δημιουργώντας ένα πρωτόγονο σκηνικό. Τελευταία δράση: η ισοπέδωση του «Κήπου των ηρώων» στο Ρολόι.

ΑΦΙΣΟΡΥΠΑΝΣΗ: Μόνιμο πια φαινόμενο υποβάθμισης αφού δεν εφαρμόζεται καμία πολιτική ώστε να περιοριστεί το πρόβλημα. Από τις κολώνες φωτισμού και τους τοίχους του κέντρου μέχρι τα ΚΑΦΑΟ του ΟΤΕ, τα στέγαστρα των στάσεων και τις λαμαρίνες των εργοταξίων, ο καθένας τοποθετεί αφίσες και πανό χωρίς να τις απομακρύνει ποτέ. Ειδικά το ΚΚΕ έχει κάνει την πόλη προσωπικό του καμβά με τις ευχές βεβαίως της δημοτικής αρχής αφού τις αφίσες του δεν τος αγγίζει κανείς.

ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΙ: Συνεχίζονται ακάθεκτοι σε Σχολεία, δημόσιους χώρους, κτίρια, πάρκα, στάσεις λεωφορείων, μνημεία κτλ. Ο λογαριασμός πηγαίνει στους δημότες ενώ συνεχίζεται η άρνηση τοποθέτησης καμερών προστασίας ακόμη και εκεί που ο νόμος το επιτρέπει. Οι μόνες κάμερες  που τοποθετήθηκαν είναι σε κάποια κεντρικά σημεία, αποκλειστικά για στατιστική καταγραφή κυκλοφοριακών δεδομένων και δεν βεβαιώνουν παραβάσεις αφού δεν έχει σταλεί κανένα πρόστιμο. Άλλη μια παγκόσμια πρωτοτυπία.

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ:  Δεν δημοσιεύει κανένα απολογισμό πεπραγμένων με  στοιχεία για ελέγχους και πρόστιμα όπως γίνεται σε όλο τον κόσμο. Γιατί άραγε; Όλα εν κρυπτώ; Στην ουσία η αστυνόμευση είναι σχεδόν ανύπαρκτη ή ελάχιστης αποτελεσματικότητας.

ΟΔΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ: Πάρα  πολλοί δρόμοι θυμίζουν βομβαρδισμένο τοπίο με κακοτεχνίες  σαμαράκια, έλλειψη διαγραμμίσεων, τυφλά σημεία και πρόχειρα μπαλώματα.

ΣΗΜΕΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ: Η πρόχειρη περίφραξη με τα πλέγματα στην οδό Διονυσίου Φιλοσόφου κάτω από το Κάστρο παραμένει εδώ και δυόμισι χρόνια στη θέση της. Ούτε αυτό δεν κατόρθωσαν να κάνουν. Παραμένουν κλειστές για το κοινό  οι ανακατασκευασμένες καμάρες στην κεντρική Πύλη του κάστρου που έχουν διαμορφωθεί από καιρό σε εκθεσιακό χώρο και οι οποίες λειτουργούσαν με αρκετή επισκεψιμότητα, όπως επίσης παραμένει κλειστή και η πρόσβαση από την πλευρά της λίμνης στον χώρο του Δημοτικού Μουσείου. 

ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΙΚΟΝΑ: Παραμένει προβληματική σε πολλά σημεία με ακρωτηριασμένα γλυπτά, βανδαλισμενα μνημεία, στάσεις λεωφορείων κτίρια και πάρκα  χωρίς καμία προσπάθεια αποκατάστασης.

ΜΝΗΜΕΙΟ ΕΥΕΡΓΕΤΩΝ: Με καταγγελίες κατά του νυν Δημάρχου αποχώρησαν σημαντικά μέλη της επιτροπής για τον έρανο που επρόκειτο να γίνει  ώστε να κατασκευαστεί για πρώτη φορά ένα Μνημείο Ευεργετών. Η προσφορά του διεθνούς φήμης γλύπτη Θ. Παπαγιάννη να φιλοτεχνήσει αφιλοκερδώς το Μνημείο αγνοήθηκε από τη Δημοτική Αρχή.   

