Εδώ ...γελάμε

                                                                                                          (Χρ.Παπανίκος- "Ελλάδα 24") 
 

Ρήσεις...

 

Μικρόνοες...

 

 «Δεν έχει ακόμη κοπάσει στη Γαλλία ο σάλος από τη δολοφονία ενός νεαρού φοιτητή που ανήκε στην ταυτοτική δεξιά από μια ομάδα ακροαριστερών τραμπούκων που σχετίζονται με το κόμμα του Μελανσόν. Τον σκότωσαν σε ένα πεζοδρόμιο της Λυών, με κλωτσιές και χτυπήματα, εν ψυχρώ. Οι δράστες που συνελήφθησαν σχετίζονται με γραφείο βουλευτή της ακροαριστεράς, ο οποίος είχε ιδρύσει παλιότερα πολιτοφυλακή που έκανε επιθέσεις και βίαια επεισόδια στο όνομα της «προοδευτικότητας» και της αριστερής ιδεολογίας.

Και οι δικοί μας ακτιβιστές της άκρας Αριστεράς στο Κρατικό Νίκαιας ευχαρίστως θα του άνοιγαν το κεφάλι του Άδωνη αν μπορούσαν. Είναι ο αγαπημένος τους στόχος, ίσως γιατί τους ξεσκεπάζει ως την αριστερόστροφη μορφή φασισμού, την πιο πονηρή, απατηλή και επικίνδυνη, όπως έλεγε και ο Μίκης. 

Αυτοί οι άνθρωποι έχουν εκδώσει ετυμηγορία κατά του «συστήματος» και κατά συγκεκριμένων πολιτικών προσώπων και υποδύονται μονίμως τον εισαγγελέα. Στοχοποιούν τον Άδωνη γιατί βελτιώνει πραγματικά το ΕΣΥ. Ανακαινίζει πτέρυγες, εγκαινιάζει εντατικές, επιλύει χρόνια προβλήματα, όπως η αποστολή φαρμάκων στο σπίτι και οι προληπτικές εξετάσεις. Προσλαμβάνει προσωπικό και βελτιώνει τις υπηρεσίες, με συνέπεια να κάνει τη ζωή του πολίτη καλύτερη. Tους ενοχλεί το έργο του. Σήμερα το ΕΣΥ δεν είναι όπως το παρέλαβε το 2019 η κυβέρνηση Μητσοτάκη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Και για αυτό στήνονται σε κάθε επίσκεψή του στα νοσοκομεία. 

Προχθές κάποιοι διαδήλωναν όχι για τα προβλήματα υγείας αλλά για να καυχηθούν μπροστά του ότι υποστηρίζουν τη Χαμάς, χωρίς να αντιλαμβάνονται το μέγεθος της ιδεολογικής τους κατάντιας να υποστηρίζουν μια τρομοκρατική οργάνωση. Ο Γεωργιάδης τους αποκαλεί «συμμορία της μιζέριας» και ίσως ακούγεται κάπως υπερβολικό. Αλλά αυτή η Αριστερά παλεύει οι υποδομές να μη καλυτερεύσουν και η ζωή του πολίτη να γίνει χειρότερη, μήπως και κάποια στιγμή επαναστατήσει και φέρει αυτούς στην εξουσία.

Είναι η ίδια Αριστερά που ξεκίνησε την αποδόμηση με αθλιότητες στην Ελένη Αρβελέρ μόλις πέθανε, πριν καν ταφεί. Τα ίδια έκαναν και στον Σαββόπουλο γιατί δεν ήταν «δικός τους». Μικρόνοες που δεν μπορούν να υπερβούν τον εμφύλιο και έχουν βραχυκυκλώσει ολόκληρη την κοινωνία.Άνθρωποι που δεν έχουν ποτέ ασχοληθεί με το έργο της Αρβελέρ, ούτε διαβάσει τα βιβλία της, άσχετοι και ανενημέρωτοι άρχισαν να βυσσοδομούν εναντίον της, ξερνώντας οχετό μίσους και ύβρεων. 

