Ένα βήμα μπρος και δύο πίσω…

 

 

Άλλαξε όψη ο παραλίμνιος ποδηλατόδρομος προς Ανατολή/Κατσικά αφού μετά τόσον καιρό έκοψαν τα αγριόχορτα στις άκρες του απελευθερώνοντας και τα πέτρινα παγκάκια.Δεν φτάνει όμως το αυτονόητο.

Πήγαν κι από τον Δήμο να  κόψουν κλαδιά και τα πέταξαν όλα δίπλα στον πεζόδρομο. Ένα φορτηγό για να τα απομακρύνει δεν υπήρχε. Καύσιμη ύλη, σαν κι αυτήν που απαγορεύεται δια Νόμου πια να στοιβάζεται για τον Δήμο Ιωαννιτών φαίνεται πως επιτρέπεται.

Την ίδια στιγμή, τα βάτα έχουν θεριέψει τόσο, ώστε στα πιο πολλά σημεία δεν φαίνεται πια η λίμνη. Περπατάς σε παραλίμνιο πεζόδρομο και ξεχνάς ότι δίπλα σου υπάρχει νερό. Οι αγελάδες κυκλοφορούν πάνω στο οδόστρωμα, οι μπάρες έχουν πέσει εδώ και καιρό και η πρόσβαση των αυτοκινήτων είναι ουσιαστικά ανεξέλεγκτη. Και στις  πεζογέφυρες πρέπει να προσέχεις πού πατάς γιατί μπορεί να σου φύγει κανένα πόδι στο κενό. Αλλά η τεκνολότζια έδωσε κι εδώ τη λύση: σφηνώνεις ένα κλαδί από τα κομμένα στις τρύπες της ξύλινης ράμπας … και όλα ΟΚ.  

Αποσπασματικές παρεμβάσεις, χωρίς ολοκλήρωση, χωρίς συντήρηση, χωρίς στοιχειώδη οργάνωση. Και μετά απορούμε γιατί δεν μοιάζουμε με μια ευρωπαϊκή πόλη. Και δεν φταίει η έλλειψη χρημάτων. Φταίει η έλλειψη στοιχειώδους φροντίδας και καθημερινής διαχείρισης. Είναι θέμα νοοτροπίας. Όταν δεν μπορείς να μαζέψεις ούτε τα κλαδιά που έκοψες, δεν μπορείς να μιλάς για «έξυπνη» ή «βιώσιμη» πόλη.

Εκτός κι αν το δει κανείς όπως θα ήθελαν ίσως οι τοπικοί παράγοντες: Τα κλαδιά δεν ξεχάστηκαν. Εκτίθενται ως υπενθύμιση ότι ο Δήμος πέρασε. Τα βάτα δεν έκλεισαν τη θέα. Προστατεύουν τη λίμνη από τα αδιάκριτα βλέμματα. Οι αγελάδες δεν μπήκαν στον δρόμο. Συμμετέχουν στην ήπια κινητικότητα. Οι μπάρες δεν έπεσαν. Απελευθερώθηκε η κυκλοφορία. Είναι θέμα οπτικής...

Εν τω μεταξύ οι είσοδοι στο Αθλητικό κέντρο Ανατολής και στην ξύλινη γέφυρα του Κατσικά δεν φωτίζονται καθόλου με αποτέλεσμα να έχει καταντήσει εκί χώρος ερωτικών περιπτύξεων όπως μαρτυρούν τα πεταμένα προφυλακτικά από τους πρωτόγονους αλλά και τα άλλα αναλώσιμα που πετιούνται από τα αυτοκίνητα στο χωμάτινο πάρκινγκ για να τα βλέπουν και τα μικρά παιδιά την επομένη και να μαθαίνουν. Όλα αυτά είναι φυσικά αόρατα για τους υπαλλήλους της καθαριότητας του Δήμου που εκεί δεν φτάνουν ποτέ.

Στη μεγάλη ξύλινη γέφυρα υπήρχαν πριν λίγες μέρες μπουκάλια από ποτά πεταμένα στον πεζόδρομο και ένα φορητό ψυγείο με λιωμένα παγάκια και πολύ σκουπιδαριό που σημαίνει ότι πρέπει να  έγινε κάποιου είδους πάρτυ... σε δημόσιο ποδηλατόδρομο! Ανεβαίνουμε… Τι να τα κάνεις τα μπαρ ή οργανωμένους χώρους διασκέδασης, αρκεί ένας σκοτεινός δημόσιος δρόμος, πεσμένες μπάρες και παντελής απουσία ελέγχου.

