Λίγο φιλότιμο, κύριοι...

 

Εδώ και καιρό κάποιοι αρμόδιοι μπέρδεψαν τον παραλίμνιο πεζόδρομο/ ποδηλατόδρομο  με στάνη, αφήνοντας τους πεζούς να κάνουν σλάλομ ανάμεσα στις κοπριές. Είναι βεβαίως απορίας άξιο πώς επιτρέπουν την ανεξέλεγκτη κυκλοφορία ζώων σε έναν τόσο πολυσύχναστο χώρο, χωρίς κανένας να ενδιαφέρεται για την καθαριότητα και τη δημόσια υγεία εκτός αν βάζουν στην ίδια ζυγαριά ανθρώπους και βόδια. Οι εικόνες με τις διάσπαρτες κοπριές πάνω στο οδόστρωμα, εκεί όπου καθημερινά αθλούνται πολίτες, τρέχουν παιδιά και κάνουν βόλτα τουρίστες, προκαλούν ντροπή.  Και φυσικά η παντελής έλλειψη ελέγχων και η ανοχή απέναντι στην υποβάθμιση του κοινόχρηστου χώρου καθιστούν τον Δήμο αποκλειστικά υπεύθυνο για την τριτοκοσμική αυτή εικόνα.

Δεν γνωρίζουν οι καθ΄ ύλην αρμόδιοι ότι η εγκατάλειψη ακαθαρσιών σε δημόσιο χώρο επισύρει βαριά διοικητικά πρόστιμα, τα οποία οι αρχές οφείλουν να βεβαιώνουν άμεσα, καθώς τα ζώα φέρουν ενώτια (σκουλαρίκια) ταυτοποίησης ή κάτι άλλο συμβαίνει εδώ και οι Νόμοι του Κράτους δεν έχουν αντίκρισμα;  

Πέρα λοιπόν από το αισθητικό μέρος και την αηδία, προσέξτε πού πατάτε, γιατί οι ποινικές ευθύνες γλιστράνε όπως και ο δρόμος!

Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, όλα τα παραγωγικά ζώα (βοοειδή, αιγοπρόβατα) υποχρεούνται να φέρουν ειδικά ενώτια σήμανσης για την ταυτοποίησή τους και την ιχνηλασιμότητα. Η απουσία ενωτίων μπορεί και να υποδηλώνει ότι τα ζώα αυτά είναι πιθανότατα μη δηλωμένα (μαύρα), δεν ελέγχονται από κτηνίατρο, δεν έχουν κάνει τα απαραίτητα εμβόλια και δεν ακολουθούν τους κανόνες υγιεινής. Δείτε τις φωτογραφίες. Σας φαίνεται να έχουν ενώτια;

Εκτός αυτού διαφημίζει η Δημοτική Αρχή την προστασία της Παμβώτιδας, αλλά στην πράξη τη χρησιμοποιεί ως απέραντη χωματερή για κλαδευτικά απόβλητα. Πλήρης αδιαφορία και εγκατάλειψη σε ένα σημείο που  έπρεπε να είναι στολίδι.  Και ναι, υπάρχει ξεκάθαρη ποινική ευθύνη αφού η λίμνη προστατεύεται αυστηρά από το νόμο καθώς αποτελεί ένα εξαιρετικά ευαίσθητο οικοσύστημα και είναι επίσημα ενταγμένη στο ευρωπαϊκό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών Natura 2000.

Σύμφωνα με τον ελληνικό νόμο για την προστασία του περιβάλλοντος (Νόμος 1650/1986), η εγκατάλειψη κλαδιών και κηπευτικών αποβλήτων δίπλα σε όχθες λίμνης συνιστά παράνομη απόρριψη αποβλήτων και υποβάθμιση του οικοσυστήματος.  Οι δράστες (ακόμα και αν είναι συνεργεία του Δήμου ή εργολάβοι) αντιμετωπίζουν ποινικές διώξεις και ειδικά σε ζώνες Natura, οι ποινές είναι ακόμα πιο αυστηρές.

