Η απόλυτη παρακμή...

 

 

Αν βαρεθήκατε τις κλασικές βόλτες στη λίμνη και θέλετε να ζήσετε την απόλυτη εμπειρία «Survivor» ο Δήμος Ιωαννιτών έχει τη λύση. Γυμνάζεις απίστευτα τα αντανακλαστικά σου προσπαθώντας να μην φας τα μούτρα σου στις λακκούβες και το σκοτάδι. Η εικόνα παραπέμπει σε απομονωμένη, μη κατοικημένη περιοχή και όχι σε κεντρικό αστικό πάρκο. Ένα από τα πιο όμορφα σημεία της λίμνης μετατρέπεται σε μαύρη τρύπα. Πώς να περπατήσει μια οικογένεια; Πώς να αθληθεί ένας πολίτης με ασφάλεια χωρίς να φάει τα μούτρα του; Κρίμα για την πόλη.

Και επειδή το σκοτάδι δεν ήταν αρκετά «συναρπαστικό» για τους δημότες, ο Δήμος Ιωαννιτών αποφάσισε να αναβαθμίσει την εμπειρία σε πίστα δεξιοτεχνίας. Όπως βλέπετε, ο ξύλινος διάδρομος έχει αρχίσει να αποσυντίθεται. Λείπουν ολόκληρες σανίδες, ανοίγοντας ωραιότατες τρύπες-παγίδες για τα πόδια μας. Σκάει η τρύπα στο ξύλο που ΔΕΝ φαίνεται με τίποτα και καταλήγεις στο νοσοκομείο με διπλό κάταγμα. Δεν είναι απλώς αδιαφορία, είναι ξεκάθαρη επικινδυνότητα για παιδιά, ηλικιωμένους και όποιον άλλον τολμήσει να περάσει από το σημείο.

Και μετά από το σκοτάδι και τις σπασμένες σανίδες-παγίδες στον διάδρομο, έρχεται να δέσει και το αμάζευτο σκουπιδαριό. Όπως φαίνεται και στη νέα φωτογραφία, το λιμανάκι έχει μετατραπεί σε μικρή εστία μόλυνσης. Πλαστικά μπουκάλια, κουτιά από γάλατα, τενεκεδάκια και σακούλες σαπίζουν πάνω στα ξερά χόρτα, δίπλα στα πέτρινα τοιχία. Πρόκειται για πλήρη κατάντια σε ένα από τα πιο κεντρικά και τουριστικά σημεία της λίμνης μας. Αλήθεια, ο Δήμος Ιωαννιτών περνάει καθόλου από το πάρκο Κατσάρη ή το έχει διαγράψει τελείως από τον χάρτη της πόλης;  

Και η «εμπειρία» αναβαθμίζεται, αφού ακριβώς δίπλα σε όλο αυτό το χάλι υπάρχει και μια παραμελημένη παιδική χαρά με πέτρες εντός της και διαλυμένα παιχνίδια  όπου μπορεί  να μπει όποιος θέλει και όποια ώρα θέλει. Το πρωί ηλικιωμένοι που γυμνάζονται και το βράδυ νεαροί για να κάνουν… κούνια. Εκεί που οι γονείς υποτίθεται ότι θα έπρεπε να πηγαίνουν τα παιδιά τους για να παίξουν με ασφάλεια, αντικρίζουν  ένα  μνημείο αδιαφορίας.

Και μιλάμε για ένα από τα πιο κεντρικά, ζωντανά και τουριστικά σημεία της λίμνης. Η ασφάλεια των πολιτών, και ειδικά των μικρών παιδιών, θα έπρεπε να είναι η πρώτη προτεραιότητα αλλά πώς;

Εκτός αυτών, οι πέτρινες  πλάκες που έχουν αποκολληθεί από το τοιχίο και έχουν πεταχτεί παραπέρα ενώ οι μικροί κάδοι απορριμμάτων γεμάτοι από το πρωί.Ποιος θα τους αδειάσει;

Αν μάλιστα στρέψεις το βλέμμα σου προς την ακτή Μιαούλη θα δεις τα προϊστορικά  φωτιστικά που δεν είναι απλώς λίγο σκουριασμένα. Είναι στραβά, εμφανώς διαβρωμένα στη βάση και στον κορμό. Και το πιο ειρωνικό είναι το φόντο: Ένα πεντάστερο ξενοδοχείο…

