Αφισορύπανση στο ζενίθ...

 

Στην παραλίμνια ζώνη των Ιωαννίνων δεν υπάρχει πια φανοστάτης χωρίς αφίσα του ΚΚΕ. Αν κάποιος προσγειωνόταν από άλλον πλανήτη, θα νόμιζε ότι επίκειται επανάσταση και όχι απλώς μια κομματική εκδήλωση. Το ερώτημα λοιπόν είναι αν ο δημόσιος χώρος ανήκει σε όλους ή μετατρέπεται σε έναν απέραντο πίνακα ανακοινώσεων του συγκεκριμένου κόμματος, αφού τα υπόλοιπα δείχνουν να τον σέβονται.

Αλλά μήπως η υπερβολική αφισοκόλληση προσφέρει κάτι πέρα από μια οπτική ρύπανση; Μάλλον το αντίθετο πετυχαίνει δημιουργώντας τη βεβαιότητα ότι ο δημόσιος χώρος είναι λάφυρο ενός κομματικού μηχανισμού. Η πολιτική παρουσία κάποιου κρίνεται  άλλωστε από τις ιδέες και όχι από το πόσους φανοστάτες θα καλύψει με αφίσες. Και εκεί το συγκεκριμένο κόμμα είναι καθηλωμένο σε μονοψήφια ποσοστά. Με τη συγκεκριμένη πρακτική τους και την υποβάθμιση του δημόσιου χώρου με το έτσι θέλω κατανοούν καλύτερα και οι πολίτες ποια είναι η περιβαλλοντική ευαισθησία -και όχι μόνο- του συγκεκριμένου κόμματος. Και φυσικά δεν μας φταίει το ΚΚΕ ως κόμμα. Οποιοσδήποτε κι αν έκανε κάτι παρόμοιο τα ίδια θα λέγαμε.

Η παραλίμνια ζώνη των Ιωαννίνων δεν είναι όμως κομματικό περίπτερο. Όταν κάθε λίγα μέτρα συναντάς την ίδια αφίσα, αυτό δεν είναι ενημέρωση αλλά  μονοπώληση της εικόνας του δημόσιου χώρου. Και φυσικά θα πρέπει να υποθέσουμε ότι όλο αυτό γίνεται με την έγκριση της Δημοτικής Αρχής καθώς αν αυτή δεν υπήρχε οι αφίσες θα κατέβαιναν την επομένη, όπως  και συμβαίνει σε πολλές άλλες πόλεις της χώρας μας.  

Και ποιος θα απομακρύνει όλο αυτό το υλικό; Εκείνοι που το κόλλησαν; Όχι βέβαια. Ή θα το κάνει ο αέρας και η βροχή μετά από μήνες ή οι δημοτικοί υπάλληλοι, αν πάρουν εντολή να εξυπηρετήσουν το συγκεκριμένο κόμμα. Για ποιες κυρώσεις και ποιους κανονισμούς να μιλάμε τώρα. Η  πόλη είναι έρμαιο κομματικών ιδεοληψιών. Μπορεί βέβαια και να λειτουργήσει το "αυτοματοποιημένο σύστημα"  όπου  οι καινούριες αφίσες θα κολληθούν  πάνω στις παλιές.

Με χίλιους τρόπους μπορεί κανείς στις μέρες μας να διαφημίσει ή να ενημερώσει για μια εκδήλωση. Kαι οι μεν Κνίτες αυτό ξέρουν, αυτό κάνουν- αφού κανείς δεν το απαγορεύει. Η πόλη όμως χρειάζεται μια Δημοτική Αρχή που θα λειτουργεί με κανόνες και όπου η αφισοκόλληση θα επιτρέπεται μόνο σε συγκεκριμένους χώρους, με χρονικό όριο παραμονής  και υποχρέωση αφαίρεσης μετά το πέρας της εκδήλωσης. Με ίδιους κανόνες για όλους, ανεξάρτητα από πολιτική ή άλλη ταυτότητα  αλλά και διαδικασία ελέγχου και καταγραφής των παραβάσεων.

Όταν όμως ένας φορέας γνωρίζει ότι μπορεί να γεμίσει κολώνες, δέντρα ή κοινόχρηστους χώρους όποτε θέλει χωρίς  να απομακρύνει τίποτα μετά αλλά και δεν θα υπάρξει καμία συνέπεια -όπως συμβαίνει τώρα-  τότε για ποιον πολιτισμό μιλάμε;

Ένα μικρό δείγμα:

Παιδικές χαρές: Πηγάδι χωρίς πάτο...