ΕΞΥΠΝΗ ΠΟΛΗ: Οι δήθεν  «έξυπνες» υποδομές κόστισαν 1,23 εκατομμύρια ευρώ για τρία ηλιακά δέντρα  - 10 στάσεις αστικού  και κάποιες  διαβάσεις πεζών.

Και εις ανώτερα… να ευχηθούμε.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Καλπάκι 1940- Ναι μεν ...αλλά

 

Εξαιρετική αποδείχτηκε η ιδέα όπως και η κατασκευή του Μνημείου πεσόντων  του 1940 στο Καλπάκι. Για πρώτη φορά κόσμος από όλη τη χώρα έρχεται να βρει τα συγγενικά του πρόσωπα στους μαρμάρινους πυλώνες.  Η θέση κατασκευής του είναι ιδανική καθώς από εκεί ξεκινάει  το μονοπάτι που οδηγεί στην κορυφή του λόφου. Υπάρχουν όμως αρκετά πράγματα εκεί στο Καλπάκι που απαιτούν άμεση βελτίωση και τα οποία χαλούν τη γενικά καλή εικόνα.

Ο κεντρικός δρόμος, για παράδειγμα,  έχει έντονα προβλήματα κυκλοφοριακής συμφόρησης, παράνομης στάθμευσης και έλλειψης καθαριότητας. Οχήματα  σταθμεύουν και στις δύο πλευρές του οδοστρώματος ενώ τα πεζοδρόμια είναι είτε ανύπαρκτα είτε κατειλημμένα από εμπορεύματα, φυτά και σταθμευμένα ΙΧ, αναγκάζοντας τους πεζούς να περπατούν πάνω στον δρόμο ανάμεσα στα αυτοκίνητα. Και παρότι η αγορά και η κίνηση δείχνουν έναν ζωντανό οικισμό, η έλλειψη οργανωμένων θέσεων στάθμευσης και η ελλιπής φροντίδα της καθαριότητας υποβαθμίζουν την ασφάλεια και την αισθητική του κεντρικού δρόμου όπως και η πώληση αγροτικών προϊόντων από αγροτικά αυτοκίνητα στη μέση του δρόμου.

Το Καλπάκι όμως  αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά σημεία της χώρας κάθε Οκτώβριο με τον κόσμο που το επισκέπτεται να γίνεται όλο και πιο πολύς. Χιλιάδες επισκέπτες, μαθητές και επίσημοι περνούν από αυτόν ακριβώς τον κεντρικό άξονα για να κατευθυνθούν προς το Πολεμικό Μουσείο, το Μνημείο του Μαχητή και τη Σπηλιά του Κατσιμήτρου. Ένας τόσο σημαντικός κόμβος της Ηπείρου, που συνδέει τα Ιωάννινα με την Κόνιτσα, το Ζαγόρι και τα σύνορα, θα χρειαζόταν έναν πιο οργανωμένο σχεδιασμό στάθμευσης και συστηματική φροντίδα καθαριότητας καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, και όχι μόνο ευκαιριακά πριν τις γιορτές.

Αναποδογυρισμένοι πλαστικοί κάδοι και σκουπίδια διάσπαρτα στο γρασίδι βλέπει κανείς  δίπλα σε αθλητικούς χώρους και σχολεία. Ο χώρος έξω από το γήπεδο μπάσκετ παρουσιάζει εικόνα εγκατάλειψης, με σπασμένο τοιχίο και σκουπίδια στο οδόστρωμα.

Εικόνες εγκατάλειψης και έλλειψης συντήρησης θα δει κανείς και στον χώρο Υπαίθριας Δασικής Αναψυχής στον λόφο Γκορίτσα. Ένα σημείο φυσικού κάλλους και ιστορικής σημασίας μένει ουσιαστικά ανεκμετάλλευτο και αφημένο στη φθορά.

