Σοφά λόγια...

 

Άνθρακες... οι "θησαυροί"

 

«Είναι πλέον ηλίου φαεινότερο πως η, πέρα από κάθε όριο πολιτικής και ηθικής ευπρέπειας, επίθεση εναντίον της Κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού, είναι σχεδιασμένη, ενορχηστρωμένη, συστηματική.Η διαφαινόμενη τρίτη πρωθυπουργική θητεία – μοναδική στη μεταπολίτευση - τρελαίνει τους μεγαλόσχημους ενορχηστρωτές του παρασκηνίου, Περισσότερο όμως τρελαίνει τα φερέφωνά τους, τους πολιτικούς της ανεπαρκούς αντιπολίτευσης που, στην ονειροφαντασία της πρωθυπουργίας, παραμερίζουν κάθε ηθικό και λογικό φραγμό μετερχόμενοι αήθεις και επικίνδυνες πρακτικές.

Όσο μάλιστα οι «διευθυντές της αντικυβερνητικής ορχήστρας», εντός και εκτός της χώρας, βλέπουν πως η πλειοψηφία των πολιτών δεν παρασύρεται, δεν αντιδρά όπως θα ήθελαν και επιμένει να στηρίζει τον πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του, η αντίδραση γίνεται λυσσαλέα.Επιχείρησαν να σπείρουν πανικό – με πρωτοστάτες τα τηλεοπτικά κανάλια του αντικυβερνητικού μετώπου αλλά και τα τρολ που οργιάζουν στα κοινωνικά δίκτυα - με την τιμή των καυσίμων, του οβελία και του πασχαλινού τραπεζιού. 

Ο κουρνιαχτός που εξαπέλυσαν διαλύθηκε από τον τεράστιο, πρωτοφανή αριθμό των Ελλήνων που ταξίδεψαν εντός και εκτός Ελλάδος για το Πάσχα. Οι τιμές των κρίσιμων αγαθών κινήθηκαν σε ανεβασμένα μεν αλλά λογικά, πολύ κοντά στα περσινά, επίπεδα, λαμβανομένης υπόψη της διεθνούς συγκυρίας. Η κυβερνητική παρέμβαση στα καύσιμα, λειτούργησε υπέρ των αδυνάτων.

Η «δεύτερη δόση» της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ με την εμπλοκή βουλευτών αποδείχθηκε μούφα, νομικά αστείες, αστήρικτες κατηγορίες κατά τη γνώμη των σοβαρών νομικών. Απόδειξη ανεπάρκειας των λειτουργών της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας . Στην κοινωνία έμεινε η οσμή μεθόδευσης που αποπνέει η πρακτική της σταδιακής – σε δόσεις - τροφοδότησης της κοινής γνώμης με σκανδαλολογία. 

Κυρίως όμως απέδειξε, για όσους τουλάχιστον έχουν ανοικτό μυαλό και θέλουν να βλέπουν καθαρά, πως η Κυβέρνηση δεν κρύβει τις διαχρονικές παθογένειες της πολιτικής κάτω από το χαλί, τις ανοίγει, τις ψάχνει, προσπαθεί να διορθώσει τα κακώς κείμενα Πασχαλιάτικα, σήκωσαν, ως μέγα πολιτικό και κοινωνικό πρόβλημα, το πτυχίο του υφυπουργού Μακάριου Λαζαρίδη. Υπουργός χωρίς πανεπιστημιακό πτυχίο, σκάνδαλο!!! 

Μετά αναλογίστηκαν κάποια δικά τους υψηλόβαθμα στελέχη χωρίς πτυχίο – δεν είχε πανεπιστημιακό πτυχίο ο Γιάννης Αλευράς που έγινε επάξια πρόεδρος της Βουλής, ούτε ο Κώστας Λαλιώτης και η Μελίνα Μερκούρη, πρωτοκλασάτοι και εν πολλοίς πετυχημένοι υπουργοί. Ούτε ο Συριζαίος Φίλης, υπουργός και μάλιστα παιδείας. Το γύρισαν έτσι στο 2007 που ο Λαζαρίδης, αν και χωρίς πτυχίο, ορίστηκε επιστημονικός συνεργάτης της τότε υπουργού παιδείας Μαριέττας Γιαννάκου. 

