Παρακμή...

 

Αν βαρεθήκατε τις κλασικές βόλτες στη λίμνη και θέλετε να ζήσετε την απόλυτη εμπειρία «Survivor», ο Δήμος Ιωαννιτών έχει τη λύση. Θέλετε να γυμνάσετε τα αντανακλαστικά σας, προσπαθώντας να μην φάτε τα μούτρα σας στις λακκούβες και το σκοτάδι; Ελάτε στο παραλίμνιο πάρκο Κατσάρη, τη ναυαρχίδα του τουρισμού στην περιοχή.  

Και επειδή το σκοτάδι δεν είναι φαίνεται αρκετά «συναρπαστικό» για τους δημότες, ο Δήμος αποφάσισε να αναβαθμίσει την εμπειρία. Όπως βλέπετε, ο ξύλινος διάδρομος έχει αρχίσει να αποσυντίθεται. Λείπουν ολόκληρες σανίδες, ανοίγοντας ωραιότατες τρύπες- παγίδες για τα πόδια σας. Σκάει η τρύπα στο ξύλο και καταλήγετε στο νοσοκομείο με διπλό κάταγμα. Κάτι που δεν είναι απλώς αδιαφορία αλλά δηλώνει ξεκάθαρη επικινδυνότητα για παιδιά, ηλικιωμένους και όποιον άλλον τολμήσει να περάσει από το σημείο. Έχετε ακόμη υπόψιν ότι μπορεί να πατήσετε και πάνω σε κάποια από τις πολλές μεταλλικές βίδες που έχουν φύγει από τη θέση τους.

Με το σκοτάδι και τις σπασμένες σανίδες/παγίδες έρχεται φυσικά  να δέσει και το αμάζευτο σκουπιδαριό. Όπως φαίνεται και στη  φωτογραφία, το λιμανάκι έχει μετατραπεί σε μικρή χωματερή. Πλαστικά μπουκάλια, κουτιά από γάλατα, τενεκεδάκια και σακούλες σαπίζουν πάνω στα ξερά χόρτα, δίπλα στα πέτρινα τοιχία.

Και η «εμπειρία» αναβαθμίζεται, αφού ακριβώς δίπλα σ΄όλο αυτό το χάλι υπάρχει και μια παραμελημένη παιδική χαρά -με πέτρες εντός της- και διαλυμένα παιχνίδια  όπου μπορεί  να μπει όποιος θέλει και όποια ώρα θέλει. Το πρωί ηλικιωμένοι που γυμνάζονται και το βράδυ νεαροί που κάνουν… κούνια. Εκεί που οι γονείς υποτίθεται ότι θα έπρεπε να πηγαίνουν τα παιδιά τους για να παίξουν με ασφάλεια…

Εκτός όλων αυτών, οι πέτρινες πλάκες που έχουν αποκολληθεί από το τοιχίο έχουν πεταχτεί παραπέρα ενώ οι μικροί κάδοι απορριμμάτων είναι γεμάτοι από το πρωί. 

Αν  μάλιστα στρέψετε το βλέμμα σας προς την ακτή Μιαούλη θα δείτε τα προϊστορικά φωτιστικά που δεν είναι απλώς λίγο σκουριασμένα. Είναι στραβά και εμφανώς διαβρωμένα στη βάση και τον κορμό τους. Και στο φόντο; Ένα πεντάστερο ξενοδοχείο…

Η επικινδυνότητα φυσικά είναι  εξασφαλισμένη καθότι κάτω και δίπλα τους κινούνται αυτοκίνητα και περνούν πεζοί. Και –πέρα από τη δημόσια ξεφτίλα- φυσάει και δυνατά πολλές φορές.Τι περιμένει λοιπόν ο Δήμος και δεν αντικαθιστά τα επικίνδυνα φωτιστικά;

