Ρήσεις...

                                                                                                                 (ευρωπαϊστές f/B)

Μεταρρυθμίσεις που ... χαλάνε την πιάτσα

 

«Η πιο δύσκολη μεταρρύθμιση για μια κυβέρνηση δεν είναι να πουλήσει μια κρατική δομή που δεν λειτουργεί, ούτε να παρακάμψει το σάπιο κομμάτι του Δημοσίου με ψηφιακά εργαλεία, παρότι ειδικά το τελευταίο απαιτεί σοβαρό σχέδιο και υλοποίηση (και πάλι καλά που συνέβη με το Gov.gr). 

Δύσκολο δεν είναι ούτε να ρίχνει κανείς χρήματα σε ένα πηγάδι χωρίς πάτο, όπως συνέβαινε στην Υγεία προ των μνημονίων, με προμήθειες που έκαναν πλούσιους τους μεσάζοντες και μηχανήματα που αγοράζονταν για να καταλήξουν στις αποθήκες. Θυμάται κανείς τα «κουβανέζικα» των  ορθοπαιδικών κλινικών των δημόσιων νοσοκομείων; Ηταν τα «άχρηστα» μοσχεύματα που παραγγέλνονταν έναντι μίζας και κατέληγαν στον κουβά των σκουπιδιών. 

Το δύσκολο, λοιπόν, είναι η μεταρρύθμιση που θίγει καπετανάτα και συμφέροντα μέσα στον δημόσιο τομέα, προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος και του εκσυγχρονισμού της χώρας. Δύο τέτοια παραδείγματα είναι οι παρεμβάσεις για το νερό και τη διαχείριση των αρχαιολογικών χώρων. Και στις δύο περιπτώσεις, αν και είναι εντελώς ανόμοιες ως προς το αντικείμενό τους, εντοπίζεται το ίδιο φαινόμενο. Τοπικά συμφέροντα και παθογένειες του Δημοσίου λειτουργούν σε βάρος της αντιμετώπισης των σύγχρονων προκλήσεων. 

Σε ό,τι αφορά τη διαχείριση των υδάτων, η κυβέρνηση αντιλήφθηκε, έστω με καθυστέρηση, ότι η χώρα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τη λειψυδρία, τις τεράστιες ανάγκες νέων υποδομών και τις απώλειες των δικτύων με το σημερινό μοντέλο των δεκάδων μικρών δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης, οι οποίες λειτουργούν συχνά με βάση προσωπικές σχέσεις και συναλλαγές, και σίγουρα με πολύ διαφορετικές δυνατότητες και προσωπικό από ό,τι ένας μεγάλος φορέας. 

Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς γιατί οι αντιδράσεις είναι τόσο έντονες. Γύρω από τις κατά τόπους επιχειρήσεις ύδρευσης έχουν διαμορφωθεί επί δεκαετίες τοπικά κέντρα επιρροής, ισορροπίες, διοικήσεις, δίκτυα εξουσίας και συναλλαγών. Κάθε συγχώνευση ή μεταφορά αρμοδιοτήτων σημαίνει ότι κάποιοι χάνουν εξουσία, επιρροή και δυνατότητα ελέγχου. 

Γι’ αυτό και η συζήτηση μετατοπίζεται εύκολα από την αποτελεσματικότητα της διαχείρισης σε καταγγελίες περί «ιδιωτικοποίησης του νερού», παρότι η κυβερνητική πρόταση αφορά τη διαφορετική οργάνωση της δημόσιας διαχείρισης, και όχι την αλλαγή του χαρακτήρα του αγαθού. Αλλωστε η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν αυτή που έβγαλε την ΕΥΔΑΠ από το Υπερταμείο. 

Σε ό,τι αφορά το νομοσχέδιο του υπουργείου Πολιτισμού, που ήδη ψηφίστηκε (29/7), κάπου θα πήρε το μάτι σας τα fake news περί εκποίησης των αρχαιοτήτων σε ιδιωτική εταιρεία κ.ο.κ. (αναλυτικά εδώ). Πίσω από τα συνθήματα βρίσκεται μια πολύ πιο πεζή πραγματικότητα. Η μεταρρύθμιση επιχειρεί να περάσει από ένα κατακερματισμένο σύστημα, όπου κάθε αρχαιολογικός χώρος λειτουργεί συχνά με διαφορετικές πρακτικές, σε μια ενιαία στρατηγική προβολής, ψηφιακής οργάνωσης, εισιτηρίων, εμπορικής αξιοποίησης και διαχείρισης των εσόδων. 

