Η βελτίωση της πόλης είναι ζήτημα επιλογών...

 

Ο δημόσιος χώρος διαμορφώνει την καθημερινότητά μας, τις μετακινήσεις μας και την ποιότητα της ζωής μας. Συχνά, περπατώντας στους δρόμους της πόλης, εντοπίζουμε σημεία που χρειάζονται βελτίωση, ανάπλαση ή μια εντελώς νέα προσέγγιση, κάτι που όμως δεν γίνεται ποτέ.

Αντί να περιοριστούμε λοιπόν σε θεωρητικές προτάσεις, αποφασίσαμε να αποτυπώσουμε τις ιδέες μας στην πράξη. Χρησιμοποιώντας τη δύναμη της εικόνας και του ψηφιακού μοντάζ, «ξανασχεδιάσαμε» επιλεγμένα σημεία της πόλης. Στις φωτογραφίες που ακολουθούν, θα δείτε τη σημερινή πραγματικότητα σε αντιπαράθεση με μια εναλλακτική, πιο λειτουργική, πολιτισμένη, πράσινη και ανθρώπινη εκδοχή της. 

Οι παρεμβάσεις που προτείνουμε δεν απαιτούν φαραωνικά έργα, ούτε υπέρογκα κονδύλια. Πρόκειται για λύσεις χαμηλού κόστους που μπορούν να εφαρμοστούν άμεσα. Το μόνο που χρειάζεται είναι η πραγματική διάθεση και βούληση από τους τοπικούς άρχοντες — μια διάθεση που, δυστυχώς, μέχρι σήμερα φαίνεται να απουσιάζει.  Η βελτίωση της πόλης μας είναι ζήτημα προτεραιοτήτων και όχι χρημάτων.

Αυτό που παρατηρούμε είναι ότι ο δημόσιος χώρος της πόλης μας υποβαθμίζεται καθημερινά, επηρεάζοντας άμεσα την ποιότητα της ζωής, της μετακίνησης και της αξιοπρέπειάς μας. Δρόμοι, πλατείες  και πάρκα έχουν αφεθεί στην τύχη τους, γεμάτοι προβλήματα που όλοι πέφτουμε καθημερινά πάνω τους, αλλά κανένας από τους υπεύθυνους δεν αγγίζει.

Στις φωτογραφίες που ακολουθούν, ξε-maskα-ρεύουμε τη σημερινή μίζερη πραγματικότητα, αντιπαραβάλλοντάς την με αυτό που πραγματικά δικαιούμαστε: μια πόλη λειτουργική, καθαρή και ανθρώπινη. Οι λύσεις που παρουσιάζουμε είναι άμεσα εφαρμόσιμες και έχουν ελάχιστο κόστος καταρρίπτοντας τη μόνιμη δικαιολογία της «έλλειψης κονδυλίων». Το μόνο που απαιτείται είναι η πολιτική βούληση από τους καθ΄ύλην αρμόδιους. Μια βούληση όμως που, όπως αποδεικνύει η καθημερινή τους αδράνεια, προφανώς δεν υπάρχει.

Αποδεικνύουμε ότι η αλλαγή της πόλης είναι ζήτημα πολιτικής απόφασης και σεβασμού προς τον πολίτη, όχι χρημάτων.

Άλλο η τέχνη, άλλο οι μουντζούρες...

 

Ο τεράστιος τσιμεντένιος τοίχος κάτω από τον ναό του Αγίου Παΐσίου στην Κιάφα είναι γεμάτος γκράφιτι και μουτζούρες, υποβαθμίζοντας την εικόνα ολόκληρης της περιοχής.

Η πρότασή μας δείχνει πώς ένας «τυφλός» τοίχος μπορεί να μετατραπεί σε έναν καμβά πολιτισμού με μια προσεγμένη τοιχογραφία που σέβεται τον χώρο, δίνει χρώμα και αναβαθμίζει αισθητικά τη γειτονιά δένοντας απόλυτα με τον χαρακτήρα του σημείου.

Και ρωτάμε: Χρειάζονται ειδικά κονδύλια για να συνεργαστεί ο Δήμος ή η Μητρόπολη  με τοπικούς καλλιτέχνες ή τη Σχολή Καλών Τεχνών της πόλης ώστε να ομορφύνουν τα γκρίζα τοιχία στις γειτονιές; Γιατί αφήνετε τις συνοικίες της πόλης στην οπτική ρύπανση και την αδιαφορία;

Σε πολλές, επίσης, πόλεις της χώρας τα μεταλλικά ΚΑΦΑΟ έχουν γίνει καιρό κανονικοί πίνακες ζωγραφικής. Μόνο εδώ θυμίζουν ακόμη μουντζουρωμένα τεφτέρια. Καιρός ν ΄αλλάξουν κι αυτά, δε νομίζετε; 

 

 

                                              Η πρότασή μας... για έναν άλλο πολιτισμό 

 

 

Για έναν άλλο πολιτισμό...