Η επικινδυνότηα φυσικά είναι  εξασφαλισμένη καθότι από κάτω και δίπλα τους κινούνται αυτοκίνητα και περνούν πεζοί. Πέρα λοιπόν από τη δημόσια ξεφτίλα,  αν ένας δυνατός αέρας  ρίξει κάποιο  πάνω σε διερχόμενο όχημα και υπάρξει ένα δυστύχημα ποιος θα έχει  την ευθύνη; Τι περιμένει ο Δήμος και δεν αντικαθιστά τα επικίνδυνα φωτιστικά; Πέριξ της πόλεως έχουν τοποθετηθεί από την Περιφέρεια  εκατοντάδες  νέα φωτιστικά σώματα (μόνο στην Αμφιθέα ξεπερνούν τα διακόσια! -  αλλά άλλο θέμα αυτό). 

Αξίζει η πόλη αυτής της συμπεριφοράς; Κάντε μια σύγκριση με το πώς ήταν το λιμανάκι της Σκάλας πριν λίγα χρόνια…

Η σημερινή κατάντια...

                                                     Λίγα χρόνια πριν...

Προειδοποίηση: Αυστηρά για πρωτόγονους...

 

Στη Λεωφόρο Νιάρχου υπάρχει μόνο μια διάβαση για πεζούς και ακριβώς εκεί πάνω  υπάρχει και ο χώρος που ξεροσταλιάζουν οι πολίτες περιμένοντας το αστικό αφού στάση δεν υπάρχει ούτε φυσικά και στέγαστρο. Όταν βρέχει κάνουν δωρεάν υδροθεραπεία. Και όλα αυτά σε ένα πεζοδρομιάκι μισού μέτρου από όπου περνάνε και ποδήλατα... Κάδος απορριμμάτων δεν υπάρχει και τον ρόλο τον παίζει η τρύπα από ένα ξηλωμένο φρεάτιο που είναι γεμάτη σκουπίδια.Το μόνο που λείπει είναι η τοποθέτηση μιας πινακίδας που θα γράφει: 'Προσοχή. Η χρήση της λεωφόρου γίνεται με δική σας ευθύνη. 

Και όντως έτσι γίνεται  αφού η Περιφέρεια αρνείται να τοποθετήσει μια δεύτερη διάβαση πεζών και αρνείται να κατασκευάσει μια στοιχειώδη στάση αστικού λεωφορείου. Και δεκάδες άνθρωποι καθημερινά  πηδούν τα μεταλλικά διαχωριστικά για να περάσουν απέναντι καθότι εκεί υπάρχουν οι επιχειρήσεις , τα μάρκετ και τα πολυκαταστήματα. 

Όταν όμως οι πολίτες παραβιάζουν τις υποδομές, το πρόβλημα δεν είναι οι πολίτες αλλά  οι ίδιες οι υποδομές. Γιατί στη Νιάρχου ο πεζός δεν αντιμετωπίζεται ως πολίτης αλλά ως κασκαντέρ. Οι αγελάδες στον Κατσικά που αφήνονται να μπαίνουν στον παραλίμνιο πεζόδρομο ανεξέλεγκτα  έχουν πολύ περισσότερο χώρο να κινούνται και να αφοδεύουν στον πεζόδρομο από ό,τι οι πεζοί στη στάση της Νιάρχου. Αυτό θα πει να θέλεις να το παίξεις Ευρωπαίος αλλά κατά βάθος να είσαι … πρωτόγονος.       

                                          Η απόλυτη παρακμή... 

Η ηλικιωμένη κυρία  περιμένει  σε ένα πεζοδρόμιο μισού μέτρου -από όπου περνούν και ποδήλατα- μέσα στον ήλιο, όρθια , μπροτά σε έναν βανδαλισμένο τοίχο  από τους ντόπιους χουλιγκάνους,  με το πρόγραμμα των αστικών κολλημένο στον τοίχο μαζί με «ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ» και δίπλα στα σκουπίδια  το αστικό... 

Πού να το φανταζόταν ότι αυτό είναι το πρόσωπο της εξέλιξης!  Και είναι τυχερή γιατί αν εκεί υπήρχαν και φοιτητές δεν θα χωρούσαν ούτε να ανασάνουν. Και πάλι καλά που δεν βρέχει... 

Η λέξη «ντροπή» είναι πολύ λίγη, δεν συμφωνείτε;   

Σκουπιδαριό παντού...