Τους ενόχλησε το κατεστημένο, η φιλία της με τη Φρειδερίκη, ο πλούσιος Εβραίος σύζυγός της Ζακ Ahrweiler, η φιλική σχέση με τον Καραμανλή, η παρουσία της αστυνομίας μέσα στη Σορβόννη, οι δηλώσεις της υπέρ του Μητσοτάκη κλπ. Στην πραγματικότητα, είναι σαφές ότι μισούν ή φθονούν τον αστικό πολιτισμό, την ευρυμάθεια, τον ευρωπαϊκό ορθό λόγο, την υψηλής κλάσης αισθητική που η Αρβελέρ απέπνεε. Όλοι με το ίδιο υβρεολόγιο όρμησαν πάνω από το φέρετρο τής πιο καταξιωμένης Ελληνίδας ιστορικού στον κόσμο. Το έχουν ξανακάνει με τον Σαββόπουλο αλλά και πριν από μερικά χρόνια με τον Μίκη Θεοδωράκη που αποτιμήθηκαν αρνητικά και καθυβρίστηκαν επειδή δεν προσκύνησαν την Αριστερά.

 Εδώ νομίζω ταιριάζουν γάντι κάποιες φράσεις της ίδιας της Αρβελέρ, εις απάντηση όλων αυτών: «Δεν νομίζω ότι το αριστερός και το δεξιός είναι πράγματα υπαρκτά. Είμαι αριστερή γιατί όλα πρέπει να περάσουν από εκεί, αλλά είμαι και δεξιά γιατί από εκεί όλα θα φτιάξουν». Η ευφυία και η βαθιά γνώση της Αρβελέρ καθιστούν τη φλυαρία και την πολωτική οξύτητα της Αριστεράς εντελώς περιττές».

                                   (Αρθρο της Σ. Γιαννακά  από την iefimerida.gr)

Εδώ... ΔΕΝ γελάμε

                                                                              (Δ.Χαντζόπουλος -ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

 

Στη σωστή πλευρά της Ιστορίας...

 

«Πέρασαν τέσσερα χρόνια από την ημέρα που τα ρωσικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Ουκρανία. Επρόκειτο για μια στρατιωτική επιχείρηση - εξπρές που απέβλεπε στην αλλαγή καθεστώτος και στην εγκαθίδρυση κυβέρνησης Κουίσλιγκ, κατά τα πρότυπα των πάλαι ποτέ λαϊκών δημοκρατιών. Προφανώς, κάτι δεν πήγε καλά και οι Ρώσοι ακόμα πολεμάνε. Μάλιστα, όπως πληροφορούμαι, το τελευταίο διάστημα έχασαν σημαντικά εδάφη από τις αντεπιθέσεις των ουκρανικών δυνάμεων. Θυμάμαι, υπομειδιώντας, τους εγχώριους αναλυτές να προεξοφλούν πτώση του Κιέβου εντός ολίγων ημερών. 

Η βεβαιότητα της πρόβλεψής τους εμφανώς έκρυβε και την επιθυμία τους. Δεν κράτησαν τις στοιχειώδεις επιφυλάξεις που οφείλουν να κρατούν οι σχολιαστές και εκτέθηκαν. Όταν κάποιος προσεγγίζει την πραγματικότητα προκατειλημμένος, είναι επόμενο να ρισκάρει το κύρος του. Βέβαια, από την άλλη πλευρά, ο συσχετισμός δυνάμεων ήταν τόσο συντριπτικός υπέρ του ρωσικού στρατού ώστε η πρόβλεψη ότι θα πετύχει τον στόχο του τάχιστα, με ελάχιστες απώλειες, ήταν ρεαλιστική. Σε αυτές τις περιπτώσεις υπεισέρχεται ένας κρίσιμος παράγοντας: το ηθικό των αμυνομένων. 