Και αφού οι είσοδοι παραμένουν χωρίς φωτισμό για να μην χαλάει και …η ατμόσφαιρα, οι περιπατητές και επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν μια πλήρη εμπειρία πρωτογονισμού. Και έτσι, ο παραλίμνιος ποδηλατόδρομος από στολίδι της πόλης που θε έπρεπε να είναι  μετατρέπεται σιγά σιγά σε έναν χώρο χωρίς κανόνες.

Αλλά μην ανησυχείτε. Όλα λειτουργούν σύμφωνα με το νέο μοντέλο διοίκησης: Δεν προλαβαίνουμε να φωτίσουμε τις εισόδους, αλλά έχουμε χρόνο να μιλάμε για βιώσιμη πόλη. Δεν μπορούμε να προστατεύσουμε έναν χώρο που ήδη έχουμε, αλλά σχεδιάζουμε ήδη τον επόμενο… καλά δεν είναι;

Καμαρώστε:

Σε όλο το μήκος πεταμένα κλαδιά και κορμοί δέντρων στα πρανή του πεζόδρομου...

Η λίμνη δεν φαίνεται καν απο το μεγαλύτερο μέρος του δρόμου αφού τα βάτα και τα καλάμια  την κρύβουν εξ ολοκλήρου...

Τεκνολότζια στο κλείσιμο των ξύλινων κενών...

                         Πάρτυ με ουίσκια και ψυγεία στον ποδηλατόδρομο... 

                                                           Εμείς και οι αγελάδες...

               και οι κάτοχοι των σκύλων οι οποίοι αποπατούν όπου τους κάνει κέφι (οι σκύλοι...)

  Εικόνες από το σκοτεινό πάρκινγκ έξω από το Αθλητικό κέντρο με προφυλακτικά και άλλα αναλώσιμα που πετιούνται από τα παράθυρα των αυτοκινήτων σε κοινή θέα...

                           ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ !

Σουρεαλισμός ή ζούμε το παράλογο...

Από τον Ιούλιο μήνα, τα φωτιστικά της πόλης έχουν γεμίσει με αφίσες που διαφημίζουν ένα συλλαλητήριο που θα γίνει τον Σεπτέμβριο(!) και μάλιστα στη Θεσσαλονίκη! 

Δηλαδή για δύο ολόκληρους μήνες, ο δημόσιος εξοπλισμός της πόλης με την έγκριση της Δημοτικής Αρχής μετατρέπεται σε χώρο προπαγάνδας και διαφήμισης. Και δεν έχει σημασία ποιος διοργανώνει την εκδήλωση και τι πρεσβεύει. Σημασία έχει το αν υπάρχουν κανόνες και αν πρέπει να ισχύουν για όλους.

Αν ένας επαγγελματίας κολλούσε αφίσες για το κατάστημά του πάνω στα φωτιστικά της λίμνης, πιθανόν να του έλεγαν ότι απαγορεύεται. Εδώ όμως φαίνεται πως κάποιοι θεωρούν ότι ο δημόσιος χώρος τους ανήκει. Τα φωτιστικά όμως δεν είναι πίνακες ανακοινώσεων. Είναι περιουσία όλων των δημοτών.

Ή εφαρμόζεται ο νόμος για όλους ή παραδεχόμαστε ανοιχτά κάτι που ήδη ξέρουμε: ότι στην πόλη μας υπάρχουν τα «επιτρέπεται» και τα «απαγορεύεται», ανάλογα με το ποιος κρατάει την κόλλα και το πινέλο. 

Τελικά στα Γιάννενα δεν χρειάζονται διαφημιστικές κολώνες. Υπάρχουν τα φωτιστικά. Δωρεάν, χωρίς ενοίκιο, χωρίς άδεια και χωρίς κανέναν έλεγχο.

Έτσι πηγαίνουν οι πόλεις μπροστά...

Καμαρώστε θέαμα:

                    Καμαρώστε κυκλικό κόμβο τίγκα στο γιγαντοπανό...όλα ανεξέλεγκτα...