Ο Δήμος Ιωαννιτών δηλώνει ότι δαπανά κάθε χρόνο πάνω από 100.000 ευρώ για αποκαταστάσεις ζημιών στις παιδικές χαρές. Προκύπτει  λοιπόν ένα εύλογο ερώτημα: γιατί με πολύ λιγότερα χρήματα  δεν λαμβάνονται αποτελεσματικά μέτρα πρόληψης αλλά πολλές παιδικές χαρές παραμένουν ανοιχτές όλο το 24ωρο, χωρίς επαρκή περίφραξη, χωρίς σαφή κανονισμό λειτουργίας και χωρίς ουσιαστική επιτήρηση;

Αν κάθε χρόνο ξοδεύονται τόσο μεγάλα ποσά για επισκευές,  γιατί ένα μέρος αυτών δεν  επενδύεται σε πρόληψη; Δηλαδή σε πραγματικά υψηλή περίφραξη που να μην μπορεί εύκολα να την περάσει κανείς, σε επαρκή φωτισμό και κλείδωμα το βράδυ.  Το να ζητήσει κανείς τακτικούς ελέγχους από Δημοτική Αστυνομία ή ΕΛ.ΑΣ. μοιάζει από μόνο του περιττό αφού τόσα χρόνια τώρα  -και παρά τις συνεχείς καταστροφές- ποτέ δεν ακούσαμε κάτι για εντοπισμό και τιμωρία  δραστών. 

Τι όμως από όλα τα παραπάνω μέτρα έχουν ληφθεί; Σχεδόν τίποτε… Περνώντας βράδυ από την παιδική χαρά του Κατσάρη  θα τη δει κανείς ανοιχτή και κάμποσοι μαντράχαλοι να κάνουν κούνια ή ό,τι άλλο. Αυτά τα βλέπει ο καθένας, εκτός  από τους φορείς που έχουν υποχρέωση να την προστατεύουν.

Ίσως λοιπόν  πρέπει πια  να παραδεχτούμε ότι  στα Γιάννενα ανακαλύψαμε  το μυστικό της αιώνιας ανακύκλωσης χρημάτων: κάποιοι σπάνε τις παιδικές χαρές, ο Δήμος- όταν και αν-  τις επισκευάζει, κάποιοι τις ξανασπάνε, ο Δήμος ξαναπληρώνει. Οι βάνδαλοι παραμένουν άγνωστοι, οι ζημιές γνωστές και ο λογαριασμός στέλνεται σταθερά στους δημότες.

Φανταστείτε έναν Δήμο να δηλώνει ότι θέλει να πιστοποιήσει χρόνια τώρα τις παιδικές χαρές αλλά οι καταστροφείς ακυρώνουν το έργο του! Τότε για ποιον λόγο υπάρχει;

Πέρα από αυτό, ακόμη και η επισκευή και συντήρηση των παιδικών χαρών του Δήμου που ήταν έτοιμη να γίνει θα καθυστερήσει -ποιος ξέρει πόσο - αφού μετά  από παράλειψη των υπηρεσιών του Δήμου ακυρώθηκε ο διαγωνισμός. Θυμίζει λίγο το ότι το Υπουργείο Πολιτισμού αφαίρεσε οριστικά από τον Δήμο Ιωαννιτών τη διαχείριση και την εκπόνηση μελετών για έργα ανάπλασης και αποκατάστασης μνημείων στο Κάστρο εξαιτίας των χρόνιων καθυστερήσεων στην ωρίμανση και υλοποίηση των έργων. Άρα, καλά πάμε…

Αλλά άντε και τις επισκεύασαν... τι ωφελεί όταν δεν λαμβάνουν κανένα μέτρο προστασίας τους; 

Αυτό που βλέπετε στην παρακάτω φωτογραφία είναι ένα υπόλειμμα παιχνιδιού στην παιδική χαρά του πάρκου Κατσάρη που μένει έτσι μήνες τώρα για να το... θαυμάζουν οι επισκέπτες. Και έξω από την παιδική χαρά οι μισές σανίδες έχουν ξεβιδωθεί και έχουν γίνει επικίνδυνες, ειδικά για τα παιδιά που τρέχουν και παίζουν εκεί...  

Ολο και πιο πολλά τα θύματα των αδέσποτων ...

 

Όπως αναφέρει ο συμπολίτης μας Μ.Παππάς (που δέχτηκε μαζί με τον γιο του επίθεση από αδέσποτα σκυλιά τα οποία κατοικοεδρεύουν στην Κεντρική Πλατεία) σε ανοιχτή επιστολή του προς τον «Πρωινό Λόγο»: από την αρχή της χρονιάς έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 58 επιθέσεις σκύλων στο τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Νοσοκομείου ‘Χατζηκώστα.’ Τα θύματα; Από 8 έως 86 ετών. Πόσες άραγε να έχουν καταγραφεί στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο και πόσες να μην έχουν καν καταγραφεί; 

Και όμως… Η Δημοτική Αρχή κάνει σαν να μην υπάρχει πρόβλημα. Ίσως μόνο αν κάποια από τις επιθέσεις αποβεί μοιραία και οι συγγενείς του θύματος ασκήσουν όλα τα ένδικα μέσα εναντίον του μοναδικού υπευθύνου που είναι ο Δήμος Ιωαννιτών να βγει από τον λήθαργο. Υπερμεγέθη σκυλιά διαμένουν πια σε καθορισμένα στέκια χωρίς να απομακρύνονται.