Κάποιοι μάλιστα εξόχως λαϊκιστές δημοσιογραφίσκοι μιλούσαν για παράτυπο διορισμό ημέτερου που «άφησε απέξω» παιδιά σπουδαγμένα. Κρύβοντας δόλια πως οι συνεργάτες των υπουργών, των βουλευτών και των κομμάτων, όλων ανεξαιρέτως, που κάνουν χρήση του νόμου αυτού: (α) είναι μετακλητοί υπάλληλοι, προσωρινοί δηλαδή για όσο χρόνο θα είναι υπουργός ή βουλευτής αυτός που τους επέλεξε (β) είναι στελέχη που επιλέγουν αποκλειστικά οι πολιτικοί φορείς ή τα πρόσωπα με κυρίαρχο κριτήριο την εμπιστοσύνη και την πολιτική – ιδεολογική συγγένεια.

Εκτός συναγωνισμού αθλιότητας και ηθικής κατάπτωσης η έμμεση υιοθέτηση της Βαξεβάνιας σκατοψυχίας για το θέμα της ασθένειας Μυλωνάκη. «Πάσα όμως θάμα τρεις μέρες», λέει ο λαός. Ένα - ένα τα δήθεν τεράστια σκάνδαλα ξεφουσκώνουν – «άνθρακες ο θησαυρός». Η λάσπη είτε επιστρέφει – μπούμεραγκ- στον αποστολέα της ή πέφτει στο έδαφος.

Είναι βέβαιο πως το παρασκήνιο θα συνεχίσει να αποπροσανατολίζει τους πολίτες από τα ουσιώδη, βγάζοντας νέα «σκάνδαλα». Θα συνεχίσουν οι εντεταλμένοι εξωνημένοι σπεκουλαδόροι να βγάζουν στον αέρα διαχρονικές παθογένειες της πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής ζωής, φορτώνοντάς τες στην παρούσα Κυβέρνηση. 

Σε κάποιο βαθμό προσφέρουν θετική υπηρεσία. Διευκολύνουν την ανάδειξη κουκουλωμένων δεκαετίες προβλημάτων και την προσπάθεια μελλοντικής αποτροπής τους. Επιτρέπουν στον πρωθυπουργό να αποδεικνύει κάθε μέρα τη βασική αρχή – σημαία - της διακυβέρνησής του : «όλα στο φως». Όσο μάλιστα θα κρατάει τη σημαία αυτή ψηλά, και σταθερά το τιμόνι της χώρας στους παγκόσμιους περιδινισμούς, η αληθώς προοδευτική πλειοψηφία της κοινωνίας θα είναι μαζί του για τρίτη και πιθανά τέταρτη τετραετία.

                                         (Aρθρο του Γ.Δ. Ανδρέου από το protothema.gr)

Ρήσεις...

 

Εδώ ... γελάμε

                                                                                                        (Δ.Χαντζόπουλος -ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
     

Η επίθεση κατά της Δύσης...

 

«Εκεχειρίες παντού. Εκεχειρία στο Ιράν, στην Ουκρανία, στον Λίβανο. Το σχέδιο του προέδρου Τραμπ για την παγκόσμια ειρήνη καλπάζει. Τόσο, που έχω αρχίσει να υποψιάζομαι ότι ανοίγει μέτωπα για να τα κλείσει μετά ο ίδιος και να πει στους ψηφοφόρους του ότι έφερε την ειρήνη. Εκεχειρίες παντού, όμως εκεχειρίες υπό προθεσμία, εύθραυστες, έτοιμες ανά πάσα στιγμή να καταρρεύσουν. 