Ποιος φταίει γι΄αυτή την εικόνα της πόλης; Εκείνος που πετάει το σκουπίδι από το παράθυρο του αυτοκινήτου, σίγουρα. Αν δεν το πετούσε δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Άρα οι πολλοί πρωτόγονοι που δεν θα έπρεπε να ζουν σε πολιτισμένες κοινωνίες.  Εκείνος που εγκαταλείπει τα μπάζα στο πεζοδρόμιο; Βεβαίως. Έτσι έμαθε, έτσι  κάνει αφού μάλιστα τον αφήνουν. Εκείνος που αφήνει τις σακούλες δίπλα στον κάδο; Εκείνοι που αφήνουν κατακαλόκαιρο τους κάδους ανοιχτούς επειδή βαριούνται να τους ανοίξουν; Άλλωστε οι μισοί τουλάχιστον κάδοι στην πόλη είναι χωρίς καπάκι.Ή μήπως φταίει  εκείνος που περνά καθημερινά από το ίδιο σημείο και δεν κάνει τίποτα για να απομακρύνει αυτή την εικόνα; Αλίμονο…

Η αλήθεια είναι ότι η πόλη δεν βρόμισε μέσα σε μία μέρα και φυσικά δεν ευθύνεται μόνο ένας. Η βρωμιά έχει πολλούς συνενόχους.  Όμως την ευθύνη την έχει ένας. Κι αυτός είναι η Δημοτική Αρχή. Και αφού ο ένας δεν ελέγχει, δεν τιμωρεί, δεν νοιάζεται και ανέχεται την ασυδοσία τότε η κατάσταση είναι αυτή που βλέπουμε γύρω μας. Γιατί η Δημοτική Αρχή είναι αμειβόμενη, δεν κάνει εθελοντισμό. Και πώς άλλωστε να επιβάλλει πρόστιμα όταν η ίδια δείχνει τον δρόμο πετώντας δεξιά και αριστερά  ακόμη και τα κλαδιά που η ίδια κόβει και μάλιστα σε περιοχή Natura;  Και, τελικά, μια εικόνα που  θα έπρεπε να μας ντροπιάζει θεωρείται από τους περισσότερους … φυσιολογική.  Περιμένουν απλώς να φυσήξει για να πάρει τα σκουπίδια ο αέρας. Κι έτσι, μετατρέψαμε μια από τις ομορφότερες πόλεις της Ελλάδας σε μια απέραντη υπαίθρια γκαλερί από σακούλες, πλαστικά μπουκάλια, καναπέδες, στρώματα, μπάζα και κάθε λογής σκουπιδαριό. Βέβαια για να  μαζέψεις τα σκουπίδια πρέπει πρώτα να τα εντοπίσεις. Κι αυτό για τη Δημοτική Αρχή είναι μάλλον…  δύσκολο.

Ένα μικρό δείγμα:

                        Μπροστά στο πρώην στρατόπεδο Βελισσαρίου

Στο πάρκινγκ του πεζόδρομου/ ποδηλατόδρομου για Κατσικά

Πρωινά ευρήματα από πρωτόγονους που συνευρέθηκαν εκεί ( αφού είναι κατασκότεινα) και πέταξαν από το αυτοκίνητο όλα τα αναλώσιμα και τα δέιγματα DNA...  

                 Λεωφόρος Γ.Παπανδρέου- έκοψαν τα χόρτα, άφησαν τα σκουπίδια

            Η χωματερή που πριν λίγες μέρες τη μάζεψαν, δυο μέρες μετά...

                     Ένα φρεάτιο πίσω από το Γιαννιώτικο Σαλόνι  εκτελεί χρέη κάδου απορριμμάτων - δίπλα στον δρόμο για να μην κουράζονται οι οδηγοί...

Βανδαλισμών ... συνέχεια

 

Kαι οι βανδαλισμοί συνεχίζονται  και θα συνεχίζονται όσο η Δημοτική Αρχή αρνείτια να προστατέψει την πόλη με εγκατάσταση καμερών αλλά αρκείται στο να βγάζει ανακοινώσεις … αποτροπιασμού.