Η γενική εικόνα -αν μάλιστα προσθέσουμε τα βανδαλισμένα γλυπτά και το παρκάκι- παραπέμπει σε απομονωμένη περιοχή και όχι σε κεντρικό αστικό πάρκο. Ένα από τα πιο όμορφα σημεία της λίμνης μετατρέπεται σε «μαύρη τρύπα». Κρίμα για την πόλη. Και αλήθεια, ο Δήμος Ιωαννιτών περνάει καθόλου από το πάρκο Κατσάρη ή το έχει διαγράψει τελείως από τον χάρτη της πόλης; 

Κάντε μια σύγκριση με το πώς ήταν το λιμανάκι της Σκάλας πριν λίγα χρόνια και βγάλτε τα συμπεράσματά σας…

Η σημερινή κατάντια...

                                                     Λίγα χρόνια πριν...

                                                    Τα υπέροχα φωτιστικά της ακτής Μιαούλη

Προειδοποίηση: Αυστηρά για πρωτόγονους...

 

Στη Λεωφόρο Νιάρχου και σε απόσταση ενάμισι χιλιομέτρου υπάρχει μόνο μια διάβαση για πεζούς και ακριβώς εκεί, πάνω στη διάβαση, υπάρχει και ο χώρος όπου ξεροσταλιάζουν οι πολίτες περιμένοντας το αστικό αφού στάση δεν υπάρχει ούτε φυσικά και στέγαστρο. Όταν βρέχει κάνουν μάλιστα και δωρεάν υδροθεραπεία. Και όλα αυτά σε ένα πεζοδρομιάκι μισού μέτρου από όπου περνάνε και ποδήλατα. Κάδος απορριμμάτων δεν υπάρχει και τον ρόλο τον παίζει η τρύπα από ένα ξηλωμένο φρεάτιο στο έδαφος που είναι γεμάτη σκουπίδια. Το μόνο που λείπει είναι η τοποθέτηση μιας πινακίδας που θα γράφει: «Προσοχή. Η χρήση της λεωφόρου γίνεται με δική σας ευθύνη». 

Και όντως έτσι γίνεται, αφού η Περιφέρεια αρνείται να χωροθετήσει μια δεύτερη διάβαση πεζών και αρνείται να κατασκευάσει μια στοιχειώδη στάση αστικού λεωφορείου. Δεκάδες άνθρωποι καθημερινά  πηδούν τα μεταλλικά διαχωριστικά για να περάσουν απέναντι καθότι εκεί υπάρχουν οι επιχειρήσεις , τα μάρκετ και τα πολυκαταστήματα. Κάτι φυσικά που αφήνει αδιάφορη την Περιφέρεια. Άλλωστε ποιος είπε ότι ο δρόμος έγινε για τους πολίτες, πόσω μάλλον αν αυτοί είναι πεζοί.

Όταν όμως οι πολίτες παραβιάζουν τις υποδομές πηδώντας το κάγκελο, το πρόβλημα δεν είναι οι πολίτες αλλά  οι ίδιες οι υποδομές. Γιατί στη Νιάρχου ο πεζός δεν αντιμετωπίζεται ως πολίτης αλλά ως κασκαντέρ εφόσον ο δρόμος χώρισε στα δύο την περιοχή. Οι αγελάδες στον Κατσικά που αφήνονται να μπαίνουν στον παραλίμνιο πεζόδρομο ανεξέλεγκτα  έχουν πολύ περισσότερο χώρο να κινούνται και να αφοδεύουν όπου θελήσουν στον πεζόδρομο από ό,τι οι πεζοί στη στάση στη Νιάρχου. Αυτό συμβαίνει όταν θέλουμε να το παίξουμε Ευρωπαίοι αλλά κατά βάθος είμαστε ολίγον ...πρωτόγονοι.       

                                          Η απόλυτη παρακμή... 