Όταν όμως ένα μόνο νοσοκομείο καταγράφει 58 επιθέσεις αδέσποτων σε λίγους μήνες, δεν μιλάμε πλέον για μεμονωμένα περιστατικά αλλά για παταγώδη αποτυχία διαχείρισης. Οι πολίτες καταλήγουν στα επείγοντα, οι καταγγελίες συσσωρεύονται και οι υπεύθυνοι συνεχίζουν να κάνουν τους ανήξερους.

Ακόμη  και από την πλευρά των ίδιων των ζώων να το δει κανείς, η συνεχής περιπλάνηση αδέσποτων σκύλων μέσα σε πυκνή αστική κυκλοφορία πόσο φυσιολογική είναι για να αφήνεται απλώς να υπάρχει; Τους ανθρώπους ποιος θα τους προστατέψει;

Οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες έχουν πρακτικά μηδενίσει το πρόβλημα με τα αδέσποτα όχι επειδή αγνοούν τα δικαιώματα των ζώων, αλλά επειδή διαθέτουν συστηματικές στειρώσεις, καταγραφή ιδιοκτητών, αυστηρούς ελέγχους εγκατάλειψης και οργανωμένα δίκτυα φιλοξενίας και υιοθεσίας. 

Το ζητούμενο είναι να μην υπάρχουν ούτε σκυλιά εκτεθειμένα στους δρόμους ούτε πολίτες που φοβούνται να περπατήσουν στην πόλη τους. Αλλά ποιος θα το κάνει πράξη;

 

Έτσι το βρήκαμε... έτσι το συνεχίζουμε

 

«Στα Γιάννενα έχουμε ανακαλύψει μια πρωτοποριακή μέθοδο αντιμετώπισης του κυκλοφοριακού: περνάμε τα μεγαλύτερα οχήματα από τον πιο κεντρικό δρόμο της πόλης και μετά αναρωτιόμαστε γιατί δημιουργείται συμφόρηση.

Έτσι, αν ένας δρόμος είναι ήδη φορτωμένος, η λύση είναι να του προσθέσουμε και μερικά γιγάντια λεωφορεία. Έτσι, η κυκλοφοριακή μηχανική συναντά τη μεταφυσική. 

Όταν υπάρχουν εναλλακτικοί άξονες που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν και παραμένουν υποχρησιμοποιημένοι (Κενάν Μεσαρέ,Βογιάννου)  τότε οι πολίτες δικαιούνται να αναρωτιούνται τι ακριβώς σημαίνει κυκλοφοριακός σχεδιασμός και πόσο ανύπαρκτος είναι στην πόλη μας. 

Μ΄αυτά και μ΄αυτά η πόλη συνεχίζει να λειτουργεί με τη λογική "έτσι το βρήκαμε, έτσι συνεχίζουμε".

 

Δυσ-τοπικά ... φαινόμενα

 

@ Όμορφος δρόμος με ξενοδοχείαο και ωραία κτίσματα στο ιστορικό κέντρο απέναντι από την κεντρική πύλη του κάστρου. Άγνωστη λέξη η ασφαλτόστρωση για τη Δημοτική αρχή.  Ίσως θα έπρεπε οι κάτοικοι να απευθυνθούν στην Περιφέρεια που τουλάχιστον είναι γρήγορη και αποτελεσματική και κατέχει καλά  το αντικείμενο…

@Τι απέγιναν δεκάδες κολωνάκια που τοποθετήθηκαν τελευταία σε διάφορους δρόμους του ιστορικού κέντρου; Το δείχνει η ενδεικτική φωτογραφία. Το πόσο πληρώθηκαν μην το ρωτάτε καλύτερα, λεφτά υπάρχουν άλλωστε. Υπηρεσίες ελέγχου δεν φαίνεται να υπάρχουν… ή μάλλον υπάρχουν αλλά είναι σαν να μην υπάρχουν, αν κρίνουμε από την καθημερινή ανυπαρξία παρέμβασης. Αρκεί να πέφτουν τα μισθά…

@ Στη θέση του το καλλιτέχνημα  της παραλίμνιας περιοχής, τώρα και με προσθήκη αφίσας για να είναι ακόμη πιο «προχώ». Τι θα έχουν άλλωστε να θαυμάσουν και να φωτογραφίσουν οι επισκέπτες; Είναι πια σήμα κατατεθέν του αστικού μας πολιτισμού…

@Ακαθάριστα φρεάτια όπου και να δει κανείς ... λογικό…

@Δωρεάν Πάρκινγκ στο πάρκο Λιθαρίτσια. Ανοίξαμε και σας περιμένουμε. Μην είστε τίποτε κορόιδα και ψάχνετε αλλού…

 @Πάντα στη θέση της η χωματερή μπροστά από την Πύλη του κάστρου. Από κει περνάς άλλωστε για να παρακολουθήσεις πολιτισμικά θεάματα εντός. Είπαμε, αστικός πολιτισμός…

 

@Η νέα παρέμβαση στο κάγκελο που λείπει… Ιστός από νήματα.Αυτό βέβαια  μέχρι να γίνει το ατύχημα. Μετά θα ψάχνουμε δικαιολογίες…

Σοφά λόγια...

 

Eδώ... γελάμε

                                                                                                (Ηλ. Μακρής-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)