Στο παρκάκι κυκλοφοριακής όπως μας ενημέρωσαν συμπολίτες μας και ενώ τελευταία είχαν αντικατασταθεί οι σανίδες που είχαν σαπίσει τώρα και οι καινούριες σανίδες βρέθηκαν πεταμένες στις όχθες της λίμνης. Εν τω μεταξύ οι περίφραξη είναι κομμένη αλλά ας αποφασίσει η Δημοτική Αρχή αν θέλει να έχει κλειδαμπαρωμένο ένα όμορφο παρκάκι για να μην το βανδαλίσουν όπως κάνει και με τις αυλές των σχολείων. Αντί να έχει ανοιχτά στους πολίτες και στα παιδιά τα κλειδαμπαρώνει γιατί δεν μπορεί να τα προστατεύσει. Και πώς να μπορέσει όταν αρνείται το προφανές; Η πόλη χρειάζεται ανθρώπους χωρίς ιδεολογικές παρωπίδες που η ίδια η πραγματικότητα  έχει καταργήσει. Αλλά στο Δουκάτο των Ιωαννίνων, όπως και σε κείνο των Αθηνών η προκοπή είναι άγνωστη λέξη.

Στην πλατεία Γλυκήδων στο κάστρο και αφού αμέσως μετά την ανάπλαση των εκατομμυρίων είχαν αφήσει το γκαζόν να μετατραπεί σε γήπεδο ποδοσφαίρου καθημερινά, και αφού είχαν σπάσει τα επιδαπέδια φωτιστικά που χρησιμοποιούνται για ... γκολπόστ, μόλις ήρθε η Υπουργός Μενδώνη για τα εγκαίνια των λουτρών τα αποκατέστησαν για μια μέρα και μετά τια ίδια Παντελάκη μου. Οι πινακίδες «Μην πατάτε το πράσινο» 4είανι απαγορευμένες πόσω μάλλον το καγκελάκι που προστατεύει και το οποίο η Δημοτική Αρχή φρόντισε να  ξηλώσει όπου κι αν το βρήκε. Τώρα κάποιοι σπάνε τα φωτιστικά και ξεβιδώνουν την πρόχειρη στήριξη με τις βίδες που έκαναν για τα εγκαίνια.Σε λίγους μήνες ο χώρος θα μοιάζει με παρατημένο χωράφι.

Δυσ- τοπικά ... φαινόμενα

 

Ένας άστεγος (;) κοιμάται τον τελευταίο καιρό στο έδαφος, στο πάρκο Κατσάρη, μπροστά από ένα Καφέ (!) έχοντας διάσπαρτα απορρίμματα δίπλα του. Και το ερώτημα είναι: δεν υπάρχει στην πόλη κάποια κοινωνική υπηρεσία που να γνωρίζει την κατάσταση; Γιατί από ό,τι γνωρίζουμε και υπάρχει και αμειβόμενη είναι. Έχει γίνει κάποια παρέμβαση; Πρόκειται για προσωρινή ή μόνιμη κατάσταση; Είναι δυνατόν ένας παραλίμνιος χώρος αναψυχής να μετατρέπεται σε πρόχειρο κατάλυμα; Ή μάλλον περνούν οι αρμόδιοι αδιάφορα δίπλα του;

Πιο πέρα, δίπλα στα καραβάκια,  κάποιος έχει δέσει μια αιώρα ανάμεσα σε δύο δέντρα και …κοιμάται.   Η χρήση των δημόσιων χώρων όμως δεν μπορούν να γίνεται  χωρίς κανόνες. Αν ο καθένας αποφάσιζε να στήσει μια σκηνή, μια αιώρα ή ένα αυτοσχέδιο κατάλυμα όπου ήθελε, τα πάρκα και οι κοινόχρηστοι χώροι θα είχαν καταντήσει  κάμπινγκ.

Και κάπου εκεί προκύπτει το ερώτημα: Υπάρχει δημοτική αρχή ή δημοτική αστυνομία να ασχοληθεί ή απλώς παρακολουθούμε μια κατάσταση που εξελίσσεται χωρίς κανέναν έλεγχο; Μάλλον το δεύτερο συμβαίνει, καιρό τώρα…

Κοντεύει μεσημέρι και οι λάμπες αναμμένες στη Δ.Φιλοσόφου. Μάλλον για να φαίνεται καλύτερα η άθλια περίφραξη που στέκεται εκεί δυο χρόνια τώρα. Άλλωστε από την τσέπη τους τα πληρώνουν;

Πεζοδρόμιο στην οδό Σούτσου… τι να σχολιάσει κανείς… για ιστορικό κέντρο μιλάμε...

Όταν ο Δήμος προκαλεί, παρανομώντας...

