αντί προλόγου..



'Eχουμε την τύχη να ζούμε σε μια πόλη ευνοημένη από τη φύση και την ιστορία. Tα δυνατά της σημεία είναι πολλά και λίγο-πολύ γνωστά. Yπάρχουν όμως κι εκείνα- και δεν είναι λίγα - που τα βλέπουμε γύρω μας καθημερινά και μας πληγώνουν , ταλαιπωρούν την αισθητική μας.

Στο μπλογκ αυτό θα διαβάζετε σκέψεις, παρατηρήσεις αλλά και προτάσεις που έρχονται αυθόρμητα στο νου περιδιαβαίνοντας τους δρόμους της μοναδικής αυτής πόλης που μπορεί να γίνει ακόμη πιο όμορφη και συναρπαστική. Θα διαβάσετε επίσης και κάποιες άλλες αναρτήσεις (κείμενα, φωτογραφίες, γελοιογραφίες) που αφορούν τη γενικότερη πολιτική και όχι μόνο επικαιρότητα.

Διαβάστε τις προηγούμενες αναρτήσεις μας στη διεύθυνση www.ioannina2011.blogspot.com

Βρείτε μας και στο Facebook: https://www.facebook.com/skeptomenoipolites.ioanninon

Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026

Η νέα κανονικότητα...

 

Η οδός Σάββα Νικολάτου στα Γιάννενα θα μπορούσε να είναι ένας όμορφος δρόμος, όμως η πραγματικότητα που αντικρίζει κανείς απέχει πολύ από αυτό που της αξίζει. Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους και συνθέτουν έναν καμβά καθημερινής αδιαφορίας, εγκατάλειψης και επικινδυνότητας.

Σπασμένα κολωνάκια παρατημένα πάνω στο πεζοδρόμιο, τρύπες-παγίδες, πινακίδες οδικής σήμανσης στραβωμένες, σκουπίδια και μπάζα για «διακόσμηση», σακούλες πεταμένες δεξιά και αριστερά, λόφοι από κομμένα κλαδιά παρατημένα δίπλα στο πεζοδρόμιο, κολόνες πνιγμένες στις σκισμένες αφίσες, βανδαλισμένα ΚΑΦΑΟ, μια στάση λεωφορείου γεμάτη μουντζούρες κτλ. κτλ.

Πρωτόγονοι νεοβάνδαλοι και μια αδιάφορη Δημοτική Αρχή κάνουν έναν επικίνδυνο συνδυασμό…

Καμαρώστε:













Παραλίμνια, δυσ-τοπικά φαινόμενα...

 






Το σκουπιδαριό στις όχθες της (προστατευόμενης) Παμβώτιδας καλά κρατεί με τις αυτοσχέδιες κατασκευές των ψαράδων (που απαγορεύονται) και με την αδιαφορία του Δήμου να προστατέψει τη λίμνη καθημερινό φαινόμενο πια. 




Οι βανδαλισμοί πάνω στο τοιχίο και κάτω στο δάπεδο συνεχίζονται κανονικά με τη  Δημοτική Αρχή να κάνει ό,τι δεν βλέπει, 
εκτός κι αν συμφωνεί με τα αναγραφόμενα... 



Λαμαρίνες πεσμένες δίπλα στον δρόμο απέναντι από τις όχθες της λίμνης, ακαθάριστα οικόπεδα εστίες μόλυνσης, αλλά και πάλι, τι να περιμένεις από τους ...αδιάφορους;



Το δωρεάν πάρκινγκ συνεχίζεται για χρόνια για το συγκεκριμένο εγκαταλειμμένο όχημα που είναι δεμένο στα κάγκελα του ΚΕΠΑΒΙ και μόνο η Δημοτική Αστυνομία δεν το έχει εντοπίσει ακόμη, παρόλο που της το έχουμε δείξει κι άλλες φορές. Γιατί άραγε; 


 

Ούτε τα σκουπίδια...

 

Την ώρα που οι εργασίες ανάπλασης στο πάρκο Πυρσινέλλα ολοκληρώνονται και ο Δήμος -όπως διακηρύσσει- διεκδικεί την επέκταση του πάρκου σε όλη την έκταση του Βελισσαρίου (!), η καθημερινή πραγματικότητα τον διαψεύδει. 

Οι κάδοι απορριμμάτων δίπλα στα γήπεδα τένις και τις διαδρομές περιπάτου είναι μέρες τώρα ξεχειλισμένοι, με τα σκουπίδια να καταλήγουν στο έδαφος.

Είναι οξύμωρο να σχεδιάζονται μεγαλεπήβολα έργα και νέοι δημόσιοι χώροι, όταν δεν υπάρχει η στοιχειώδης μέριμνα για την τακτική αποκομιδή των απορριμμάτων στους ήδη υπάρχοντες. Οι δημότες δεν χρειάζονται μόνο μακέτες και υποσχέσεις για το μέλλον, αλλά καθαρούς και λειτουργικούς χώρους αναψυχής στο παρόν. Η  Υπηρεσία Καθαριότητας του Δήμου Ιωαννιτών γιατί δεν απομακρύνει τα σκουπίδια που ξεχειλίζουν; Περιμένει τα εγκαίνια;  

Και έξω από το πάρκο, οι αφίσες του Εργατικού Κέντρου για εκείνο το συλλαλητήριο που έγινε στη Θεσσαλονίκη αρχές Σεπτεμβρίου, κρέμονται ακόμη από τα φανάρια...







Η καφρίλα έφτασε στο Μέτσοβο...