Το «κατάλληλο άνω των 18» ... πήγε περίπατο

 

 

Στην πλατεία των  κάτω Πεδινών στο Ζαγόρι, εκεί που για αρκετά χρόνια (από το 1998 μέχρι το 2013) υπήρχαν προβολές θερινού κινηματογράφου με κλασικές, βραβευμένες και νοσταλγικές ταινίες που μπορούσαν να τις απολαύσουν οικογένειες, παιδιά και άνθρωποι που ήθελαν να περάσουν  μια όμορφη καλοκαιρινή βραδιά, προβλήθηκε πριν λίγες μέρες η ταινία «Σπασμένη Φλέβα» του Γιάννη Οικονομίδη , μια ταινία που  απευθύνεται σε ενήλικο κοινό και με έγκριση καταλληλότητας αποκλειστικά για άτομα ηλικίας 18 ετών και άνω.

Η ταινία περιέχει σκληρή γλώσσα, πληθώρα βωμολοχιών (που στον συγκεκριμένο σκηνοθέτη έγιναν μανιέρα), βία και θεματολογία που γενικά δεν θεωρείται κατάλληλη για παιδιά. Ελήφθη άραγε κάτι από όλα αυτά υπόψη από το Ζagoriwood που είχε την ευθύνη της προβολής;

Από τη στιγμή που η είσοδος σε όλες τις κινηματογραφικές προβολές του Zagoriwood στην πλατεία των Κάτω Πεδινών είναι ελεύθερη για το κοινό, ποιος εξασφαλίζει ότι ταινίες ακατάλληλες για παιδιά δεν τις παρακολουθούν και παιδιά; Γιατί δεν γίνεται η προβολή τέτοιων ταινιών σε κλειστό ελεγχόμενο χώρο;

Θα έχουν ακούσει κάπου φανταζόμαστε το πώς επηρεάζει μια ταινία αυτού του είδους την ψυχοσύνθεση, τη συμπεριφορά και τη γλωσσική ανάπτυξη των παιδιών, καθώς ο εγκέφαλός τους βρίσκεται σε φάση διαμόρφωσης και απορροφά τα ερεθίσματα ως πρότυπα. Το πώς λειτουργεί η μίμηση, η επιθετικότητα, η λεκτική βία και η μείωση της ενσυναίσθησης στα παιδιά ή ακόμη και οι χρόνιοι φόβοι και οι εφιάλτες που μπορούν να ενσκήψουν για τον γύρω τους «κακό κόσμο».

Ένα θερινό σινεμά σε κάποιο Ζαγοροχώρι το καλοκαίρι δεν είναι αίθουσα φεστιβάλ κινηματογράφου ούτε μεταμεσονύχτια προβολή σε αστικό κινηματογράφο. Το καλοκαίρι, σε μια πλατεία ενός ορεινού χωριού, οι άνθρωποι δεν αναζητούν απαραίτητα μια ακόμη δόση σκοταδιού ή μιζέριας που τη βλέπουν καθημερινά γύρω τους. Αναζητούν λίγη ανάσα, λίγο γέλιο, λίγη συγκίνηση, μια ιστορία που να μπορούν να τη μοιραστούν όλοι μαζί και όχι μια ταινία γεμάτη ωμή βία, ένταση και ασταμάτητες βωμολοχίες.

Είχαμε την εντύπωση ότι δεν μπορεί κάποιος σε μια δημόσια πλατεία χωριού  να προβάλλει ό,τι θέλει. Ως φαίνεται, στα κάτω Πεδινά μπορεί...

 

Για τέτοια κοροϊδία μιλάμε...

 

Κανένας δεν φιλοτιμήθηκε να κόψει τα χόρτα εκεί στην πλατεία, δίπλα μάλιστα και στην εκκλησία, εκεί στα Σεισμόπληκτα. Ούτε από τον Δήμο ούτε από τους  κατοίκους ή τους  ενορίτες. Τι κι αν παίζουν μικρά παιδιά που τους απαγορεύτηκε να χρησιμοποιούν την αυλή του Δημοτικού Σχολείου που βρίσκεται απέναντι. Ίσως το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα «πανηγύρια», αφού όποιος θέλει παίρνει την αυλή του Σχολείου να στήσει εξέδρα και ηχεία.

Βέβαια, ο Δήμος, όχι μόνο δεν ανταποκρίνεται στα αυτονόητα αλλά τα καταστρέφει κιόλας αφού όπως διαβάζουμε στο epiruspost  ενώ οι κάτοικοι είχαν αναλάβει να φροντίζουν ένα μικρό παρκάκι το οποίο και πότιζαν ενώ φύτεψαν και δέντρα, το συνεργείο που πήγε να μαζέψει  ογκώδη απορρίμματα πέρασε  με την τσάπα μέσα από το παρκάκι ξεριζώνοντας μια κερασιά, διαλύοντας το πράσινο και σπάζοντας τα μπεκ του ποτίσματος! 