 

Οι Δήμοι υποχρεούνται από τον Νόμο να διαχειρίζονται τα κομμένα κλαδιά με ασφάλεια και να μην τα εγκαταλείπουν πάνω σε ζωντανή βλάστηση. Οπότε, αυτό που κάνει ο Δήμος Ιωαννιτών  στον παραλίμνιο πεζόδρομο/ποδηλατόδρομο προς Ανατολή/Κατσικά είναι και εντελώς παράνομο και επικίνδυνο γιατί  η συσσώρευση νεκρής βλάστησης -πέρα από το ότι αποτελεί άκρως εύφλεκτη καύσιμη ύλη- έχει τα νεκρά κλαδιά να εμποδίζουν το φως, να πιέζουν τα ζωντανά δέντρα και να προσελκύουν έντομα ή ασθένειες. Άλλωστε, οι Δήμοι βάσει των κανονισμών καθαριότητας και των αντιπυρικών διατάξεων πρέπει να μαζεύουν και να απομακρύνουν ή να θρυμματίζουν τα υπολείμματα και όχι να τα πετάνε εκεί που τα έκοψαν όπως κάνει ο Δήμος Ιωαννιτών χωρίς ντροπή καμία.

Από τη μία πλευρά δηλαδή ο Δήμος απειλεί με αυστηρά πρόστιμα τους πολίτες για λόγους πυροπροστασίας και δημόσιας υγείας (και καλά κάνει), από την άλλη  η ίδια η δημοτική αρχή παραβιάζει όλους τους κανόνες που η ίδια θεσπίζει. Τότε για ποιον ακριβώς λόγο υπάρχει;

Είναι γνωστό δε ότι οι παραλίμνιες ζώνες θεωρούνται προστατευόμενα οικοσυστήματα και δεν επιτρέπεται να δέχονται κομμένα κλαδιά και κορμούς δέντρων. Πού είναι λοιπόν το τοπικό Δασαρχείο ή οι επιθεωρητές περιβάλλοντος που μπορούν να επέμβουν, να καταγράψουν την παράνομη εναπόθεση φυτικών υπολειμμάτων και να επιβάλλουν κυρώσεις για εσκεμμένη υποβάθμιση του περιβάλλοντος;

Η Πυροσβεστική Υπηρεσία και η Αποκεντρωμένη Διοίκηση που είναι οι βασικοί φορείς ελέγχου και μπορούν να επιβάλλουν επίσης πρόστιμα στους Δήμους όταν αφήνουν τις δικές τους εκτάσεις ακαθάριστες πού είναι;

Όταν λοιπόν ο Δήμαρχος συγχαίρει  κάποιους υπαλλήλους καθαριότητας που έκαναν το αυτονόητο, δηλαδή τη δουλειά τους, με ειδική ευχαριστήρια  ανακοίνωση, φανταστείτε τι συμβαίνει στ΄ αλήθεια. Μόνο που ξέχασε να συγχαρεί και τους άλλους υπαλλήλους του (αμειβόμενους κι αυτούς) που πέταγαν ό,τι έκοβαν πάνω στη φυσική βλάστηση ή στις όχθες της λίμνης, εκεί  όπου υπάρχουν ακόμη, κατά παράβαση και της λογικής και της Νομοθεσίας. Και αν ισχύει -όπως μας μετέφεραν συμπολίτες μας- ότι και ο ίδιος θεάται Κυριακές να κάνει τον περίπατό του στον ίδιο πεζόδρομο και δεν βλέπει τίποτε από όλα αυτά, τότε αξίζουν πραγματικά διπλά συγχαρητήρια…

Η πόλη όμως χρειάζεται ανθρώπους που να εντοπίζουν τα προβλήματα και να δίνουν τις ενδεδειγμένες λύσεις όντας αποτελεσματικοί ως προϊστάμενοι υπαλλήλων αμειβόμενων και όχι να δίνουν την έγκρισή τους ώστε εκείνοι να πετούν τα κομμένα κλαδιά όπου βρουν, κάτι που δεν γίνεται σε καμιά πολιτισμένη πόλη στον κόσμο. Και πόσω μάλλον όταν ο Δήμος έχει παραδώσει το μεγαλύτερο μέρος της καθαριότητας σε ιδιώτες με αντίτιμο πολλά εκατομμύρια ευρώ που πληρώνουν οι δημότες. Όπως φαίνεται όμως από τα πράγματα ούτε για το κομμάτι που έχει μείνει στην ευθύνη του Δήμου δεν θέλουν να ανταποκριθούν οι υπάλληλοι και όταν το κάνουν παίρνουν… συγχαρητήρια.