Σοφά λόγια...

 

Εδώ... γελάμε

                                                                                                 

                                                                                                           (Χρ. Παπανίκος - "Ελλάδα 24")

 

Τα θεμέλια του διαχωρισμού...

 

«Ο Ίνοκ Πάουελ (Enoch Powell) προέβλεψε το τι θα συνέβαινε στην εποχή μας, ήδη από το μακρινό 1968 με την πασίγνωστη ομιλία του «Rivers of Blood». Είχε πει ότι "στις αρχές του επόμενου αιώνα (του 21ου) μεγάλες περιοχές των πόλεών μας θα έχουν καταληφθεί από πλήθη που δεν θα έχουν τίποτε το κοινό με εμάς". 

Στη συνέντευξη αυτή, μέρος της οποίας υπάρχει στο βίντεο που παραθέτω στο πρώτο σχόλιο, στην εκπομπή «The Dick Cavett Show», τον Μάιο του 1971, με τον δημοσιογράφο Dick Cavett, στην οποία συμμετείχε ο Βρετανός συγγραφέας, γιατρός και σκηνοθέτης Jonathan Miller, ο Powell προσπάθησε να εξηγήσει ότι το να βλέπεις πώς εξελίσσεται ένα φυσικό φαινόμενο, δεν είναι ρατσισμός. Είναι απλώς αντίληψη της πραγματικότητας. 

Δείτε πώς από τότε η Ευρώπη "σκότωνε" τους πιο ευφυείς και οξυδερκείς πολιτικούς της, κολλώντας τους απαξιωτικές ταμπέλες ενώ ταυτόχρονα εθελοτυφλούσε βαφτίζοντας τις επιθυμίες της πραγματικότητα.

Ντικ Κάβετ: Κύριε Πάουελ, όταν χρησιμοποιείτε εκφράσεις όπως αυτή που είπατε, ότι «μεγάλα τμήματα των πόλεών μας θα καταληφθούν από ανθρώπους που δεν έχουν τίποτα κοινό με εμάς», δεν αντιλαμβάνεστε ότι αυτό ακούγεται βαθιά προκλητικό και ίσως επικίνδυνο;

Ίνοκ Πάουελ: Όχι, δεν είναι προκλητικό, διότι αποτελεί μια απλή αποτύπωση των δημογραφικών δεδομένων, όπως αυτά διαμορφώνονται. Όταν μια περιοχή μεταβάλλεται ραγδαία και ο ντόπιος πληθυσμός αντικαθίσταται, δημιουργείται μια κατάσταση όπου ολόκληρες γειτονιές, ολόκληρες κοινότητες, παύουν να έχουν οποιαδήποτε συνέχεια με το παρελθόν της χώρας αυτής. Αυτοί οι άνθρωποι έρχονται από εντελώς διαφορετικούς πολιτισμούς, με διαφορετικές κοινωνικές δομές και αξίες. Δεν έχουν τίποτα κοινό με τον τρόπο ζωής που αναπτύχθηκε εδώ επί αιώνες. Αν δεν το αναγνωρίσουμε αυτό, εθελοτυφλούμε μπροστά στο μέλλον.

Τζόναθαν Μίλερ: Αλλά, Ίνοκ, αυτό που κάνεις δεν είναι απλώς μια περιγραφή γεγονότων. Είναι μια δήλωση που προκαλεί αυτό στο οποίο αναφέρεται (performative utterance). Με το να χρησιμοποιείς αυτή τη γλώσσα, δεν περιγράφεις απλώς έναν φόβο, αλλά τον κατασκευάζεις. Παράγεις τον φόβο στο κοινό ως τη μόνη «σωστή» αντίδραση απέναντι σε μια δημογραφική αλλαγή.

Ίνοκ Πάουελ: Διαφωνώ απόλυτα. Ο φόβος και η ανησυχία προϋπάρχουν στους απλούς πολίτες, οι οποίοι βλέπουν το περιβάλλον τους να αλλάζει χωρίς να τους έχει ζητηθεί η γνώμη. Το καθήκον ενός πολιτικού είναι να δίνει φωνή σε αυτές τις πραγματικές ανησυχίες, όχι να τις κρύβει κάτω από το χαλί. Όταν λέω ότι μεγάλες περιοχές των πόλεών μας θα καταληφθούν από ανθρώπους με τους οποίους δεν έχουμε τίποτα κοινό, περιγράφω μια γεωγραφική και κοινωνική πραγματικότητα που θα αντιμετωπίσουν τα παιδιά μας.

Τζόναθαν Μίλερ: Αυτό όμως που αποκαλείς «κοινωνική πραγματικότητα» είναι μια στατική άποψη για τον πολιτισμό. Οι άνθρωποι αλλάζουν, προσαρμόζονται και ενσωματώνονται. Το να προεξοφλείς ότι δεν θα υπάρξει ποτέ τίποτα κοινό μεταξύ των κοινοτήτων, είναι σαν να θέτεις τα θεμέλια για τον διαχωρισμό και την εχθρότητα που υποτίθεται ότι θέλεις να αποφύγεις.