Σε αυτό ακριβώς το σημείο έπεσαν τραγικά έξω όλοι αυτοί οι αναλυτές είτε ήταν καθηγητές πανεπιστημίων είτε απόστρατοι. Δεν υπολόγισαν το φρόνημα των Ουκρανών. Διότι τις πρώτες κρίσιμες εβδομάδες οι Ουκρανοί στρατιώτες πολεμούσαν μόνοι τους απέναντι στη ρωσική στρατιωτική μηχανή. Η βοήθεια από τη Δύση φάνηκε αρκετά αργότερα στα πεδία των μαχών. 

Θα έπρεπε όλοι αυτοί, πριν διακινδυνεύσουν την πρόβλεψή τους για την Ουκρανία, να έκαναν ένα ταξίδι στον χρόνο και να πήγαιναν στο αλβανικό μέτωπο. Ποιος θα πίστευε ότι η μικρή Ελλάδα όχι μόνον θα άντεχε στην ιταλική επίθεση, αλλά και θα προωθείτο ο στρατός μας βαθιά μέσα στο αλβανικό έδαφος; Και ποιος θα πίστευε ότι θα κρατούσε αυτές τις θέσεις μέχρι τη γερμανική εισβολή; Όποιος στην ανάλυσή του δεν συνεκτιμά τον παράγοντα «φρόνημα» και αρκείται απλώς στη σύγκριση των οπλικών συστημάτων και της παρατακτής δύναμης των αντιμαχομένων, με κάθε βεβαιότητα θα καταλήξει σε λάθος συμπέρασμα. 

Σήμερα, τέσσερα χρόνια ακριβώς μετά την εισβολή η Ρωσία, εκτός από παρίας της διεθνούς κοινότητας, αρχίζει πλέον να αντιμετωπίζει και σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Η ανάπτυξη μέσω της Οικονομίας του πολέμου έχει φτάσει στα όρια της, γεγονός συνεπικουρούμενο και από την πτώση της τιμής του πετρελαίου. Ο πόλεμος στην Ουκρανία κατέστησε τη Ρωσία των 145.000.000 κατοίκων και ενός ΑΕΠ αισθητά κάτω από τα 3 τρισεκατομμύρια δολάρια, χώρα πλήρως εξαρτημένη από την Κίνα των 1,5 δισεκατομμυρίων κατοίκων και ενός ΑΕΠ κοντά στα 19 τρισεκατομμύρια δολάρια. Η Κίνα είναι ο αναπνευστήρας της Ρωσίας. 

Η πατρίδα μας ως όφειλε, από την πρώτη στιγμή, στάθηκε στο πλευρό της αμυνόμενης Ουκρανίας, συμπαρατασσόμενη με όλα τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από τη Σοβιετική Ένωση και τη Ρωσία, η Ελλάδα, στις κρίσιμες ιστορικές περιόδους, μόνον πλήγματα δέχθηκε. Σήμερα, με ρόλο αναβαθμισμένο, σε πείσμα των ρωσόφιλων υπερ - πατριωτών, ανταμείβεται για αυτήν τη στάση της. Και οι Ουκρανοί αγέρωχοι συνεχίζουν τον αγώνα τους».

(Απόσπασμα άρθρου του Σ. Μουμτζή από το liberal.gr)

 

 

Ουκρανία - 4 χρόνια μετά την εισβολή...

 

Ελέγχει ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ τα Νοσοκομεία;

 

«Στις εθνικές εκλογές του Μαΐου του 2023, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πήρε πανελλαδικά 31.740 ψήφους, δηλαδή το 0,54% του εκλογικού σώματος. Για κάποιον λόγο που κανένας δεν μπορεί να καταλάβει, στις τελευταίες εκλογές της ΕΙΝΑΠ (Ένωση Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας Πειραιά), η συνδικαλιστική παράταξη που ελέγχεται από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με την επωνυμία «Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή», πήρε 1.087 ψήφους σε σύνολο 4.595 ψηφισάντων. 