Κατεστραμμένη σήμανση με  ξύλινους πίνακες ξεφλουδισμένους από τον ήλιο και την υγρασία,  λιθόστρωτα μονοπάτια και  πεζούλια έχουν σχεδόν καλυφθεί από αγριόχορτα, βάτα και ξερά χόρτα. Η πρόσβαση προς τα Πλατώματα μοιάζει δύσκολη και εγκαταλελειμμένη. Ακόμη πλαστικές σακούλες, μπουκάλια, αλουμινένια κουτάκια και πεταμένα ξύλα κατά μήκος των μονοπατιών και μέσα στη βλάστηση χαλάνε όλη την εικόνα πέρα από το ότι τα πυκνά ξερά χόρτα σε συνδυασμό με τα πεταμένα σκουπίδια δημιουργούν σοβαρό κίνδυνο πυρκαγιάς τους θερμούς μήνες.  Ο λόφος Γκορίτσα διαθέτει έτοιμες υποδομές (λιθόστρωτα μονοπάτια, πλατώματα, ενημερωτικά κιόσκια) που θα μπορούσαν να αποτελούν πόλο έλξης για περιπατητές, σχολεία και οικογένειες όλο τον χρόνο.

Στο σημείο θέασης της αναπαράστασης υπάρχει ανάγκη για επέκταση των τσιμεντένιων κερκίδων και διαμόρφωση της πλαγιάς, καθώς τα υφιστάμενα τσιμεντένια σκαλοπάτια δεν επαρκούν. Έτσι οι επισκέπτες αναγκάζονται να στέκονται όρθιοι ή να κάθονται πάνω στο υγρό  χώμα.  Η χρήση τοπικής πέτρας ή ξύλου στα νέα καθίσματα θα έδενε πολύ καλύτερα με το φυσικό τοπίο του λόφου σε σχέση με το γυμνό μπετόν-  όπως έχει γίνει στο Σούλι για την εκεί αναπαράσταση.

Η ύπαρξη πολλών αδέσποτων σκύλων στο χωριό δημιουργεί σοβαρό ζήτημα ασφάλειας για πεζούς, επισκέπτες και διερχόμενους οδηγούς. Ακόμη και μέσα στα γήπεδα και τις αυλές των σχολείων βλέπει κανείς αδέσποτα σκυλιά σε μόνιμη βάση.

Επίσης, ο χώρος απέναντι στον λόφο όπου είναι γραμμένο το  «ΌΧΙ» με πέτρες είναι πολύ μικρό και ίσα ίσα που φαίνεται από τον δρόμο. Εκεί απαιτείται ένα τεράστιο «ΟΧΙ» που θα είναι ευδιάκριτο όλον τον χρόνο.

Και καλό θα ήταν πέρα από τις ομιλίες που είναι πολλές επαναλαμβάνονται και κουράζουν οι εκδηλώσεις για την Επέτειο να είχαν και κάποιου είδους μουσική συναυλία με τα επετειακά τραγούδια όπως γινόταν πριν κάποια χρόνια στο κλειστό γυμναστήριο με μεγάλη συμμετοχή του κόσμου.   

Και βέβαια, είναι πασιφανές,  ότι θα χρειαζόταν και ένα πολύ μεγαλύτερο Μουσείο για την ανάδειξη της ιστορίας αλλά φανταζόμαστε ότι κάτι τέτοιο είναι δύσκολο ακόμη να γίνει πράξη. Τα υπόλοιπα όμως νομίζουμε ότι είναι πολύ εύκολα αρκεί να υπάρχει βούληση για κάτι καλύτερο…

Μονή Πατέρων- Θεογέφυρο- Βροσίνα: Εγκατάλειψη...