Ας μη γελιόμαστε. Κλείνουν μέτωπα, όπως απολυμαίνουν πληγές. Ομως, οι πληγές δεν θεραπεύονται. Καμία από τις εκεχειρίες δεν στηρίζεται στη λύση των προβλημάτων που προκάλεσαν τις συγκρούσεις, οι οποίες με τη σειρά τους οδήγησαν στην εκεχειρία. 

Λύθηκε το θέμα των πυρηνικών του Ιράν ή η εχθρότητά του κατά του Ισραήλ; Ή μήπως η Χεζμπολάχ θα σταματήσει να πετάει ρουκέτες στο Ισραήλ;Κάθε μέτωπο και κάθε σύγκρουση έχουν τα δικά τους χαρακτηριστικά – εδαφικά, εθνοτικά, θρησκευτικά. Ομως, δεν μπορούμε να μη βλέπουμε αυτό που βλέπουν τα μάτια μας. 

Σε όλα αυτά τα μέτωπα, μηδέ της Ουκρανίας εξαιρουμένης, έρχεται στην επιφάνεια ένα πολιτισμικό ρήγμα, το οποίο για να δημιουργηθεί χρειάστηκαν κάτι αιώνες Ιστορίας. Είναι το μίσος κατά της Δύσης. 

Θα μου πείτε, πώς ορίζω αυτήν τη Δύση; Δύση είναι κι ο Τραμπ, Δύση ήταν κι ο Ντε Γκωλ, δύση ήταν κι ο Χίτλερ, η Ιερά Εξέταση, το δουλεμπόριο, ο ιμπεριαλισμός, οι θρησκευτικοί πόλεμοι, αλλά και ο Διαφωτισμός και οι αγώνες για τη δημοκρατία. Κυρίως όμως η πολυφωνία, το δικαίωμα στον διάλογο και τη διαφωνία, το πνεύμα της αγοράς. 

Η επίθεση κατά της Δύσης που γίνεται σε πολλά μέτωπα δεν θα ήταν δυνατή αν δεν είχε προηγηθεί η υπονόμευση της δυτικής συνείδησης. Οι πολιτισμοί πεθαίνουν είτε επειδή υποκύπτουν σε εξωτερικούς εχθρούς είτε επειδή οι ίδιοι χάνουν τη συνείδησή τους, κοινώς ξεχνούν τον λόγο της ύπαρξής τους.

Στον σημερινό δυτικό κόσμο η αυτοσυνειδησία ταυτίζεται με τον προοδευτισμό και τον δικαιωματισμό οποιουδήποτε αυτοανακηρύσσεται μειονότητα. Εξαιρούνται όσοι προσπαθούν να προστατεύσουν τον πολιτισμό μας από τον μεταναστευτικό κατακλυσμό. 

Οσοι μιλούν για τις παλιές αξίες που τον οικοδόμησαν, την αρχαία Ελλάδα, τη Ρώμη και τον Χριστιανισμό αντιμετωπίζονται ως γέροντες αντιδραστικοί που ζουν έξω από την εποχή τους. Είναι κι αυτό μέρος της σύγχυσης που ταλανίζει τη δυτική παιδεία. 

Η ταύτιση όσων θέλουν να καταστρέψουν τη Δύση με όσους ασκούν κριτική στο προοδευτικό ρεύμα που προσπαθεί να υπερβεί τα όριά της. Και επειδή δεν ξέρει τι υπάρχει από την άλλη πλευρά, αναζητά καταφύγιο στη φαντασίωση της Ανατολής. Ποια είναι αυτή; Ο ολοκληρωτισμός του Πούτιν ή η θεοκρατία του Ιράν;

Ζούμε σ’ έναν κόσμο που έχει χάσει τις πολιτικές του ισορροπίες. Εχει χάσει και τις πολιτισμικές παραμέτρους του. Και μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα, γεωγραφικά τουλάχιστον, βρίσκεται ακριβώς πάνω στο ρήγμα».

(Aπόσπασμα άρθρου του Τ. Θεοδωρόπουλου από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

 

Ρήσεις...