Η ηλικιωμένη κυρία  περιμένει το αστικό σ ΄ένα πεζοδρόμιο μισού μέτρου -από όπου περνούν και ποδήλατα-  μέσα στον ήλιο, όρθια , μπροτά σ΄ έναν βανδαλισμένο τοίχο  από  ντόπιους χουλιγκάνους,  με το πρόγραμμα των αστικών κολλημένο στον τοίχο μαζί με τα «ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ» και δίπλα στα σκουπίδια... 

Πού να το φανταζόταν ότι αυτό είναι το πρόσωπο της εξέλιξης!  Και είναι τυχερή γιατί αν εκεί υπήρχαν και οι φοιτητές δεν θα χωρούσε ούτε να ανασάνει. Και πάλι καλά που δεν βρέχει... 

Η λέξη «ντροπή» είναι πολύ λίγη, δεν συμφωνείτε;   

Σκουπιδαριό παντού...

Ποιος φταίει γι΄αυτή την εικόνα της πόλης; Εκείνος που πετάει το σκουπίδι από το παράθυρο του αυτοκινήτου, σίγουρα. Αν δεν το πετούσε δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Άρα πρωτίστως φταίνε οι πρωτόγονοι -και δεν είναι λίγοι- που δεν θα έπρεπε να ζουν σε πολιτισμένες κοινωνίες. Εκείνος που εγκαταλείπει τα μπάζα στο πεζοδρόμιο; Βεβαίως. Έτσι έμαθε, έτσι  κάνει - πόσω μάλλον αφού του το επιτρέπουν. Εκείνος που αφήνει τις σακούλες δίπλα στον κάδο; Εκείνοι που αφήνουν κατακαλόκαιρο τους κάδους ανοιχτούς επειδή βαριούνται να τους ανοίξουν; Οι μισοί τουλάχιστον κάδοι στην πόλη είναι χωρίς καπάκι. Ή μήπως φταίει  εκείνος που περνά καθημερινά από το ίδιο σημείο και δεν κάνει τίποτα για να απομακρύνει αυτή την εικόνα; 

Η αλήθεια είναι ότι η πόλη δεν βρόμισε μέσα σε μία μέρα και φυσικά δεν ευθύνεται μόνο ένας. Η βρωμιά έχει πολλούς συνενόχους. Όμως την ευθύνη την έχει ένας. Κι αυτός είναι η Δημοτική Αρχή. Και αφού εκείνη δεν ελέγχει, δεν τιμωρεί, δεν νοιάζεται και ανέχεται την ασυδοσία τότε η κατάσταση είναι φυσικό να είναι αυτή που βλέπουμε γύρω μας. Γιατί η Δημοτική Αρχή είναι αμειβόμενη, δεν κάνει εθελοντισμό. 

Πώς όμως να επιβάλλει πρόστιμα όταν η ίδια δείχνει τον δρόμο πετώντας δεξιά και αριστερά  ακόμη και τα κλαδιά που η ίδια κόβει και μάλιστα σε περιοχή Natura;  Και, τελικά, μια εικόνα που  θα έπρεπε να μας ντροπιάζει θεωρείται από τους περισσότερους … φυσιολογική.  Περιμένουν απλώς να φυσήξει για να πάρει τα σκουπίδια ο αέρας. 

Και έτσι, μετατρέψαμε μια από τις ομορφότερες πόλεις της Ελλάδας σε μια απέραντη υπαίθρια γκαλερί από σακούλες, πλαστικά μπουκάλια, καναπέδες, στρώματα, μπάζα και κάθε λογής σκουπιδαριό. Βέβαια για να  μαζέψεις τα σκουπίδια πρέπει πρώτα να τα εντοπίσεις. Κι αυτό για τη Δημοτική Αρχή είναι μάλλον…  δύσκολο.

Ένα μικρό δείγμα:

            Στο κόμβο Βελισσαρίου- έκοψαν τα χόρτα, άφησαν τα σκουπίδια...