 

Η Μονή Πατέρων στο Λίθινο της Ζίτσας είναι ένα ξεχωριστό κτίσμα που έχει αφεθεί καιρό τώρα στη μοίρα του.  Πυκνή, άγρια βλάστηση κυριαρχεί στο εσωτερικό του περιβόλου στον προαύλιο χώρο και γύρω από τα κτίσματα της Μονής Πατέρων στο Λίθινο της Ζίτσας. Η πέτρινη τοιχοποιία του παρουσιάζει ρωγμές και κενά, ενώ η παραδοσιακή πέτρινη βρύση στην είσοδο και το ξύλινο στέγαστρο καλύπτονται από χόρτα και φύλλα ενώ απαγορεύεται να εισέλθει κανείς στον εσωτερικό περίβολο κάτι που μέχρι πριν κάποιο διάστημα επιτρεπόταν.

Και μπορεί το Θεογέφυρο ως βραχώδης σχηματισμός να έχει πέσει αλλά  η φυσική ομορφιά του τοπίου παραμένει. Παρά την απώλεια της φυσικής καμάρας, το φαράγγι, τα ορμητικά νερά και η πλούσια παρόχθια βλάστηση παραμένουν ένα εντυπωσιακό φυσικό τοπίο που, με στοιχειώδη καθαρισμό και συντήρηση, θα μπορούσε να είναι ξανά ασφαλές και επισκέψιμο.

Το πρόβλημα είναι ότι ο  χώρος έχει αφεθεί χωρίς συντήρηση, με πεσμένους κορμούς δέντρων να κλείνουν το πέρασμα στα πέτρινα σκαλοπάτια και να έχουν καταστρέψει τα ξύλινα προστατευτικά κάγκελα. Σπασμένα φωτιστικά ασφαλείας με εκτεθειμένα καλώδια στα τοιχία και άγρια βλάστηση που καλύπτει σταδιακά τα μονοπάτια προς τα ορμητικά νερά του ποταμού συμπληρώνουν το σκηνικό της παραμέλησης.

Ο πλακόστρωτος όμως χώρος με τις πέργκολες και τα παγκάκια αλλά και το μονοπάτι διατηρούνται σε σχετικά καλή δομική κατάσταση, προσφέροντας ένα όμορφο σημείο στάσης δίπλα στη φύση.

Ο Δήμος Ζίτσας αλλά και η Περιφέρεια Ηπείρου οφείλουν να παρέμβουν αποκαθιστώντας τον χώρο που συνδυάζεται  και με τη Μονή Πατέρων αλλά και τον Μύλο του Αχιλλέα. Είναι κρίμα να εγκαταλείπονται τέτοια  τοπία στην απαξίωση.

Η εγκατάλειψη και η περιβαλλοντική υποβάθμιση είναι εμφανής και στη Βροσίνα, παρότι πρόκειται για έναν τόπο με σπουδαία φυσικά και ιστορικά αξιοθέατα δίπλα στον ποταμό Ζαλογγίτικο.

Η ανεξέλεγκτη ρίψη απορριμμάτων δίπλα στο ποτάμι με πεταμένα ογκώδη αντικείμενα, στρώματα , ξύλινες κατασκευές και πάσης φύσεως σκουπιδαριό  στην πλαγιά ακριβώς πάνω από την κοίτη του ποταμού είναι εγκληματική.

Το μονοπάτι δίπλα στο ποτάμι είναι εντελώς ασυντήρητο , λασπωμένο και κακοτράχαλο γεμάτο πέτρες, ακόμα και υπολείμματα ζώων…

Εικόνα ερήμωσης υπάρχει και στον οικισμό ακόμη και στον κεντρικό δρόμο του χωριού, όπου τα παλιά κτίρια και καταστήματα μαρτυρούν τη πληθυσμιακή συρρίκνωση και την έλλειψη κίνησης με ένα κοτέτσι να βρίσκεται δίπλα στον δρόμο και τις κότες να μπαινοβγαίνουν στο οδόστρωμα.