Ο έλεγχος δε και η εφαρμογή του νόμου στην περιοχή ανήκει στην Μονάδα Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Ηπείρου (πρώην Φορέας Διαχείρισης Λίμνης Παμβώτιδας) που υπάγεται στον ΟΦΥΠΕΚΑ, καθώς και στις Διευθύνσεις Περιβάλλοντος της Περιφέρειας και του Δήμου που όπως φαίνεται δεν ελέγχει τίποτε.

Αν οι τοπικές αρχές «κλείνουν τα μάτια», η επόμενη κίνηση είναι η απευθείας αναφορά στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ιωαννίνων για υποβάθμιση προστατευόμενης περιοχής Natura 2000.

Πλαστικά μπουκάλια, σακούλες, κουτάκια από αναψυκτικά και χαρτιά σχηματίζουν σωρούς δίπλα στο νερό, μετατρέποντας

Άλλη μια γωνιά της λίμνης μετατρέπεται σε μικρή χωματερή αφού κανένας από τους υπαλλήλους καθαριότητας του Δήμου δεν κάνει τον κόπο να μαζέψει τα σκουπίδια από το λιμανάκι της Σκάλας που γίνονται όλο και πιο πολλά. Πού να προλάβουν άλλωστε. Είναι πολλά τα βιντεάκια που πρέπει να δουν στο κινητό τους για να περάσει η ώρα…

Επίσης, οι πράξεις αυθαιρεσίας και κατάληψης δημόσιου χώρου από κάποιους επιτήδειους που  κατασκευάζουν με παλέτες προσωπικές εξέδρες στις όχθες της λίμνης συνεχίζονται κανονικά. Το να καταστρέφεις την όχθη και να πετάς εκεί σκουπίδια για να φτιάξεις μια «προσωπική εξέδρα ψαρέματος» επισύρει βαρύτατες ποινικές ευθύνες για αλλοίωση αιγιαλού/παραλίας και υποβάθμιση περιβάλλοντος.

Ένα μικρό δείγμα:

 

Πόση κοροϊδία ακόμη;

 

Τι είπε ο Δήμαρχος Ιωαννιτών κ. Μπέγκας πριν λίγες μέρες;  Ότι «επισκευάστηκε το ξύλινο ντεκ στο λιμανάκι, σε ένα από τα πιο όμορφα και πολυσύχναστα σημεία της παραλίμνιας ζώνης» (δικά του λόγια)

Μπορεί ο ίδιος να μην έχει εικόνα, μπορεί να του μεταφέρουν άλλα οι τοπικοί παράγοντες, η πραγματικότητα όμως είναι εντελώς διαφορετική και τον διαψεύδει. 

Επισκευάστηκε μόνο ένα μικρό τμήμα του ( το υπόλοιπο είναι στην ίδια άθλια κατάσταση) και τα ξύλα που αντικαταστάθηκαν  πετάχτηκαν παραπέρα όπου και έμειναν, όπως άλλωστε γίνεται σε όλη την έκταση του Δήμου (κάτω από το κάστρο, στη Μιαούλη, στα πάρκα, στον παραλίμνιο πεζόδρομο) όπου ό,τι κόβεται πετιέται παραπέρα και εκεί μένει.

Το δε «όμορφο λιμανάκι», όπως λέει είναι τίγκα στο σκουπιδαριό που κάθε μέρα αυξάνεται, αφού κανείς από τους υπαλλήλους του Δήμου δεν κάνει τον κόπο να μαζέψει τα σκουπίδια κι ας πληρώνεται ακριβώς γι΄αυτό τον λόγο. Πού να προλάβουν άλλωστε από τα τόσα βιντεάκια που έχουν να δουν, όταν μάλιστα από τις εννέα η ώρα έχουν ...εξαφανιστεί. Ίσως αν έδινε και αυτό το κομμάτι της καθαριότητας σε ιδιώτες να υπήρχε αποτέλεσμα ( κι ας άφηνε τους υπαλλήλους του να ... ξεκουράζονται) αφού όπως έχουν τώρα τα πράγματα τα σκουπίδι κάνουν πάρτι καθημερινά.

