Εγκληματική αδιαφορία...

«Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, η Ελλάδα μεσουρανούσε στα Βαλκάνια και οι λόγοι δεν ήταν μόνο οικονομικοί. Τα ελληνικά γράμματα και ο πολιτισμός της γοήτευαν τους γείτονες, η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας ήταν για χιλιάδες νέους στις υψηλές προτεραιότητες, είτε για σπουδές είτε ως εφόδιο για εξεύρεση εργασίας. 

Εδρες της ελληνικής γλώσσας λειτουργούσαν στα περισσότερα πανεπιστήμια, ιδιώτες άνοιγαν φροντιστήρια ελληνικών, τα ελληνικά πανεπιστήμια ενίσχυαν πρωτοβουλίες του είδους και μια αύρα ελληνισμού διαχεόταν από τον Αίμο έως α Καρπάθια και από τον Καύκασο έως την Αδριατική.

Στην Γκαγκαουζία, μια περιοχή της ομόσπονδης Μολδαβίας με 300.000 ανθρώπους, χριστιανούς ορθοδόξους ομιλούντες την τουρκική, επί χρόνια λειτουργούσε στο πανεπιστήμιό τους έδρα ελληνικής γλώσσας, δεδομένου ότι οι κάτοικοι εκεί έχουν λατρεία για την Ελλάδα. Το ελληνικό κράτος είχε στείλει τρεις καθηγητές που όμως τους απέσυρε με την κρίση, αδυνατώντας να τους πληρώσει.

Εμεινε από τους τρεις εκεί μία συνταξιούχος (γενναία) καθηγήτρια η οποία προσφέρει αμισθί τις υπηρεσίες της ώστε να μην καταρρεύσει η πρωτοβουλία. Λόγω της αυξημένης ζήτησης, ωστόσο, αναγκάστηκε να επιστρατεύσει ως εθελόντρια μια ντόπια φοιτήτρια που γνωρίζει την ελληνική, αλλά αυτή πρέπει να πληρωθεί, έστω για κάποια μικροέξοδα σχετιζόμενα με τη διδασκαλία. 

Το κόστος; 1.800 ευρώ ετησίως. Μέχρι τώρα, παρά τις οχλήσεις προς την Αθήνα, δεν κατέστη δυνατό να εξασφαλιστεί το ποσό, με κίνδυνο να χαθεί η έδρα».

                     (Απόσπασμα άρθρου του Στ.Τζίμα από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)