Η πρόσβαση στο μοναστήρι είναι προβληματική με παλέτες και τελάρα μέσα στο νερό ενώ πολλά αδέσποτα σκυλιά βρίσκονται παντού και κυνηγούν επισκέπτες.

Η περιοχή όμως  φιλοξενεί σημαντικά αξιοθέατα πτα οποία θα μπορούσαν να αποτελούν πόλο έλξης και είναι κρίμα να μενει σε αυτήν την κατάσταση. Ο Δήμος και η Περιφέρεια Ηπείρου έχουν καθήκον να ασχοληθούν.

Καμαρώστε:

                                                                       Μονή Πατέρων

                                                               Θεογέφυρο

                                                                              Βροσίνα

 

Πώς είναι ... και πώς θα μπορούσε να γίνει

 

@ Η προέκταση του παραλίμνιου πεζόδορμου από την πλατεία Μαβίλη προς τον Μάτσικα  δεν διαθέτει  καθόλου  δέντρα με αποτέλεσμα να μην υπάρχει καθόλου σκιά τους καλοκαιρινούς μήνες ενώ  δεν υπάρχουν ούτε παγκάκια, ούτε κάδοι απορριμμάτων ή σύγχρονος φωτισμός για τους περιπατητές.

Ιδού πώς θα έπρεπε να γίνει, αν υπήρχε το ανάλογο ενδιαφέρον από την νυν Δημοτική Αρχή.

                                                                      ...όπως είναι σήμερα

                                            ...όπως θα μπορούσε να γίνει

@ Το πάρκο κυκλοφοριακής Αγωγής  είναι εκτεθειμένο στον ήλιο με ελάχιστη σκίαση ενώ τα μικρά παιδιά και οι γονείς τους σε όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού και -όχι μόνο- παραμένουν κάτω από τον ήλιο. Γιατί σίγουρα το ηλιακό δέντρο δεν προσφέρει σκιά.

Δίπλα ακριβώς υπάρχει  ένας κατάφυτος χώρος με ψηλά πλατάνια και πλούσια φυσική σκιά, ο οποίος όμως παραμένει ανεκμετάλλευτος, χωρίς καθίσματα ή διαμορφωμένη πρόσβαση προς το πάρκο. Η προσθήκη μιας ξύλινης πεζογέφυρας (ράμπας) πάνω από το χαμηλό τοιχίο καταργεί το εμπόδιο και ενώνει ομαλά το Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής με το αλσύλλιο. Παράλληλα, εξασφαλίζει εύκολη πρόσβαση σε οικογένειες με καρότσια και ΑμεΑ. 

Κάτω από τη φυσική σκιά των δέντρων τοποθετούνται παγκάκια. Έτσι, οι γονείς και οι συνοδοί των παιδιών που παίζουν στο πάρκο αποκτούν έναν δροσερό χώρο αναμονής και ξεκούρασης.

                                                              ...όπως είναι σήμερα

                                                          ...όπως θα μπορούσε να γίνει

@Οι δήθεν  «έξυπνες» υποδομές κόστισαν 1,23 εκατομμύρια ευρώ για τρία ηλιακά δέντρα  - 10 στάσεις αστικού  και κάποιες  διαβάσεις πεζών.  Ένα «ηλιακό δέντρο» κοστίζει δεκάδες χιλιάδες ευρώ αλλά στην πράξη προσφέρει λίγες θύρες USB (που συχνά φθείρονται, χαλάνε ή βανδαλίζονται) και απαιτεί συνεχή και ακριβή τεχνική συντήρηση.  Δεν προσφέρει καθόλου σκιά, σε αντίθεση με ένα αληθινό δέντρο που κοστίζει ελάχιστα, δροσίζει ουσιαστικά τον χώρο και δεσμεύει ρύπους. 