Ίνοκ Πάουελ: Δεν πρόκειται για μια στατική άποψη, Τζόναθαν, αλλά για μια ρεαλιστική άποψη της ανθρώπινης φύσης και της ιστορίας. Φυσικά και οι πολιτισμοί αλλάζουν, αλλά αλλάζουν οργανικά και σε βάθος χρόνου, όταν οι άνθρωποι μοιράζονται μια κοινή εθνική συνείδηση. Όταν όμως μιλάμε για τη μεταφορά εκατομμυρίων ανθρώπων μέσα σε ελάχιστες δεκαετίες, ανθρώπων που φέρουν μαζί τους ολοκληρωμένους, πανίσχυρους και πλήρως διαμορφωμένους πολιτισμούς, θρησκείες και κοινωνικούς νόμους, η ιδέα ότι αυτοί οι άνθρωποι απλώς θα "ρευστοποιηθούν" και θα αφομοιωθούν μέσα στον δικό μας πολιτισμό είναι μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση.

Δεν θέτω εγώ τα θεμέλια του διαχωρισμού. Τα θεμέλια του διαχωρισμού τίθενται από το ίδιο το μέγεθος των αριθμών. Όταν οι αριθμοί είναι τόσο μεγάλοι, οι κοινότητες δεν ενσωματώνονται· αντίθετα, αυτοπεριορίζονται, αναπαράγουν τον δικό τους τρόπο ζωής και δημιουργούν μια δική τους επικράτεια. Δεν φταίνε οι ίδιοι οι άνθρωποι γι' αυτό, είναι μια φυσική ανθρώπινη αντίδραση. Το να αρνούμαστε να δούμε ότι αυτό θα οδηγήσει σε σύγκρουση, επειδή προτιμάμε μια ρομαντική και θεωρητική άποψη για τον πολιτισμό, είναι το πραγματικό λάθος».

                                                                 (Θ. Τζήμερος - "Δημιουργία ξανά")

Ρήσεις...

                                                                                                                             (right voice f/B)
 

Απόψεις...

 

«Αν δεν υπήρχε γραφειοκρατία για να δημιουργεί προβλήματα στην καθημερινότητα των πολιτών, δεν θα υπήρχε το «γρηγορόσημο». Αν δεν υπήρχε γραφειοκρατία, οι πολιτικοί θα είχαν χάσει ένα μεγάλο μέρος της δύναμής τους, αφού οι πολίτες δεν θα χρειαζόντουσαν τη διαμεσολάβησή τους. Επί κυβέρνησης Μητσοτάκη δεν έχει περιοριστεί η γραφειοκρατία. Έχουν ανοίξει, όμως, οι φυλακές για τα μέλη εγκληματικών οργανώσεων που έχουν καταλάβει το δημόσιο. Και ύστερα; Δεν θα υπάρξουν άλλοι να πάρουν τη θέση τους; Όποια πέτρα κι αν σηκώσει κανείς βρίσκει από κάτω μια ληστρική ομάδα που κάνει τη ζωή μας πιο δύσκολη. Γίνονται πλουσιότεροι στερώντας μας υπηρεσιών για τις οποίες έχουμε ήδη πληρώσει μέσω των φόρων μας…

Όταν μία άδεια οικοδομής χρειάζεται περισσότερα από 2 χρόνια για να εκδοθεί, τότε δημιουργούνται συνθήκες που ευνοούν την διαφθορά. Οι πολίτες, επίσης, δεν ικανοποιούνται με την διάλυση των συμμοριών που δρουν στις δημόσιες υπηρεσίες. Επειδή το έχουν ξαναδεί το έργο. Ξέρουν ότι όταν μία συμμορία εξαρθρωθεί, κάποια άλλη θα πάρει τη θέση της. Μόνο όταν εξαλειφθούν οι λόγοι που επιτρέπουν στις συμμορίες να στήνουν τα μαγαζάκια τους στις δημόσιες υπηρεσίες θα γλιτώσουμε από τα φαινόμενα διαφθοράς».

                                                                                 (Θ. Μαυρίδης-liberal.gr)

«Πριν από λίγες ημέρες, στο Μπέλφαστ, ένας Σουδανός μετανάστης φέρεται να αποπειράθηκε να αποκεφαλίσει έναν Ιρλανδό. Ακολούθησαν αντιμεταναστευτικές διαδηλώσεις, πυρπολήσεις και συγκρούσεις με την αστυνομία. Μέσα ενημέρωσης με αριστερό πρόσημο έσπευσαν να χαρακτηρίσουν τα γεγονότα ως εξέγερση της ακροδεξιάς. Το ερώτημα όμως είναι αν πρέπει κάποιος να είναι ακροδεξιός για να ανησυχεί από την υποχρεωτική συνύπαρξη με μεγάλες ομάδες ανθρώπων που προέρχονται από μακρινούς πολιτισμούς, με αξίες και αντιλήψεις συχνά διαφορετικές από εκείνες των δυτικών κοινωνιών; 