Αντικατέστησαν, είπε επίσης, φθαρμένα δάπεδα σε χώρους με υπαίθρια όργανα γυμναστικής (δεν ξέρουμε πού και τι) αλλά στην παιδική χαρά του Κατσάρη το δάπεδο παραμένει φθαρμένο και άθλιο με ό,τι άλλο επικίνδυνο υπάρχει εκεί, χωρίς καμιά ντροπή κι ας παίζουν τα παιδιά μας.

Η κεντρική πλατεία παίρνει νέα παράταση -για πολλοστή φορά -και  πάει τώρα -κουτσουρεμένη βεβαίως- για τον Μάρτιο του 2027(!) . Ακολουθεί όμως και χειμώνας οπότε, βάλτε κανα χρόνο ακόμη…  

Όσο για το Γιαννιώτικο Σαλόνι  που θα ήταν έτοιμο τέλος Ιουλίου και μετά στις 31 Αυγούστου, οι εργασίες συνεχίζονται και τον Σεπτέμβριο κανονικά…

Και για να είναι συνεπής με τις καθυστερήσεις αφού ΚΑΝΕΝΑ χρονοδιάγραμμα δεν τηρήθηκε ποτέ, ανακοινώθηκε ότι το παλιό Πανεπιστήμιο θα είναι έτοιμο στις 9 Μαρτίου 2027 (!)  (Εδώ δεν μπορούμε να μην γελάσουμε…)

Το ανέκδοτο με τον λύκο το ξέρετε;

Ένας νεαρός βοσκός έβοσκε το κοπάδι του κοντά σ΄ ένα χωριό. Επειδή βαριόταν, αποφάσισε να σκαρώσει μια φάρσα στους συγχωριανούς του. Άρχισε λοιπόν να φωνάζει με όλη του τη δύναμη: «Λύκος! Βοήθεια, έρχεται λύκος να φάει τα πρόβατα!». Οι χωρικοί άφησαν αμέσως τις δουλειές τους και έτρεξαν με τσουγκράνες και ξύλα για να τον βοηθήσουν. Όταν έφτασαν, βρήκαν τον βοσκό να γελάει με την ψυχή του, καθώς δεν υπήρχε κανένας λύκος. Το ίδιο αστείο επαναλήφθηκε αρκετές φορές τις επόμενες ημέρες, και κάθε φορά οι χωρικοί έτρεχαν άδικα. Μια μέρα όμως, ο λύκος ήρθε πραγματικά. Ο βοσκός, τρομοκρατημένος, άρχισε να φωνάζει απελπισμένα: «Βοήθεια! Ένας λύκος επιτίθεται στο κοπάδι! Σας παρακαλώ, ελάτε!». Οι χωρικοί, νομίζοντας ότι πρόκειται για ακόμα ένα από τα ψέματά του, τον αγνόησαν και συνέχισαν τις δουλειές τους. Ως αποτέλεσμα, ο λύκος κατασπάραξε ανενόχλητος όλο το κοπάδι.

Το ξύλινο ντοκ... 

                           το λιμανάκι ...  Σάββατο μεσημέρι...           

                                           Έτσι το παρέλαβαν...

Σοφά λόγια...

                                                                                                                                                    (Αρκάς)
  

Ο καθημερινός πολιτισμός είναι ζήτημα επιλογών...

 

Ο δημόσιος χώρος διαμορφώνει την καθημερινότητα, τις μετακινήσεις και την ποιότητα της ζωής μας. Συχνά, περπατώντας στους δρόμους της πόλης, εντοπίζουμε σημεία που χρειάζονται βελτίωση, ανάπλαση ή μια εντελώς νέα προσέγγιση, κάτι που όμως δεν γίνεται ποτέ.