Και να σκεφτεί κανείς ότι ένα μεγάλο μέρος της καθαριότητας η Δημοτική Αρχή το μεταβίβασε σε ιδιώτες με τίμημα κάποια εκατομμύρια ευρώ, τα οποία φυσικά πληρώνουν ...οι δημότες. 

Λίγο πιο κει θα δει κανείς αρκετά ακαθάριστα οικόπεδα χωρίς να τρέχει τίποτα από έναν Δήμο που απειλεί με πρόστιμα, τη στιγμή που ο ίδιος πετάει καύσιμη ύλη δεξιά και αριστερά από πεζοδρόμια, όπως στον παραλίμνια οδό Ψαράδων ας πούμε.  

Πιο πέρα η οδός Τσεριτσάνων όπως μας είχαν ενημερώσει από καιρό κάτοικοι διαθέτει πεζοδρόμια από ... χαλίκι γιατί -λέει- ο Δήμος δεν έχει χρήματα γι΄αυτούς ενώ έχει για άλλες γειτονιές όπως για τη Νέα Ζωή ας πούμε όπου θα δοθούν 2,2 εκατομμύρια για πλακοστρώσεις, πεζοδρόμια και έργα υποδομών.

Όπως διαπιστώσαμε ακόμα χαλικόστρωτο είναι το πεζοδρόμιο σε παράλληλη οδό της Νιάρχου είναι… αλλά τι πειράζει όταν η πόλη έχει αποκτήσει «έξυπνα» παγκάκια των  52.000 ευρώ το καθένα και έξυπνα ηλιακά δέντρα των 57.000 ευρώ το ένα. 

Εμείς τι να πούμε... ας τα θυμηθούν όλα αυτά οι εκεί κάτοικοι όταν έρθει η ώρα της κάλπης.

Καμαρώστε:

                                                  η πλατεία δίπλα στην εκκλησία...  

Οδός Σ.Νικολάτου: ακαθάριστα οικόπεδα δίπλα στο πεζοδρόμιο και εγκαταλελειμμένα αυτοκίνητα 

Και, φυσικά ,  προπαγανδιστικές αφίσες κολλημένες στα δέντρα  - με τις ευχές να φανταστούμε της Δημοτικής Αρχής εφόσον οι ίδιες βρίσκονται εκεί και  κανένας υπάλληλός της δεν έχει εντολή να τις κατεβάζει...

Έτσι κάπως γίνονται τα έργα...

 

Αυτό το παρκάκι στη Γλυκή, δίπλα στον Αχέροντα,  ήταν να αποκτήσει πεζοδρόμιο περιμετρικά. Οι πλάκες υπήρχαν εκεί γι ΄αυτόν ακριβώς  τον λόγο  πέρυσι.  Φέτος οι πλάκες έχουν εξαφανιστεί, το δε τσιμεντένιο υπόστρωμα που υπήρχε έχει εξαφανιστεί κι αυτό. 

Εν τω μεταξύ, οδικές πινακίδες είναι πεταμένες δεξιά και αριστερά ενώ κάποιες παλέτες με έναν  κάδο απορριμμάτων του Δήμου Πάργας -που τη μια μέρα υπήρχε και την άλλη είχε εξαφανιστεί αφού απλώς στεκόταν ξεβιδωμένος και το κρατούσαν όρθιο οι παλέτες-  είχαν τοποθετηθεί ποιος ξέρει από ποιους στο κέντρο του μικρού, ας πούμε, πάρκου. 

Κάπως έτσι γίνονται, ως φαίνεται, τα έργα στην περιοχή μας. Έτσι, προς ενημέρωση…  των ψηφοφόρων. Και για να ταιριάξουν με τον περίγυρο, όλες οι  πινακίδες οδικής κυκλοφορίας έχουν μουντζουρωθεί  και βανδαλιστεί επίσης. Μέσα σε ένα μνημείο της φύσης με έντονα τουριστικό χαρακτήρα μιλάμε για πολιτισμό,  όχι αστεία…

Ένα μικρό δείγμα:

                                                           πινακίδες στο έδαφος 

              από την πλακόστρωση έμεινε το τσιμέντο και τώρα ... πάει κι αυτό

    ο κάδος του Δήμου Πάργας που στηρίζεται στην παλέτα και την επομένη είχε                  εξαφανιστεί 

                                                                  Ομορφιές...