Το ποσό για ένα μόνο δέντρο θα επαρκούσε για την πλήρη ανάπλαση και δενδροφύτευση μεγάλου μέρους του παραλίμνιου πεζοδρόμου στον Μάτσικα, τη συντήρηση δεκάδων παιδικών χαρών ή την αποκατάσταση επικίνδυνων πεζοδρομίων. Όταν οι βασικές υποδομές (σκιά, πράσινο, προσβάσιμα πεζοδρόμια, καθαριότητα) υστερούν, η δαπάνη εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ για ακριβά τεχνολογικά «γκάτζετ» φαντάζει ασύμβατη με τις προτεραιότητες της καθημερινότητας.

Άλλωστε λείπει εντελώς η κουλτούρα σεβασμού  της δημόσιας περιουσίας .Και ενώ οι «έξυπνες» διαβάσεις καλύπτουν ελάχιστα κεντρικά σημεία, οι υπόλοιπες εκατοντάδες διαβάσεις στα Ιωάννινα είναι σβησμένες και άβαφες.

Τοποθετούν «ηλιακά» δέντρα των δεκάδων χιλιάδων ευρώ το καθένα και κόβουν τα κανονικά όπως έκαναν στην Κεντρική Πλατεία ή στα Λακκώματα ενώ στο πάρκο κυκλοφοριακής Αγωγής δεν υπάρχει ούτε δέντρο. Δείτε το αντίστοιχο πάρκο στη Γλυφάδα και κάνετε τις συγκρίσεις σας...   

                                                    Πάρκο κυκλοφοριακής Αγωγής Γλυφάδας 

Σοφά λόγια...

                                                                                                                                            ( Αρκάς)

Εδώ ... γελάμε

 

                                                                                                                  (Χρ.Παπανίκος - "Ελλάδα 24")

Υπάρχει Δικαιοσύνη;

 

«Δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι οι άνθρωποί μας χάθηκαν για 20 ευρώ». Η φράση των συγγενών των Αμερικανών που σκοτώθηκαν στην Πλάκα είναι η πιο σκληρή κατηγορία κατά του ελληνικού κράτους εδώ και καιρό. Γιατί η ουσία δεν είναι ο χαλκοσωλήνας. Είναι το ποινικό μητρώο όσων τον έκοψαν.

Ο πρώτος κατηγορούμενος είχε απασχολήσει τις Αρχές 13 φορές από το 2008. Ο δεύτερος πάνω από 20 φορές από το 2019. Ο τρίτος περίπου 45 φορές από το 1985. Κλοπές, ληστείες, ναρκωτικά. Και οι τρεις είχαν αποφυλακιστεί τους τελευταίους μήνες. Το κράτος δεν τους αγνοούσε. Τους γνώριζε καλά. Απλώς είχε αποφασίσει ότι δεν το αφορούν.

Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη νόμων, αλλά η ατιμωρησία ως καθεστώς. Ένας άνθρωπος με 45 υποθέσεις σε 40 χρόνια δεν είναι «αποτυχία της επανένταξης». Είναι απόδειξη ότι το σύστημα έπαψε να προστατεύει τον πολίτη και άρχισε να διαχειρίζεται τον παραβάτη.

Μέρος της εξήγησης είναι ιδεολογικό. Η ευρωπαϊκή Αριστερά, αφού έχασε τον εργάτη, τον μικροσυνταξιούχο και τον μικρομαγαζάτορα, βρήκε νέο υποκείμενο: τις «ευάλωτες ομάδες» και τις κοινωνικές μειονότητες. Το κράτος, για να μην κατηγορηθεί για καταστολή ή διακρίσεις, έμαθε να κοιτάζει αλλού. Ο αστυνομικός διστάζει, ο δικαστής ερμηνεύει υπέρ της «κοινωνικής συνθήκης», κάθε ποινή γίνεται ύποπτη πράξη.

Το αποτέλεσμα είναι δίκαιο δύο ταχυτήτων. Ο φορολογούμενος που καθυστερεί μια δόση βρίσκει τον λογαριασμό του δεσμευμένο. Ο κατ' εξακολούθηση παραβάτης βρίσκει πάντα μια πόρτα ανοιχτή. Και το κόστος δεν το πληρώνουν τα προάστια των ευαίσθητων εμπνευστών της ανοχής, αλλά οι λαϊκές γειτονιές, οι ηλικιωμένοι, τα θύματα. Η πρώην βάση της Αριστεράς δηλαδή.