                                                                                                        (ευρωπαϊστές f/B)

Απόψεις...

 

«Η κυβέρνηση αυτή έχει ένα βασικό πρόβλημα. Πέραν του κ. Μητσοτάκη και ελαχίστων υπουργών δεν βγαίνουν άλλοι να υπερασπιστούν την κυβέρνηση. Αυτό συνέβαινε πάντα σε εποχές κρίσης, καθώς οι Δεξιοί, ως γνωστόν, έχουν καρδιά καρδερίνας. Οι Κεντρώοι; Αυτοί που πήγαν στη ΝΔ με τον Μητσοτάκη και «για τον Μητσοτάκη»; Κουράστηκαν, λέει! Και φοβισμένοι και κουρασμένοι! Η ασθένεια του φόβου δεν γιατρεύεται. Αλλά της κόπωσης, ναι! Νέοι υπουργοί, νέο αίμα. Επειδή κι εμείς βαρεθήκαμε τους ίδιους και τους ίδιους. Ή εκλογές! Τρίτη λύση δεν υπάρχει.   Ήρθε η ώρα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα πρέπει να αναμετρηθεί με τις δικές της παθογένειες. Να γιατρέψει πρώτα αυτές για να πιστέψουν οι πολίτες ότι θα μπορέσει να ασχοληθεί και με τα κανονικά προβλήματα αυτής της χώρας. 

Για να πείσει ο κ. Μητσοτάκης ότι μπορεί και μια τρίτη τετραετία θα πρέπει η κυβέρνησή του να μας πείσει ότι αποτελείται από ζωντανούς, ξεκούραστους και ικανούς ανθρώπους. Γιατί ο πολίτης να πάει να δώσει την ψήφο του σε ένα τσούρμο κουρασμένων ανθρώπων;Είναι και το θέμα των νέων προσώπων! Να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους! Ο κόσμος δεν καταλαβαίνει για ποιο λόγο βλέπει ορισμένους υπουργούς να ανακυκλώνονται από υπουργείο σε υπουργείο χωρίς να προσφέρουν το παραμικρό. Αυτό το θέαμα έχει κουράσει. Αυτός είναι λόγος στις εκλογές να πάει κάποιος σπίτι του και όχι στην κάλπη. Οπότε θα πρέπει να γίνει μια επιλογή. Είτε οι κουρασμένοι και ανεπαρκείς υπουργοί θα πάνε σπίτι τους είτε οι κουρασμένοι από το θέαμα ψηφοφόροι. 

ΥΓ: Υπήρχε στελεχιακό δυναμικό, μακριά και πέρα από τον τότε παρηκμασμένο κομματικό μηχανισμό της ΝΔ. Το μητρώο στελεχών φτιάχτηκε γι αυτόν ακριβώς τον λόγο. Εκατοντάδες άνθρωποι έστειλαν τα βιογραφικά τους, πέρασαν από συμπληγάδες ελέγχων και επανελέγχων, συμμετείχαν σε διαδικασίες. Αυτοί πλέον έχουν σίγουρα κουραστεί να περιμένουν 7 χρόνια να… αξιοποιηθούν. Δεν υπάρχει πλέον διαθέσιμο αυτό το δυναμικό. Θα ήταν παράλογο να περιμένουν ακόμη. Δεν θα άξιζε τότε να επιλεγούν για το μητρώο!»

                                                                          (Θ. Μαυρίδης - liberal.gr)

«Θα ήθελα να επικεντρώσω το κείμενό μου σε ένα γεγονός το οποίο πιστεύω ότι δεν έλαβε καθόλου τη δημοσιότητα που του άξιζε στη συζήτηση για το δυστύχημα των Τεμπών. Και εννοώ τη συμπεριφορά του Σταθμάρχη εκείνη τη μοιραία βραδιά.