Ο Π. Τσίμας ανέφερε προχθές στο δελτίο του Σκάι πως τα αίτια των ταραχών στο Μπέλφαστ μετά την απόπειρα αποκεφαλισμού είναι τα οικονομικά προβλήματα. Πρόκειται για μια ορθόδοξη εκτός τόπου και χρόνου ερμηνεία των γεγονότων σαν αυτές που ακολουθούσε η αριστερά πριν 50 και 100 χρόνια. Η ερμηνεία αυτή αγνοεί επιδεικτικά των πόλεμο των πολιτισμών που υφέρπει, την ταυτοτική ανασφάλεια και την ιστορική εμπειρία της μεγάλων πληθυσμιακών μετακινήσεων».

                                                                                 (Κ. Στούπας-liberal.gr)

Ατάκες...

 

Απόψεις...

 

«Η εθνική αφήγηση των εγχειριδίων έχει αλλάξει τα δύο τελευταία χρόνια. Ο στόχος είναι να υπηρετηθεί το μεγαλεπήβολο πλάνο της εκπαίδευσης για τον «Αιώνα της Τουρκίας», όπως αποκαλείται. Ετσι παρατηρούμε μια ιδιότυπη ιδεολογική μείξη, καθώς η «αγιοποίηση» του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ συνυπάρχει με μια ισχυρή στροφή προς την οθωμανική περίοδο με σαφείς σύγχρονες γεωπολιτικές νύξεις. Το έθνος είναι ιερό και οι μαθητές οφείλουν να διαπνέονται από μόνο ένα όραμα: αυτό της Μεγάλης Τουρκίας, η οποία διασφαλίζεται μέσα από τη στρατιωτική υπεροχή της χώρας. 

Πρόκειται για υψίστη προτεραιότητα για το καθεστώς. Το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» έχει ιστορική ρίζα στην εποχή του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς. Στον κόσμο των τουρκικών εγχειριδίων η βία και η αδικία παρουσιάζονται ως καταστατικές αρχές της ανθρώπινης κοινωνίας. Σε αυτό το περιβάλλον, η Τουρκία προβάλλεται ως μια δύναμη που αμύνεται, η οποία σύρεται σε συγκρούσεις, με τον πόλεμο να αποτελεί την έσχατη, αλλά αναγκαία λύση για την επιβίωσή της. 

Ολα τα γεγονότα πηγάζουν από μόνο ένα όραμα: αυτό της «Μεγάλης Τουρκίας». Οποιος αποκλίνει από τον κανόνα που επιβάλλεται από την κυρίαρχη ομάδα θεωρείται προδότης».

                                                                      (Απ. Λακασάς-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

«Μπουχτίσαμε στην προοδευτική υποκρισία, εκείνη που φοράει το προσωπείο της ανεκτικότητας και βγάζει το γκλομπ μόλις εμφανιστεί στον δημόσιο χώρο μια άποψη που δεν της αρέσει.Σήμερα, με αφορμή την καταγγελία του Athens Pride ότι για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια δεν θα προβληθεί η καμπάνια του στους σταθμούς του μετρό, οι ίδιοι περίπου άνθρωποι ανακάλυψαν ξαφνικά την αξία της ορατότητας στον δημόσιο χώρο. 

Το πρόβλημα δεν είναι ότι κάποιοι υπερασπίζονται το Pride. Καλά κάνουν. Το πρόβλημα είναι ότι υπερασπίζονται την ελευθερία μόνο όταν τους ανήκει. Θέλουν δημόσιο χώρο για τις δικές τους ευαισθησίες και αποστείρωση για τις ευαισθησίες των άλλων. Θέλουν αγορά ιδεών, αλλά με πορτιέρη. Θέλουν πλουραλισμό, αρκεί να έχουν αυτοί το μονοπώλιο του ηθικού πιστοποιητικού».

                                                                             (Αλ. Σκούρας-liberal.gr)

«Γιατί ο Τραμπ και ο Πούτιν δεν μπορούν να ξεφύγουν από τα λάθη τους Αμφότεροι ανήλθαν στην εξουσία υποσχόμενοι να επαναφέρουν το μεγαλείο των χωρών τους. Σήμερα, όμως, βρίσκονται αντιμέτωποι με τις συνέπειες πολέμων που πολλοί θεωρούν περιττούς και ατελέσφορους, συγκρούσεων που άφησαν πίσω τους ανθρώπινο πόνο, απώλειες και αστάθεια. Εχουν πέσει στην «παγίδα της εξουσίας», την αδυναμία ενός ηγέτη να αναγνωρίσει τα λάθη του και να αλλάξει πορεία ».

                                                                                      (Protagon .gr)