Οι δημοσκόποι τρίβουν τα μάτια τους γιατί παντού στο κόσμο τα άλλοτε εκλογικά προπύργια της Αριστεράς ψηφίζουν Ακροδεξιά. Υπάρχει και το ταμπού. Την υπερεκπροσώπηση ορισμένων περιθωριοποιημένων ομάδων σε συγκεκριμένα εγκλήματα τη γνωρίζει κάθε αστυνομικός τμήματος. Δημόσια όμως δεν συζητιέται. Μια δημοκρατία που δεν τολμά να μετρήσει ένα πρόβλημα δεν μπορεί να το λύσει, και αφήνει το πεδίο σε όσους θα το εκμεταλλευτούν.

Το Ελ Σαλβαδόρ έδειξε τι συμβαίνει όταν μια κοινωνία κουραστεί. Τον Μάρτιο του 2022, με αίτημα του Ναγίμπ Μπουκέλε, η Βουλή κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης που περιόρισε συνταγματικές εγγυήσεις και έδωσε απεριόριστες εξουσίες στις δυνάμεις ασφαλείας. Η χώρα έκλεισε το 2025 με 1,3 ανθρωποκτονίες ανά 100.000 κατοίκους, από 106 το 2015, όταν θεωρούνταν από τις πιο βίαιες χώρες του κόσμου εκτός εμπόλεμων ζωνών.

Το τίμημα είναι εξίσου πραγματικό. Πάνω από 80.000 άνθρωποι βρίσκονται στη φυλακή, το υψηλότερο ποσοστό φυλακισμένων στον κόσμο. Η οργάνωση Cristosal κατέγραψε τουλάχιστον 261 θανάτους κρατουμένων, αποδίδοντάς τους σε βασανιστήρια και ανθυγιεινές συνθήκες. Και το κόμμα του ενέκρινε συνταγματικές αλλαγές που επιτρέπουν απεριόριστη επανεκλογή. Η τάξη επιβλήθηκε, αλλά η δημοκρατία χάθηκε. 

Αυτό είναι το ρίσκο αν συνεχιστεί η ασυδοσία.Αυτό είναι το μάθημα για την Ευρώπη. Ο Μπουκέλε δεν είναι το πρότυπο. Είναι η προειδοποίηση. Όταν οι πολίτες βλέπουν τη δημοκρατία να αδυνατεί να τους προστατεύσει, θα στραφούν σε όποιον υποσχεθεί ασφάλεια, ακόμη κι αν τους πάρει την ελευθερία.

Η απάντηση δεν είναι λιγότερη δημοκρατία, αλλά δημοκρατία που εφαρμόζει τους νόμους της. Αυστηρά κριτήρια αποφυλάκισης για κατ' εξακολούθηση παραβάτες. Ταχεία δικαιοσύνη. Αστυνόμευση στις γειτονιές. Αξιόπιστα δημόσια στοιχεία χωρίς ιδεολογικές λογοκρισίες. Και ίση εφαρμογή του νόμου για όλους, χωρίς προνομιούχους και χωρίς αποδιοπομπαίους.

Οι έξι νεκροί της Πλάκας δεν σκοτώθηκαν για 20 ευρώ. Σκοτώθηκαν επειδή ένα κράτος είχε συνηθίσει να βλέπει τους ίδιους ανθρώπους να περνούν από την ίδια πόρτα, ξανά και ξανά, και να την ανοίγει πάλι. Αν η δημοκρατία δεν την κλείσει, θα το κάνουν άλλοι. Και δεν θα ρωτήσουν κανέναν».

(Απόσπασμά άρθρου του Κ. Στούπα από το liberal.gr)