Στο πάρκινγκ του πεζόδρομου/ ποδηλατόδρομου για Κατσικά

Πρωινά ευρήματα από πρωτόγονους που συνευρέθηκαν εκεί ( αφού είναι κατασκότεινα) και πέταξαν από το αυτοκίνητο όλα τα αναλώσιμα αλλά και τα δείγματα... DNA  

                 Λεωφόρος Γ.Παπανδρέου- έκοψαν τα χόρτα, άφησαν τα σκουπίδια

    Η χωματερή που πριν λίγες μέρες τη μάζεψαν, δυο μέρες μετά- γεμίζει ξανά...

                     Ένα φρεάτιο πίσω από το Γιαννιώτικο Σαλόνι  εκτελεί χρέη κάδου απορριμμάτων - δίπλα στον δρόμο μάλιστα για να μην κουράζονται και οι οδηγοί...

Βανδαλισμών ... συνέχεια

 

@Οι βανδαλισμοί συνεχίζονται και θα συνεχίζονται όσο η Δημοτική Αρχή αρνείται να προστατέψει την πόλη με εγκατάσταση καμερών αρκούμενη στο να βγάζει ανακοινώσεις … αποτροπιασμού προς μεγάλη χαρά των νεοβανδάλων.

Στο παρκάκι κυκλοφοριακής αγωγής, όπως μας ενημέρωσαν συμπολίτες μας, και ενώ τελευταία είχαν αντικατασταθεί οι σανίδες που είχαν σαπίσει, οι καινούριες σανίδες βρέθηκαν πεταμένες στις όχθες της λίμνης. Εν τω μεταξύ η περίφραξη είναι κομμένη. Ας αποφασίσει η Δημοτική Αρχή αν θέλει να έχει κλειδαμπαρωμένο ένα όμορφο παρκάκι για να μην το βανδαλίσουν, όπως κάνει και με τις αυλές των σχολείων αντί να φροντίσει να τις προστατεύσει. Και πώς να μπορέσει άλλωστε να το κάνει  όταν αρνείται το προφανές; 

Η πόλη χρειάζεται ανθρώπους χωρίς ιδεολογικές παρωπίδες, τις οποίες άλλωστε η ίδια η πραγματικότητα  έχει καταργήσει. Αλλά στο Δουκάτο των Ιωαννίνων, όπως και σε κείνο των Αθηνών, ισχύουν άλλοι κανόνες ή μάλλον δεν ισχύουν κανόνες αλλά το «ό,τι θέλει ο καθένας»...

@ Στην πλατεία Γλυκήδων του κάστρου αμέσως μετά την ανάπλαση των εκατομμυρίων άφησαν το γκαζόν να μετατραπεί σε γήπεδο ποδοσφαίρου καθημερινά με τα επιδαπέδια φωτιστικά να χρησιμοποιούνται για ...γκολπόστ.  Μόλις βέβαια ήρθε η Υπουργός κα Μενδώνη για τα εγκαίνια των λουτρών τα αποκατέστησαν για μια μέρα και μετά... τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου. 

Οι πινακίδες «Μην πατάτε το πράσινο» ας πούμε είναι απαγορευμένες, πόσω μάλλον το καγκελάκι που προστατεύει και το οποίο η Δημοτική Αρχή φρόντισε να  ξηλώσει όπου κι αν το βρήκε στην πόλη. Τώρα κάποιοι σπάνε τα φωτιστικά και ξεβιδώνουν την πρόχειρη στήριξη με τις βίδες. Σε λίγους μήνες ο χώρος θα μοιάζει με παρατημένο χωράφι αλλά λεφτά υπάρχουν και θα τα αποκαταστήσουν αμέσως όπως έκαναν και με τις τεράστιες καταστροφές που έγιναν από "αγνώστους" στο 8ο Λύκειο όπου και κατέστρεψαν υπολογιστές, διαδραστικούς πίνακες κτλ. Άλλωστε, από την τσέπη τους τα βάζουν;     

Το γήπεδο... ποδοσφαίρου

                                                         Άκοφτα χόρτα και σκουπίδια