Αντί να περιοριστούμε λοιπόν σε θεωρητικές προτάσεις, αποφασίσαμε να αποτυπώσουμε τις ιδέες μας στην πράξη. Χρησιμοποιώντας τη δύναμη της εικόνας και του ψηφιακού μοντάζ, «ξανασχεδιάσαμε» επιλεγμένα σημεία της πόλης. Στις φωτογραφίες που ακολουθούν, θα δείτε τη σημερινή πραγματικότητα σε αντιπαράθεση με μια εναλλακτική,  λειτουργική, πολιτισμένη και πιο ανθρώπινη εκδοχή της. 

Οι παρεμβάσεις που προτείνουμε δεν απαιτούν φαραωνικά έργα, ούτε υπέρογκα κονδύλια. Πρόκειται για λύσεις χαμηλού κόστους που μπορούν να εφαρμοστούν άμεσα. Το μόνο που χρειάζεται είναι πραγματική διάθεση από τους τοπικούς άρχοντες — μια διάθεση που, δυστυχώς, μέχρι σήμερα φαίνεται να απουσιάζει.  Η βελτίωση της πόλης μας λοιπόν είναι ζήτημα προτεραιοτήτων και όχι χρημάτων.

Αυτό που παρατηρούμε όμως είναι ότι ο δημόσιος χώρος της πόλης μας υποβαθμίζεται καθημερινά, επηρεάζοντας άμεσα την ποιότητα της ζωής όλων. Δρόμοι, πλατείες και πάρκα έχουν αφεθεί στην τύχη τους, γεμάτοι προβλήματα που όλοι πέφτουμε καθημερινά πάνω τους, αλλά που κανένας από τους υπεύθυνους δεν αγγίζει.

Στις φωτογραφίες που ακολουθούν, ξε-maskα-ρεύουμε τη σημερινή μίζερη πραγματικότητα, αντιπαραβάλλοντάς την μ' αυτό που πραγματικά δικαιούμαστε: μια πόλη λειτουργική, καθαρή και ανθρώπινη. 

Οι λύσεις που παρουσιάζουμε είναι άμεσα εφαρμόσιμες και έχουν ελάχιστο κόστος, καταρρίπτοντας τη μόνιμη δικαιολογία της «έλλειψης κονδυλίων». Το μόνο που απαιτείται είναι η πολιτική βούληση από τους καθ' ύλην αρμόδιους. Μια βούληση όμως που, όπως αποδεικνύει η καθημερινή τους αδράνεια, προφανώς δεν υπάρχει.

Αποδεικνύεται περίτρανα λοιπόν ότι η αλλαγή  όψεων της πόλης είναι ζήτημα πολιτικής απόφασης και σεβασμού προς τον πολίτη και όχι μόνο χρημάτων.

Άλλο η τέχνη, άλλο οι μουντζούρες...

 

Ο τεράστιος τσιμεντένιος τοίχος κάτω από τον ναό του Αγίου Παϊσίου στην Κιάφα είναι γεμάτος γκράφιτι και μουντζούρες, υποβαθμίζοντας την εικόνα ολόκληρης της περιοχής.

Η πρότασή μας δείχνει πώς ένας «τυφλός» τοίχος μπορεί να μετατραπεί σε έναν καμβά πολιτισμού με μια προσεγμένη τοιχογραφία που σέβεται τον χώρο, δίνει χρώμα και αναβαθμίζει αισθητικά τη γειτονιά, δένοντας απόλυτα με τον χαρακτήρα του σημείου.

Και ρωτάμε: Χρειάζονται ειδικά κονδύλια για να συνεργαστεί ο Δήμος ή η Μητρόπολη  με τοπικούς καλλιτέχνες ή τη Σχολή Καλών Τεχνών της πόλης ώστε να ομορφύνουν τα γκρίζα τοιχία στις γειτονιές; Γιατί αφήνετε τις συνοικίες της πόλης έρμαιες στην οπτική ρύπανση και την αδιαφορία;

Σε πολλές, επίσης, πόλεις της χώρας τα μεταλλικά ΚΑΦΑΟ έχουν γίνει καιρό κανονικοί πίνακες ζωγραφικής. Μόνο εδώ θυμίζουν ακόμη μουντζουρωμένα τεφτέρια. Καιρός ν ΄αλλάξουν κι αυτά, δε νομίζετε; 

 

                                                    Η σημερινή, άθλια, κατάσταση...