Ένας σταθμάρχης που ενώ θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την αυτόματη χάραξη που λειτουργούσε άψογα και να είναι σίγουρος ότι τα τρένα θα μπουν στη σωστή ρότα δεν το έκανε. Αλλά και η χειροκίνητη χάραξη την οποία επέλεξε, έδειχνε επί 12 συνεχή λεπτά ανάβοντας δύο κόκκινες λυχνίες – και με ηχητικό σήμα- πάνω στον πίνακα ελέγχου ότι έγινε λάθος. Και επί 12 λεπτά δεν έκανε τίποτε να διορθώσει την πορεία. Υπάρχει απάντηση σ’ αυτό; Μέχρι τώρα δεν την ακούσαμε.

Την ίδια μέρα έκανε άλλες δύο προσπάθειες να βάλει τρένα στην αντίθετη γραμμή αλλά ευτυχώς το κατάλαβαν εγκαίρως οι μηχανοδηγοί. Τον Προαστιακό 1564/ ώρα 22:05/ Δρομολόγιο Λάρισα- Θεσσαλονίκη και τον Προαστιακό 2597/ ώρα 22:37/  Δρομολόγιο Θεσσαλονίκη- Λάρισα. Και το ίδιο απόγευμα έπεσαν τα ηλεκτροφόρα καλώδια πάνω σε τραίνο στο Παλαιοφάρσαλο, με κίνδυνο να υπάρξει ανάφλεξη, κάτι που δεν εξηγήθηκε επαρκώς για το αν ήταν δολιοφθορά ή όχι.

Επί τρία χρόνια τώρα ΔΕΝ ακούσαμε το όνομα του Σταθμάρχη από όλους εκείνους που ανακάλυψαν ξυλόλια, τουλόλια, εξαϋλωμένα βαγόνια, εξαϋλωμένους επιβάτες, εξαφανισμένα βίντεο, μυγάκια, δεξαμενές με καύσιμα πυραύλων για το ΝΑΤΟ, μπαζώματα κ.τλ. Ίσα ίσα που σε πολλές διαδηλώσεις είδαμε πλακάτ να λένε: «Κάτω τα χέρια απ’ τον Σταθμάρχη».

Και εννοείται πως στα τρία αυτά χρόνια δεν υπήρξε καμία συνέντευξη του Σταθμάρχη σε οποιοδήποτε ΜΜΕ. Ένας Σταθμάρχης  μάλιστα που αφέθηκε ελεύθερος αμέσως μετά το δυστύχημα με κατ΄ οίκον περιορισμό. Ο άνθρωπος που ευθύνεται αποκλειστικά για το δυστύχημα!  

Διότι βέβαια δεν ευθύνεται η μη ύπαρξη τηλεδιοίκησης -η οποία ολοκληρώθηκε λίγες εβδομάδες μετά (είναι σαν να λέμε ότι τα ατυχήματα στην Κρήτη οφείλονται στο ότι δεν κατασκευάστηκε ακόμη ο ΒΟΑΚ). Και θα ολοκληρώνονταν πολύ νωρίτερα αν δεν κυβερνούσε επί 4,5 χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ ή αν οι Ρομά που έκαναν συχνά πλιάτσικο στο δίκτυο (κάτι που συνέβη και προσφάτως) δεν αθωώνονταν από όλους εκείνους που βγάζουν έξω από το κάδρο τον συγκεκριμένο Σταθμάρχη.    

Ακόμη και προχθές, την πρώτη μέρα της δίκης, κανένας δεν πλησίασε τον Σταθμάρχη κ.Σαμαρά που ήταν εκεί και στη συνέχεια αποχώρησε ιδία βουλήσει. Και βέβαια κανένα κανάλι δεν έδειξε καν τη φάτσα του.

To ερώτημα λοιπόν παραμένει. Γιατί ο Σταθμάρχης έκανε ό,τι μπορούσε για να υπάρξει σύγκρουση τρένων εκείνη τη μοιραία βραδιά; Πώς αλλιώς εξηγούνται όλα αυτά τα ... ανεξήγητα;  

                                  (Αναγνώστης Κ.Ζ.- φιλοξενία Κ.Στούπας- liberal.gr)