Είναι προφανές ότι ένα τέτοιο μοντέλο περιορίζει μικρά τοπικά «μαγαζιά», καταργεί εστίες αυτονόμησης και επιβάλλει ενιαίους κανόνες εκεί όπου επί χρόνια κυριαρχούσαν οι εξαιρέσεις. Τελικά αυτή είναι η πιο δύσκολη μορφή μεταρρύθμισης. Εκείνη που ανατρέπει μικρά και μεγάλα συμφέροντα μέσα στο ίδιο το Δημόσιο, για να το κάνει πιο λειτουργικό, προς όφελος των πολλών και όχι των λίγων που βολεύτηκαν με μια στρεβλή κατάσταση».

(Απόσπασμα άρθρου του Αλ.Παπαναστασίου από το protagon.gr)

 

 

Ρήσεις...

 

Aπόψεις...

 

«Προφανώς και ήταν υβριδική επίθεση στην Ισπανία τα όσα διαδραματίστηκαν στο έδαφος της Θέουτα. 50.000 νέοι άνδρες, χωρίς αποσκευές, δεν είναι πρόσφυγες ή μετανάστες, είναι εισβολείς. Σε αυτό σήμερα συμφωνούν και οι αριστερές ψυχούλες. Ξέρετε γιατί; Για να υποστηρίξουν τον αγαπημένο τους Ισπανό πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ. Είναι οι ίδιες ψυχούλες που τον Μάρτιο του 2020, στον Έβρο, ήταν στο πλευρό των εισβολέων οι οποίοι επιχειρούσαν, κατά χιλιάδες, να παραβιάσουν τα ελληνικά σύνορα. Τότε, να σας θυμίσω, αυτές οι αριστερές ψυχούλες αποκαλούσαν τους Εθνοφύλακες «στρατόκαυλους», ενώ στη συνέχεια πολέμησαν με κάθε τρόπο τον φράκτη που ύψωσε η ελληνική κυβέρνηση στα σύνορα με την Τουρκία. 

Τις τελευταίες ώρες ανακάλυψαν πως και η θάλασσα έχει σύνορα αρκεί αυτά να ανήκουν στην Ισπανία του Σάντσεθ. Στη Θέουτα κατέρρευσε όλο το παραμύθι των ανοικτών συνόρων, μαζί και οι νομικές ρυθμίσεις για το άσυλο και όλα τα σχετικά. Συνεπώς, ουδείς οίκτος για τον Σάντσεθ που θυμήθηκε καιροσκοπικά την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Βέβαια, για να είμαι δίκαιος, οι ευθύνες του για το μεταναστευτικό είναι πταίσματα μπροστά στις κακουργηματικές ευθύνες της Μέρκελ. Αυτός παίρνει στο λαιμό του μόνον τους Ισπανούς, η Μέρκελ πήρε στον λαιμό της σχεδόν όλη την Ευρώπη.

Με αφορμή την εισβολή στην Ισπανία, υπάρχει περίπτωση η Ευρωπαϊκή Ένωση να επανεξετάσει τη μεταναστευτική της πολιτική; Ουδεμία τέτοια περίπτωση υπάρχει. Τα δισεκατομμύρια που διακινούνται από το εμπόριο ανθρώπινων ψυχών από τις ΜΚΟ και τους επαγγελματίες διασώστες είναι πάρα πολλά και αγοράζουν πολιτικές, συνειδήσεις και νόμους.

Να υπενθυμίσω για μια ακόμα φορά πως τους 38 μετανάστες που βρέθηκαν στη νησίδα του Έβρου στις 14 Αυγούστου 2022 ( περίπτωση «νεκρής» Μαρίας) τους έφερε μια ελληνική ΜΚΟ της οποίας ο υπεύθυνος ανήκει εξ απαλών ονύχων στο βαθύ μας πολιτικό σύστημα. Οι υπουργοί, οι υπεύθυνοι για τη δίωξη του, τον αποκαλούσαν με το υποκοριστικό του. Είναι «δικός» τους. Φυσικά ο ίδιος δεν έπαθε τίποτα, την πλήρωσε μια συνεργάτιδά του και ένας δημοσιογράφος. Αυτά για να ξέρουμε με τι έχουμε να κάνουμε».