                                              Η πρότασή μας... για έναν άλλο πολιτισμό 

 

 

Για έναν άλλο πολιτισμό...

 

Σήμερα, δίπλα στα ιστορικά τείχη του Κάστρου αντικρίζουμε –χρόνια τώρα- μουτζουρωμένα βάθρα, σπασμένα και βανδαλισμένα μνημεία και παραμελημένο αστικό περιβάλλον. Η πρότασή μας αποδεικνύει πώς ο ίδιος ακριβώς χώρος μπορεί να μεταμορφωθεί άμεσα σε ένα ανοιχτό πάρκο σύγχρονης γλυπτικής, προσφέροντας χρώμα, αισθητική και σημεία ανάπαυσης για Γιαννιώτες και επισκέπτες.

Χρειάζονται άραγε εκατομμύρια ευρώ ή "μεγάλες μελέτες" για να γίνει το αυτονόητο; Γιατί επιλέγουν  να αφήνουν  τη βιτρίνα της πόλης να θυμίζει εγκαταλελειμμένο οικόπεδο; Έτσι σέβεται κάποιος την ιστορία της πόλης και προσφέρει ανάσα αισθητικής στους πολίτες; 

Τα γλυπτά -στη δική μας εκδοχή- είναι από τη συλλογή του Θεόδωρου Παπαγιάνννη που κατάφερε να κάνει το Ελληνικό τον μεγαλύτερο χώρο υπαίθριας γλυπτικής  της χώρας και ο οποίος, φανταζόμαστε, θα χαιρόταν να συνεργαστεί με τον Δήμο για την αναβάθμιση της εικόνας της πόλης. Δεν υπάρχει λοιπόν καμία δικαιολογία για την απραξία των... "αρμοδίων".

     Η σημερινή, άθλια, κατάσταση...

                                                 Η πρότασή μας για έναν άλλο πολιτισμό...

Όμορφοι, σκιεροί, παραμελημένοι... πεζόδρομοι

 

Οι πρώτες εικόνες δείχνουν έναν όμορφο, σκιερό πεζόδρομο κάτω από τα τείχη του Κάστρου -στην περιοχή του Πάρκου Κατσάρη- που όμως είναι αφημένος στην τύχη του και εντελώς αναξιοποίητος. Στη μία του πλευρά μάλιστα και κάτω από τις καμάρες του κάστρου λειτουργεί άτυπα χρόνια τώρα υπαίθριο αποχωρητήριο και ο χώρος ζέχνει και βρωμάει ενώ στην άλλη –και δίπλα στην Πύλη του κάστρου- λειτουργεί ανοιχτή χωματερή!

Η δική μας εκδοχή δείχνει πώς με έναν ευπρεπισμό του χώρου και με προσθήκη μερικών κλασικών ξύλινων πάγκων, το σημείο μεταμορφώνεται αμέσως σε έναν φιλόξενο χώρο στάσης και ανάπαυσης για τους περιπατητές και επισκέπτες καθώς ο συγκεκριμένος πεζόδρομος προσφέρει μοναδική σκιά και δροσιά. Σήμερα εκεί υπάρχει ένα άθλιο παγκάκι δίπλα στις υπαίθριες… τουαλέτες.  

Πόσο κοστίζουν μερικά ξύλινα παγκάκια για να δώσουν χρηστική αξία σε έναν από τους πιο όμορφους περιπάτους της πόλης; Πόσο δύσκολο είναι να κλειστούν οι καμάρες με ψηλό κάγκελο; Γιατί πρέπει οι πολίτες να κάνουν ψηφιακό μοντάζ για να διεκδικήσουν τα πιο βασικά στοιχεία μιας ανθρώπινης και πολιτισμένης πόλης;

    

                                          Η σημερινή, άθλια, κατάσταση...

                                            

                                   Η -εύκολα πραγματοποιήσιμη- πρότασή μας...

Αφού δεν κάνουν τίποτε, τουλάχιστον ας ενημερώσουν επίσημα για τις χρήσεις...