Το ποσοστό της ήταν 23,7%(!) και αναδείχτηκε τρίτη δύναμη, μετά το ΚΚΕ και τη ΝΔ. Δεν είναι εκπληκτικό; Δεν είναι αναπάντεχο; Ένα κομματίδιο που παίρνει 0,54% στο σύνολο του πληθυσμού μιας χώρας, να παίρνει το 23,7% στους γιατρούς των κρατικών νοσοκομείων της πρωτεύουσας της; 

Όταν ένα γκρουπούσκουλο με μηδαμινή επιρροή στο σύνολο της χώρας και της κοινωνίας, καταφέρει -για ειδικούς λόγους- να κυριαρχήσει σε έναν επιμέρους κοινωνικό ή εργασιακό χώρο, τι κάνει; Τον μετατρέπει σε φρούριο. Το οποίο μάλιστα υπερασπίζεται με νύχια και με δόντια, αδιαφορώντας για το τι σκέφτεται ή τι λέει η υπόλοιπη κοινωνία.Το ίδιο ακριβώς είχε συμβεί και με τα πανεπιστήμια. 

Τι ποσοστό επί του γενικού πληθυσμού είχαν οι μπαχαλάκηδες, οι αντιεξουσιαστές, τα φρικιά κάθε λογής και οι ακροαριστερές ομάδες που κατείχαν μέχρι πρόσφατα όλα τα δημόσια πανεπιστήμια; Τίποτα, σχεδόν μηδενικό. Κι όμως, κράτησαν υπό την κατοχή τους τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα για παραπάνω από 40 χρόνια. Ούτε η δημόσια κατακραυγή τους κουνούσε, ούτε η αστυνομία μπορούσε να τους ξεριζώσει, ούτε οι υπόλοιποι φοιτητές μπορούσαν να τους αντιμετωπίσουν, ούτε απλή λογική μετρούσε στις πράξεις τους. Έκαναν ό,τι γούσταραν, δίχως να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν.

Λίγο η πολιτική κάλυψη των αντιπολιτεύσεων, λίγο η ιστορική ιδεοληψία περί των «δικαιωμάτων» του φοιτητικού Κινήματος και της «υπεράσπισης του ασύλου», λίγο η ανοχή όλων μας και λίγο η άρνηση καθημερινής αντίστασης στον βίαιο εκφυλισμό που εκείνοι κουβαλούσαν, κατέληξε σε μια χρόνια ομηρία των πανεπιστημιακών χώρων από τύπους που ξεκίνησαν ως αντιεξουσιαστές και κατέληξαν μπαχαλάκηδες και μέλη συμμοριών.

Ετοιμαστείτε το λοιπόν, να δείτε σιγά-σιγά τα νοσοκομεία να μετατρέπονται σε πολιτικά φρούρια και σε ιδεολογικά άβατα, όμοια με τα ελληνικά πανεπιστήμια μέχρι πρόσφατα. Και εντάξει, στη Νίκαια γίνεται μάχη ηγεμονίας ανάμεσα στο ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, για αυτό και έκαναν διαγωνισμό για το ποιος θα την πέσει χειρότερα στον Γεωργιάδη. Αλλά το «Κίνημα» γρήγορα θα επεκταθεί και σε άλλα νοσοκομεία, να είστε σίγουροι. 

Το ’80 το ΕΜΠ ήταν ήδη έρμαιο των μπαχαλάκηδων, η ΑΣΟΕΕ δεν ήταν. Το 2000, όλη η Πατησίων ήταν στα χέρια τους. Μην θαρρείτε λοιπόν ότι σήμερα το «Νίκαιας» είναι έτσι, αλλά το «Γεννηματάς» ή ο «Ευαγγελισμός» είναι προφυλαγμένα. Είτε σε ένα, είτε σε δύο εξάμηνα ή χρόνια, θα δείτε τα ίδια και κει. 

Έχετε ιδέα τι σημαίνει να πάρουν 27,4% οι σκληροπυρηνικοί και τα «ηρωικά τους κατορθώματα» να παίζουν κάθε μέρα πρώτο θέμα στα «αστικά ΜΜΕ»; Βούτυρο στο ιδεολογικό ψωμάκι τους. Και στην επέκταση τους».

(Απόσπασμα άρθρου του Δ. Καμπουράκη από το liberal.gr)