                                                                           (Σ. Μουμτζής-liberal.gr)

@Στην Αμερική μεγάλες μάζες που εκφράζονται πλέον στον Λευκό Οίκο αμφισβητούν την επιστήμη, επαναφέροντας επικίνδυνες ασθένειες που είχαν εξαλειφθεί με τον εμβολιασμό. Γονείς που αρνούνται να εμβολιάσουν τα παιδιά τους και τους εαυτούς τους. Επιστήμονες που διώκονται. Στην Ευρώπη οι ‘προοδευτικοί’ κοινωνικά ευαίσθητοι συμπορεύονται με τους ισλαμοφασίστες που εκπαραθυρώνουν τους ομοφυλόφιλους, που προάγουν επίσημα την παιδοφιλία ανήλικων κοριτσιών που οδηγούνται σε γάμο δίχως την θέληση τους. Στην Ευρώπη ´προοδευτικοί’ συμπορεύονται με την απολυταρχική Ρωσία που εισβάλει εγκληματικά σε ανεξάρτητες χώρες και της ζητούν να αντιπαλέψει την Ευρώπη 

Η Ευρώπη και η Αμερική γυρίζουν το βλέμμα από την άλλη πλευρά στην Τουρκία που έχει φυλακίσει τους περισσότερους δημοκρατικά εκλεγμένους αρχηγούς της αντιπολίτευσης και σχεδόν όλους τους δημοσιογράφους που κριτικάρουν την ηγεσία της, που έχει καθυποτάξει την Δικαιοσύνη, που απειλεί με πόλεμο τις γειτονικές χώρες Αυτή η Δύση δεν έχει μέλλον διότι εγκαταλείπει πλέον τις αρχές του πολιτισμού της που άλλαξε την ανθρώπινη ύπαρξη παγκόσμια και ήταν φάρος προόδου και δημοκρατίας. Εγκαταλείπει τον εαυτό της σε αυτούς που την  επιβουλεύονται, οι οποίοι δίχως αρχές δεν θα ανασταλούν από τίποτα να την καταστρέψουν επιβάλλοντας δημογραφικά και οργανωμένα σε βάθος χρόνου τις δικές τους αρχές και τρόπο ζωής. 

Μια αυτοκαταστροφική ‘προοδευτική´ πολιτική ανεξέλεγκτων ελεύθερων  συνόρων, ανεύθυνη για τους δυτικούς πολίτες που βλέπουν τον τρόπο ζωής τους να αμφισβητείται στο σπίτι τους. Και βέβαια οι ‘προοδευτικοί’ οδηγούν την Δύση στον μεγαλύτερο εφιάλτη της, στην επάνοδο του φασισμού και της απολυταρχίας. Η Αμερική δείχνει το μέλλον, η Ευρώπη βρίσκεται στα πρόθυρα του.

                                                                            (Αχ.Γραβάνης - f/B)  

Εδώ ...γελάμε

                                                                                                    (Α.Πετρουλάκης- ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

 

Απόψεις...

 

 

 

 

«Στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, τις δασικές πυρκαγιές τις αποδίδαμε κατ’ αποκλειστικότητα σε αδίστακτους οικοπεδοφάγους. Ηταν η εποχή του καλπάζοντος σοσιαλισμού. Ολα τα κακά οφείλονταν στην ανάγκη για οικονομικό όφελος, την οποία θα καταργούσε ο σοσιαλισμός. Ωσπου ο σοσιαλισμός ανέλαβε τη φροντίδα της χώρας, όμως οι πυρκαγιές, απτόητες, συνέχιζαν το έργο τους. Εννοείται ότι ο δαιμόνιος νους μας δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια. 

Τη θέση των οικοπεδοφάγων την είχαν πάρει τώρα πράκτορες σκοτεινών δυνάμεων, που ήθελαν να αποσταθεροποιήσουν τη δημοκρατία μας. Δεν τα κατάφεραν, παρ’ όλ’ αυτά κάθε καλοκαίρι μάς επισκέπτονταν οι πυρκαγιές. Ωσπου ο νους μας κατέληξε να ανακαλύψει την πανάκεια της παράνοιάς μας. Ευθύνονται η κλιματική κρίση, η υπερθέρμανση του πλανήτη και η μεσογειακή πεύκη. 