 

Σήμερα, δίπλα στα ιστορικά τείχη του Κάστρου αντικρίζουμε –χρόνια τώρα- μουτζουρωμένα βάθρα, σπασμένα και βανδαλισμένα μνημεία και παραμελημένο αστικό περιβάλλον. Η πρότασή μας αποδεικνύει πώς ο ίδιος ακριβώς χώρος μπορεί να μεταμορφωθεί άμεσα σε ένα ανοιχτό πάρκο σύγχρονης γλυπτικής, προσφέροντας χρώμα, αισθητική και σημεία ανάπαυσης για Γιαννιώτες και επισκέπτες.

Χρειάζονται άραγε  εκατομμύρια ευρώ ή "μεγάλες μελέτες" για να γίνει το αυτονόητο; Γιατί επιλέγουν  να αφήνουν  τη βιτρίνα της πόλης να θυμίζει εγκαταλελειμμένο οικόπεδο; Αυτός είναι  χώρος που σέβεται την ιστορία της πόλης και προσφέρει ανάσα αισθητικής στους πολίτες; Δεν το αξίζει το όνομα της πόλης τέτοια προσβολή.

Τα γλυπτά -στη δική μας εκδοχή- είναι από τη συλλογή του Θεόδωρου Παπαγιάνννη που κατάφερε να κάνει το Ελληνικό το μεγαλύτερο χώρο υπαίθριας γλυπτικής  και ο οποίος φανταζόμαστε  θα χαιρόταν να συνεργαστεί με τον Δήμο για την αναβάθμιση της εικόνας της πόλης. Δεν υπάρχει λοιπόν καμία δικαιολογία για την απραξία τους.

Η σημερινή, άθλια,  κατάσταση...

                                                 Η πρότασή μας για έναν άλλο πολιτισμό

Όμορφοι, σκιεροί, παραμελημένοι... πεζόδρομοι

 

Οι πρώτες εικόνες δείχνουν έναν όμορφο, σκιερό πεζόδρομο κάτω από τα τείχη του Κάστρου -στην περιοχή του Πάρκου Κατσάρη- που όμως είναι αφημένος στην τύχη του και εντελώς αναξιοποίητος. Στη μία του πλευρά μάλιστα και κάτω από τις καμάρες του κάστρου λειτουργεί άτυπα χρόνια τώρα υπαίθριο αποχωρητήριο και ο χώρος ζέχνει και βρωμάει ενώ στην άλλη –και δίπλα στην Πύλη του κάστρου- λειτουργεί ανοιχτή χωματερή!

Η δική μας εκδοχή δείχνει πώς με έναν ευπρεπισμό του χώρου και με προσθήκη μερικών κλασικών ξύλινων πάγκων, το σημείο μεταμορφώνεται αμέσως σε έναν φιλόξενο χώρο στάσης και ανάπαυσης για τους περιπατητές και επισκέπτες καθώς ο συγκεκριμένος πεζόδρομος προσφέρει μοναδική σκιά και δροσιά. Σήμερα εκεί υπάρχει ένα άθλιο παγκάκι δίπλα στις υπαίθριες… τουαλέτες.  

Πόσο κοστίζουν μερικά ξύλινα παγκάκια για να δώσουν χρηστική αξία σε έναν από τους πιο όμορφους περιπάτους της πόλης; Πόσο δύσκολο είναι να κλειστούν οι καμάρες με ψηλό κάγκελο; Γιατί να μην μπουν εκεί κάμερες προστασίας ενός ιστορικού χώρου;  Γιατί πρέπει οι πολίτες να κάνουν ψηφιακό μοντάζ για να διεκδικήσουν τα πιο βασικά στοιχεία μιας ανθρώπινης και πολιτισμένης πόλης;

    

                                          Η σημερινή, άθλια, κατάσταση...

                                            

                                   Η -εύκολα πραγματοποιήσιμη- πρότασή μας...

       Αφού δεν κάνουν τίποτε, τουλάχιστον ας ενημερώσουν για τις χρήσεις...

Παραλίμνιος πεζόδρομος...

 

@ Η λίμνη Παμβώτιδα είναι το στολίδι της πόλης μας, αλλά ο παραλίμνιος πεζόδρομος θυμίζει εγκατάλειψη με σπασμένες πλάκες, καθιζήσεις και χόρτα που ξεφυτρώνουν ανάμεσα στις ρωγμές. Γι' αυτό και οι πιο πολλοί πεζοί βαδίζουν πάνω στον ποδηλατόδρομο, χρόνια τώρα.

Η δεύτερη εικόνα δείχνει την αυτονόητη αποκατάσταση: έναν στρωμένο, ασφαλή πεζόδρομο με  καθαρή οριοθέτηση που σέβεται τον περιπατητή και το τοπίο της λίμνης. Ένας χώρος προσβάσιμος, ευρωπαϊκός και ασφαλής για όλους.

Η συντήρηση του πιο πολυσύχναστου σημείου της πόλης είναι υποχρέωση, όχι επιλογή. Το κόστος για την αποκατάσταση είναι ελάχιστο, αλλά το όφελος για την καθημερινότητα όλων ανεκτίμητο.

Η σημερινή , άθλια κατάσταση

                                                             Για έναν άλλο πολιτισμό...

Κολομβιανός...

 

Το βίντεο:

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ - 44 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ

Eδώ ... γελάμε

                                                                                                      (Χρ.Παπανίκος - "Ελλάδα 24")