Οι χουλιγκάνοι της τοπικής ομάδας εισέβαλαν και σ' έναν από τους πιο όμορφους παραδοσιακούς οικισμούς της χώρας, μετατρέποντάς τον σε προσωπικό τους καμβά για μουντζούρες: Κάδοι σκουπιδιών, κάδοι ανακύκλωσης ρούχων και ελαίων, ΚΑΦΑΟ, κολώνες της ΔΕΗ, δημόσιες πινακίδες, ακόμα και οι παραδοσιακοί πέτρινοι τοίχοι στην είσοδο της κωμόπολης, έχουν βανδαλιστεί με σπρέι. Μια ολόκληρη περιοχή, που ζει από τον τουρισμό και φημίζεται για την αισθητική και την αρχιτεκτονική της, παραδόθηκε στις ορέξεις των χούλιγκαν.

Το πιο εξοργιστικό όμως δεν είναι οι ίδιοι οι βάνδαλοι –από αυτούς δεν περιμένει κανείς πολιτισμό. Το πιο εξοργιστικό είναι η  αδιαφορία της Δημοτικής Αρχής του Μετσόβου. Πώς αισθάνεται άραγε η κυρία Δήμαρχος βλέποντας αυτή την οπτική χωματερή κάθε μέρα μπροστά της; Γιατί δεν έχει κινητοποιηθεί ακόμα ούτε ένα συνεργείο καθαρισμού για να σβήσει αυτό το χάλι και να το κάνει άμεσα όσες φορές κι αν ξανασυμβεί; Κι έπειτα τι στο καλό, αόρατοι ήταν όλοι αυτοί που έβαφαν και μουντζούρωναν για ώρες; 

Καμαρώστε:

















Μεταλλικό δίχτυ στην αδιαφορία...

Στη Μονή Αγίας Παρασκευής στο Μονοδένδρι, ένα σημείο με μεγάλη επισκεψιμότητα και επικίνδυνα γεωλογικά φαινόμενα, η τοποθέτηση πλεγμάτων προστασίας αποτελεί μια δοκιμασμένη, γρήγορη και αποτελεσματική λύση για τη συγκράτηση των βράχων. 

Από την άλλη πλευρά, στην οδό Διονυσίου Φιλοσόφου στα Ιωάννινα, ένας κεντρικός δρόμος και το πεζοδρόμιό του παραμένουν αποκλεισμένα για δυόμισι ολόκληρα χρόνια, επειδή ο Δήμος αδυνατεί να εφαρμόσει μια παρόμοια τεχνική λύση. Για το ίδιο ακριβώς πρόβλημα –τον κίνδυνο αποκόλλησης βράχων– η «λύση» που επέλεξαν οι αρχές εδώ και δυόμισι χρόνια είναι το κλείσιμο του ενός ρεύματος κυκλοφορίας, τον αποκλεισμό του πεζοδρομίου και την ...αδιαφορία.

Δεν υπάρχει όμως καμία τεχνική δυσκολία που να δικαιολογεί δυόμισι χρόνια αδράνειας σε έναν από τους πιο τουριστικούς δρόμους της πόλης. Υπάρχει μόνο  γραφειοκρατική ολιγωρία και αδιαφορία για τον πολίτη. Αφού μπορούν να «ασφαλίσουν» τα βράχια στο Μονοδένδρι, την Κόνιτσα και σε πολλά άλλα σημεία του Νομού, μπορούν να το κάνουν και στη Δ. Φιλοσόφου. Αλλά είπαμε...   

Δείτε:




  Αγία Παρασκευή Μονοδενδρίου




    Οδός Διονυσίου Φιλοσόφου Ιωαννίνων

Πεντάστερο... σκουπιδαριό

 

Ανάμεσα σε πεντάστερα ξενοδοχεία και πολυσύχναστα ζαχαροπλαστεία, η εθνική οδός κρύβει μια άλλη, τριτοκοσμική πραγματικότητα. Λίγα μέτρα μακριά από τη λάμψη της τουριστικής ανάπτυξης και της επιχειρηματικότητας, οι εικόνες προκαλούν  ντροπή.  Πλαστικά μπουκάλια, κουτάκια αλουμινίου, σακούλες και κάθε λογής σκουπίδια έχουν μετατρέψει την άκρη του δρόμου σε έναν απέραντο σκουπιδότοπο. 

Το ερώτημα είναι απλό: Ποιος ντρέπεται λιγότερο; 

Οι ασυνείδητοι οδηγοί και περαστικοί που θεωρούν τον δρόμο προσωπικό τους κάδο απορριμμάτων, πετώντας ό,τι τους περισσεύει από το παράθυρο του αυτοκινήτου;

Οι αρμόδιοι φορείς (Δήμος και Περιφέρεια) που εθελοτυφλούν, αφήνοντας την κατάσταση να χρονίζει χωρίς ίχνος τακτικού καθαρισμού και αστυνόμευσης; 

Οι γύρω μεγάλες επιχειρήσεις που, αν και δεν ευθύνονται άμεσα για τα σκουπίδια των τρίτων, ανέχονται αυτή τη χωματερή ακριβώς έξω από την πόρτα τους, υποβαθμίζοντας το ίδιο τους το προϊόν;

Η ανάπτυξη και ο τουρισμός δεν είναι μόνο τα εντυπωσιακά κτίρια και οι φωτεινές επιγραφές. Είναι η καθημερινότητα, η καθαριότητα, ο πολιτισμός του δρόμου και ο σεβασμός στον δημόσιο χώρο. Όσο το κράτος, η τοπική αυτοδιοίκηση και οι πολίτες πετάνε το μπαλάκι των ευθυνών ο ένας στον άλλο, τα σκουπίδια θα συνεχίζουν να μας θυμίζουν ότι η «πολυτέλειά» μας είναι απλώς ένα επιφανειακό περιτύλιγμα.

Καμαρώστε:








Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...