Δεν συγκαταλέγομαι σε όσους αρνούνται την ύπαρξη της κλιματικής κρίσης. Υπάρχει, και δεν χρειάζονται μόνον επιστημονικά εργαλεία για να την εντοπίσεις. Την αισθάνεσαι στην αλλαγή της ποιότητας της ζωής σου. Με την κλιματική αλλαγή μπορείς να αιτιολογήσεις τις μεγα-πυρκαγιές, όμως δεν φτάνει να δικαιολογήσεις το μέγεθος της καταστροφής. Από τη στιγμή που την εντοπίζεις θα πρέπει να προσαρμόσεις τα όπλα σου στις απαιτήσεις της. Δεν μπορείς να την καταργήσεις. Εσύ οφείλεις να αλλάξεις.

Οφείλουμε στις παραμέτρους να προσθέσουμε την ανθρώπινη βλακεία. Είτε του ηλίθιου που αγνοεί τα μποφόρ για να κάνει μπάρμπεκιου, είτε του άλλου που πετάει τη γόπα του τσιγάρου του, είτε τη συλλογική βλακεία που διέλυσε τον κρατικό μηχανισμό στο Μάτι. Θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί η εκατόμβη των νεκρών αν κάποιοι δεν εγκλώβιζαν τόσους ανθρώπους στις φλόγες. Το Μάτι το αναφέρω επειδή εκεί, για πρώτη φορά, η συμμετοχή της ανθρώπινης βλακείας στην καταστροφή αναδείχθηκε σε όλο της το μεγαλείο. 

Χθες μάθαμε ότι ο λεγόμενος υπερτουρισμός στην Πάρο οδηγεί στη δημιουργία υπερχωματερών, μία από τις οποίες προκάλεσε τη μεγάλη πυρκαγιά. Ασε τα ερωτικά συμπλέγματα των καλωδίων με τα πεύκα που οδηγούν σε φλογερά πάθη. Ασε και το περίσσευμα ευφυΐας που επέτρεψε στους κατοίκους του Αγίου Βασιλείου στη Βοιωτία να κρίνουν ότι δεν χρειάζεται να υπακούσουν στην προτροπή του «112», με αποτέλεσμα να χρειασθεί να διαφύγουν μέσω θαλάσσης. Η βλακεία είναι πολυμήχανη. Και δυστυχώς, δεν έχει βρεθεί μονάδα μετρήσεώς της».

                                                       (Τ. Θεοδωρόπουλος-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε την κίνησή του. Τα έσπασε με το ΠΑΣΟΚ, διαλύοντας τις όποιες «προσδοκίες» της ολιγαρχίας για τη συγκρότηση ενός ισχυρού μετώπου απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Οι ολιγάρχες θέλουν να ρίξουν τον Κυριάκο τώρα. Ο Αλέξης έχει άλλα σχέδια. Βλέπει το 2030 και θέλει στο μεταξύ να «τελειώσει» το ΠΑΣΟΚ, αφού θα έχει πρώτα στα χέρια του την πολιτική παρακαταθήκη του Ανδρέα Παπανδρέου. 

Το πρόβλημα το έχει ο Νίκος Ανδρουλάκης, επειδή παρασύρθηκε να πολεμήσει στο γήπεδο του Αλέξη Τσίπρα. Εκεί που τους κανόνες τους φτιάχνει ο Αλέξης. Πρόβλημα έχουν και οι «επενδυτές»! Οι «επενδυτές» έχουν ήδη εκτεθεί, υπό την έννοια ότι έχουν ξεδιπλώσει τις δυνατότητες και τις αρετές τους. Έχουν βγάλει εφημερίδες, έχουν ενισχύσει με κάθε δυνατό τρόπο το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα. 

Το κακό με τους «επενδυτές» είναι ότι βιάζονται να δουν την επένδυσή τους να αποδίδει. Βιάζονται να ρίξουν την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ο πιο γρήγορος τρόπος θα ήταν μια «συγχώνευση» της ΕΛΑΣ με το ΠΑΣΟΚ. Μόνο που ο Αλέξης έχει άλλη άποψη».

                                                                              (Θ. Μαυρίδης-liberal.gr)